Ride Lonesome (1959)

Het script werd gescheven door Burt Kennedy, die ook vele (western) films regisseerde. Het tracht een psychologische western te zijn, maar slaag daar niet echt in, mede door de warrigheid. Uiteindelijk is de zogehete ontrafeling ook niet al te best. Met deze film maakte James Coburn zijn debuut. 2.5 sterren

Mijn kennismaking met westernlegendes Randolph Scott en Budd Boetticher. Ze zijn niet zo bekend als Wayne en Ford of Stewart en Mann, maar hebben toch duidelijk hun liefhebbers. Mij viel de film echter tegen. Met name juist dankzij de grote ster van de film, Scott.

De film doet ergens wel denken aan de westerns van Mann, omdat ook hier de psychologie belangrijker lijkt dan de actie. Helaas pakt het in deze film gewoon niet zo goed uit. Het draait allemaal om een groep (waarom de film dan Ride Lonesome heet is een raadsel) waarin ieder tegengestelde belangen heeft. Als één iemand een actie onderneemt, gaat een ander ertegenin en zo komen de personages steeds met elkaar in botsing. In principe een prima uitgangspunt voor een goede film, maar het werkt niet om twee redenen.

De eerste is de matige cast. Voor een psychologischer ingestelde film heb je gewoon betere acteurs nodig. Alleen het duo Pernell Roberts en James Coburn overtuigd. Randalph Scott is de grootste miscast en lijkt überhaupt niet het acteur dat geschikt is voor een western. Hij speelt ook gewoon erg slecht. Lee Van Cleef komt ook even voorbij maar is hier veel slechter dan in Leone's films.

Het tweede minpunt is dat het uitgangspunt niet helemaal deugt. De personages van Coburn en Roberts willen de schurk naar de gevangenis brengen omdat ze dan amnesty krijgen die al hun misdaden in het verleden ongedaan maken, terwijl Scott de bijbehorende premie wil krijgen. Waarom kunnen ze dan niet met zijn drieën samenwerken en zo de beloning delen (Scott het geld en Roberts en Coburn de amnesty)? Ja, het draait bij Scott natuurlijk ook om wraak, maar het blijft vreemd dat personages elkaar hier zouden moeten doden, terwijl ze in principe niets tegen elkaar hebben.

Wat wel werkt zijn de prachtige beelden en het einde, dat uitstekend uitpakt. Maar als geheel is Ride Lonesome maar een matige western, waarin veel meer had gezeten dan eruit komt.

2,5*

Western fans die niet van Randolph Scott houden, zelfs niet van films uit zijn periode met Budd Boetticher? Opmerkelijk, nee onbegrijpelijk. Na John Wayne was Randolph Scott de bekendste western ster en de meeste western fans zijn er over het algemeen toch wel over eens dat de films met Boetticher, hoewel wat low budget, tot zijn beste films behoren.

Prima western met mooie eindscène. Groot pluspunt aan de film is dat de hoofdpersoon niet de enige is die de film draagt: Roberts, Coburn en Steele zijn minstens evenwaardig.

Hoe meer ik van Scott zie, hoe meer ik de man ga waarderen overigens. Hij speelt altijd in zeer traditionele westerns zonder hoogstaande verhalen of met een diepere boodschap, maar wel degelijk gemaakt naar de aard van de western: entertainment zonder opsmuk.

3,5*

Ik ben een groot fan van westerns dus dan kom je op begeven moment vanzelf wel uit bij een bekende western regisseur als Budd Boetticher. Ride Lonesome is dan ook de eerste film die ik van die man zie, en dit was een prima film om te beginnen. Ride Lonesome duurt kort, daarom verveelt deze film geen moment. Randolph Scott doet het uitstekend, maar zoals Barfly al zegt is hij zeker niet de enige acteur die hier een goeie rol neerzet. Ook de andere acteurs zetten stuk voor stuk sterke rollen neer. Jammer dat het middenstuk van de film wat minder interessant was, want het eerste half uur en het laatste kwartier zijn erg sterk. Vooral de landschappen waren erg mooi. Heb van Budd Boetticher nog The Man From the Alamo, The Tall T en Seven Men from Now liggen. Ben erg benieuwd daar naar!

Deze prima western krijgt drie mooie sterretjes. De eindscene was inderdaad erg sterk!

Netjes geconstrueerde western, eenvoudig en duidelijk, met toch meerdere sterren die hun strepen in dit genre verdienden.

Muziek bij nakende onheil al te overstemmend.

Vrij kort, maar bijzonder krachtig, zijn ze, de westerns van Budd Boetticher. Ride Lonesome is daarop geen uitzondering. Randolph Scott steelt weer de show en doet dat ook dit keer met verve. Verder zijn er prima rollen van onder anderen James Coburn, Lee Van Cleef en Pernell Roberts en mag Karen Steele's bijdrage zeker niet onvermeld blijven. De film is prachtig geschoten, sfeervol gekleurd en van prima muzikale ondersteuning voorzien. De zinderende ontknoping, waarbij een man zijn broer van de galg moet zien te redden (waar hebben we dat - ondanks de andere afloop - eerder (of eigenlijk: later) gezien?...), mocht er ook wezen, wat maakt dat de film zich vanaf het begin, richting het einde, naar een mooi hoogtepunt richt.

Een korte western van Budd Boetticher en tevens de eerste, die ik van hem zie.

Het is wel een fijn filmpje moet ik zeggen. Vrij rechttoe rechtaan, maar mooi geschoten, met een fris en helder kleurgebruik en prima acteerwerk. Randolph Scott is misschien niet de acteur met de meeste uitstraling, maar houdt zich hier prima staande. In de bijrollen zitten echte sterke westernacteurs, zoals James Coburn en Lee Van Kleef. Karen Steele is naast een mooie verschijning ook een degelijke actrice.

Verder is het verhaal best aardig en heeft het een aangenaam tempo. Als het ene personage iets doet, moet er telkens weer een ander op reageren, en zo gaat dat eigenlijk de gehele film door. Het mooiste is nog dat Ride Lonesome eindigt op zijn hoogtepunt, met een prachtig gefilmde eindscène.

Prima western dus, die zeker tot de betere films in het genre behoort.

4,0*

Ik zei het al eerder: westerns zijn niet echt mijn ding, uitzonderingen daargelaten. Regisseur (en in dit geval ook producer) Budd Boeticcher zorgde voor een van die uitzonderingen. Hij benut het Cinemascope-formaat fenomenaal om dit gruwelijke verhaal van wraak met Randolph Scott, Lee van Cleef en James Coburn in de hoofdrollen neer te zetten. Het moet zeker een van de inspiratiebronnen van Sergio Leone (en dan met name 'Once Upon A Time In The West') zijn geweest.

Eindelijk deze western dan eens gezien, als western liefhebber zijn films van Scott en natuurlijk Boeticher verplichte kost. Dit is een aangename film, niet meer dan dat. De film probeert een beetje psychologische diepgang te tonen, maar dan heb je acteurs van een ander kaliber nodig die ook die diepgang over kunnen brengen. De z.g. wendingen zag je al ver van te voren aan komen, dat het niet tot een showdown tussen Scott en Roberts zou komen en dat uiteindelijk Scott zou toegeven aan de wens van Roberts, werd al duidelijk toen van Cleef aangaf wat de werkelijke reden van Scott was met de arrestatie van zijn broer, dat was wel even een wending die je niet aan zag komen.
Ondanks dat de film er niet in slaagt wat meer diepgang te vinden blijft dit wel een aangename western, er is niet al te veel actie, maar dat stoort niet, vanaf het moment dat van Cleef de werkelijke reden prijs geeft ging ik mijzelf afvragen hoe dat laatste duel er dan zou uit zien. Gelukkig niet te langdradig en fel zoals het hoort.
Scott was ook in deze film de rechtschapen, harde no nonsense, law man/premiejager, die uiteindelijk toch nog een zachte binnenkant bleek te hebben, hij werd daarbij goed ondersteund door met name Roberts, die zet een geweldige bijrol neer, evenals, jawel James Best als in de rug schietende smeerlap. Gelijk vanaf het begin herkende ik de stem uit de rol waar hij jammer genoeg wereld beroemd mee is geworden, die van sheriff Roscoe uit de Dukes of Hazard. De man heeft veel goede bijrollen op zijn naam staan waarvoor hij misschien wel nooit de credits heeft gekregen die hij daarvoor verdiende. Coburn debuteerde na televisiewerk met deze rol op het witte doek, maar het script gaf hem niet de ruimte om op te vallen. Steele was alleen aanwezig om de verplichte rol als mooie vrouw in de problemen te spelen, ook zij kreeg niet de ruimte om iets van haar rol te maken. Van Cleef vond ik een tegenvaller, zelfs de kleine rol die hij had kon hij niet met overtuiging brengen, jammer want hij had wel een belangrijke rol, ook al was hij maar kort in beeld.
Boeticher begreep heel goed waar een gedegen western aan moet voldoen, mooie natuurplaatjes, een mooie vrouw, aangename muziek en een mooie showdown, Ride lonesome voldoet aan die criteria.

Redelijk.

Erg klassieke en compacte western, deze Ride Lonesome. Die titel is trouwens opmerkelijk gezien het verloop van het verhaal. Eerder dan showdowns wil de film inzetten op de psychologische tendensen tussen alle personages. Daarvoor had ik althans een meer modern acterende cast nodig. Sowieso ben ik wel iemand die vaak moeite heeft met de wat stijve en theatrale manier van acteren die gebruikelijk was voor (pakweg) 1970.

Ook hier staat me dat wel eens tegen, maar op zich staat dat wel los van andere zaken die het wel de moeite maken. Zo is het, ondanks of mede dankzij de korte speelduur, een evenwichtige film. ik ben blij dat dergelijke kortere films ook bestaan, want met een half uur langer had ik dit wellicht een slopende zit gevonden. Het fameuze eindshot tot slot is trouwens een mooie afsluiter.

3

De beste westerns combineren voor mij zaken zoals boeiende personages met dito interactie, een flinke snuif actie, adembenemende landschappen en graag ook een imponerende soundtrack. Deze film heeft het allemaal. Waarbij ik vooral eruit wil lichten hoe de psychologie van de personages de aandacht weet gaande te houden. Randolph Scott speelt een saai personage, zou je kunnen stellen. Rechtschapen, rechtdoorzee etc. MAAR onontbeerlijk in het verhaal voor de wisselwerking met de bad guy James Best en de guys in between die hen vergezellen op de tocht. Gooi daar dan nog een knappe dame als Karen Steele bij wiens maritale status onzeker is, en alle ingrediënten zijn aanwezig voor een spelletje psychologische poker. Love it. En als dessert krijg je er een iconische bad guy Lee Van Cleef bij, in een (ont)spannende shoot-out.

Clever scenario toch wel, op het eind vallen alle puzzelstukjes samen, het resultaat mag er helemaal zijn. Visueel ook een sterk einde. Zou het toeval zijn dat de zogenaamde ‘hang tree’ de vorm heeft van een woest kruis? Symbool van dood en wederopstanding. We komen dan ook te weten welke afgrijslijke rol deze boom heeft gespeeld bij de dood van de vrouw van Randolph Scott (als deel van zijn voorgeschiedenis). De actie die zich voltrekt rond de boom zou je kunnen zien als het moment van Randolph’s morele wederopstanding aangezien hij erin slaagt om de moordenaar (Van Cleef) van zijn vrouw te doden. En dan blijkt ook dat dat altijd zijn missie geweest is, eerder dan het overdragen van James Best aan het gerecht. Nadien steekt Randolph het kruis in de fik, waarbij je het vuur ook kan zien als een symbool van zuivering. Randolph heeft de gedachte aan zijn vermoorde vrouw (in ieder geval deels) kunnen zuiveren met de dood van de moordenaar (helemaal rechtmatig bovendien omdat het in de actie om zelfverdediging gaat - dat hebben de scriptschrijvers slim aangepakt). Randolph lijkt een nieuwe fase in zijn leven te kunnen beginnen en het oude achter te laten. En dat geldt ook voor zijn ex-metgezellen die zonder hem verder trekken.

Parel dit.

Er zijn gelukkig ook mensen hier die zien hoe goed deze film is. Ik heb nu vijf
Ranown westerns gezien en deze en The Tall T zijn de beste. The Tall T leunt meer op script. Deze is poetischer en heeft bijzonder sterke beelden.

Deze film heeft als decor een erg spaarzaam landschap. Het land van pioniers, waar nog bijna niks is en zeker weinig mensen. Maar zelfs in dat spaarzame land is het idee van een schone lei, een land zonder zonden is ook al lang verschrompeld. Omdat er mensen zijn is er rottigheid en zonde. Ook als je iedereen verplaatst naar een nieuwe wereld. In dat spaarzame landschap waar nog niks is worden veel scenes geschoten in het schemer. Alsof je dan de bijbedoelingen van de personages kunt achterhalen. Geen man is zonder zonde hier en veel van de mannen proberen de bedoelingen van de anderen te achterhalen.

Scott blijkt het niet te gaan om de bounty , maar om een wraak die alles consumeert. Het gevangen nemen van Billy is een middel om wraak te nemen of Frank, die niet alleen zijn vrouw vermoorde maar ook zijn vertrouwen in de mensheid. Daarom verbrandt hij the hanging tree, in een poging zijn eigen ziel terug te vinden. De cast naast Scott is ook fantastisch. Niet in het minst Steele die bijna de spiegel van Scott is en ook een dolende ziel

Heerlijk dat de film ook in breedbeeld is, wat de film nog leger maakt. De locatie is heel essentieel in deze schitterende film.

Korte speelduur voor een western, waarbij de spanning moet komen vanuit de verdoken bedoelingen van de verschillende personages. Iedereen heeft zowat zijn eigen redenen om een moordenaar terug te brengen naar het stadje Santa Cruz. Niet het sterkste plot uit het hele genre, maar het blijft onderhoudend en de vroege rol van Coburn als de sidekick van Roberts is enigszins opvallend. Je hoort me bij deze film niet zeuren over acteerwerk. En verder hou ik van widescreen in het western genre.