Riding the Bullet (2004)

Flinke tegenvaller, dit. Vooral het begin is waardeloos. Er valt weinig te beleven en we maken enkel kennis met een paar belachelijke en zeer onnodige personages. Ik dacht af en toe even dat ik naar een soort Dude, Where's My Car zat te kijken. Maar een tijdje later worden de cliché bijpersonages ingeruild voor een stel cliché horrormomenten. Het is allemaal bijzonder dertien-in-een-dozijn en nergens komt het verhaal echt uit de verf. Vooral sfeer is in geen velden of wegen te bekennen.

Daarnaast weet hoofdrolspeler Jackson niet bepaald te overtuigen en Hershey of Christensen zijn ronduit slecht te noemen, kan er weinig anders van maken. Arquette was niet echt slecht, maar vond hem totaal niet bij de rol passen. Wat dat betreft was eigenlijk enkel het rolletje van Cliff Robertson een beetje de moeite waard. Nou ja, en het korte bijrolletje van vaste Garris- acteur Matt Frewer, maar die had jammer genoeg dit keer ook maar weinig te doen.

2 hele kleine sterren voor een paar aardige momenten.

Aardig ideetje.

Had goed door het leven gekund als een Master of Horror aflevering, jammer dat dit gerokken werd tot 90+ minuten.

Beetje vreemd verhaaltje en ditto sfeertje. Het 60s sfeertje is eigenlijk niet aanwezig, het emopersonage lijkt ook meer iets van deze tijd. De oude en de "bad guy" daarentegen zijn typisch King.

Verder is de keuze die gesteld wordt ook wel aardig, maar groots is het allemaal niet en het boeit ook niet de gehele tijd.

Leuk idee, maar er wordt te weinig mee gedaan en het wordt te lang gerekt.

2*

Vond dit zwaar maar dan ook erg zwaar belabberd.

Op het verhaal weinig aan te merken, maar King kon ook niet weten dat er zo'n ramp van gemaakt zou worden. Slecht acteerwerk, tijd waarin het zou moeten afspelen komt erg slecht over. Gewoon pure tijdverspilling je kunt beter gaan slapen.

In tegenstelling tot Niels (Onderhond) geef ik mijn sterren dan liever aan Rush hour 3 voor dit weekend

0,5*

Tikkeltje rommelige film, maar ergens best wel vermakelijk.

Het acteerwerk vind ik eigenlijk helemaal niet zo slecht in deze prent. Ik heb mij er in tegenstelling tot vele andere Stephen King verfilmingen in ieder geval niet aan gestoord.
Ook vind ik de horror-momenten best wel geinig om te zien, ware het dat ze eerder komisch zijn dan eng. Vele typische King momenten. De special effect's laten overigens ook wel te wensen over, maar het is best lachen geblazen.
Het tempo van de film bevalt mij ook wel. Ik heb de dvd gisteren voor de 3e kijkbeurt in de speler gedrukt en de 98 minuten gingen soepeltjes voorbij.

Dat ik net geen voldoende geef ligt vooral aan het einde, wanneer Alan ons als oudere man opeens wijze levenslessen gaat geven. De film poogt zodoende af te sluiten met een serieuze boodschap en dat vind ik totaal niet passen bij al het voorgaande. Een typisch WTF moment.

Al met al uiteindelijk een matig geheel. Maar zoals ik eerder eens aangaf in dit topic zijn er vele slechtere Stephen King verfilmingen.

2,5*

En van de ene King naar de andere King, of beter gezegd, van goed naar slecht, want veel beloofde deze film niet te worden en dat deed hij dan ook niet.

Tja, waar te beginnen bij deze draak. Vanaf het begin is Alan al niet een interessant personage. Zijn zogenaamde visioenen en gedachten vanuit een tweede persoon zijn eerder lachwekkend en raar dan dat het interessant en spannend is. En in die laatste genoemde makke blijft de film het grootste deel hangen. Even veert de hoop iets op wanneer Alan eindelijk de benoemde auto betreed en chauffeur ontmoet, iets dat maar liefst 55 minuten duurt. Maar dit mondt ook al snel uit in vaagheid en weinig spanning.

Er gebeurt genoeg, dat is verre van het probleem. Het is juist dat het sfeerloos gebracht wordt. Het mysterie of de spanning die men probeert te creëren slaat vanaf het begin dood zoals bijvoorbeeld die hippie in het VW busje. Aardig zijn dan nog linkjes naar andere King verhalen zoals de naam Annie Wilkes van Misery en de auto is uiteraard een Plymouth Fury net als Christine. Verder is de muziek nog het noemen waard met The Strawberry Alarmclock, James Brown en The Zombies. Maar verder stelde dit bitter weinig voor. Meestal ben ik wel mild voor een beetje matige King verfilming maar dit was om heel snel te vergeten.