The Natural (1984)

Best een aardige sport film met de bekende formule. Leuke cast met een sympathieke Redford, een toen nog best aardig knap uitziende Glenn Close en een guppie Michael Madsen in een van zijn eerste rolletjes. 3 sterren

Mooie, bijna poëtische film.

Wat hieronder ook al werd gezecht is het een bekende formule kwa verhaal, ik wist van te voren uit welk jaar hij kwam maar als ik naar Amerikaanse sportfilms kijk die tegenwoordig uitkomen doet deze daar echt niet voor onder. De eerste helft van de film vond ik wel het sterkst naar het einde toe werd hij op een gegeven moment wel erg gerekt wat voorheen in minder mate voorkwam en wat er voor zorgde dat de vaart er behoorlijk uit raakte ook omdat je eigenlijk al weet hoe het gaat eindigen. Een jonge Redford die een degelijke rol neerzet en de rest van de cast die het plaatje compleet maken. Er zit naast de dramatische wendingen ook nog best een dosis humor in ondersteund door een opwekkende score. En het is absoluut niet alleen een film voor de honkbal fan, eerder voor de sportfan.

Bah, honkbal. En dan ook nog dat misselijkmakende einde. Het leek gewoon op een parodie op Amerikaanse sportfilms, maar het is geen parodie. De ¨volle bak¨, zoals dat geloof ik wordt genoemd, vervolgens voor de spanning nog een foutslag, en dan.... dan krijgt hij een superknuppel in zijn handen en hoort ie dat zijn zoontje zit te kijken! Een Homerun!!! Dwars door de stadionlampen heen om het allemaal nog wat spectaculairder te maken! De lampen exploderen vervolgens enkele tientallen keren en men kan genieten van Robert Redford die in slow motion zijn ronde loopt met op de achtergrond het schouwspel van de vonken uit de lampen waar geen einde aan lijkt te komen.
Ik werd er echt niet goed van.

Gelaagde sportfilm vol intriges. Het scenario zit goed in elkaar en de vertolkingen van Robert Redford en vooral Kim Basinger mogen er best wezen. Boeiende film met een hoge amusementswaarde en knap camerawerk.

Typisch Levinson.

Het is toch wel een regisseur die heel goed bij dit soort films past. Niet dat hij het constant doet uiteraard, maar ik kan hem niet snel wegdenken van dit soort films. Amerikaans tot op het bot, alleen wel keurig uitgevoerd. Dat gezegd te hebben is het ook een film die lang doorgaat maar niet veel nieuws te bieden heeft.

Het gebrek aan originaliteit is de film desondanks nog wel te vergeven, al vraag je jezelf bij de opening wellicht af of ze zelf überhaupt geprobeerd hebben om van The Natural een eigen eendje te maken. Meer opgeblazen kan je het namelijk eigenlijk niet krijgen dan dat. Verder is de film daar qua uitwerking niet anders in, alleen laat het de bombastische soundtrack gelukkig nog wel achterwege.

Het voordeel is dat de film zich voor een best lange tijd geconcentreerd houdt op Redford en hoe hard hij de bal wel niet kan slaan. Het levert wat lollige scenes op die met genoeg overdrijving en overtuiging worden neergezet. Hoe hard je je best ook doet, de potjes basketball blijven altijd interessant omdat Levinson er toch opvallend genoeg een zekere mate van professionaliteit doorheen weet te gooien.

Het overige gedeelte van de film is redelijk openkaart. De introductie, wat persoonlijke problemen en een personage waarbij het allemaal uiteindelijk toch weer helemaal goedkomt. De commerciële snaren naar het spel maken van de film soms nog een iets verrassender geheel en het acteerwerk is redelijk, maar eenmaal de film in romantische taferelen begint te vervallen is het snel gedaan met de pret. Niettemin is de film beter dan verwacht en weet de speelduur van 138 minuten nog wel met redelijk gemak weg te tikken. Een goede film is het echter totaal niet.

Baseball drama over een talentvolle man die na persoonlijke tegenslagen op zijn eind dertigste alsnog een profcarrière wil opbouwen. The Natural is uiteindelijk meer een menselijk dan een sportdrama geworden. Het eerste uur was erg sterk maar daarna slabbakt het allemaal wat met die affaire met Memo Paris (Basinger) in een plan om de ploeg te doen verliezen teneinde de oude coach Pop buiten te bonjouren. De film verliest hiermee wat focus op Hobbs ambities, en een half puntje in mijn beoordeling.

De film valt te lang uit, waardoor dit voor mij zeker niet bij de besten in dit subgenre hoort. Mijn favoriete baseball films is nog steeds A League of Their Own (1992) die veel luchtiger is.

Ook een minpunt is dat het vallen of staan van de ploeg van één man afhangt in de film, terwijl baseball echt een ploegsport is. De sport zelf wordt dus eigenlijk op een wat onzinnige manier uitgebeeld om Roy Hobbs op een sokkel te zetten maar dat werkt tegen de film.

Robert Redford heb ik nooit een topacteur gevonden. Speelt ook altijd een beetje hetzelfde zonder uitspattingen. Ook in The Natural geen gekke fratsen. Beetje kleurloos al vond ik de film zeker niet slecht. De mysterieuze sfeer vond ik eigenlijk wel het beste aan deze honkbalfilm. De uitwerking helaas een stuk minder. Bij zo'n lange film verwacht je toch dat alles netjes uitgelegd wordt. Maar de schietpartij vond ik vooral vaag. Heb daarom Wikipedia even geraadpleegd wat daar het motief van was. En zo zaten er wel meer plotholes in. De film schijnt losjes te zijn gebaseerd op een honkballegende Eddie Waitkus. Echter de dichterlijke vrijheid is ruim genomen in The Natural. Tja een Johan Cruyff gaat het team niet winnend maken. Ook RKC staat nog op een vaste degradatieplek ondanks Ihattaren. En Robert moet zo'n beetje een Fc Knudde team ter hand nemen. Het zag er bij momenten erg knullig uit met zijn vieren tegen elkaar aanlopen en simpele ballen missen. Leek wel comedy Capers. Mr. Robert wist klokken kapot te slaan. Tja. Nee de sportmomenten vond ik niet bepaald sterk. En toch vond ik de film heel aardig gemaakt maar een topper is het zeker niet.

Film 3,5

Beeld 4,0 (4K)

Geluid 4,0