Thumbsucker (2005)

Thumbsucker is de verfilming van een boek van Walter Kirn met een behoorlijke cultstatus. Mike Mills is onder andere beeldend kunstenaar en ontwerper van cd-hoezen, maar vooral bekend als videoclipregisseur (onder andere Sexy Boy en All I Need van Air, Imitation of Life van R.E.M., Run On van Moby). Volgens internetberichten is de muziek in deze film van The Polyphonic Spree.

Lou Taylor Pucci won voor zijn hoofdrol de afgelopen dagen zowel een Zilveren beer in Berlijn als een speciale juryprijs op Sundance. Dat zou weleens een bliksemcarriere kunnen worden.

Niet te verwarren met het eveneens veelbelovende Chumscrubber. De teaser geeft me een beetje het 'I ♥ Huckabees' gevoel. Hoor ik daar trouwens muziek van The Polyphonic Spree?

Heb net de trailer gezien en lijkt me best wel een geinige film met toch een aantal redelijke acteurs...

Erg leuk filmpje, iets minder dan Chumscrubber die beiden een beetje hetzelfde aanvoelen, maar steeds erg boeiend door het goede acteerwerk en de aanstekelijk muziek van The Polyphonic Spree. 3,5*

Grappig, ik dacht bij deze film ook meteen aan the Chumscrubber, niet alleen vanwege de opvallende gelijkenis in klinkers in de titels, maar vooral omdat het ook weer zo'n prima Amerikaans indiefilmpje is.

The Chumbscrubber laat echter een wat naar gevoel achter terwijl deze iets luchtiger is, maar beide films hebben een uitstekende jonge hoofdrolspeler en een mooie weergave van individuen met allemaal hun eigen problemen, waarmee ze ook weer allemaal hetzelfde zijn. Veel treffende teksten en situaties ook.

Deze twee films zijn wat dat betreft vele malen leuker en interessanter uitgewerkt dan zo'n ander indiefilmpje, Me You and Everyone we Know, die echter wel overal in de bios gereleased wordt en waar iedereen mee wegloopt. nou ja, het zal wel.

Dit is in ieder geval een leuke aanrader, met tevens grappige bijrollen van Keanu Reeves en Vince Vaughn.

Je zou Junebug is even moeten gaan zien, weliswaar nog nét wat minder dan Thumbsucker en Chumscrubber maar past zeer goed tussen het rijtje van dit soort indietitels. Ook de film waarvoor Amy Adams een oscarnominatie voor kreeg (niet gewonnen, zou helaas willen zeggen maar Rachel Weisz was toch beter).

Deze film is me bijzonder slecht bevallen. We lopen een beetje fragmentarisch door het leven van de vervelende en oh zo onbegrepen tiener Pucci (overigens ook spelend in Chumscrubber) met bekende acteurs in gezochte rariteiten-bijrollen: Bratt als gehealde cokesnuivende acteur en Reeves als geflipte tandarts. Tussendoor moet de muziek van enerzijds Elliot Smith en anderzijds The Polyphonic Spree voor een soort manisch/depressief onderscheid zorgen, maar dat is eerder storend dan werkend.

Het spel van Pucci en d'Onofrio als vader viel me ook bepaald niet mee; het leverde al met al een haast ergerlijke kijkervaring op. Het interessante personage van Vaughn en het eerste redelijke half uur doen me nog op een krappe 1,5* uitkomen.

Gemiste kans.

Ben niet zo negatief als Otherfool. Maar de film is inderdaad niet gelukt. De film heeft geen flow. Het loopt niet lekker, het komt te fragmentarisch over. Hierdoor voel je niet mee met het personage en lijken de dingen die hij doet ook een beetje lukraak. Niet helemaal makkelijk om in woorden uitteleggen maar als je de film ziet dan snap je dat de flow er niet is. De muziek helpt erg mee om er nog wat van te maken en om 1 of andere reden kijkt het niet erg lastig weg. Maar de film werkt niet.

Pucci en Kelli Garner (Leuk meisje trouwens, grappig hoe je met zwart haar veel aantrekkelijker kunt zijn dan met blond ) zijn overigens goed. Maar d'Onofrio is vreselijk, speelt net zo slecht als in Law & Order met zo een vervelend maniertje.

3 sterren toch nog. Door de muziek en een paar scènes die afzonderlijk niet slecht zijn. Maar het werkt niet het is geen geheel. Ahhh ik geef de regisseur de schuld!

Deze dromerige trip naar volwassenheid mag dan wel een tikkeltje fragmentarisch aanvoelen, in al z'n luchtigheid heeft de prent van Mike Mills meer te vertellen dan vele zwaarmoedige drama's. Op voorwaarde dat we het er zelf uithalen, that is.

Duimzuiger van dienst Lou Taylor Pucci mocht zowel op Sundance als op het Filmfestival van Berlijn beeldjes in ontvangst nemen, niet onverdiend. De nieuwkomer acteert met een ongeziene naturel en maakt indruk met een dijk van 'n acteerprestatie. Verder een innemende Tilda Swinton, uitstekende Vince Vaughn en grappige Keanu Reeves in een zeer fijn klein filmpje met een heerlijk zweverige soundtrack. We horen Elliot Smith en the Polyphonic Spree.

I heart Thumbsucker, zo verraadde mijn onnozele glimlach bij het verlaten van de zaal.

Origineel, sterk geacteerd komisch drama. Pucci is voortreffelijk in de hoofdrol en de rest van de cast is ook op dreef; zelfs Vaughn en Reeves maken er wat van. Misschien iets te vrijblijvend om echt doel te treffen, maar door de treffende sfeer, de prima dialogen en het mooie camerawerk de moeite meer dan waard.

Matig filmpje.

Begin was wel leuk, maar na een tijdje werd het wel saai.

Verhaal was toch niet mijn ding, en de hoofdrolspeler ook niet.

Wel leuke bijrolletjes van Keanu en Vince.

2*

Goeie film, met leuk verhaal. Het is alleen niet echt een komedie, maar meer een drama. De bijrollen van Keanu Reeves en Vince Vaughn.

3.5*

Hmmm... Scarlett Johansson ("Rebecca") haakte af.

Kon hem niet uitzitten kon mijn gedachten er niet meer bijhouden Vaungh en Reeves paste absoluut niet in zon film

mja das mijn mening

Niet erg slecht, maar behoorlijk saai en vre-se-lij-ke muziek.

Nogal een aparte film.

Met dit gegeven hadden de makers een erg interessante film kunnen maken maar interessant wordt het nergens.

De karakters komen gewoon niet tot leven, het is allemaal wat te oppervlakkig.

Ik kom me niet inleven in het verhaal en ook niet in de karakters en dat ligt vooral aan het script want met de regie en de acteerprestaties zat het wel goed.

Er zitten wel een paar memorabele scenes in de film en wat leuke bijrolletjes ingevuld door Keanu Reeves en Vince Vaughn waardoor deze film toch wel de moeite waard is om ooit een keer te hebben gezien.

Cijfer: 3

Hier sluit ik me bij aanmet dezelfde sterren

Nogal afgezaagd maar ik ook!

Nogal logisch.

Voor zo`n film!!

Ze heeft anders in heel wat slechtere films gespeeld dan deze.

Kijk, ik denk er geheel hetzelfde over; Geef ook hetzelfde cijfer. Met een betere regisseur had men hier een véél interessantere film kunnen van maken, toch?

Deze film omschrijf je het best als "Suburbia meets Sundance". Bij momenten moest ik aan "Rocket Science" denken, dan weer aan "Little Children" e. a. De prent is heel degelijk, maar haalt wel het niveau niet van laatstgenoemde film. Lou Taylor Pucci is een natuurtalent en sinds ik Tilda Swinton aan het werk zag in "The Chronicles of..." kan ze ook niets meer fout doen voor me. Leuk filmpje!

Mja, tsja, hij begon vrij aardig en was goed op weg om een topper te worden. Maar dan begint de klad er wat in te komen om pas de laatste 20 minuten terug goed op dreef te geraken, da's typisch voor zulke debuutfilms.

Ik heb me echter geen seconde verveeld en herkende genoeg probleemsituaties waarmee ik als tiener zelf te kampen had, dus dat zat wel goed

6,5/10.

Geen topper maar eerder eentje die goed is om één keer te bekijken, ALS je graag zulke Arthouse films ziet. (ik denk toch dat ze dit genre zo noemen...?)

Filmsite : http://www.sonyclassics.com...

Haha, wat ontzettend cool, een film over duimen.

Ik vraag me serieus af of ik deze film nu wel of niet moet kijken..

Aanrader hoor, erg ondergewaardeerd hier!

Lang niet zo slecht.

Film word vooral fijn gehouden door Pucci, die Justin erg sterk weet te spelen. Het verhaal mist echter een hoop om het een topper te laten worden, vrij vlak uitgewerkt met een flinke dip in het midden.

Er zit helemaal geen lekker tempo in, het voelt zo sloom en vooral erg leeg aan. Alles lijkt maar gewoon te gebeuren zonder enig soepel verloop/ontwikkeling. Het verhaal zelf is wel tof, het idee van een 17-jarige duimzuiger en de problemen rondom werken wel tot op een zekere hoogte, maar de fijne finishing touch ontbreekt hier, dus een echte topper herken ik hier niet in.

Al met al niet verveeld, het is een prima tussendoortje met de nodige sterke en zwakke momenten, die dus uiteindelijk tussen de 3 en 3.5 eindigt, maar ik hou het op 3 afgerond.

Opvallend is wel dat Kelli Garner hier echt leuk is met zwart haar, terwijl ze er niet uit ziet met blond haar .

'k wist niet echt wat te verwachten, maar 'k vond het nog geen misse film. Een beetje speciale personages, maar toch had de film iets die me wist te boeien. Het anderhalf uur vloog dan eigenlijk ook voorbij. Een bekende cast ook, al is het vooral de jongen en Tilda Swinton die er uitsprongen en eigenlijk ook de grootste rollen hadden.

Tja, 'k heb eigenlijk niet echt minpuntjes bij deze film. 'k vond hem wel eens leuk om gezien te hebben. Het is wel niet echt een meesterwerk, maar zeker ook geen slechte film.

Gemist!

Het is grappig dat veel mensen de film fragmentarisch noemen of dat Pucci als Justin nogal lukraak dingen doet. Dat is namelijk een van de punten die de film maakt. De essentie wordt in de laatste scene met Reeves (te) letterlijk uitgesproken: The trick is living without an answer, I think. Die scene vat de film heel mooi samen, maar legt ook de zwakte een beetje bloot. Hij had eigenlijk ontzettend overbodig moeten zijn

Desondanks: erg leuke film die nog wat kansen laat liggen. Net iets te degelijk (zeker omdat Mills als clipmaker niet vies was voor wat spel met vorm). En ik weet weer waarom ik The Polyphonic Spree na het de kleine hype net voor deze film er was al vrij snel nogal beu was. Kon in deze film net, maar ik hoef het nu weer een paar jaar niet meer te horen. Maar ook veel herkenbaarheid en veel waarheid. Een leuke hoofdrol en heel geinige bijrollen en een mooi evenwicht tussen quirky Amerikaanse indie en een mooie dramatische onderlaag.

3.5*

Goeie film waarin een 17-jarige jongen er van alles aan doet om van het duimen af te komen. Een coming-of-age verhaal o.a. over de gevolgen van te snel voorgeschreven medicatie onder de jeugd. Een boeiend en goed uitgewerkt hoofdpersonage dat een aantal behoorlijke veranderingen ondergaat. De cast is uitstekend en ook de muziek is mooi.

Pfff...een moeizame zit !

Het gegeven oogt leuk, maar heel de uitwerking is veel te tam en te slap uitgewerkt. Het verhaal kabbelt maar wat voort zonder noemenswaardige scènes. Ergens in het midden van de film heb je ook al gehad.

Nochtans heel wat bekende gezichten, maar de cast kan het niveau van de film ook niet omhoog tillen.

Een coming-of-age verhaal die mij niet wist te boeien. 3/10