The Son of the Sheik (1926)

De vraag die in het plot van The Sheik (1921) gesteld wordt, is hiermee beantwoord .

Valentino speelt hier twee rollen. Wederom de Sjeik Ahmed Ben Hassan (wat een originele Arabische naam trouwens ) en zijn zoon.

Vervolg op The Sheikh, tevens Valentino's laatste rol.

Stuk beter dan het origineel maar dat was dan ook een vrij matig filmpje imo. Son of the Sheikh is ook niet heel opzienbarend maar kent een aantal leuke scenes en heeft knappe effecten met Valentino in een dubbelrol als vader en zoon Ben Hassan.

De laatste film voor Valentino, die helaas deze rolprent zelf niet heeft mogen aanschouwen. Een prachtige dubbelrol; als Ben Hassan Sr. is Valentino bijna onherkenbaar. De belichting is mooi gedaan, evenals zijn de keuzes van William Cameron Menzies qua waar de scènes zijn opgenomen prachtig. Er zitten een paar goede actiescènes in. En wederom komt tot uiting in de manier van poseren - met lichaamshouding en oogopslag - dat Valentino onbetwist mag behoren tot één van Hollywoods grootste latin lovers.

In Son of the Sheik speelt Rudolph Valentino zowel de zoon van de sjeik als de sjeik (de oudere versie van zichzelf in voorgaande film The Sheik). Liefje Agnes Ayres uit The Sheik (1921) mag hier opdraven als haar oudere zelf (al is het haar niet aan te zien) en is dus moeder van de zoon

Ook in deze Son of the Sheik draait het om de fascinatie van Rudolph Valentino voor blank vrouwelijk schoon, ditmaal in de vorm van Vilma Banky, met wie hij ook al een koppel vormt in The Eagle (1925) . Aan de pluszijde vind ik hier Banky wat meer sex appeal uitstralen dan haar filmmoeder vijf jaar eerder in The Sheik.

De poging tot toevoeging van humor in Son of the Sheik slaat de bal m.i echter mis en verpest toch wel wat de speciale sfeer die je associeert met het woestijnleven.

Evenzeer jammer vind ik de aandacht die wordt gegeven aan de relatie tussen vader en zoon sjeik, waardoor het hoofdverhaal toch wel infantieler overkomt - wat vindt papa sjeik van de fratsen van het zoontje - dan in The Sheik het geval was, waar Valentino in het middelpunt van het eigen machtscentrum staat.

Verder heb ik de woestijn gemist, komt naar mijn smaak veel te weinig aan bod in Son of the Sheik, en dat heeft gescheeld in sfeer en fotografie, hoewel George Barnes in principe een uitmuntende cinematograaf is.

De insteek van The Sheik waarin een vrouw tegen haar zin ontvoerd wordt, vind ik ook interessanter dan de insteek van Son of the Sheik waarin de vrouw al onmiddellijk stapel is op Valentino, zij het dat er enkele verwikkelingen optreden.

Na al dat gesjeik tijd voor een conclusie. In de contest tussen The Sheik en Son of the Sheik krijgt eerstgenoemde met enige voorsprong mijn voorkeur. Niettemin eindigt Son of the Sheik op een welverdiende tweede plaats.