USS Indianapolis: Men of Courage (2016)

Merkwaardige kijkervaring. Heeft af en toe de uitstraling van een hele grote Hollywoodfilm(en gelet op de tijdsduur zal dat ook de bedoeling zijn geweest), maar de vertelling oogt slordig en de special effects zijn vaak nog knulliger dan je je in de slechtste dromen kan voorstellen. Met zo'n sterk waargebeurd verhaal had er een topfilm uit kunnen rollen, maar met de matige regisseur Van Peebles is dit vooral onevenwichtig. De man probeert zo veel in de film te stoppen(van oorlogsfilm tot Jaws imitatie, om vervolgens te eindigen als rechtbankdrama) dat het meer de allure heeft van een regelrechte flop. Wellicht typerend dat de vlak spelende cast(Cage, Jane, Sizemore, Remar) vrijwel uitsluitend bestaat uit acteurs die decennia geleden hun hoogtepunt hebben beleefd, en nu uit de vergeethoek worden gehaald om nog één keer te schitteren(wat tot mislukken was gedoemd). Dit laat enigszins vergelijkbare films als Unbroken en Pearl Harbor op meesterwerken lijken.

Gemiste kans dus deze film(ondanks een aantal wel degelijk geslaagde stukken). Deze moedige kerels hadden een beter eerbetoon verdiend.

Matige film. Het verhaal is behoorlijk emotioneel. Echter weet Van Peebles hier weinig van over te brengen aan de kijker. De film vliegt wat van de hak op de tak, mist spanning en kent veel bijna lachwekkend slechte scenes. De film is daarom bijna niet meer serieus te nemen. De zeer matige special effects en zwak acteerwerk helpen ook al niet mee om de film op niveau te tillen. Grootste pluspunt is het deel na de film waarin de overlevenden aan het woord komen. Die zorgen nog voor enige emotie, waardoor je de film toch nog enigszins weet te waarderen. 2.0

Ik weet niet wat dit moet voorstellen maar ik kreeg soms het gevoel dat ik naar een mislukte komedie zat te kijken, en dat lijkt me niet echt de bedoeling. Veel slappe dialogen en het acteerwerk is soms erg matig, vooral Cage is hier volstrekt ongeloofwaardig. Het geheel ziet er veel te gemaakt uit en valt daardoor totaal niet serieus te nemen. Er hangt bovendien een soort Disney-achtige sfeer wat de film ook niet ten goede komt. Qua aankleding, decors en sfx/cgi ziet het er dan weer wel best aardig uit, vooral de scènes met de haaien zijn netjes gedaan. Helaas is dat niet genoeg om deze film te redden. Een miskleun wat mij betreft.

Niet een heel beste film, dat is al vrij snel duidelijk. De kop van Nick Cage voorspelt al niet veel goeds, en dan de in en in trieste CGI van het uitvarende schip nog. Op weg naar de laagst denkbare score.

Maar wat ik dan wel weer enorm waardeer is dat de historie in ere gehouden wordt. Geen opgeleukte onzin, geen idioterie, geen onwaarheden voor zover ik dat even bij elkaar kan sprokkelen. Dat is zo langzamerhand een schaars goed aan het worden, en daar verdient de film, samen met de meedogenloze speelduur en nerd-factor dan weer extra punten mee.

Het is misschien even doorbijten, want het is best een lange film, en dit stuk geschiedenis is best specifiek. Maar ook wel best interessant eigenlijk, en dat maakt een heleboel van de missers met de casting en de CGI goed.

Als er de afgelopen jaren een film is geweest die de belofte niet inlost dan is het USS Indianapolis.
Deze film had misschien wel een klassieker kunnen worden, maar de producenten wilden een snelle score, veel geld ophalen en dat hebben ze ten koste laten gaan van het verhaal en de wijze waarop het in deze film wordt verteld.

Waaraan mankeert het in de film, niet aan de basisgegevens, het verhaal van het schip welke de belangrijkste onderdelen voor de atoombom afleverde is genoegzaam bekend, ook is bekend dat er is geblunderd van hier, vergeef de beeldspraak, tot Tokio door de Amerikaanse marine en inlichtingen diensten en door de politiek. Ook is bekend dat de overlevenden dagen in zee hebben gedobberd voordat er redding kwam en martelend werden blootgesteld aan de elementen en aan aanvallen van haaien.

Alle ingrediënten zijn aanwezig om een spannende en dramatische periode uit de oorlog te verfilmen.

Het resultaat is een type film waarvan je in de jaren 80 wist dat die direct voor de video markt was gemaakt, wat zonde.

In mijn ogen hadden de producenten dit verhaal in de handen van een veel capabeler regisseur moeten geven, Spielberg, Eastwood, Scot of Cameron om maar een paar te noemen. Maar nee van Peebles moest het doen en gelijk heb je een film van het niveau Jaws 4. Zonde.

De special effects, tenenkrommend, nogmaals in de jaren 80 hadden we van de opnames van het varende schip en onderzeeër genoten, nu kan dat echt niet meer. De haaien opnames uit Jaws zagen er beter uit dan die in deze film, Jaws dateert uit 1975, meer hoef ik niet te zeggen. Je zou denken dat na Titanic de cgi toch wel een sprong voorwaarts had gemaakt wat betreft scheepsrampen, nee dus, wanneer je een dergelijk dramatische gebeurtenis in beeld wil brengen, doe het dan goed, of wek alleen de suggestie wat er is gebeurd, maar dit was knudde.

De acteurs, Cage doet zijn best om de tragische rol van de kapitein gestalte te geven, maar dan heb je ook een regisseur nodig die het beste uit acteurs haalt, nu is het resultaat een stelletje over de top acterende acteurs, met als dieptepunt Sizemore in de reddingboot.

De haaien, de opnames met echte haaien, maken dat het allemaal een klein beetje geloofwaardig overkomt, met nadruk op klein beetje. Nu kreeg ik de indruk dat het voornamelijk witte haaien waren die verantwoordelijk voor de slachting waren terwijl uit de verklaringen van de overlevenden duidelijk naar voren kwam dat het voornamelijk tijgerhaaien, oceanische witpunt en blauwe haaien waren. Meest kwam de witte haai in beeld, maar dat was in mijn ogen zo slecht gedaan dat het alleen maar lachwekkend was.

De lengte van de film werkt ook niet mee aan de geloofwaardigheid, het grootste deel van de film wordt besteed aan de ontberingen van de overlevenden, als dat gedeelte was ingekort dan was er meer tijd geweest om de blunders bij marine en inlichtingen diensten te belichten, maar ook om op zeker de politieke verantwoordelijken ten tonele te voeren, nu blijft dat heel summier en dat doet het verhaal geen recht.

Het rechtbank gedeelte is eenzijdig, de kapitein wordt onder vuur genomen, maar nergens wordt een verdediging in beeld gebracht, nota bene wordt de man welke verantwoordelijk was voor het tot zinken brengen van de Indianapolis door de aanklager uit Japan gehaald om als getuige op te treden.
Denk daar eens even over na, het was de politiek en de top van de marine er dus alles aan gelegen om de kapitein tot zondebok te laten veroordelen, daarbij gingen ze dus zover om een voormalige vijand als getuige in te schakelen, die had trouwens heel goed in de gaten welk vuil politiek spel er werd gespeeld en hij probeerde in zijn verklaring aan te geven dat het schip weerloos was omdat er geen escorte was en hij daarom zo dicht bij kon komen met zijn onderzeeër.
Dat gedeelte en de ontmoeting tussen de kapitein en zijn belager en de overlevenden die nog aan het woord kwamen, zijn de beste scenes uit de film.

Dan als laatste de muziek. Muziek helpt in een film om bepaalde accenten te zetten of om het drama te versterken, het kan aan mij liggen maar ik kon mij tijdens het kijken niet aan de indruk onttrekken dat Mick Kamen de muziek had gemaakt want ik vond die wel heel erg lijken op de muziek uit Band of Brothers. Dus niet bepaald origineel van Eyquem.

Hopelijk gaan ze over een aantal jaren aan de slag om dit belangrijke stukje oorlog geschiedenis nog eens, maar dan op een waardige manier, te verfilmen. Misschien kan het dan in het illustere rijtje van oorlogsklassiekers als Longest day, Paths of Glory, All quiet on the western front, Platoon, Full metal Jacket en Saving private Ryan, worden geschaard.

Zeer matig.

Vreemd dat een acteur als Cage zich leent voor een film als dit. Nu is hij sowieso niet meer vaak in hoofdrollen te zien in “grotere” films maar toch, deze film is beneden zijn stand.

Ik sluit me aan bij de opmerkingen hieronder m.b.t. het matige acteerwerk. Niets komt bij mij als “echt” over en irriteerde eigenlijk best wel aan bijvoorbeeld de domme matrozen die net doen alsof ze nog nooit van haaien hebben gehoord. Dan heb je ook nog de stoere matrozen die ook zeer geforceerd stoer proberen over te komen. Dat halfgebakken liefdesverhaaltje had voor mij ook geen enkele toegevoegde waarde.

Ook de Special Effects waren niet echt om over naar huis te schrijven evenals het vage gedrag van de haaien. Ben geen kenner op dat gebied maar ik heb genoeg NG en Discovery gezien om te kunnen bepalen dat dit nergens op sloeg.

Een 2,5 voor het verhaal en het idee dat dit voor het grootste deel waargebeurd is.

Deze film is een belediging voor alle mannen de daar zijn omgekomen. Doet ze geen recht.

we weten reeds lang en ook al hebben sommige onder ons het nooit meegemaakt dat oorlog een spel is dat nooit eerlijk is gespeeld en de vele slachtoffers geen pionnen zijn op een schaakbord maar echte levende personen en eens je in het leger bent je moet doen wat ze van je verlangen en dat is vechten en de bevelen opvolgen.deze film laat nog eens een keer zien hoe erg het was. de kapitein van een schip krijgd van zijn overste het bevel om een vracht te vervoeren dat geheim is maar het is is oorlog en dan weet je wat er kan gebeuren dat je door de vijand wordt geraakt en dat is normaal. maar deze film geeft ook maar weer eens het bewijs wie of wat je bent voor het leger als het gaat om iets dat enkel wat bureau kratten en zo mogen weten dan mag je zijn wie je wilt de officieren geven je een bevel en dat moet je uitvoeren. maar wanneer het misgaat dat wel vaak gebeurt willen ze alles in de doofpot steken en zoeken ze naar een zondebok om hun fouten goed te praten. zo ook in deze film het schip en de kapitein moeten een geheime vracht vervoeren niemand weet wat het is ze krijgen geen bescherming gelijk dat toen wel was. wanneer ze worden geraakt door de vijand en in het water terecht komen met honderden haaien om hen heen wordt er niets gedaan om de mensen te redden. een reddingsactie toevallig omdat er juist een vliegtuig rond deze plaats was op zoek naar een ander vliegtuig. en zelfs als ze de mensen wilde reden kregen ze nog het bevel om deze slachtoffer gewoon daar te laten. en dan de zondebok en dat was de kapitein maar dank zei hem toch mensen werden gered. eerst in het begin van de film kom in een gevecht tussen vliegtuigen en een schip maar verder naar de film verandert deze in een toch wel een emotional drama en dat is wat de film is oorlog film kun je hem echt niet noemen daarvoor zit er te veel drama in. ik zou het noemen waargebeurde drama uit wereldoorlog twee. dus zoek niet in deze film naar actie tussen de vijanden schepen en vliegtuigen want dan ben je verkeerd. in het begin zul je gevechten zien met vliegtuigen en schepen en dat is alles behalve nog het stuk waarin de japanner het schip tot zinken brengt. de rest van de film is drama van mensen die trachten te overleven op zee.