Coyote Ugly (2000)

De film is echt ontzettend voorspelbaar. Dit kun je natuurlijk verwachten van een film met zo'n verhaal, maar het aantal clichés dat ze er hier per vierkante meter ingestopt hebben is regelmatig behoorlijk irritant. Er zijn twee redenen waarom deze film nog een beetje amusant is: ten eerste John Goodman, waar je een paar keer flink om moet lachen. En sja... heel erg vervelend kan het natuurlijk niet zijn om anderhalf uur lang naar een stel hele mooie, halfnaakte vrouwtjes te kijken. 2 en een halve ster.

Nogal hypocriete film als je het mij vraagt. Eerst allemaal mooie meiden laten zien zodat je er natuurlijk zeker van kan zijn dat alle knulletjes je film gaan zien, en dan aan het einde haar braaf ergens anders laten werken omdat haar vader zich voor haar schaamt en omdat op een bar dansen niet binnen je dromen zou passen. Met een producent als Bruckheimer hoef je ook niet anders te verwachten: hij wil zowel profiteren van het preutse deel der natie als van het genietend volk.

Wel leuk om Maria Bello weer eens te zien spelen. Zooo jammer dat zij niet meer meespeelt in ER.

Deze film doet zich stoerder voor dan hij is. Het is gewoon een standaard verhaaltje. Daar is niks mis mee, want de film is best vermakelijk, maar je vergeet hem ook weer snel.

2,5 sterren

wel een leuke film om te kijken!!

en vooral en dat is ook hetgene wat de film leuk maakt een leuke jongen.

Ach jah, het is al zovaak gezegd. Eigenlijk is het enige wat deze film de moeite waard maakt het vrouwelijk schoon. Wat mij betreft was John Goodman ook nog een reddende factor voor deze film. Hij wist een aantal scenes behoorlijk op te fleuren. Wat een slecht verhaal zeg. De film is super voorspelbaar en bij vlagen ergerlijk te noemen wat mij betreft. Piper Perabo ziet er goed uit, maar van die gemaakte glimlach kreeg ik op een gegeven moment ook wel genoeg. Die nachtclub lijkt te draaien op een paar dezelfde nummers, want ik heb meerdere malen dezelfde nummers voorbij zien komen. Net of ze maar één cd hebben om af te draaien. De film kijkt opzich nog wel lekker weg, maar de mindere punten overheersen in deze erg matige film.

* *

Flauwe tienerfilm.

Werd naar een bioshit geblazen door een bombardement aan commercials en met name de grote hit met reclame-videoclip. Ahum, wie zong dat deuntje ook al weer.. Anyway, zeer lichte kost en alles is voorspelbaar. Leuk om de tijd mee te vernietigen, maar dom wanneer dit kostbaar blijkt.

Matig.

heerlijke film, heb hem al een aantal keer gezien, maar hij blijft leuk!

Wel een aardig standaard filmpje over hoe een nobody het helemaal gaat schoppen in de muziekwereld. De liedjes (Can't Fight the Moonlight!) zijn zowaar nog leuk om te horen.

Een redelijke film met toch een gezellig sfeertje. Op zich viel het nog allemaal mee maar soms had ik de neiging de film af te zetten. Ik geeft de film toch 2,5 voor het vermaak dat wel meeviel.

Herbekeken voor het charmante gezelschap; slecht idee. Film blijft een zekere frisheid uitstralen, maar de ontstellend cliché opbouw van het plot stoort me meer dan gedacht. Punt eraf.

'' I'm not lost. Somebody just moved my street. ''

Een diepgaand verhaal heeft Coyote Ugly niet. Het is eigenlijk erg dubbel. Een film vol stereotiepe personages, cliché's, en het feit dat gepromoot wordt om je lichaam in de strijd te gooien om geld te verdienen, doet het moraal ook niet ten goede. Je dromen naleven, tuurlijk, iedereen heeft dromen. Maar hoe ver zou je gaan om dromen na te leven? Verhuizen? Op een bar staan en met je wulpse lijfje (oude) kerels verleiden? Maar, toegegeven: Mooi zijn die lijven wel.

Violet, ons hoofdrolspeelstertje, komt langzaam los en voelt zich na verloop van tijd een echte podiumtijger. Uiteraard mag een klef liefdesverhaal niet ontbreken, en die laat gelukkig niet lang op zich wachten. Lekkere popmuziek en andere aanstekelijke nummertjes tussen de scènes door (One way or another.. I'm gonna find ya, I'm gonna getcha getcha getcha getcha!) en je hebt een tienerfilmpje om van te smullen.

Alle meiden, hoe knap dan ook, hebben zoveel onzekerheden waardoor het soms een béétje ongeloofwaardig wordt. Onzeker? Jullie staan halfnaakt met jullie kont te schudden terwijl 50 mannen kwijlend en met grote ogen naar jullie kijken, waarom zouden jullie nou onzeker zijn? Ach ja.

Natuurlijk heeft de film een zoet happy end, want dat is wat we willen zien. Het is niet meer leuk als op het einde van de film blijkt dat Violet terug naar pappie kan gaan, en niks bereikt heeft. Dat weten de makers van deze film dondersgoed.

Ik vind dit zo'n leuk "feel good" filmpje. Hij blinkt niet uit qua acteerwerk of spanning maar hij kijkt gewoon lekker weg. De muziek in de film maakt ook veel goed. Vooral de dansscène's op de bar springen eruit qua dans en muziek. Wat ik wel heel goed gespeeld vond was de scène dat Violets vader (John Goodman) haar in de bar betrapt terwijl ze op de bar staat te dansen. Verder blijft het qua acteerwerk wat simpel.

Maar dat maakte mij persoonlijk niet veel uit. Ik heb me goed kunnen inleven in deze film.

Ik vraag me nog steeds af waarom ik vorige week op mijn wekelijkse filmavond ineens gedwongen werd deze film te kijken in plaats van de historische actiefilms die er normaal gesproken doorgaan. 'Het is geen goede film, maar hij is wel heel leuk!' was het antwoord, maar ik ben het er nog steeds niet mee eens. De film oogt ergens wel verzorgd en gaat snel genoeg voorbij om niet bij in slaap te vallen, maar godallemachtig, wat is het script een gigantische troep.

Lipstick feminism wordt dit wel genoemd, de hele gedachte dat een sexy vrouw macht heeft in haar seksuele aantrekkingskracht, maar meer dan simpele objectivering zit er absoluut niet in. Het hele verhaaltje verder van jong naief meisje in de grote stad is daarnaast zo'n gruwelijk cliché op zich, dat er wel een hoop humor in moet zitten wil het me niet storen. En nee, dat is niet het geval helaas, al moet ik toegeven dat de toevoeging van John Goodman de film een stuk beter maakt omdat hij toch een stuk meer charisma heeft dan mensen als Tyra Banks of Adam Garcia. Piper Perabo en Maria Bello doen voor zover het kan met hun simpele personages nog behoorlijk hun best, maar het is zo moeilijk om ook maar enige vorm van interesse voor de karakters op te brengen.

De muziek is afgezien van een INXS en Don Henley nummer al helemaal niet om aan te horen, maar daar zal ik met mijn andere muzieksmaak niet teveel over zeuren. Nou ja, behalve dan het feit dat Can't Fight The Moonlight een van de walgelijkste zoetsappige nummers vind die ik ooit in een soundtrack heb mogen horen, dit soort weggooipopmuziek heeft echt een publiek?

Al mijn gezeur terzijde, de film verveelt niet en is bij vlagen goed geschoten. Je redt het echter niet met een cast waar ik slechts enige voeling heb met een enkel personage (Goodman) en een script dat lijkt te suggereren dat halfnaakt en nat op een bar dansen je macht geeft. Mocht de bar bestaan dan zou ik er met een grote boog omheen lopen.

De film is nogal voorspelbaar en weinig verrassend. Maar de sfeer zit wel goed en ik hou wel van de soundtrack. Bovendien is Piper Perabo goed gecast hier en de combinatie met John Goodman lukt wel. Adam Garcia is dan weer miscast, maar dat wordt goed gemaakt door een stel mooie vrouwen die dansen op de toog. Zolang ze er niet afvallen is dat toch leuk om naar te kijken.

Best aardige film, die het vooral moet hebben van de lekkere muziek met als klapper de tophit van LeAnn Rimes. Daarnaast is het acteren van Piper Perabo en Maria Bello zeker niet slecht.

Ik heb tijdens mijn verblijven in Amerika de Coyote Ugly's bezocht in Denver, New Orleans en New York. Het was daar tijdens mijn bezoeken lang niet zo druk als in deze film gesuggereerd wordt en het gaat er ook niet zo wild aan toe. Maar misschien was ik daar op de verkeerde avonden.

Het verhaal is niet zo bijzonder, maar mede door de muziek en de verschillende barscènes is het een toffe film geworden. De acteerprestaties zijn goed en ook de speelduur was prefect, niet te lang en niet te kort. Het bekendste liedje uit de film is "Can't Fight the Moonlight" en is toch wel een van de hoogtepunten in de film.

Een ontspannend filmpje, waar je niet te veel moet bij nadenken, maar waar je je ogen en oren de kost kunt geven.

Niets voor mij.

Daarvoor is het gewoon te slecht, te vrouwenfilm-voor-tijdens-de-week-op-Vitaya. Het verhaaltje bestaat uit wat leeg 'drama', mopjes die niet grappig zijn en dansende dames die eigenlijk niet dansen maar eerder het dom kalf uithangen op een bar.

Acteren gebeurt hier eigenlijk niet. Op John Goodman na (al kan die ook vééél beter) bestaat de cast uit vrouwen die niet kunnen acteren en een Australische gladjanus die het zonder charisma moet stellen.

De Moonlight-hit van wie-was-het-ook-alweer is nog wel leuk ter herkenning en daar is zowat alles mee gezegd. Hap, slik en weg ermee.

2

Vlotte onderhoudende film met mooie dames en schitterende muziek. 4 sterren

Cocktail meets Road House. Naar mijn mening licht ondergewaardeerd hier en op IMDB.

Voorspelbaar verhaal maar redelijk uitgevoerd. De dames zien er goed uit en zijn geloofwaardig in hun rollen. Samen met de soundtrack maak dat de film een aantrekkelijke wegkijker.

Lekkere feelgood-film, 3*.

“Is this a church meeting or is this a bar? Make some noise!”

Jeugdsentiment. De film is niet echt hoogstaand en het hangt allemaal van clichés aan elkaar maar het heeft allemaal wel wat aandoenlijks en het heeft altijd een bepaalde charme gehouden voor mij. Natuurlijk heeft dat ook wel met hele banale motieven te maken want welke man houdt nou niet van schaars geklede dames die op bars staan te dansen en alcohol over zich heen kieperen. Het is een beetje primitief maar hé...

En Piper Perabo speelt daarnaast ook erg leuk als Violet, een jonge vrouw die het wil maken als zangeres in the Big Apple. Perabo heeft iets sympathieks over zich en het is leuk om haar te volgen in haar avonturen. Daarnaast heeft ook Maria Bello een sterke rol als eigenaar van de bar waar Violet werkt. En Bridget Moynahan, Izabella Miko en Tyra Banks doen ook geen pijn aan de ogen. Speciale vermelding voor John Goodman die een grappige rol speelt als vader van Violet en de lachers op zijn hand heeft. En de muziek is zeer aanstekelijk. Coyote Ugly is zeker geen hoogstaande cinema maar soms kan een film dan nog heel lekker zijn.

Een gegarandeerd commercieel succes, want de grootste groep bioscoopgangers destijds, te weten tieners, werd op zijn wenken bediend. Lekkere dames voor de jongens en een voorspelbare lovestory voor de meisjes.

"Coyote Ugly" vertelt het formuleverhaaltje van een jonge frisse meid, te weten Violet Sanford (Piper Perabo), die het in de grote stad wil gaan maken als zangeres. Ze vindt een baantje in de hippe Coyote Ugly-bar, waar in strak leer gehulde dames op de bar dansen, en vindt de liefde bij de jonge Kevin O'Donnell (Adam Garcia).

Een Drama / Komedie film met lekkere, uitbundige muziek en een mooie rol van John Goodman als Violet's ongeruste vader. Piper Perabo zong in eerste instantie haar nummers zelf, maar uiteindelijk is daar toch de stem van LeAnn Rimes overheen gezet.

Een Jerry Bruckheimer-productie die er bij mij altijd een beetje doorheen geglipt is. En terecht. Hopeloos gedateerd reeds, bevolkt door leeghoofdige personages die zich door een kansloos plot worstelen dat bol staat van de clichés. Piper Perabo in de hoofdrol is leuk om naar te kijken, maar ze moet haar mond echt niet open doen. Iets dat overigens ook geldt voor alle mooie dames om haar heen. De leukste rol is weggelegd voor beste vriendin Melanie Lynskey, die we nog kennen uit Heavenly Creatures. En let op de korte bijrol van Michael Bay als sleazy fotograaf. Perfect gecast.

Vermoeiend klef en cliché eigenlijk. En jeetje wat heb ik dat slappe nummer van Lee Ann Rhymes destijds verfoeid. Nee, best is dit overdreven beeld van huppelende dames op de bar niet, en een muurbloempje dat niet voor publiek durft te zingen maar zich wel staande houdt in deze chaos, tegenwoordig zou dit product afgedaan worden als seksistisch. Als er dan toch redenen zijn om te kijken is het wel de schare mooie dames in de vorm van Perabo, Bello en Moynahan. Tevens wordt er in de bar zelf uitstekende muziek gedraaid en daar is het dan ook wel mee gezegd.

oyote Ugly een film die eigenlijk niet binnen mijn genre past. Ondanks dat is het toch een ontzettende goede film. Mierenzoet dat wel maar wat maakt het uit. Ook al ligt alles er dik op heb ik er toch zeker van genoten.

Anno 2000. De millenniumwisseling lag achter ons, maar mobiele telefonie en internet stonden nog in de kinderschoenen. Ik was 16 jaar en ik merk dat veel films uit die tijd ergens een soort mythische status hadden destijds. Althans, in mijn ogen.
Coyote Ugly was een film die veel aandacht kreeg, mede dankzij de wereldhit Can’t fight the moonlight. Destijds zag ik de film, en gisteravond zag ik hem voor de tweede keer. En dat was wel een verschil in beleving.

Ontdaan van alle hype blijft er een degelijke coming of age film over. Niet slecht, maar het verhaal volgt de gebaande paden heel netjes en knoopt uiteindelijk elk eindje keurig aan elkaar. Het is wel erg braaf allemaal en op een enkele discussie na, blijven de emoties ook erg binnen de perken.

Ook de meer seksuele scenes bleken bij herziening vooral leuk en opzwepend, maar zelden echt pikant. En dat is toch wel een gemis in een film over een nachtclub. (Sowieso vroeg ik me de hele tijd af of een club als deze daadwerkelijk kan bestaan: sexy danseressen, een publiek van mannen en vrouwen en wanneer er een mannelijk danser komt staat iedereen ook te juichen? Wat doen vrouwen van middelbare leeftijd in een club als deze?) Ook de minder leuke kanten van het clubleven zoals lastige klanten, en zaken als seksueel overschrijdend gedrag, komen weliswaar aan beeld, maar slechts vluchtig en ze worden telkens afgedaan met een lach. Het geeft de film in zijn totaliteit een luchtig, maar ook hol gevoel.

De film kijkt lekker weg, en is mooi gefilmd. De dansscenes zijn opzwepend en de muziek van Kid Rock, Def Leppard en Blondie is goed gekozen.
Maar ik blijf het gevoel houden dat er een sterkere film in had gezeten wanneer er wat meer risico was genomen. De film voelt nu meer als een meisjesfantasie over succes, liefde en vriendschap in de grote stad. Maar als dat was wat de makers beoogden, zijn ze daar in geslaagd.

3*

Blijft een hele leuke muzikale dans film.

Met een aantal hele mooie dames.

Een feel good movie met een sfeervolle vibe.

En met fijne muziek.

Een film met enige vergelijking, wat sfeer en genre betreft als Cocktail met Tom Cruise daar heeft deze film raakvlakken mee.

Blijft genieten.

Moet bekennen dat de herziening me behoorlijk is bevallen en het meeste filmplezier in tijden heeft geleverd. Daardoor Coyote Ugly bekroont met een welverdiende verhoging van het gemiddelde. Regisseur David McNally zet een weinig ambitieuze wereld neer, maar werkt deze met een hoop amusement, fun en tempo uit. Piper Perabo is perfect gecast als naïeve hoofdrolspeelster die haar geluk in een grote stad zoekt en daarbij terechtkomt in een nachtclub. Vanaf dat punt moet de film het eerder hebben van de feestelijke atmosfeer dan van de inhoud, ondanks dat er geregeld nog een aantal pogingen worden ondernomen tot dramatiek. Weinig originaliteit en veel voorspelbaarheid dus, maar uiteindelijk werkt het allemaal dermate aanstekelijk dat het Coyote Ugly te vergeven is.