To Catch a Thief (1955)

Niet echt een spectaculair verhaal (over een gepensioneerde juwelendief die onder verdacht geraakt als zich een nieuwe serie inbraken voordoet aan de Côte d'Azur) ,en het geloofwaardigheidsgehalte is ook niet al te hoog,maar de uitvoering is dat wel.De prachtige beelden van de Franse zuidkust,kleuren die werkelijk van het scherm spatten en de spitsvondige dialogen ter compensatie van het toch wat te simpele scenario.

To Catch a thief wordt dan ook vrijwel nergens echt spannend maar onderhoudend is deze film zeker.

Daar staat het trio Cary Grant,Grace Kelly als 'leading couple' en Alfred Hitchcock als regisseur wel garant voor.Kelly evenaart bijna haar prestatie in haar vorige samenwerking met Hitchcock Rear window en Grant is hier een erg aangename hoofdrolspeler.Alfred Hitchcock tenslotte levert vakwerk af,zeker gezien het materiaal dat hij hier tot zijn beschikking had.

Verder mogen ook de verrichtingen van Jessie Royce Landis (als Kelly's moeder) John Williams (als verzekeringsagent),in twee uitstekende bijrollen niet onvermeld blijven.

To Catch a thief werd,zover ik begrepen heb altijd gezien als een wat middelmatige Hitchcock maar in de loop der jaren ben ik deze film,alhoewel ie natuurlijk wat gedateerd is,steeds meer gaan waarderen.

Een erg plezierige zit.

Herzien en dit is toch wel een aangename film. Om naar Grace Kelly te kijken is sowieso geen straf en het mooi aangeklede verhaal is onderhoudend genoeg. Niet bijzonder spannend, maar de film bevat voldoende vaart.

Hitchcock buiten zijn comfortzone (lijkt toch) met een film die eerder mikt om een mooie zomerse film met romantiek en het thrillergehalte op de achtergrond. Het kan teleurstellen als je een echte Hitchcock verwacht. Het jaar voordien maakte hij Dial M for Murder en Rear Window (beiden met Grace Kelly trouwens). De lat lag hoog. Met een verhaal rond romantiek zat hij goed om Grace Kelly (die met 5 films waarvan een Oscar voor The Country Girl in 1954, een absolute ster was. En hij kon die andere romantische acteur Cary Grant uit pensioen halen. Die was gestopt met acteren, oa door de komst van een nieuwe acteerstijl van acteurs als Marlon Brando, maar ook de manier hoe Hollywood omging met een legende als Charlie Chaplin.

Voor Grace Kelly zou het bijna het einde zijn van haar carrière. Vlak voor het filmen had ze prins Renier van Monaco leren kennen in (jawel!) Cannes. Voor Cary Grant betekende het dan weer de doorstart om toch verder te doen met zijn filmcarrière. Gelukkig maar, want later zou North by Northwest nog volgen. En ook al werd hij ondergewaardeerd bij de Oscars (2 nominaties in de jaren 40), zou hij tussen '58 en '63 nog 5 keer genomineerd worden bij de Golden Globes. Beide acteurs spelen in To Catch a Thief niet op hun best. Ze hebben al betere rollen gedaan. Maar langs de andere kant, waren dit wel rollen op hun lijf geschreven en zijn ze dus weer wel goed gecast. Cary Grant als de charmante dief met de nodige oneliners en Grace Kelly als een halve prinses.

Het is vooral een gezellige, zeer mooie en zomerse film geworden waar ik van genoten heb. Het tempo zit goed, de kleuren zijn prachtig, de uitzichten heerlijk en iedereen heeft er plezier in. Blijkbaar ook met veel invloed, ik moest meteen denken aan The Pink Panther (al is To Catch a Thief veel verfijnder) en natuurlijk ook The Transporter. Zowat deze film, maar dan met een iets snellere wagen en wat meer knokpartijen.

Cary Grant was gestopt met acteren maar liet zich door Alfred Hitchcock overhalen om de hoofdrol te spelen in deze luchtige, maar tamelijk oppervlakkige romantische komedie met een vleugje mysterie. Grant speelt een voormalige juwelendief die allang een punt heeft gezet achter zijn criminele verleden, maar toch als hoofdverdachte wordt gezien na een nieuwe serie juwelendiefstallen. Ironisch genoeg kan hij zijn onschuld alleen maar bewijzen door zijn afgezworen vaardigheden opnieuw in te zetten en de echte dader te betrappen. Ondertussen heeft hij een affaire met Frances Stevens [Grace Kelly] en krijgt hij hulp van H.H. Hughson [John Williams]. Robert Burks won een Oscar voor zijn camerawerk en mede daardoor steelt Grace Kelly - in de schitterende kostuums van Edith Head - de film. Grant had het zo naar zijn zin dat hij nog 8 jaar aan zijn acteercarrière vastplakte.

.

Klassiekerzondag bracht mij deze Hitchcock, een onbekende film wat dat betreft maar zin had ik er wel in. En hoewel er hier en daar wel kritische noten te kraken zijn omtrent het script levert To Catch A Thief meer dan ook al zit hij niet in de top van de Hitchcock films.

De symbolische kat op het dak, juwelelen diefstal in hotels, een vrouw schreeuwend om politie op haar balkon, ja de jaren '50 straalt er in die zin af en al snel staat men bij meesterdief John Robie voor de deur om verhaal te halen, naar vrij snel is duidelijk dat deze man zich niet laat ringeloren en begint zijn eigen onderzoek. Fraai is de achtervolgingsscene gevolgd vanuit de lucht en de oude baas zelf, Hitchcock, is ook weer van de partij als passagier in de bus.

Robie zoekt vervolgens zijn weg tussen aanbieders, verdachten en belagers naar de mogelijke dader in een concept dat humoristisch en vooral luchtig is. Jammer is dan wel weer de romantische kant die wel het nodige van de film vraagt in negatieve zin, het zijn de momenten tussen Grant en Kelly die het minst interessant zijn hoe mooi Grace Kelly natuurlijk ook is. Salliant detail zijn de opnames met Kelly achter het stuur op dezelfde weg waar ze in'82 zou verongelukken. Om vervolgens bij de locaties uit te komen die fabelachtig zijn.

Het mysterie dat To Catch A Thief biedt wordt tot op het laatste prima in leven gehouden met een soort van 'iedereen kan het gedaan hebben' vibe ook al heb ik op een gegeven moment wel een verdachte die uiteindelijk ook nog klopt. Fraai is de finale op de daken en is het shot van Grant op de dakrand gevangen in de cirkel van het zoeklicht prachtig. Toch blijft het jammer dat de film zich teveel verliest in amoureuze toestanden, daarom in eerste instantie een 3,5, maar wie weet...

Ergens in de eerste scènes sluipt een zwarte kat over de daken van het stadje Nizza aan de Franse Riviera, terwijl welgestelde dames het verlies van hun gestolen juwelen luidkeels betreuren. De zwarte kat is een referentie naar de legendarische meesterdief John ‘The Cat’ Robie, die lijkt te zijn teruggekeerd en zijn oude stiel van juwelendief weer te hebben opgepakt. John Robie moet zijn onschuld bewijzen en heeft geen andere keus dan zijn copycat zelf op heterdaad te betrappen.

Een klassieke whodunnit a la Hitchcock, zal zich met deze basisgegevens gaan ontwikkelen, zou je zeggen. Dat klopt deels. Suspense en Macguffin zijn aanwezig maar wat mij betreft ligt het accent in deze film veel meer op de romantiek. Wat wil je ook met een koppel als Cary Grant en Grace Kelly als de centrale blikvangers. De spanning en de suspense zijn bijzaak. De romantische ontwikkelingen voeren de boventoon. En die zijn trouwens aangenaam om te volgen.

De film is prachtig geënsceneerd en bevat fijnzinnige humor. Een stijlvolle film. Een lust voor het oog. To Catch a Thief is geen superspannende film. Wel een sensuele film. Een film die niet bestaat uit ingenieuze sleutelscènes maar veel meer mikt op kleine effectieve scènes die spanning genereren binnen een romantisch totaalconcept. To Catch a Thief is geen meesterwerk. To Catch a Thief is wel een uitstekende film van Alfred Hitchcock.

Een wat flauwe Hitchcock, vermakelijk maar niet bepaald spannend. De lichtvoetige film moet het vooral hebben van de chemie tussen hoofdrolspelers Cary Grant en Grace Kelly, want qua plot stelt het allemaal niet zoveel voor. Lekker luchtig vermaak, zullen we maar zeggen.

De dvd die ik heb is een Duitse uitgave maar evengoed gewoon met Nederlandse ondertitels, dit geldt ook voor de extra's. Daar staat o.a. een interessante making of op toegelicht door de kleindochter van Hitchcock, Mary Stone. Hitchcock was maar een autoritaire regisseur want als Grant met een goed idee kwam, wist hij dit op een handige manier ongedaan te maken. Verder is de helft van de film op locatie opgenomen en de andere helft in de studio. Wat dat betreft ben ik blij dat ik niet de Blu-ray heb aangeschaft wat dat zou met die achtergronden soms niet ten goede zijn gekomen. Verder is beeldkwaliteit best heel goed en de film is vaak prachtig om te zien wat dat betreft is het fijn dat hij in kleur is genomen.

Hij scoorde in het verre verleden niet goed al ligt dit niet aan Grant of Kelly, want dat was beslist de reden dat ik deze film toen heb gezien en veel minder omdat het een film van Hitchcock is. Nu is dit juist andersom, al ziet Kelly er uit als een prinses (die later met een prins trouwde) en Grant is vaak weer echt een heer. Verder blijft mijn mening niet zo heel veel anders als vorige keer. Sommige dialoog gedeelten zijn veel te lang van stof, ook heeft de film een opstartprobleem, cameo van Hitchcock blijft grappig, gedeelte met markt (met o.a. de boze verkoopster) gaat het de goede kant op, zodra Grace Kelly in de film komt wordt de film vaak steeds beter (opname in kamer met op achtergrond het vuurwerk is schitterend) en laatste deel op het gala blijft ook prachtig waar de film trouwens toch ook spannend wordt en volgt hier de ontknoping. Al stelt het verhaal weinig voor ex-dief probeert dief te grijpen en is het ook grotendeels een romantische film. Ik heb er wat gemengde gevoelens over maar het blijft toch ook wel een sfeervolle film. 3.0/4.0

Opnieuw bekeken nu in een prachtige 4k transfer met Nederlandse ondertiteling. Moet zeggen had van de 4k iets meer verwacht. Afijn. Eerste half uur best spannend daarna kakt ie wat in en zien we vooral glamour en waanzinnige mooie uitzichten. Voor mij een van de mooiste films qua beeld. Uitstraling bloemen uitzichten. Echt top gemaakt. En ja onze française Brigitte Aubert leeft nog steeds en mag in april 100 kaarsjes uitblazen. Mooie vrouw ook naast Grace die hier een glansrol speelde.

Film 3,5

Beeld (4K) 4,5

Geluid 4,0

Herziening van 2,5 j geleden. En het kan verkeren want ik heb genoten van elke minuut terwijl ik hem de eerste keer echt niet kon smaken. De opening is helemaal Hitchcock waarin hij een stukje verhaal vertelt louter met de camera - zie ook zijn verleden in de silent movies want de man was er toen ook al bij. Verder vond ik het verhaal best ok en geloofwaardig binnen het Hitchcock oeuvre van ‘wrong man pleading innocent’. Het was lang niet zo slecht als ik mij dacht te herinneren wel integendeel. Misschien was ik wat beter uitgeslapen deze keer. Grace Kelly schittert in de Edith Head outfits en de screwball met Cary kon me eveneens bekoren. Het moet allemaal met een korrel zout worden genomen natuurlijk. To Catch a Thief heeft weer een heel eigen vibe binnen het Hitchcock oeuvre dat ik aan het (her)zien ben. Prima entertainment. Cary Grant paste goed binnen de visie van Hitchcock en hij heeft dan toch ook enkele keren mogen meedoen. En wat Grace Kelly betreft, is dit alleszins haar pittigste rol van de drie Hitchcocks. Het is fascinerend om haar bezig te zien. Wanneer ze dan op een bepaald moment tegen Cary zegt dat een paleis niets voor haar is maar wel voor royalty kan je moeilijk niet denken aan de toekomst die haar nog te wachten stond.

Score wordt verhoogd.

hitchcock challenge # 39

Prachtige beelden van de Franse Rivièra, die zeker in die tijd indruk zullen hebben gemaakt, maar het verhaal zelf heeft vervolgens gewoon te weinig inhoud om de volledige anderhalf uur te vullen. Helaas geen sterke komedie en een zwakke thriller.