Thumbsucker (2005)

Erg leuk filmpje, iets minder dan Chumscrubber die beiden een beetje hetzelfde aanvoelen, maar steeds erg boeiend door het goede acteerwerk en de aanstekelijk muziek van The Polyphonic Spree. 3,5*

Grappig, ik dacht bij deze film ook meteen aan the Chumscrubber, niet alleen vanwege de opvallende gelijkenis in klinkers in de titels, maar vooral omdat het ook weer zo'n prima Amerikaans indiefilmpje is.

The Chumbscrubber laat echter een wat naar gevoel achter terwijl deze iets luchtiger is, maar beide films hebben een uitstekende jonge hoofdrolspeler en een mooie weergave van individuen met allemaal hun eigen problemen, waarmee ze ook weer allemaal hetzelfde zijn. Veel treffende teksten en situaties ook.

Deze twee films zijn wat dat betreft vele malen leuker en interessanter uitgewerkt dan zo'n ander indiefilmpje, Me You and Everyone we Know, die echter wel overal in de bios gereleased wordt en waar iedereen mee wegloopt. nou ja, het zal wel.

Dit is in ieder geval een leuke aanrader, met tevens grappige bijrollen van Keanu Reeves en Vince Vaughn.

Deze film is me bijzonder slecht bevallen. We lopen een beetje fragmentarisch door het leven van de vervelende en oh zo onbegrepen tiener Pucci (overigens ook spelend in Chumscrubber) met bekende acteurs in gezochte rariteiten-bijrollen: Bratt als gehealde cokesnuivende acteur en Reeves als geflipte tandarts. Tussendoor moet de muziek van enerzijds Elliot Smith en anderzijds The Polyphonic Spree voor een soort manisch/depressief onderscheid zorgen, maar dat is eerder storend dan werkend.

Het spel van Pucci en d'Onofrio als vader viel me ook bepaald niet mee; het leverde al met al een haast ergerlijke kijkervaring op. Het interessante personage van Vaughn en het eerste redelijke half uur doen me nog op een krappe 1,5* uitkomen.

Gemiste kans.

Ben niet zo negatief als Otherfool. Maar de film is inderdaad niet gelukt. De film heeft geen flow. Het loopt niet lekker, het komt te fragmentarisch over. Hierdoor voel je niet mee met het personage en lijken de dingen die hij doet ook een beetje lukraak. Niet helemaal makkelijk om in woorden uitteleggen maar als je de film ziet dan snap je dat de flow er niet is. De muziek helpt erg mee om er nog wat van te maken en om 1 of andere reden kijkt het niet erg lastig weg. Maar de film werkt niet.

Pucci en Kelli Garner (Leuk meisje trouwens, grappig hoe je met zwart haar veel aantrekkelijker kunt zijn dan met blond ) zijn overigens goed. Maar d'Onofrio is vreselijk, speelt net zo slecht als in Law & Order met zo een vervelend maniertje.

3 sterren toch nog. Door de muziek en een paar scènes die afzonderlijk niet slecht zijn. Maar het werkt niet het is geen geheel. Ahhh ik geef de regisseur de schuld!

Matig filmpje.

Begin was wel leuk, maar na een tijdje werd het wel saai.

Verhaal was toch niet mijn ding, en de hoofdrolspeler ook niet.

Wel leuke bijrolletjes van Keanu en Vince.

2*

Mja, tsja, hij begon vrij aardig en was goed op weg om een topper te worden. Maar dan begint de klad er wat in te komen om pas de laatste 20 minuten terug goed op dreef te geraken, da's typisch voor zulke debuutfilms.

Ik heb me echter geen seconde verveeld en herkende genoeg probleemsituaties waarmee ik als tiener zelf te kampen had, dus dat zat wel goed

6,5/10.

Geen topper maar eerder eentje die goed is om één keer te bekijken, ALS je graag zulke Arthouse films ziet. (ik denk toch dat ze dit genre zo noemen...?)

Filmsite : http://www.sonyclassics.com...

Lang niet zo slecht.

Film word vooral fijn gehouden door Pucci, die Justin erg sterk weet te spelen. Het verhaal mist echter een hoop om het een topper te laten worden, vrij vlak uitgewerkt met een flinke dip in het midden.

Er zit helemaal geen lekker tempo in, het voelt zo sloom en vooral erg leeg aan. Alles lijkt maar gewoon te gebeuren zonder enig soepel verloop/ontwikkeling. Het verhaal zelf is wel tof, het idee van een 17-jarige duimzuiger en de problemen rondom werken wel tot op een zekere hoogte, maar de fijne finishing touch ontbreekt hier, dus een echte topper herken ik hier niet in.

Al met al niet verveeld, het is een prima tussendoortje met de nodige sterke en zwakke momenten, die dus uiteindelijk tussen de 3 en 3.5 eindigt, maar ik hou het op 3 afgerond.

Opvallend is wel dat Kelli Garner hier echt leuk is met zwart haar, terwijl ze er niet uit ziet met blond haar .

'k wist niet echt wat te verwachten, maar 'k vond het nog geen misse film. Een beetje speciale personages, maar toch had de film iets die me wist te boeien. Het anderhalf uur vloog dan eigenlijk ook voorbij. Een bekende cast ook, al is het vooral de jongen en Tilda Swinton die er uitsprongen en eigenlijk ook de grootste rollen hadden.

Tja, 'k heb eigenlijk niet echt minpuntjes bij deze film. 'k vond hem wel eens leuk om gezien te hebben. Het is wel niet echt een meesterwerk, maar zeker ook geen slechte film.

Het is grappig dat veel mensen de film fragmentarisch noemen of dat Pucci als Justin nogal lukraak dingen doet. Dat is namelijk een van de punten die de film maakt. De essentie wordt in de laatste scene met Reeves (te) letterlijk uitgesproken: The trick is living without an answer, I think. Die scene vat de film heel mooi samen, maar legt ook de zwakte een beetje bloot. Hij had eigenlijk ontzettend overbodig moeten zijn

Desondanks: erg leuke film die nog wat kansen laat liggen. Net iets te degelijk (zeker omdat Mills als clipmaker niet vies was voor wat spel met vorm). En ik weet weer waarom ik The Polyphonic Spree na het de kleine hype net voor deze film er was al vrij snel nogal beu was. Kon in deze film net, maar ik hoef het nu weer een paar jaar niet meer te horen. Maar ook veel herkenbaarheid en veel waarheid. Een leuke hoofdrol en heel geinige bijrollen en een mooi evenwicht tussen quirky Amerikaanse indie en een mooie dramatische onderlaag.

3.5*

Goeie film waarin een 17-jarige jongen er van alles aan doet om van het duimen af te komen. Een coming-of-age verhaal o.a. over de gevolgen van te snel voorgeschreven medicatie onder de jeugd. Een boeiend en goed uitgewerkt hoofdpersonage dat een aantal behoorlijke veranderingen ondergaat. De cast is uitstekend en ook de muziek is mooi.

Pfff...een moeizame zit !

Het gegeven oogt leuk, maar heel de uitwerking is veel te tam en te slap uitgewerkt. Het verhaal kabbelt maar wat voort zonder noemenswaardige scènes. Ergens in het midden van de film heb je ook al gehad.

Nochtans heel wat bekende gezichten, maar de cast kan het niveau van de film ook niet omhoog tillen.

Een coming-of-age verhaal die mij niet wist te boeien. 3/10