Heaven & Earth (1993)

Een verhaal dat veel elementen bevat die verteld moeten worden, maar ze hadden een veel betere film verdiend.

Het is allemaal veel te soapy en vaak belachelijk snel. Er gebeurt zo veel dat het verhaal nergens echt geweldig uitgewerkt wordt. En de muziek irriteert mateloos. Veel te aanwezig en veel te dik aangezet.

2.0*

Een heel soort andere oorlogsfilm. Geen vechtende soldaten of flippende soldaten maar eerder een kijk op de bevolking zelf. Eens wat anders en ook een interessante kijk maar toch iets te zwak gebracht.

Wat me al irriteerde was dat de Vietnamezen onder elkaar Engels zaten te praten. Een vakman als Oliver Stone zou toch beter moeten weten.

Stone weet in zijn oorlogsfilms altijd wel de gevoelige snaar te traken en ook hier slaagt hij erin. Het anti-oorlogs gevoel komt goed over en je leeft mee met de plaatselijke bevolking vooral bij de misbruikscènes. Degelijke acteerprestaties ook van de cast.

Wat de film dan toch minder maakt is vooral de duur, de film had echt wel wat korter gemogen. Het 1rste stuk is van duur en tempo wel ok. Erg interessante kijk op het deel van de bevolking in de Vietnam oorlog. Het 2de stuk van de film in Amerika zelf was minder interessant om volgen en begon meer weg te krijgen van een soort soapaflevering met een overdosis middelmatige dramatiek. Veel te veel en veel te sentimenteel. De sentimentele soundtrack doet er nog een schep boven op zodat het naar de zelfmoord toe nog weinig serieus was.

Goede film maar geen Platoon of Born on the Fourth of July niveau.

***

Eindelijk de Oliver Stone trilogie over Vietnam volbracht. Dit laatste deel lag al lang op mij te wachten. Ten onrechte naar achteraf blijkt, want het is best een goeie film. Probleem is enkel dat met name het eerste deel over de oorlog een wat rommelig scenario kent met te veel hapsnap ontwikkelingen, die amper de gelegenheid krijgen om wat te bezinken. De tweede helft van de film vind ik veel beter. Een compliment bovendien voor Hiep Thi Le, die een voortreffelijk debuut maakt.

P.S. Volgens IMDb is de taxatrice in de juwelenzaak de echt Le Ly, op wier memoires deze film gebaseerd is.

Toch wel een indrukwekkend oorlogsdrama en dan met name het gedeelte in Vietnam (dat zag er ook allemaal zeer fraai uit). Het verhaal zit goed in elkaar en weet zeker te boeien. Soms is de film zelfs aangrijpend en ontroerend. De cast deed het goed en dan met name Hiep Thi Le die prima en overtuigend speelde. De film duurt behoorlijk lang maar verveeld eigenlijk nergens. Het is overigens wel al bijna 20 jaar geleden dat ik deze film voor het laatst gezien heb dus het wordt tijd om deze nog eens te herzien.

Laatste deel van Stone's trilogie over de Vietnam oorlog, na Platoon en Born on the 4th of July. De minste film van de drie. Omdat het melodrama te weinig beklijft en waarom toch? Ondanks de vele harde en dramatische gebeurtenissen in het leven van een eenvoudig Vietnamees plattelandsmeisje in tijden van oorlog, heeft de film moeite om te beroeren. Ligt dit aan het hoge tempo? Misschien wel. De gebeurtenissen volgen elkaar aan sneltempo op, ondanks de film 140 min. lang is. Maar ook alles ligt er te dik op, alsof er iemand een plakkaat omhoogsteekt waarop staat "huilen aub". De miserie wordt op onnatuurlijke wijze uitvergroot, de dialogen zijn soms erg zwak ("I need a good oriental woman") en de film zinkt soms weg richting sentimentele draak. Toch verdient de erg mooie fotografie een dikke pluim: visueel biedt deze film prachtige shots. Het had meer kunnen zijn.

Een prima film over de aanzet en het gevolg van de bemoeienis van Frankrijk, China en de USA. Ook de Russen waren met de wapenhandel betrokken in de Vietnamoorlog. De film speelt zich voornamelijk af voor en tijdens de inmenging van de Amerikanen die na de Fransen het "communistisch gevaar" zouden keren. Uiteindelijk dropen dezen ook af in 1975. Beide zijden waren behoorlijk agressief en dat wordt ook in deze film getoond. Aan welke kant je ook stond (of neutraal was), het was nooit goed voor de burgers.

Een heftige film nu en dan en ook nadat de hoofdrolspelers naar Amerika waren vertrokken, bleef hun leven een kruitvaatje. Een 7,5 voor de film!

Stond ook al heel lang op het 'to-see-lijstje' en eindelijk aan toe gekomen nadat ik hem voor vijftig cent bij de kringloop vond. Nu mag ik graag een Stone film zien en zijn andere Vietnam films zijn natuurlijk pareltjes met Platoon en Born on the Fourth of July. Dit was ter vervolmaking van de drie luik. Waar Platoon om het strijdende peloton in the bush gaat en BOTFOJ om de terugkeer en de trauma's van de Vietnamveteranen ontbrak natuurlijk de inkijk van de simpele Vietnamese boer in de rijstvelden. In die zin de bewoner, van een simpel dorp niet of nauwelijks van enige strategische belang, en de verscheurende strijd tussen het communisme en het kapitalisme, noord en zuid, die daar bijna dertig jaar duurde en de bevolking dagelijks van zijde deed veranderen en offers eiste.

Afgelopen zomer de werkelijk waar fantastische Vietnam documentaire gezien van Ken Burns. Hoewel een lange zit van meer dan 900 minuten is er geen beter overzicht van alle partijen en beter uitgelegd wat voor belangen er allemaal waren. Daar ontstond voor mij al een bepaald beeld over hoe de bevolking heen en weer geslingerd werd tussen de beide partijen en wellicht alleen maar keuzes maakte op basis van overleven. In die zin wordt de toon erg mooi gezet in het begin met het dorp, de Fransen, de Vietcong en vervolgens de ARVN en Amerikanen. De belangen, de druk, 'opvoeding', indoctrinatie en vervolgens strijd en gevangen name.

Wat daarna volgt is een mooi beeld van vlucht, schuld, misbruik en hopen op betere tijd. Wat een verschrikkelijke tijd voor al die mensen. Vooral die vrouwen die zich maar moedwillig lieten gebruiken om te overleven. De omslag, TLJ, het TET offensief, de vlucht alles komt in bepaalde mate voorbij. Teenkrommend is vervolgens de aankomst in Amerika, het cultuurverschil, het onbegrip. Gewoon erg goed gebracht. Leuke rol overigens van Conchata Ferrell.

In mijn ogen een super triest en mooi gebracht drama, het begin het dorp visueel, de strijd en gevangenname zijn erg goed net als de botsing van cultuur tijdens onder meer thanksgiving en tja, die ubergrote en belachelijke koelkast. Voor mij lijkt het even dood te slaan wanneer ze als kindermeisje verleid wordt door de grote meneer en het gejammer daarom heen, is natuurlijk niet minder belangrijk aangezien haar eerste kind daaruit voort komt.
Visueel is het tevens vooral in Vietnam, het dorp, de rijstvelden en het dal van grootse schoonheid. Werkelijk prachtig.

Nogmaals, meer dan prima drama.

De opvallend amateuristische en zwakke keuzes van regisseur Oliver Stone zelf doen Heaven & Earth primair de das om. Zo spreken alle castleden standaard Engels in plaats van Vietnamees, maar moet er een aantal keer een soort taalbarrière worden afgebeeld tussen het Vietnamese volk en Amerikaanse soldaten. Erg klungelig geschreven en gebracht, maar gelukkig haalt Stone goed uit op het vlak van omgevingen en grootschalige oorlogsmomenten. De tweede helft kent de meer inwisselbare momenten, maar er gebeurt voortdurend wel iets aangrijpends om het tempo erin te houden. Hiep Thi Le levert bovendien uitstekend werk af in de hoofdrol.