About a Boy (2002)

Degelijke komedie. De film wordt vooral gedragen door het geweldige spel van High Grant. Zijn timing is erg sterk en hij komt gemakkelijk met gewaagde grappen weg. Met de meeste romcoms is het begin nog wel geestig om later te vervallen in formuleachtig romantisch gereutel. En dat is helaas in About a Boy niet anders.

Deze twee films zijn niet echt te vergelijken (omniet te zeggen dat ze ECHT NIET te vergelijken zijn). In dit verhaal zit veel meer diepgang. Het gaat er volgens mij niet alleen om dat Hugh Grant zichzelf vindt in deze film. Wanneer je ook aandacht hebt voor het levensverhaal van het jongetje, wordt het verhaal veel diepgaander. Ik ben echt gepakt door deze film. Prachtig.

4 *

Vrij tenenkrommende film. En dat kind Irritanter kom ik ze zelden tegen. Ook Toni Collette stond mij alleszins tegen. Grant en Rachel Weisz maken er een hoop goed, maar niet genoeg om 'n voldoende hiervoor af te slaan.

Wij hebben voor engels deze film gezien,(ik ben 13) nu moeten wij er een S.O(schriftelijke overhoring) over maken.

Leuk... Maar wat vond je van de film?

Killing me softly, dat is wat deze film met me deed!

Lang leve Hugh Grant!

Jaren geleden heb ik het boek van Nick Hornby gelezen. Dit was verplichte kost voor het vak Engels, want ik moest er een werkstuk van maken. Het boek beviel prima. De fout die ik maakte, was om vlak na het lezen van het boek de film te gaan bekijken. Dit had ik niet moeten doen.

Mijn grootste irritatiepunt was Hugh Grant. Ik blijf het moeilijk vinden te begrijpen waarom veel mensen hem als held zien. Ik kan het gevoel van gladde Engelsman die met zijn oppervlakkigheid en akelig slome gezichtsuitdrukkingen niet van me afschudden. Zelfs de kleine Marcus (Nicholas Hoult) wist me allerminst te amuseren. Vreemd, ik ben dol op kinderen, maar dit jochie wist me op geen enkele manier te raken. In deze film dan.

De plank wordt compleet misgeslagen wanneer ze drama en komedie in één proberen over te laten lopen. Nee, dit is een film die ik snel wens te vergeten, want ik krijg nog steeds kippevel als ik dat gezicht van Hugh voor me zie.. en dat is niet positief!

Gister gezien. Wat een heerlijke film.

Voor een feelgood movie vond ik het een originele film. Vooral vanwege de politiek incorrecte elementen hier en daar, en combinatie van harde realiteit en comedie en feelgood.

Wees eerlijk; je wilt gewoon dat zo'n film een happy end heeft.

Ik begrijp alle kritiek niet helemaal; als je niet van het genre houdt, ga dan een andere film kijken. Voor het genre feelgood movie scoort hij zeker goed in mijn ogen.

Lekkere feelgood movie, in het begin had de iiritatie op het jochie bij mij de overhand, maar als je dan eenmaal weet wat er allemaal speelt zo`n manisch depressieve moeder, geld gebrek enz. ga je het jochie toch anders zien en leef je erg met hem mee!

Een van de weinige komedies waar ik moet lachen om de grappen. Zal we aan de (goede) Engelse humor liggen.

Het is geen komedie, het boek van Nick Hornby was ook niet als komedie bedoeld, en deze film is een drama met wat komische momenten. Die amerikanen zijn dan ook de enigste engels sprekende mensen die deze film als een komedie zullen beschouwen, dus komedie voor dumbos.

trouwens, best grappig om te zien dat Nicholas Hoult die de jochie Marcus speelt, nu een van de hoofdrollen heeft (als Beast/Hank McCoy) in de nieuwe X-Men film

X-Men: First Class (2011)

en volgende jaar de hoofdrol gaat spelen in de nieuwe Mad Max film van George Miller

Mad Max: Fury Road (2012) - IMDb

Laatst maar eens herbekeken.

Hugh Grant is degene die voor mij de film het leukste maakt. Echt een erg leuke acteur. Ook zijn droge commentaar de hele film door (The worst part was where they close their eyes) Jammer dat ik over het acteerwerk van het jongetje niet zo tevreden was, maar zijn personage straalde ook een beetje weinig sympathie over. Het verhaal is een beetje cliché soms maar er zitten toch wel wat verrassende fragmenten in. Toch wel een aparte tragicomedy dus.

De stem blijft voor nu op een hele, hele krappe 3,5* staan.

Eindelijk een film waarin ik Hugh Grant wel een beetje te pruimen vind. Ik ben normaal niet zo'n fan van hem. Hij heeft iets glads. Ik kan het niet helemaal uitleggen. Over zijn acteerprestaties ben ik ook niet al te enthousiast Ik heb bij hem altijd het gevoel dat hij een dag van te voren zijn scripts leert en dan gewoon als zichzelf op de set staat. Zolang de centjes maar binnen komen rollen ....

Maar toch .... in deze film vind ik hem eigenlijk voor zijn doen best goed uit de verf komen. De relatie die hij krijgt met Marcus wist mij wel te ontroeren. Je leeft ook zo met dat eenzame joch mee. Ik heb heel de film wel geboeid zitten kijken.

Ik vond de film leuk beginnen! Maar uiteindelijk eindigde het best wel slap! Toch een tegenvaller! want op IMDB scoort hij maar liefst een 7,2 ik had er dus meer van verwacht!

Dat Hugh Grant hier een leeg mannetje (op het randje van een loser) vertolkt is best wel een leuke, aparte invalshoek.

Redelijk in elkaar gezette film, viel over het geheel toch wat tegen.

Ik moest het voor Engels het boek lezen en dan direct daarna de film bekijken. Ik zal je zeggen: niet doen! Nog nooit zo'n slechte vertolking van een boek gezien. En dan nog te bedenken dat de film direct kijken na het boek te hebben gelezen het nog tientallen erger maakt. Ik vind het sws geen aangrijpend verhaal, dus als drama is het mislukt en als komedie was ik er ook niet helemaal ondersteboven van. 1.5* en als je de rest van mijn stemmen bekijkt zie je dat dit behoorlijk laag voor mijn doen is.

redelijke film.

Grant ook hier in een rol die hem op het lijf geschreven is.

Het verhaal kan er nog wel door, maar op het einde valt de hele zaak helaas in de put.

Speltechnisch was het allemaal dik in orde bij deze productie die wat tussen een drama en een komedie in hing. Het verhaal was op zichzelf clichématig, zelfs afgezaagd en geen moment uitdagend, maar was aan de andere kant bijzonder sympathiek, ook wel fris en kende een dosis droge humor. Het plot herbergde toch enige verrassingen.

Ik vond het een erg leuke film. Het boek heb ik nooit gelezen, maar het lijkt me sterk dat dit de slechtste boekverfilming ooit is. ( Pluk van de Petteflet (2004) )

Af en toe grappige situaties en gevatte dialogen maar het geheel mist wel wat geloofwaardigheid waar ge zo maar instapt en er wordt redelijk wat verteld. Soms is dat zeer goed, zaols doorgaans bij de vroegere Woody Allen, maar soms, zoals hier gaat soms wat vervelen en de spankracht wegnemen

Het helpt als je van bepaalde clichés houdt en niet vies bent van sentimenteel gejammer. Want eigenlijk is dit gewoon vreselijk dramatisch. Tevens helpt het ook als je iets met de spelers hebt. Hugh Grant is natuurlijk wel leuk, maar dit is waarachtig niet zijn beste rol (wat ik las op de achterkant - Daniel Cleaver is net wat leuker). Nicholas Hoult, hoewel schattig, moest duidelijk nog groeien en stal als R meer mijn hart dan hier. Ik weet niet zeker hoe het komt, maar de door Toni Collette gespeelde moederrol greep me net een scherfje meer dan de perikelen betreffende Will en Marcus. Misschien omdat ik gewoon ook minder met kindjes heb, al zijn ze 12 jaar en dus in staat om te zeggen wat ze willen. Dat ik daarom iets meer met het moederpersonage bezig was, is vervolgens wel typisch natuurlijk. Ik heb niets met kinderen en al helemaal niets met moeders in de hoedanigheid die ik hier zag. Al heb ik wel een hondenkind, met kinderen zelf heb ik niet echt iets. Hoe lief ook. Maar goed, de manier waarop het personage omgaat met wat er in de film met haar gebeurd, dat vond ik interessant om te zien. Ietwat pijnlijk ook, omdat ik het zo'n beetje herken. Verder loopt Rachel Weisz wat door het beeld heen, maar voegt ze zo op 't eerste gezicht niet zoveel toe. Leuk om gezien te hebben, maar op 'n paar keer hard lachen en Toni Collette na is dit eigenlijk echt een sentimenteel gedrocht. Leuk om nog eens te zien tijdens kerst.

Een redelijke drama/romantiek/komedie film...

Een redelijk verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Bekende acteur Hugh Grant...

Prima achtergrond geluid/muziek (DD)...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Komedie is mijn genre niet...

Herziening na 14 jaar, heb het boek destijds ook nog gelezen, maar kon me van beiden weinig herinneren

Leuk vooral vanwege Hugh Grant, die ik normaal niet zo goed trek, maar hier toch af en toe goed getimede cynische grappen aflevert.Ik mag zijn personage Will ook best wel. De afloop is uiteraard voorspelbaar (Will gaat uiteindelijk overstag aan de sociale druk om zijn hippe levensstijl op te geven). Toni Colette en dat jochie zijn af en toe best vervelend. Daarom ook extra leuk als Hugh Grant weer met een cynische zeik opmerking komt.

Degelijk, soms grappig, maar soms ook bloedirritant.

Hugh Grant kan ik meestal wel waarderen, en ook in deze film was hij de smaakmaker. Helaas is het verhaal voorspelbaar en dat kind verschrikkelijk irritant. Eigenlijk gewoon een onderhoudende film, die net te weinig vermaak bood en net te veel irritatie opwekte.

2.5*

Gatverdamme, dat joch is echt niet te harden. Jammer, want Hugh Grant zelf en zijn kijk op kinderen was best vermakelijk, en kon wel een leuke film opleveren.

Jammer (maar goed, ook wel logisch), is dat dit soort films dan toch weer het conventionele pad kiest met 'the more the merrier' en blabla.

In potentie een leuke film met ook best af en toe leuke momenten, maar dat joch met zijn vreselijke acteerwerk en de overall verhaallijn was gewoon net iets te vaak ergerlijk en wat ongeloofwaardig gekunsteld allemaal.

kleine 3*, vooral voor Hugh