Vampires (1998)

Dit vond ik destijds wel een spannende vampierenfilm. Binnenkort nog maar eens herkijken, voorlopig 3*.

Wat loopt die James Woods toch te doen in een film als dit. Als een uitgewassen oude rocker druilt hij door het landschap. Teveel "coole" scenes waar hij z'n brilletje opzet of een slicke oneliner spuwt, zodat de hoop op relativerende humor al snel verdwijnt. Woods is gewoon hilarisch slecht en duf als vampier jager.

Ook de rest bakt er niks van, dat scheelt ook weer.Verder lijkt Carpenter erg blij met z'n vampier verbrand effectje, zien we dan ook een goed aantal keren terug.

En dat was het zo'n beetje. Povere horror hap, vreselijke personages en ongelofelijke knullige sfeer. De actiescenes zijn lomp, visueel ook al karig, één brok duffe ellende.

Zijn dan nog enkele ietwat leukere scenes (de vampieren die opstaan uit de grond) maar daar blijft het ook gewoon echt bij.

Moest af en toe wel lachen om de serieux waarmee dit filmpje zich profileert, slechte oneliners incluis.

1*

Amusant en onderhoudend horrorverhaaltje dat een hoop actie bevat. Niets hoogstaands maar wel vermakelijk. Redelijk.

Redelijke film, maar Carpenter kan echt veel en veel beter. Het begint allemaal wel aardig, maar de film zakt op een gegeven moment behoorlijk in. Woods is wel aardig, maar de rest van de cast is behoorlijk matig. De effecten zijn ook wisselend. Er zit hier en daar best een aardige scene tussen en de oppervampier mag er ook best zijn. Toch mist de film een bepaalde sfeer, die andere films van Carpenter wel hebben. De muziek is zeker niet slecht, maar op een gegeven moment wel behoorlijk eentonig. Verder had de film wat mij betreft nog wel iets spannender gemogen. het is allemaal best onderhoudend, maar zeker lang niet zo goed als zijn vroegere films.

2,5*

Gisteren een vampierenavondje gehouden en dat begon met deze Carpenter die ik al gezien had. Beviel me nu iets beter, maar het moge duidelijk zijn dat dit verre van zijn beste werk is. Weinig karakteristieke score en personages die mij niet zo trokken. Ik heb Woods al vele malen beter gezien. Bepaalde gore effecten maken Vampires echter zeer de moeite waard. Die eerste kill is om in te lijsten.

3*

Eigenlijk niet slecht. Origineel is de film niet, ondertussen zijn er al tal van vampierenfilms gemaakt en Dracula is eerder bekend als filmfiguur dan als griezellegende. Carpenter kan er gelukkig wel sfeer in brengen en zorgt dat de film toch goed uitdraait. Een topper is het zeker niet, maar toch de moeite om te kijken.

Een wat mindere Carpenter. En dan heb ik nog niet eens commentaar op de B-achtige uitstraling. Maar de sfeer die Carpenter normaal creëert is echt veel beter dan hier. De stills, de kills en het script doen het hem dit keer niet. Ook de muziek van Carpenter was vrij leeg. Al kwam er nog wel een Escape From achtig deuntje door.

Woods is op zich nog wel aardig cool en ook Baldwin past hier eigenlijk wel maar ze overtuigen niet echt. Ben eigenlijk niet z'n fan horror. Maar omdat het een Carpenter was toch maar geprobeerd. En nou vond ik de horror nog wel meevallen en de kills wel geinig. Maar een hoogtepunt uit zijn carrière kan ik het niet noemen. Vanavond maar eens The Thing opzetten, om te kijken of zijn meesterwerk mij ook bevalt.

Vampires is een compleet mislukte film van Carpenter, waar Woods totaal gemiscast is, de muziek veel te vrolijk van aard is en de film te graag stoer probeert over te komen. Daarnaast zijn die vampierenjagers een stel amateurs.

Ik bedoel, je vermoord een stel vampieren en je weet dat je de meester niet hebt gedood. Dus die kan achter je aan komen toch? Wat doen ze, ze gaan een paar kilometer verderop in een motelletje een zuipfeest houden met hoertjes. Uiteraard worden ze geslacht en vervolgens vraagt Woods zich af waarom dit is gebeurt Daarnaast hebben ze ook nog is allemaal de verkeerde wapens, what the fuck moet je met pistooltje en geweertjes? Kom dan bijvoorbeeld is aan met UV-Lampen o.i.d.

Dit geeft maar is aan hoe ondoordacht deze film is. Falikante mislukking en een schande op het CV van Carpenter.

1,5*

Sterke film van de meester zelf weet western en horror perfect te combineren.

Al vanaf de eerste spectaculaire openingsscène waarin James Woods en consorten op spectaculaire wijze met een nest vampiers afrekent is het duidelijk dat we met vakmensen te maken hebben, zowel voor als achter de camera. De aanblik van doorboorde harten en in vlammen opgaande vampiers is fantastisch, maar wat wil je ook met KNB, de meesters van de praktische special effects.

De film draait om geloof, maar neemt geen specifiek standpunt in. Er zijn twee zijdes aanwezig, met de onvoorwaardelijk gelovige jonge priester, en de oudere kardinaal die aan zijn geloof begint te twijfelen, met verrassende gevolgen. De personages zijn leuk, vooral Woods' personage; een klootzak met een macaber gevoel voor humor. Lee heeft een lastige rol als constant wazige vampier in wording die naarmate de film vordert steeds woester wordt, mar ze is fraai om naar te kijken en ze doet het goed. Maar het liefdesplotje vond ik wel een beetje overbodig.

Er zitten geweldige scènes in de film, zoals de scène vanuit het perspectief van de hoofd vampier, en de aanblik van vampiers die zich uit de aarde omhoog werken. De film is vlot gemonteerd en is alleen in het midden een tikkeltje saai. De muziek van Carpenter zelf is zoals altijd geweldig; wederom is dit een ijzersterke film van een man met vele talenten.

Inderdaad een goede en lekkere vampire slasher die vol zit met actie (al vanaf het begin van de film). Het verhaal is misschien niet hoogstaand maar de uitvoering is fraai en er zitten er ook wat komische momenten in. Vooral dankzij James Woods die het goed en leuk deed. Al met al een leuke en vooral vermakelijke film die zich lekker wegkijkt.

Come on, Padre. My nuts are on fire here!

Ik ben tegenwoordig helemaal into John Carpenter precies. Het was sowieso wel een regisseur waar ik eens wat meer van wou gaan zien en het toeval wou dat ik op korte tijd aan een aantal films was geraakt. Gisteravond werd het dan ook een Carpenter Double Feature feest met eerst deze Vampires en daarna volgde Christine. Ik wist niet goed wat ik van Vampires moest verwachten, had enkel het vervolg met Bon Jovi nog maar in mijn handen gehad, maar het is en blijft Carpenter natuurlijk.

Het is dat hij halverwege de jaren '90 nog Escape From L.A. heeft gemaakt, want anders had het tweede deel van dat decennium wel erg slecht geoogd. Village of the Damned (2.5*) stond tot nu toe bij mij ten boek als de slechtste Carpenter film, maar Vampires doet daar nog een negatief schepje bovenop. Een plot dat langs alle kanten rammelt (waarom moeten vampierenfilms nu ook altijd hun eigen aparte regeltjes verzinnen, dat haalt de spanning sowieso al compleet weg) en personages die gewoon flauw zijn. Toegegeven, dit is niet van toepassing op Jack Crow die nog wel wat leuke one-liners uit zijn mouw schudt, maar een zemenlap als Montoya is gewoon waardeloos. Gelukkig is er nog flink wat eye candy in de vorm van Katrina die de slappe hap van een Montaya moet doen vergeten. Sowieso ook wel een film die wel wat gelijkenissen met andere (en betere) dingen in het genre heeft. Blade en Buffy springen zo meteen in mijn gedachten op.

Die rol van Katrina is trouwens weggelegd voor de altijd begeerlijke Sheryl Lee die vooral furore had gemaakt via Twin Peaks begin jaren '90. Wel tof om haar eens in iets anders te zien dan het oeuvre van David Lynch. Soit, haar rol heeft voor de rest niet echt veel om het lijf en dat kan je gezien het weinige stof rond haar lichaam nog vrij letterlijk nemen. Hoofdrol dus voor James Woods en die is best nog wel leuk, al geraakt hij pas echt op gang wanneer Father Adam Guiteau (een rol voor Tim Guinee) op de proppen komt. Een telg van de Baldwin familie is ook nog op de set gesukkeld en het mag duidelijk zijn dat Daniel overduidelijk de slechtste van het gezin is, al kan ik denk ik eigenlijk enkel Alec echt waarderen. Tof om Cary-Hiroyuki Tagawa (Shang Tsung!) nog eens te zien verschijnen, maar daar blijft het bij.

Nee, had ik toch echt wel wat meer van verwacht. Het is dat James Woods de meubelen nog wat redt, maar voor de rest stelt dit wel vrij weinig voor. Hoewel ik nog niet de helft van Carpenter's oeuvre heb gezien, mag ik hopen dat dit een uitzonderlijk zwakke film is. De vervolgen ga ik helemaal links laten liggen.

1.5*

Carpenters western, maar dan met vampieren. Dat moet de reden zijn geweest waarom hij hiermee aan de haal is gegaan. Het script kan het niet zijn. Niet iets dat ik heel erg belangrijk vind als het gaat om dit soort films, maar ik kan me voorstellen dat je je hier nogal ergert aan banale zaken als voorspelbaarheid en dergelijke. De hele film staat in het teken van de showdown tussen Jack Crow en Valek, het kerkelijke lek is zo aan te wijzen, er is er eentje die een beet probeert te verbergen en hoe het zal uitpakken met het gebeten hoertje zal niemand verbazen.

Die telepathische link is een wel heel gemakkelijk plottooltje om iedereen bij elkaar te krijgen. Ik heb me er niet zo aan gestoord, want James Woods doet mee en dat is altijd een pré. Hier een ruige vent die net zo gemakkelijk priesters als bloedzuigers op hun flikker geeft met opmerkingen die nergens op slaan en toch lollig zijn. Enkele toffe scènes, waaronder Valek aan het plafond en als ze ontwaken, en verder veel wilde, woeste actie. Vond de bluesy soundtrack een beetje wisselvallig, maar dat geldt eigenlijk voor de hele film. Desondanks prima mee vermaakt.

Een klassieker zat er niet meer in, maar toch wist John Carpenter nog James Woods te strikken voor zijn vampierenfilm. Deze lijkt te beginnen als een soort muziekclip voor een of andere rockband, om dan imago te willen maken als cultfilm. De cast neigt ook in die richting: behalve Woods doen ook nog Sheryl Lee (Twin Peaks) en een van de Baldwin-broers mee. De film bengelt verder zoals de acteurs rond de middelmaat. Als genrefilm niet slecht, maar daar blijft het ook bij.

Prima genre filmpje die vooral opvalt door de aanwezigheid van James Woods. John Carpenter is totaal niet vernieuwend bezig op het gebied van vampieren maar weet wel een vermakelijke horror neer te zetten met de nodige gore.

James Woods zet een prima rol neer als de no nonsense vampier jager Jack Crow. Waar anderen per definitie een hekel hebben aan James Woods moet ik zeggen dat ik geen hekel kan hebben aan de man. In een hoop films komt hij banaal over en het lijkt alsof hij specifiek kiest voor dit soort rollen (best wel grappig als je weet dat hij lid is van MENSA). Daniel Baldwin en Sheryl Lee zetten ook aardige rollen neer. Thomas Ian Griffith speelt goed als een meester vampier genaamd Valek. Er zit geen enkele diepgang in de personages maar dat is gelukkig ook niet nodig in dit soort films.

Vampires is een aardige actie/horror film met een aantal prima actiescènes waar soms de gore de boventoon voert. De desolate locaties die de film aandoet geven het geheel meer sfeer. Het feit dat Woods de hoofdrol speelt zal een aantal mensen zeker bewegen om de film te gaan kijken.

3*

Het is niet al te best allemaal. Plottechnisch een complete faal. Sure het is een simpele film, maar dan nog faalt het plot stoere personages daadwerkelijk iets stoers te laten doen. Tijdens de openingsscene blijkt al dat ze hun wapens voor nop hebben meegenomen en dat ze totaal niet weten hoe ze op vampieren moeten jagen. Dat soort onkunde is de leidraad voor eigenlijk de rest van de film. Daarnaast een bizarre homofobe en seksueel gefrustreerde ondertoon die het allemaal wat genant maakt. Soundtrack ook niet al te best. Toch een 2 voor de gore/FX en het feit dat het allemaal een vlot tempo heeft

Geheel onverwachts vanmiddag begonnen aan Vampires. Ik had hem niet toegevoegd aan mijn Horror lijst maar, ik kwam hem tegen toen ik een horror film opzocht via Netflix. Ik ben persoonlijk wel fan van de vampier films, ook al zou hij nooit boven mijn favoriet: de zombiefilms komen, het blijft wel met tweede favoriete genre binnen het film gebied en ik mag er altijd wel graag naar kijken.

Ook ‘Vampires’ was zeer vermakelijk maar het is echt geen topper, daar missen echt veel punten aan en daar is de actie soms iets te saai voor. Wat mij vooral niet aanstond is de soms wat wazig dialogen die de film bevat, de ene keer kunnen ze helemaal niet tegen de zon maar de andere keer kunnen ze nog in het zonlicht naar binnen rennen en word er maar één vampier gedood door de zon terwijl ik wel echt gewend ben dat de vampiers tegen geen enkel zonlicht konden en dus ook niet in zo’n verlicht huis kunnen leven, want dat moet dan toch totaal donker zijn. En dan kom je al snel bij het punt aan hoe verschillende regisseurs hun blik op vampiers (en bijvoorbeeld ook op zombies) laten zien: bij de één kan het wel en de andere is er vel tegen en dan moet je als kijker maar zien wat je ermee doet.

‘Vampires’ is voor mij nu de vierde horror film die ik van Carpenter kijk en hij heeft echt wel een plek in mijn top 10 van regisseurs verdient (hij staat er al in) want ook met deze film wist Carpenter mij te boeien al is het echt niet zijn beste werk. Toch kon ik me zeker wel vermaken met ‘Vampires’ en heb ik van begin tot het einde wel genoten van de actie in deze film, of ook wel de ‘spanning’ al waren er maar weinig schrik momenten. James Woods speelde een heerlijke rol als Jack Crow, de hoofd vampierjager die als hoofd werkt van een speciaal team die vampiers uit moeten schakelen. Ook Daniel Baldwin speelde een prima rol als ‘Anthony Montoya’ die ook wel Tony Montoya wat ik persoonlijk erg vond gepikt van de grote maffiabaas en drugsdealer Tony Montana. De rest van de cast deed het wel prima, sommige wat minder en ook Thomas Ian Griffith speelde een prima rol als Jan Valek, de vampierhoofd.

Het verhaal was wat minder. We volgen het team van Jack Crow die als vampierjagers leefden. Wanneer ze een huis leegden van negen vampiers gaan ze uitbuiken in een motel. Wat ze niet weten is dat de baas van deze negen vampiers hun achterna zit en bijna het hele team van Jack crow uitmoord. Ook Katrina word gebeten en Jack blijft met haar en Anthony over. Ze gaan kijken wat Valek op het oog is die een zwartkruis wil hebben, een kruis waarmee de vampiers ook overdag konden rondlopen en dat ze tegen het zonlicht konden. Ze proberen Valek te stoppen maar die komt door een verraad van een priester er achter waar het kruis zich bevindt en gaat deze ophalen met een team van andere leiders. Jack gaat samen met Anthony en een andere padre opzoek naar Valek om het kruis terug te winnen, Valek te doden en zo te overleven.

Toch zit ik met een grote vraag, toen Valek dood is gegaan was de wereld toen verlost van de Vampiers? Al om al, prima horror en prima vermaakt voor de middag, op naar de volgende!

3.0*

Slappe Carpenter en slappe vampierenfilm. Ditmaal een soort crossover met de harde actiefilm maar verder een zwak plot en niks van spanning. Woods mag weer zijn stereotiepe figuur neerzetten (leren vestje, donkere stoere bril, jeansbroek en vooral veel gescheld en gevloek) en Baldwin valt nog net beter mee als zijn sidekick Montoya. De übervampier vond ik super-belachelijk, wat een klucht zeg. Carpenter is als regisseur bedreven genoeg ondanks alle zwakke elementen die hij inzet, om toch nog iets onderhoudends uit zijn mouw te schudden. Van hem zijn we meer gewend.

Lekker popcornvermaak.

De openingsscènes maken meteen duidelijk in welk type film we terecht zijn gekomen. In ieder geval niet in een film met diepere lagen in het verhaal en in de personages. Het is simpele horror met een actiesaus in een westerndecor. James Woods is de aanjager. De actieheld, de avonturier die grofgebekt, zonder fatsoennormen en zich bedienend van een beschermende laag sarcastische humor heerlijk tekeer gaat. Erg clichématig en weinig verrassend. Maar erg goed te doen. Meer valt er niet over op te merken. What you see is what you get. Ik vond zijn personage goed te pruimen. Prima rol.

De vampier is redelijk angstaanjagend, hoewel af en toe wel wat overdreven gemeen en overdreven boosaardig aangezet. Zijn duivelse uiterlijk en meedogenloze karakter zijn desondanks in orde genoeg om zich als serieuze opponent van Woods te presenteren. Voor iemand die geen Christopher Lee heet, doet ie het best goed.

In een ander bericht werd de vergelijking met een western ook al gemaakt. Mee eens. Dat gevoel kreeg ik meteen al bij de eerste scène. De film voelt als een western en heeft er veel kenmerken van. De woestijnachtige settings met stoffige stadjes, de eindeloze wegen en de sfeervolle luchten boven bergachtig gebied passen goed in een western decor. Beide hoofdpersonages gekleed in westernoutfits vertonen veel overeenkomst met de typische revolverheld en de typische bad guy. Uiteraard is er aan het einde een shootout.

De actie op weg naar de finale shootout bestaat uit imponerende schermutselingen en schietoefeningen. Fijne actiescènes en moordpartijen waar de gore niet wordt geschuwd. Daaronder horen we in het tempo van een langzame paardendraf hele luie temperamentvolle bluesrock. Mooi.

Geen grootse film. Wel verrukkelijke sfeervolle hersenloze pulp.

Mwa.

Toch wel weer een film die duidelijk uit de handen van Carpenter komt, maar deze is wel wat minder dan wat ik doorgaans van hem heb gezien. Wel is de duidelijke, lompe toon wel zichtbaar en mag er hier en daar redelijk wat bloed spatten.

Woods is niet een hele goede hoofdrol hier. Hij probeert het wel, maar zijn uitstraling is niet stoer en voelt vooral wat misplaatst aan. Qua acteerkracht is de film ook helemaal niet zo bijzonder. Griffith is bijvoorbeeld een simpele en saaie schurk.

Voor de rest is de lompe toon hetgene wat de film nog wat red. Er mag redelijk wat bloed vloeien en soms gaat het er best hard aan toe. Helaas mag de film nooit compleet losgaan blijft het dan meer bij een roadmovie dan een volbloed horror.

Met wat meer focus op echt Carpenter geweld was dit ongetwijfeld leuker geweest. Dit is meer een standaard verhaaltje dat niet al te veel weet te bieden. Met wat saaie schurken, romantiek dit niet helemaal werkt en horror die ook niet helemaal werkt is dit toch wat minder.

Gelukkig is het nog wel vermakelijk, soms best sfeervol en als het geweld eenmaal uitbreekt is het wel een lekkere harde film. Maar toch stelt het wat teleur.

How do you like your stake, bitch?

Gelukkig zit Woods erin (jammer dat hij niet meer interessante rollen gekregen heeft) want de vadsige kop van Daniel Baldwin begon me al snel tegen te staan. En dat dat hoertje eerst naakt vastgebonden moest worden door hem sloeg natuurlijk ook nergens op.

De soundtrack klinkt lekker Western achtig maar soms zo basaal dat het wat lui overkomt. Ook hier heeft Carpenter geinspireerdere tijden gekend.

Aardige twist hier is dat silver bullets niet werken en vuurwapens maar zeer beperkt en tijdelijk schade aanrichten. Op zich is de aanpak van het vampieren thema ook in andere opzichten nog best fris te noemen (wat met zo'n afgekloven, of moet ik zeggen uitgezogen genre ook noodzaak is), maar later zou Constantine dit nog stukken beter doen.

In navolging van Robert Rodriguez combineert Carpenter vampieren-horror met actie en een vleugje western. De oer-vampier Valek vond blijkbaar ook inspiratie voor zijn bloedbad in die From Dusk till Dawn-film. Deze hele film is, net als ook zijn titel, eenvoudig en simpelweg er gericht voor een confrontatie tussen Jack Crow en Valek. Ondanks dat de film voor het grootste gedeelte op safe speelt zijn er in het eerste half uur ook een stel ontblote dames te zien. Zoals het ook wel een beetje bij een actie-film hoort is er stoere macho-dialoog. Helaas zijn de onoverwinnelijk vampieren wel erg gemakkelijk te overwinnen. Deze film brengt ook maar weinig nieuws en wat je zag was niet altijd even sterk. Herhalende malen werd de vampier-verbranding opgevoerd... Nog een geluk dat James Woods en Sheryl Lee in deze film prima acteerwerk lieten zien. Het was verder wel een genietbare horrorfilm maar van Carpenter verwacht je toch iets minder...cliché. . . ach het was ...leuk

Een van de beste, zoniet beste vampierenfilm ooit met een stoere James Woods en een goede stevige soundtrack. Ik kijk deze film bijna ieder jaar opnieuw net als de eerste From Dusk Till Dawn. Een absolute aanrader! 4,5 sterren

Heerlijke film van Carpenter. Wat het nog mooier maakte is dat Carpenter zich hierin zodanig wist te camoufleren dat je eerder zou denken dat je naar een Rodriguez-film zit te kijken... Misschien een soort spoof van From Dusk Till Dawn.

Vanaf het begin weet je dat het helemaal gaat kloppen en dat hij lekker zal gaan smaken. James Wood als een geslepen bad ass-cowbow die samen met zijn team uitrukt om midden in het woestijn een schuur te gaan bestormen. Je weet wel waarom. De remmen gaan meteen los en vanaf dat moment is het duidelijk dat Vampires gewoon een moddervette actiemanifest gaat worden. En gaande weg heb je nog gelijk ook. Het bloed, gore, kogels vliegen je om de oren. Pief paf poef en vampieren... Het werkt toch altijd.

Maar dan komt het moment dat Jack Crow en Antonyo op de vlucht moeten slaan met een gebeten hoertje. Zojuist na een feest in een motel is het hele team uitgemoord door een legendarische en haast onverslaanbare Europese vampier en moeten ze nu een list zien te verzinnen. Het hoertje Katrina lijkt een mooi middel te zijn omdat ze via haar hoofd met deze zekere Jan Valek kan communiceren. Zo komen deze vampierenjagers achter informatie om dit aardsrivaal in de val te kunnen lokken. Maar dat gaat niet zonder slag of stoot.

En dat maakt van Vampires gewoon een zeer geniet bare over de toppe actiehorror waarin je niks te kort komt en de oneliners de rest moeten doen. Dit soort thema's werken ook het beste in de zandvlaktes en ook die bluessoundtrack maakt het plaatje hierin compleet.

Fijn! Voor dit soort filmpjes ben je nooit te oud...

4,0*

Let me ask you a question, when you were stabbing that vampire in there, did you get a little wood...?

Voor een John Carpenter loopt deze jongen altijd wel warm ook al zijn het niet altijd topfilms wat de beste man aflevert, toch is het op zijn minst wel vermakelijk en daarom ging ik er zaterdag op de na-avond, na de F1 kwalificatie, nog even goed voor zitten.

En de film opent heerlijk met de door Carpenter zelf geschreven muziek. Held in het verhaal Jack Crow met de onwaarschijnlijke cast voor James Woods, maar what the hell, hij doet het aardig. De opbouw bij het nest is om te likkebaarden tot de daadwerkelijke actie in het huis waar de mannen zich toch wel een beetje laten verrassen en zo nu en dan een beetje knullig overkomen. Het is tijdens de strijd met de tweede vampier, die tegen de muur gehouden wordt, dat ik me realiseer dat dit niet bepaald eng gaat worden maar eerder komisch en zo vervolgt de film zich in een Robèrt Rodriguez/Quentin Tarantino achtige sfeer die bijvoorbeeld erg aan From Dusk Till Dawn doet denken.

Gekluns is er nog steeds, door karakter Montoya bijvoorbeeld ook al heeft hij niet een hele vervelende taak met het passen op Katrina, maar stuntel en co zetten ook hun beste beentje voor wanneer Valek de hotelkamer binnen valt en het team uitmoord. Zoals gezegd serieus is het niet te nemen, verwondert u slechts lijkt het adagio binnen een film waar volop geschmierd kan worden en het nodige aan geweld, actie, bloed en Gore is en op dat vlak behoorlijk slaagt. Woods doet het uiteindelijk prima als de harde huurling, we hebben eens een andere Baldwin in beeld en Sheryl Lee is altijd leuk, wat een stouterd trouwens die Valek om haar in de binnenkant van haar dijbeen te bijten, zou ik ook doen in zo'n geval.

Vampires blijkt verre van Carpenter's beste werk maar ik heb wel degelijk een zwak voor de sfeer en stijl die de man probeert neer te zetten. Daarom wat mij betreft 3 sterren. Maar misschien zit er bij een herkijk meer in.

HEER-LIJK genrewerk van Carpenter. Wat een fijne filmmaker is dat toch. 1 van mijn favorieten.

Vampires start ongelofelijk lekker met de onwijs coole inval op een vampieren nest. Opbouw (en latere scenes valt dit ook op) is bijna op z'n westerns, en eenmaal tijdens de inval is et bijna op z'n Aliens gunsblazing. Fantastisch.

James Woods is heerlijk fout als vampire killing son of a bitch. Geen typische goodguy ook. Is als het ware gewoon een ongelofelijke klootzak. Fijne bijrollen van Daniel Baldwin, Sheryl Lee en Tim Guinee. Soundtrack is heerlijk.

Er valt zoveel te genieten qua bad-assery, qua effecten en qua filmwerk. Die scene dat die 7 masters als zombies op staan van onder de grond... Geweldig.

Krankzinnig ondergewaardeerde cult classic van Carpenter. Wat een film.