To Catch a Thief (1955)

Ik heb hier ook erg zin in! Binnenkort de blu-ray er maar eens ingooien die al ruim een jaar in de kast staat.

Een van de minder speciale Hitchcokfilms in mijn ogen. Te matig verhaal, te weinig diepgang, ... Hitchcock duidelijk nog niet in z'n goede doen hier, want voor de rest maakt hij (bijna) alleen maar parels!

Mijn twintigste Hitchcock, op zijn verjaardag ook nog, zie ik net op IMDb. Vandaag 117 jaar geleden...

Ik sluit me aan bij Zwolle, ook ik vond het een erg aangenaam filmpje, al is het duidelijk niet een van zijn meesterwerken. De dialogen tussen Cary en Kelly, prachtige landschappen, kostuums van Edith Head, cinematografie en Hitchcocks technische meesterschap zorgen dat ik probleemloos naar boven af kan ronden, al is het verhaal misschien niet zo spannend of memorabel. De identiteit van wie nu echt The Cat is, was voor ons ook vanaf het begin duidelijk, maar dat mocht de pret niet drukken. Met een grote glimlach gekeken, al snap ik direct dat dit voor sommigen als een 'mindere Hitch' wordt gezien.

4*

John Robie, voor zijn dagen als verzetsman in de oorlog een berucht diamanten-dief, wordt verdacht van een aantal diamantenvoren in de Rivera. In een poging zijn onschuld te bewijzen gaat hij opzoek naar de echte dief.

Aan het begin verbaasde ik me erover dat twee Fransozen onderling Engels praten, maar het is nu eenmaal Hollywood (bovendien was Robie oorspronkelijk Amerikaan). Cary Grant speelde een prima hoofdrol. Grace Kelly speelt wederom een leuke Blondine en John Williams had ook een goede rol als de verzekeringsman.

Na een aantal keer een teleurstellende restauratie te hebben moeten aanzien, heb ik nu eindelijk weer eens een mooie versie met scherp beeld gevonden. De cinematografie is - zoals altijd bij Hitchcock - weer uitstekend. De nacht-scenes, waar op een clair-obscure-achtige manier wordt belicht en impressionistisch kleurgebruik wordt toegepast, deden me heel erg denken aan de latere films van Mario Bava en dan met name Blood and Black Lace. Of beter gezegd, waarschijnlijk heeft Hitchcock Bava op het idee gebracht voor die prachtige kleuren. In ieder geval prachtig dat shot van de zwarte-kat op een groen verlicht dak. Ook de helikopter-beelden van de achtervolging door het Franse landschap was erg memorabel.

Daarnaast bevat de film ook nog schitterende beelden van de Riviera en zijn de achtergrondprojecties ditmaal veel beter geïntegreerd met de studie-opnames (of er zijn ook veel meer opnames op locatie geweest). Overigens grappig dat de kostuums die gebruikt zijn voor het gekostumeerde bal, beter zijn dan de kostuums die een gemiddeld kostuum-drama toentertijd had. De muziek van Lyn Murray vond ik een stuk minder memorabel als wat Herrmann allemaal voor Hitchcock gemaakt heeft. Maar de muziek werkt wel uitstekend bij de film.

Hitchcock heeft een cameo in de bus naast Cary Grant aan het begin van de film. Typische Hitchcock-kenmerken in deze film zijn de angst om ontdekt te worden (al is het hier meer de vlucht voor de autoriteit) en de relatie tussen Frances en haar moeder. Verder zijn er ook een aantal verwijzingen naar Hitchcock's afkeer tegenover Eieren; een wordt kapot gegooid, een wordt uit een raam gegooid en in een ander wordt een sigaret gedoofd.

De film heet dan wel To Catch a Thief, maar echt gevangen is Robie nergens. Ze hadden daar mischien wat meer mee kunnen doen. Waarschijnlijk verwijst het naar hoe Frances Robies identiteit ontdekt en Robie opzoek is naar de echte dief.

Deze Hitchcock heeft niet veel suspense, maar weet de aandacht van de kijker toch prima vast te houden. Spannend wordt het nergens, maar het verhaal van de ex-diamantenrover met het Romantische sub-plot wist te wel vermaken. Bovendien zag ik het einde niet echt aankomen. Verhaaltechnisch niet heel memorabel, maar visueel weer een sterke film van Alfred Hitchcock.

“I'm in love with you.”

“Now that's a ridiculous thing to say.”

Genoten! Het lijkt wel of Hitchcock, Grant en Kelly samen op vakantie waren en dachten, laten we samen een film maken. Hitchcock had duidelijk zin in een wat luchtige film met de Franse Riviera als prachtig decor. Grant en Kelly hebben een heerlijke chemie en de dialogen knetteren van het scherm.

Het verhaal is ook interessant om te volgen alhoewel de uiteindelijk "Cat" niet zo moeilijk te raden was. De autoachtervolgingen zien er natuurlijk nep uit maar de humor maakt veel goed. Die geamuseerde blik van Kelly en paniekerige blik van Grant als ze keihard over smalle en bochtige weggetjes racen... Heerlijk. Ook de prachtige en kleurrijke decors en locaties (een handelsmerk van Hitchcock) zien er schitterend uit en maken het allemaal uitermate sfeervol. To Catch a Thief is een heerlijke film met een Gary Grant en Grace Kelly in topvorm.

Hier heb ik dus van genoten! Mysterie heeft het niet want al aan het begin wist ik hoe de vork in zijn steel zat. Nee, de kracht van de film zit vooral in de prachtige decors, setting en landschappen. Plus de manier hoe er gefilmd word. Bijvoorbeeld het shot waarbij het oude bloemenvrouwtje van onder in beeld komt. Of de spannende ontknoping op de daken in zeer aparte kleurbeelden. En dan was er nog het speelse en frivole spel tussen Cary Grant en Grace Kelly. Heerlijk! Voor Hitchcocks doen misschien een wat luchtigere film. Wie weet deden het zonnetje en de mooie Franse Riviera ook bij hem zijn werk en was hij in een perfecte vakantiestemming. Daar is er absoluut niets mis mee!

Qua plot moeten we niet al te veel verwachten in To catch a thief. Een dief die een andere dief moet vangen. Well ik heb zelden zo'n mooi aangeklede film gezien als deze. En film uit 1955 die er werkelijk vanaf spat op blu ray. Prachtige locaties, prachtige kostuums, alles is waanzinnig mooi gefilmd. Vooral de scene bovenop de heuvel met een schitterend uitzicht en de twee hoofdrolspelers Cary Grant en Grace Kelly. Ook die auto waarvan ik het merk helaas niet kon zien levert prachtige plaatjes op.

Afijn naast al het moois moest het ook nog een fatsoenlijke film worden. En we kunnen wel raden dat dit minder aandacht heeft gekregen. Ik moet zeggen het is geen straf. Deze film kijkt zo lekker weg, dat het simpele verhaaltje maar bijzaak is. Van de cast leeft er zeker nog eentje. Brigitte Auber die inmiddels alweer 90 jaar is geworden. Van Grace Kelly is genoeg bekend of misschien wel niet. Haar dood op dezelfde weg als in deze film zal altijd wel een raadsel zijn. Reed zij zelf of de jonge Stéphanie die nog geen rijbewijs had of kreeg zij toch een beroerte? Overigens was het maken van deze film nog niet zo makkelijk. Grace dook met iedereen in bed. Ook tijdens de filmopnames geen probleem. Afijn van de film heb ik genoten en dat is toch het belangrijkste!

Film 3.5

Beeld 5.0

Geluid 4.0

Extra's (geen)

Degelijke, maar zeker geen meesterlijke Hitchcock. To catch a thief kijkt erg lekker weg, maar blinkt nergens echt in uit. Het verhaal speelt zich af langs de prachtige bergachtige kusten aan de Franse Riviéra. De achtervolgingsscène in het begin is de moeite waard. Robie wordt als ex-dief beschuldigd van een reeks diefstallen en gaat om zijn onschuld te bewijzen zelf op zoek naar de dief.

Het plot is eenvoudig en erg spannend is het ook allemaal niet. Geen echte thriller met een Hitchcockiaans suspense, maar eerder een lauw verhaaltje dat rustig verder kabbelt. Niet de moeite om te zien? Toch wel, al was het maar omwille van de gracieuze Grace Kelly of flamboyante Cary Grant. Qua decor, cinematografie, setting en kostuums is de film prima en maakt het veel goed. Een film die hinkt op twee gedachten dus en dat geldt dus ook voor de maker ervan: omdat het net een Hitchcock is de film het voordeel van de twijfel gunnen of de film net als tegenvallend bezien omdat je van een Hitchcock net dat tikkeltje meer verwacht? Ik sluit me aan bij het laatste: kleine tegenvaller zonder echt de bocht uit te gaan.

Ik wilde hier van alles van vinden, maar Fisico heeft het al veel beter verwoord dan mij zou zijn gelukt. Inderdaad een van de mindere Hitchcocks uit die (erg goede) periode en meer een film om af en toe een mooie scène uit te snoepen dan dat je de hele rit aan de buis gekluisterd zit.

Die Grace Kelly was overigens wel een vrouw zeg. Wat een oneindig charisma had zij.

De kat is de rode draad in Hitchcock's To Catch a Thief: een juwelendief met de bijnaam The Cat, een briefje met daarop de woorden: 'Je hebt al 8 levens verbruikt. Vergok je laatste leven niet.' en een zwarte kat die steeds door het beeld loopt of gewoon in een stoel ligt te doezelen. Ook de vrouwen hebben iets ongrijpbaars en geheimzinnigs als een kat, Grace Kelly in het bijzonder, die zich telkens weer anders kleedt: de hemelsblauwe avondjurk met voile omslagdoek die ze gracieus over haar schouder drapeert, oogverblindend, een ware Koningin. De cameo van Hitchcock ziet er erg grappig uit en komt geheel uit de lucht vallen; een kleine toespeling op The Birds? Simpele dingetjes die zo typisch Hitchcock zijn: een sigaret die wordt uitgedoofd in een eierdooier en altijd weer present: de dominante moeder. Colors by Technicolor: de kleuren zijn soms erg hard en nadrukkelijk aanwezig, de vuurwerkshow gezien vanuit de hotelkamer spant de kroon. Decadentie ten top, maar past wel in het decor van de Franse Rivièra. Over Technicolor schreef Sylvia Plath in haar semi-autobiografische roman The Bell Jar nog:

I hate technicolour. Everybody in a technicolour movie seems to feel obliged to wear a lurid costume in each new scene and to stand around like a clothes-horse with a lot of very green trees or very yellow wheat or very blue ocean rolling away for miles and miles in every direction.

Cary Grant ziet er wel heel erg gebruind uit, iets te lang in de zon gelegen geloof ik. Of komt dat ook weer door Technicolor? Als geheel oogt de film als een vroege James Bond film. Mooie scène wanneer Grace Kelly in haar cabrio, Grant naast zich, door de straten van Monaco scheurt en daar zichtbaar van geniet. Deze scène werd door Paul Verhoeven als hommage nog eens overgedaan in De Vierde Man, maar nu met Jeroen Krabbé en Renée Soutendijk.

Niet echt een spectaculair verhaal (over een gepensioneerde juwelendief die onder verdacht geraakt als zich een nieuwe serie inbraken voordoet aan de Côte d'Azur) ,en het geloofwaardigheidsgehalte is ook niet al te hoog,maar de uitvoering is dat wel.De prachtige beelden van de Franse zuidkust,kleuren die werkelijk van het scherm spatten en de spitsvondige dialogen ter compensatie van het toch wat te simpele scenario.

To Catch a thief wordt dan ook vrijwel nergens echt spannend maar onderhoudend is deze film zeker.

Daar staat het trio Cary Grant,Grace Kelly als 'leading couple' en Alfred Hitchcock als regisseur wel garant voor.Kelly evenaart bijna haar prestatie in haar vorige samenwerking met Hitchcock Rear window en Grant is hier een erg aangename hoofdrolspeler.Alfred Hitchcock tenslotte levert vakwerk af,zeker gezien het materiaal dat hij hier tot zijn beschikking had.

Verder mogen ook de verrichtingen van Jessie Royce Landis (als Kelly's moeder) John Williams (als verzekeringsagent),in twee uitstekende bijrollen niet onvermeld blijven.

To Catch a thief werd,zover ik begrepen heb altijd gezien als een wat middelmatige Hitchcock maar in de loop der jaren ben ik deze film,alhoewel ie natuurlijk wat gedateerd is,steeds meer gaan waarderen.

Een erg plezierige zit.

Voor een Hitchcock is het een redelijk rechtlijnige film, waarin als gebruikelijk pas op het laatste moment alles duidelijk wordt. De hoofdrolspelers zijn aan elkaar gewaagd en de dialogen zijn gewoon amusant. Een echte uitschieter is dit niet, maar het kijkt heerlijk ontspannen weg en de beelden van de landschappen zijn heel geslaagd. Zo heb ik me, tegen de vooroordelen van een dergelijke oude film in, prima vermaakt met To Catch a Thief.

Herzien en dit is toch wel een aangename film. Om naar Grace Kelly te kijken is sowieso geen straf en het mooi aangeklede verhaal is onderhoudend genoeg. Niet bijzonder spannend, maar de film bevat voldoende vaart.

Hitchcock buiten zijn comfortzone (lijkt toch) met een film die eerder mikt om een mooie zomerse film met romantiek en het thrillergehalte op de achtergrond. Het kan teleurstellen als je een echte Hitchcock verwacht. Het jaar voordien maakte hij Dial M for Murder en Rear Window (beiden met Grace Kelly trouwens). De lat lag hoog. Met een verhaal rond romantiek zat hij goed om Grace Kelly (die met 5 films waarvan een Oscar voor The Country Girl in 1954, een absolute ster was. En hij kon die andere romantische acteur Cary Grant uit pensioen halen. Die was gestopt met acteren, oa door de komst van een nieuwe acteerstijl van acteurs als Marlon Brando, maar ook de manier hoe Hollywood omging met een legende als Charlie Chaplin.

Voor Grace Kelly zou het bijna het einde zijn van haar carrière. Vlak voor het filmen had ze prins Renier van Monaco leren kennen in (jawel!) Cannes. Voor Cary Grant betekende het dan weer de doorstart om toch verder te doen met zijn filmcarrière. Gelukkig maar, want later zou North by Northwest nog volgen. En ook al werd hij ondergewaardeerd bij de Oscars (2 nominaties in de jaren 40), zou hij tussen '58 en '63 nog 5 keer genomineerd worden bij de Golden Globes. Beide acteurs spelen in To Catch a Thief niet op hun best. Ze hebben al betere rollen gedaan. Maar langs de andere kant, waren dit wel rollen op hun lijf geschreven en zijn ze dus weer wel goed gecast. Cary Grant als de charmante dief met de nodige oneliners en Grace Kelly als een halve prinses.

Het is vooral een gezellige, zeer mooie en zomerse film geworden waar ik van genoten heb. Het tempo zit goed, de kleuren zijn prachtig, de uitzichten heerlijk en iedereen heeft er plezier in. Blijkbaar ook met veel invloed, ik moest meteen denken aan The Pink Panther (al is To Catch a Thief veel verfijnder) en natuurlijk ook The Transporter. Zowat deze film, maar dan met een iets snellere wagen en wat meer knokpartijen.

Leuk filmpje met hier en daar wat verbaasmomenten in beeld en script. Grant is soms wel erg glimmend en bruin. Kelly is prachtig en doet het goed, leuke bijrol voor Jessie Royce Landis.

Weer eens herzien op BBC 2. Geweldige beeldkwaliteit trouwens, scherp en kleurrijk en minder gedateerd dat de meeste jaren 70 en 80 films. Ik vergeef Hitchcock de abominabele autoscenes, want verder ziet het er allemaal prachtig uit. Grace Kelly is prachtig en charmanter dan ooit, en Grant is geknipt voor dit soort rollen. Verhaal is leuk in elkaar gezet, maar zoals gezegd, het zijn vooral de locaties, de mode en de mooie fotografie die deze film boven zichzelf uit laat stijgen. Prima Hitch.

Aardige film, maar niet de topper van Alfred Hitchcock. Verhaal vond ik gewoon niet interessant genoeg. Ook de vele nepbeelden werkten niet mee. Zelfs de achtergrond bij het vissen was nep.

Wel aardig maar niet echt byzonder , de franse riviëra is wel mooi in beeld gebracht , het zou zo kunnen fungeren als promotiefilm voor een reisbureau ( zelfs nu nog ) .

latevogel

7 • 1 seconde geleden

Relatief licht in vergelijking met de Hitchcock-films die hier aan voorafgingen, is "To Catch a Thief" niettemin boeiend vanaf het eerste moment en presenteert de regisseur op ingenieuze wijze de elementen van mysterie en thriller die hij combineert met romantiek om een mooie ​​bioscoopfilm af te leveren die moeilijk te weerstaan ​​is en nodigt ook het publiek uit om de verbijsterende zaak samen met zijn personages op te lossen.

"To Catch a Thief" vertelt het verhaal van een 'gepensioneerde inbreker' die erop uit is om een dief in de stad te vangen, omdat die de beruchte methoden van de eerste gekopieerd bij het plegen van een inbraak. In de film speelt Cary Grant de 'vermoedelijke dief' die de identiteit copy-cat moet vangen, voordat het te laat is om zijn onschuld te bewijzen en zijn reputatie te redden.

De regie van Hitchcock is goed, want het hele plot is prachtig gestructureerd en wordt op een gecontroleerde maar aangrijpende manier verteld. De optredens van de cast zijn goed en Grants natuurlijke charisma een nieuwe dimensie toevoegt aan het personage dat hij hier speelt, terwijl Grace Kelly de rol speelt van Grants romantische interesse in wat haar laatste werk is in een Alfred Hitchcock-film.

Maar het aspect dat de meeste indruk op me maakte, was de levendige cinematografie die de prachtige locaties liet zien dankzij de levendige kleuren en de minutieuze details. Over het algemeen is "To Catch a Thief" een voortreffelijke, intrigerende en vermakelijke thriller die zijn kijkers uitnodigt in zijn interessante premisse en ik kan je verzekeren dat het leuk is om hier mede de detective te spelen.

Een ruime 7!

Cary Grant was gestopt met acteren maar liet zich door Alfred Hitchcock overhalen om de hoofdrol te spelen in deze luchtige, maar tamelijk oppervlakkige romantische komedie met een vleugje mysterie. Grant speelt een voormalige juwelendief die allang een punt heeft gezet achter zijn criminele verleden, maar toch als hoofdverdachte wordt gezien na een nieuwe serie juwelendiefstallen. Ironisch genoeg kan hij zijn onschuld alleen maar bewijzen door zijn afgezworen vaardigheden opnieuw in te zetten en de echte dader te betrappen. Ondertussen heeft hij een affaire met Frances Stevens [Grace Kelly] en krijgt hij hulp van H.H. Hughson [John Williams]. Robert Burks won een Oscar voor zijn camerawerk en mede daardoor steelt Grace Kelly - in de schitterende kostuums van Edith Head - de film. Grant had het zo naar zijn zin dat hij nog 8 jaar aan zijn acteercarrière vastplakte.

Het vakantie uitstapje van Hitch. Zo wordt het ook ingeleid met het eerste shot van een raam van een reisbureau. Panoramische shots, prachtige locaties, oogverblindende Grace Kelly en mondain universum. Mager script met weinig twist en turns maar een een love comedy. De scene tussen de inspecteur en Grant tijdens lunch is grappiger dan een volledige eindejaar show van Geert Hoste indertijd. Dan nog de talrijke visuele verwijzingen naar kat (de boot van het jonge meisje heet trouwens Maquis Mouse !). Ook de woordspelingen naar kat en de wellicht meest flagrante cameo van Hitch en je hebt een vakkundige onderhoudende en luchtige film. Mijn favoriete scene ; de scene tussen Kelly en Grant s’ avonds in een hotelkamer met montage en score perfect ingespeeld (kus met vuurwerk en muziek).

Voor mij één van de slechtste Hitchcocks. De plot is flinterdun en lijkt op een diesel die niet op gang komt. Met te veel ongeloofwaardige elementen. Cary Grant neemt niet de moeite om een alibi voor te leggen aan de politie en slaat dan maar op de vlucht. Hoewel de politie hem volop zoekt kan hij het verder toch rustig aan doen op het strand, casino, etc. Uiteindelijk lijkt het vooral te gaan om de romance tussen Grant en Kelly die maar kabbelt en kabbelt. Met alle respect voor deze Hollywood royalty vond ik de chemie niet bepaald van het scherm spatten. De dialogen worden zonder ziel afgeraffeld. Zeker niet het niveau van de betere screwball als dat de ambitie dan al was. Grace Kelly kan me ook niet intrinsiek overtuigen van haar rijkeluis personage dat zich instant aangetrokken voelt tot een dubbel zo oude man die ze maar meteen vol op de mond kust. Het is ook gewoon een bizar verhaal dat moeilijk met overtuiging gebracht kan worden. Enig hoogtepunt tussen Grant en Kelly is de vuurwerk scene, Hitch op zijn best hier. Verder zijn er de prachtige buitenplaatjes van Zuid-Frankrijk. Maar daarvoor kan ik ook Tour de France bekijken. De titel van de film maakt de belofte geen moment waar: nergens suspense te bespeuren. Al kan het ook zijn dat ik het van in het begin verkeerd begrepen heb. Volgens de bonus docu bij de dvd slaat de dubbelzinnige titel ook op de vraag of Grace Kelly erin slaagt Grant aan de haak te slaan. Heb toch moeite moeten doen om niet in slaap te vallen tijdens de film: to catch a sleep had zomaar gekund. Ik zal in het vervolg liever nog een keer 39 Steps van Hitchcock opzetten. Bevat een aantal gelijkaardige elementen maar is veel geloofwaardiger en beter uitgewerkt.

.

Klassiekerzondag bracht mij deze Hitchcock, een onbekende film wat dat betreft maar zin had ik er wel in. En hoewel er hier en daar wel kritische noten te kraken zijn omtrent het script levert To Catch A Thief meer dan ook al zit hij niet in de top van de Hitchcock films.

De symbolische kat op het dak, juwelelen diefstal in hotels, een vrouw schreeuwend om politie op haar balkon, ja de jaren '50 straalt er in die zin af en al snel staat men bij meesterdief John Robie voor de deur om verhaal te halen, naar vrij snel is duidelijk dat deze man zich niet laat ringeloren en begint zijn eigen onderzoek. Fraai is de achtervolgingsscene gevolgd vanuit de lucht en de oude baas zelf, Hitchcock, is ook weer van de partij als passagier in de bus.

Robie zoekt vervolgens zijn weg tussen aanbieders, verdachten en belagers naar de mogelijke dader in een concept dat humoristisch en vooral luchtig is. Jammer is dan wel weer de romantische kant die wel het nodige van de film vraagt in negatieve zin, het zijn de momenten tussen Grant en Kelly die het minst interessant zijn hoe mooi Grace Kelly natuurlijk ook is. Salliant detail zijn de opnames met Kelly achter het stuur op dezelfde weg waar ze in'82 zou verongelukken. Om vervolgens bij de locaties uit te komen die fabelachtig zijn.

Het mysterie dat To Catch A Thief biedt wordt tot op het laatste prima in leven gehouden met een soort van 'iedereen kan het gedaan hebben' vibe ook al heb ik op een gegeven moment wel een verdachte die uiteindelijk ook nog klopt. Fraai is de finale op de daken en is het shot van Grant op de dakrand gevangen in de cirkel van het zoeklicht prachtig. Toch blijft het jammer dat de film zich teveel verliest in amoureuze toestanden, daarom in eerste instantie een 3,5, maar wie weet...

Onderhoudende film in een mooie omgeving en prima acteerwerk van Grant en de mooie Grace Kelly die ook goed op dreef is. Weinig suspense zoals vaker bij een Hitchcock.

Deze film scoorde bij mij in het verleden niet goed en zoveel jaar later is dat eigenlijk nog het geval, zij het waar let je op, op het (weinig bijzondere) verhaal of meer het visuele.

Juwelendief die is gestopt wordt bij reeks nieuwe juwelendiefstallen voor dader aangezien. Hij weet te ontsnappen, ontmoet een rijke meid van wie de moeder (Jessica Royce Landis) ook een heleboel juwelen bezit. Als deze ook worden gestolen is het snel gedaan met hun romantische relatie en zit er voor hem niets anders op dan de echte dief te ontmaskeren dit is Danielle, (Brigitte Auber) die hem nota bene heeft geholpen met ontsnappen. Ze heeft het gedaan voor haar vader.

Cary Grant doet zijn best, ook al is hij eigenlijk al wat te oud voor zijn rol. Grace Kelly blijft een knappe verschijning al ben ik er anders dan vroeger nu wel op uitgekeken. Brigitte Auber weet dan nog wel mijn aandacht te trekken.

Een film die grotendeels voortkabbelt zonder spannend te worden en sporadisch spectaculair wordt. Een soort voorloper van North by Northwest. Er zitten wat grappig momenten in, zoals in de bus (vogel in kooitje, cameo Hitchcock), op de markt en met de kip. Visueel prachtig gemaakte film met mooie locaties. Grootste minpunt is de muziek, wordt later beter. De film zelf wordt later ook beter. Met schitterend laatste bal masqué gedeelte.

Deftige film die zo zijn trage momenten heeft maar toch ook wel de charme biedt van een oude film. En die zich met het warme weer prima laat bekijken. 3.0/4.0

Ergens in de eerste scènes sluipt een zwarte kat over de daken van het stadje Nizza aan de Franse Riviera, terwijl welgestelde dames het verlies van hun gestolen juwelen luidkeels betreuren. De zwarte kat is een referentie naar de legendarische meesterdief John ‘The Cat’ Robie, die lijkt te zijn teruggekeerd en zijn oude stiel van juwelendief weer te hebben opgepakt. John Robie moet zijn onschuld bewijzen en heeft geen andere keus dan zijn copycat zelf op heterdaad te betrappen.

Een klassieke whodunnit a la Hitchcock, zal zich met deze basisgegevens gaan ontwikkelen, zou je zeggen. Dat klopt deels. Suspense en Macguffin zijn aanwezig maar wat mij betreft ligt het accent in deze film veel meer op de romantiek. Wat wil je ook met een koppel als Cary Grant en Grace Kelly als de centrale blikvangers. De spanning en de suspense zijn bijzaak. De romantische ontwikkelingen voeren de boventoon. En die zijn trouwens aangenaam om te volgen.

De film is prachtig geënsceneerd en bevat fijnzinnige humor. Een stijlvolle film. Een lust voor het oog. To Catch a Thief is geen superspannende film. Wel een sensuele film. Een film die niet bestaat uit ingenieuze sleutelscènes maar veel meer mikt op kleine effectieve scènes die spanning genereren binnen een romantisch totaalconcept. To Catch a Thief is geen meesterwerk. To Catch a Thief is wel een uitstekende film van Alfred Hitchcock.

Een wat flauwe Hitchcock, vermakelijk maar niet bepaald spannend. De lichtvoetige film moet het vooral hebben van de chemie tussen hoofdrolspelers Cary Grant en Grace Kelly, want qua plot stelt het allemaal niet zoveel voor. Lekker luchtig vermaak, zullen we maar zeggen.

De dvd die ik heb is een Duitse uitgave maar evengoed gewoon met Nederlandse ondertitels, dit geldt ook voor de extra's. Daar staat o.a. een interessante making of op toegelicht door de kleindochter van Hitchcock, Mary Stone. Hitchcock was maar een autoritaire regisseur want als Grant met een goed idee kwam, wist hij dit op een handige manier ongedaan te maken. Verder is de helft van de film op locatie opgenomen en de andere helft in de studio. Wat dat betreft ben ik blij dat ik niet de Blu-ray heb aangeschaft wat dat zou met die achtergronden soms niet ten goede zijn gekomen. Verder is beeldkwaliteit best heel goed en de film is vaak prachtig om te zien wat dat betreft is het fijn dat hij in kleur is genomen.

Hij scoorde in het verre verleden niet goed al ligt dit niet aan Grant of Kelly, want dat was beslist de reden dat ik deze film toen heb gezien en veel minder omdat het een film van Hitchcock is. Nu is dit juist andersom, al ziet Kelly er uit als een prinses (die later met een prins trouwde) en Grant is vaak weer echt een heer. Verder blijft mijn mening niet zo heel veel anders als vorige keer. Sommige dialoog gedeelten zijn veel te lang van stof, ook heeft de film een opstartprobleem, cameo van Hitchcock blijft grappig, gedeelte met markt (met o.a. de boze verkoopster) gaat het de goede kant op, zodra Grace Kelly in de film komt wordt de film vaak steeds beter (opname in kamer met op achtergrond het vuurwerk is schitterend) en laatste deel op het gala blijft ook prachtig waar de film trouwens toch ook spannend wordt en volgt hier de ontknoping. Al stelt het verhaal weinig voor ex-dief probeert dief te grijpen en is het ook grotendeels een romantische film. Ik heb er wat gemengde gevoelens over maar het blijft toch ook wel een sfeervolle film. 3.0/4.0

Opnieuw bekeken nu in een prachtige 4k transfer met Nederlandse ondertiteling. Moet zeggen had van de 4k iets meer verwacht. Afijn. Eerste half uur best spannend daarna kakt ie wat in en zien we vooral glamour en waanzinnige mooie uitzichten. Voor mij een van de mooiste films qua beeld. Uitstraling bloemen uitzichten. Echt top gemaakt. En ja onze française Brigitte Aubert leeft nog steeds en mag in april 100 kaarsjes uitblazen. Mooie vrouw ook naast Grace die hier een glansrol speelde.

Film 3,5

Beeld (4K) 4,5

Geluid 4,0

Herziening van 2,5 j geleden. En het kan verkeren want ik heb genoten van elke minuut terwijl ik hem de eerste keer echt niet kon smaken. De opening is helemaal Hitchcock waarin hij een stukje verhaal vertelt louter met de camera - zie ook zijn verleden in de silent movies want de man was er toen ook al bij. Verder vond ik het verhaal best ok en geloofwaardig binnen het Hitchcock oeuvre van ‘wrong man pleading innocent’. Het was lang niet zo slecht als ik mij dacht te herinneren wel integendeel. Misschien was ik wat beter uitgeslapen deze keer. Grace Kelly schittert in de Edith Head outfits en de screwball met Cary kon me eveneens bekoren. Het moet allemaal met een korrel zout worden genomen natuurlijk. To Catch a Thief heeft weer een heel eigen vibe binnen het Hitchcock oeuvre dat ik aan het (her)zien ben. Prima entertainment. Cary Grant paste goed binnen de visie van Hitchcock en hij heeft dan toch ook enkele keren mogen meedoen. En wat Grace Kelly betreft, is dit alleszins haar pittigste rol van de drie Hitchcocks. Het is fascinerend om haar bezig te zien. Wanneer ze dan op een bepaald moment tegen Cary zegt dat een paleis niets voor haar is maar wel voor royalty kan je moeilijk niet denken aan de toekomst die haar nog te wachten stond.

Score wordt verhoogd.

hitchcock challenge # 39

Prachtige beelden van de Franse Rivièra, die zeker in die tijd indruk zullen hebben gemaakt, maar het verhaal zelf heeft vervolgens gewoon te weinig inhoud om de volledige anderhalf uur te vullen. Helaas geen sterke komedie en een zwakke thriller.