Meikyû Monogatari (1987)

Fantastische verzameling filmpjes dit.

Waarvan de eerste mij het meest aansprak, heerlijk abstract en weird, met prachtige designs en geluid. Tijdens het kijken vond ik dat hij wat snel en vreemd eindigde, dat maakte het echter extra leuk om te zien dat het filmpje alsnog tot een fijn einde kwam nadat de andere 2 shorts afgelopen waren. Dikke 4,5*

Het tweede filmpje vond ik de minste, klinkt negatief, maar komt als nog op 4* uit. De setting sprak mij wat minder aan, des al niet te min genoeg mooie dingen gezien.

De laatste begon wat minder, maar toen hij eenmaal bezig was zat ik er lekker in. Had van mij nog wel wat langer door mogen gaan, hoewel "kort maar krachtig" hier ook wel bij paste. Hier ook een dikke 4,5*.

Alweer drie 4 of hoger * films achter elkaar gezien de laatste dagen, gaat goed.

Aardige compilatie van regisseurs die tegenwoordig grote films op hun naam hebben staan. Technisch is de animatie redelijk verouderd, maar visueel weten de filmpjes zeker nog te boeien. Vooral de eerste kortfilm heeft, wegens zijn meer surrealistische stijl, de tand des tijds goed doorstaan. Kon uit dit eerste filmpje verder weinig opmaken, anders dan dat het een soort weirde introductie is op de andere twee films.

De tweede film over een piloot die meedoet aan futuristische races kon me een stuk minder boeien. Vooral omdat er eigenlijk bar weinig gebeurde. Wat opzwepende elektronische muziek had dit deel veel goeds gedaan denk ik.

Laatste filmpje vond ik dan wel weer erg leuk. Er werd een leuk wereldje geschapen waarin een mens hopeloos probeert om op hol geslagen constructierobots in bedwang te houden. Weer wat sci-fi dus, maar met wat meer diepgang dan filmpje twee, voor zover dat mogelijk is voor vijftien minuten durende films.

Geen ijzersterke compilatie maar het was in ieder geval interessant om eens te zien waarmee regisseurs van films als Akira, Ninja Scroll en Metropolis vroeger ooit mee begonnen zijn.

Gisteravond dit omnibusje bekeken.

Labyrinth Labyrinth vind ik een erg gaaf filmpje, abstract en surrealistisch, uiteindelijk ook de reden dat deze film nog 3* haalt trouwens.

Het tweede filmpje is niet zo boeiend, maar net als de overige segmenten zijn vooral de wel of niet aanwezige details van de achtergronden leuk om naar te kijken. Daardoor blijft deze nog wel om aan te zien.

Ôtomo's segment was de grootste tegenvaller. Dat geblaat van die robot begon mij echt de keel uit te hangen en ook de muziek werd na een tijdje erg vervelend.

3*

Na Robot Carnival kon ik niet wachten om ook deze omnibus te zien.

Het eerste filmpje, Labyrinth Labyrintos is zoals ik het graag zie. Abstract, surreëel en met prachtig spel van licht in felle kleuren. Muziek is erg goed, de pianomuziek van Satie zet de toon, verderop Toreador uit Carmen van Bizet, met een een show van speelgoed dat een eigen leven gaat leiden. Achter de spiegel wordt het wat duisterder, met de ambient muziek, die wordt afgewisseld met geluiden van de wind. Dat de muziek nogal cheesy wordt in de scène waar de schaduw van de clown achtervolgd wordt, waarbij de animatie ook een stuk goedkoper aandoet, is helaas een smetje. 4,5*.

The Running Man houdt het hoge niveau van animatie vast, en heeft een aardig verhaaltje, maar doet me uiteindelijk minder achteroverslaan van verbazing. 4*.

Otomo's Construction Cancellation Order had zo in Robot Carnival gekund, maar doet ook een beetje denken aan Stink Bomb uit Memories denken, gezien de luchtigheid. Erg droog om Grieg als muziek te gebruiken bij het ontbijt. De animatie is fantastisch gedetailleerd, al moet ik zeggen dat de voorman nogal karikaturaal getekend is met de voortandjes. Zo worden Aziaten volgens mij ook vaak getekend in strips in het westen. Ik kan er in ieder geval 4,5* aan kwijt.

Weer een erg leuk project, dat in zijn geheel 4,5* van me krijgt. Ik heb geloof ik alleen nog Digital Juice ergens liggen, en dan zijn mijn kortfilmpjes zo'n beetje op. Helaas, want ik heb de laatste tijd veel moois mogen aanchouwen.

De opening, die eigenlijk ook een afsluiter is en de twee (meer technologische) omvat, was duidelijk het best. Naargeestig sfeertje met een best enge 'feel' eraan. Het kleurgebruik en de vloeiende animatie waren sterk, en vond sommige shots gewoonweg magistraal. Zeer sterk!

Middelste filmpje heeft een hele beklemmende sfeer, en het achtergrond verhaal is sterk, maar vond hem bij lange na niet zo goed als de opening. Misschien kwam dit door de eentonigheid, aangezien het in feite één lange scene is (die maar doorgaat en doorgaat). Misschien lag het daar ook niet aan, want de opbouw naar 'de error' was sterk.

Laatste filmpje heeft een leuke opzet, maar een erg stoffige en klunzige uitwerking. Vond de personages nogal lame en niet spannend. Makkelijk de minste van de drie. Vond ook de muziek vooral niet werken.

In totaal zou ik zeggen... wilde net 3 geven maar toch maar 3,5, al is het maar de opening die alles omhoog trekt.

* 3,5

Leuke herziening.

Geanimeerde ombinussen blijven toch iets speciaals. Zoveel energie en creativiteit dat het zichzelf zou moeten verkopen. Toch blijft het qua structuur een moeilijk iets voor vele filmliefhebbers. Deze Meikyu Monogatari (samen met Robot Carnival) stond zo'n beetje aan het begin van de constante (maar niet overweldigend brede) stroom van anime anthologies.

Met Rintaro, Kawajiri en Otomo aan het roer mag je ook wel wat verwachten, hoewel ze toen nog lang niet zoveel naam hadden. Vooral Kawajiri en Otomo kwamen maar pas piepen. Toch wisten ze ook toen al mooie dingen te tonen.

De short van Rintaro is de opvallendste, die van Kawajiri de meest intense, die van Otomo de mooiste. Maar ze ontlopen elkaar niet al te veel van kwaliteit. En hoewel de animatiestijl de leeftijd van deze film verraadt, ligt de kwaliteit nog steeds erg hoog.

4.5* en een uitgebreide review