Lung Siu Yeh (1982)

Ik heb de versie van Hong Kong Legends gekocht en gisteren bekeken.
Natuurlijk was het weer een Chinees gedubde versie, wat dus al wel wat afdoet aan de kwaliteit van de film. Waarom doen ze dat toch altijd?

Maar goed, ik heb geprobeerd me er zo weinig mogelijk aan te ergeren.

De film begint al meteen schitterend met die rugby-achtige scène. Net zoals de meesten die deze film hebben gezien, vond ik deze scène samen met de voetbalscène de beste. Wat Jackie toch allemaal kan! 'k Heb echt respect voor hem.

Ook de vechscènes waren geweldig. Vooral dat lange gevecht in de schuur was schitterend. Hierbij was vooral het moment waarop Jackie Chan die monnik (ofzo) op alle mogelijke manieren naar beneden probeert te trekken, echt hilarisch

Wat ik dan iets minder vond, waren de momenten waar het op acteren aankwam. Jackie viel best mee, maar zijn vriend was echt verschrikkelijk.
Ook zijn stem was best irritant, maar dat kan natuurlijk aan het feit dat het gedubd is, gelegen hebben.

Maar in het algemeen kan ik wel zeggen dat het een geslaagde film was. Dit grotendeels door de schitterende gevechten.

Een goede film zoals Chan ze tegenwoordig niet meer maakt. Vooral het eind gevecht vond ik zalig!

Geinig filmpje op zich. Sowieso hou ik wel van die Chan Martial arts films.

Beeldkwaliteit was niet heel goed. De kleuren vond ik nogal flets en de kleine beschadigingen waren ook wel een beetje te zien. Gelukkig vielen de hoofden niet uit het actieve beeld. Maar voor de rest helemaal niet zo slecht. Ik heb erger gezien en ik ga de film daar ook niet echt op afkraken.

De film had soms wat redelijk gave scene's waaronder het begin. Chan laat qua vechten ook weer zien wat hij in zijn mars heeft, en dat is sowieso wel weer genietbaar. Krijgt van mij een 3,5.

Jackie Chan en het gouden ei

Normaal gezien was het het plan om gisteravond The Big Brawl te zien maar net zoals bij Drunken Master en Snake in the Eagle's Shadow ondervonden we weer een aantal technische problemen, namelijk het geluid was weg.. We gingen verder met de volgende in rij en dat was deze Dragon Lord, al kom ik er nu wel achter dat we Young Master vergeten zijn maar die zien we dan wel is een volgende keer.

Ik had op zich niet bijster veel verwachtingen van deze Dragon Lord. Ik had er nog nooit van gehoord en Fearless Hyena (ook geregisseerd en geschreven door Chan zelf) was nu niet echt een goed referentiepunt. Die verwachtingen werden opeens wel een stuk hoger wanneer de openingsscène van start gaat want wat een heerlijk begin! Geen idee hoe het spel dat ze spelen noemt maar het komt er op neer om een gouden ei in een zak te steken. Klinkt simpel maar dit wordt met zoveel acrobatie en kunde uitgevoerd dat het erg vermakelijk is om naar te kijken. En dit is dan nog niet de enige scène in de film die tot de verbeelding spreekt want ook de match kickball (?) is fantastisch om te zien. Ongelooflijk ook hoeveel tijd ze er aan hebben gespendeerd want Dragon Lord staat vandaag de dag nog altijd ten boek als film met de scène die het meest aantal keren terug opnieuw gedaan moest worden, namelijk zo'n 1000 keer! Het was de eerste keer ook dat het me opvalt dat een Jackie Chan film een aftiteling heeft maar deze wordt handig gebruikt om nog een aantal outtakes en mislukte actiescènes te laten zien. Erg leuk in ieder geval. In dit soort scènes zit dan ook de kracht van Dragon Lord want voor het verhaal moet je het hier echt niet voor doen. Er wordt een onduidelijk plot over Chinese erfstukken of iets dergelijks geïntroduceerd dat op mij eerlijk gezegd nogal wazig overkwam.

Ik heb Chan altijd een interessant figuur gevonden maar na het zien van zo'n 16 films begin ik toch enorm veel respect voor hem te hebben. Hetgeen hij hier allemaal uit zijn mouw schudt, het is fantastisch! Een echt goede acteur is het echter nog altijd niet geworden maar dat maakt hij ruimschoots goed met zijn charisma en geweldige scènes want naast de openingsscène en de match voetbal, laat hij hier enorm veel zien. Persoonlijke favoriet is de scène op het dak waar Chan wordt aangevallen door speren. Dit moet zo ontzettend goed voorbereid zijn want een kleine miscalculatie kan al makkelijk in gewonden eindigen. Ik noemde daarjuist al de outtakes tijdens de credits en daar zitten dus een aantal mislukte actiescènes in maar daaruit blijkt hoeveel Chan eigenlijk zelf doet, enorm knap (en pijnlijk) om te zien. Jammer dat er ondertussen een geheel nieuwe cast op de proppen is gekomen in vergelijking met de vorige films. Oké, Young Master en The Big Brawl zitten hier nog tussen maar ik was eigenlijk wel gesteld geraakt op onder andere Dean Shek, James Tien en nog zoveel anderen. Er zit dan ook een jammerlijk kwaliteitsverschil tussen bovenstaande acteurs en degenen die hier komen opdraven, voor Chan's kameraad was bij vlagen vervelend, maar net zoals het verhaal wordt opgevangen door de geweldige scènes gebeurt dat ook met de cast.

Erg leuke film die vooral punten scoort door een uitstekende choreografie. Chan heeft in de drie jaar na Fearless Hyena blijkbaar enorm veel geleerd over hoe hij een scène in beeld moet brengen. Jammer genoeg heeft hij op gebied van verhaal schrijven nog niet zo enorm veel bijgeleerd maar het een heft gelukkig het ander grotendeels op. Ik heb me in ieder geval goed vermaakt.

3.5*

Tof.

Vooral de lengte van de scenes valt op. Op zich is het niet zo uniek om zo'n voetbal of rugby scene te hebben, er waren al wel oudere films die martial arts met sporten of alledaagsere rituelen combineerden, maar de manier waarop ze uitgewerkt zijn is redelijk uniek hier.

De voetbalscene is wat mij betreft het absolute hoogtepunt. Gaat maar door, maar blijft continu verbazen ondanks de moeilijkheid en het verschroeiende tempo. Ook de eindscene en de scene met de speren op het dak zijn lang uitgerekt maar daarom niet minder spectaculair of indrukwekkend. Enkel het reciteren vond ik wat minder, maar dat komt omdat de film zich daar puur op comedy richt.

Verhaaltje is uiteraard simpel, Chan heeft z'n basisgedragingen hier al goed onder de knie en de humor is vaak iets te flauw, maar de opeenvolging van languitgerekte actiescenes verheft dit tot een bovengemiddeld filmpje. Leuk om een keertje gezien te hebben.

3.0*

Waarom wordt er eigenlijk zelden aandacht besteed aan de regisseur Jackie Chan? Hij heeft 15 speelfilms geregisseerd, waar ik meer dan de helft van heb gezien en ze zijn allemaal behoorlijk de moeite waard. Dragon Lord is niet een van zijn beste films, maar heeft een aantal erg sterke (en lang uitgesponnen) scènes.

De film kent welgeteld drie hoogtepunten, netjes verdeeld over het begin, midden en eind. De film start met een aardige soort van rugby achtige scene. Vervolgens is de film een dik half uur het aanzien amper waard. Dan komt er precies op de helft een merkwaardige voetbalwedstrijd die echt even nodig was zeg. En dat is meteen een heel gave scène. Erg knap gedaan ook met lange takes, waardoor je kan zien dat veel acties ‘echt’ zijn.
Even los van de hoogtepunten is de tweede helft van de film beter te pruimen dan de eerste. Jammer dat die twee wedstrijden verder weinig met de film te maken hebben. Of eigenlijk hebben de niet benoemde scenes geen toegevoegde waarde. Gelukkig komen de aangeleerde skills van die sportwedstrijden een beetje terug in het lange eindgevecht. De door mij beschreven “momenten” bestrijken overigens wel gewoon de helft van de speelduur. Jammer dus dat de overige 50% behoorlijk vervelend is.

Daarom slechts 3 sterren. Met een film als deze wordt het duidelijk dat het verhaaltje helemaal niet zo ondergeschikt is. Had de plot (of zeg maar alle momenten dat er geen martial arts te zien zijn) een leukere kapstok gevormd, had ik Dragon Lord een stuk meer gewaardeerd. Nu is het een beetje een mixed bag.

De film nog eens herzien. Jackie Chan groeit hier duidelijk en opent stilaan het pad van z'n latere films met de nodige choreografieën, creatieve gevechten en de nodige humor. Een kruising van de martial arts films van Bruce Lee en de uitgekiemde humor van Buster Keaton en Harold Lloyd. Sommige scènes duren wel lang, maar je moet het regisseur Chan wel aangeven dat hij er telkens vaart in kan steken. Zijn troef blijft wel de gevechten al is hij als regisseur zeker niet slecht.

Een leuke, speelse film met een jonge Jackie Chan. Er gebeurt inderdaad erg weinig tussen de eerste rugby wedstrijd en vervolgens de voetbal wedstrijd. (Beide scènes zijn natuurlijk fenomenaal.) Een half uur niets anders dan wat kwajongensstreken en geflirt met een meisje. De laatste twintig minuten van de film krijgen we nog een lang uitgesponnen gevecht in een schuur. En opnieuw is het genieten van de acrobatische kunsten van Chan en co, met hun halsbrekende stuntwerk. De setting in het dorp in de bergen is wel heel mooi, het is op cinematografisch vlak een mooie film.

Die voetbalwedstrijd duidelijk het hoogtepunt van de film (Erg fraai gedaan), en pas op het

laatst mag Jackie Chan nog even uitgebreid laten zien wat hij als vechtacrobaat in zijn mars

heeft. Dat tilde voor mij de waardering toch nog een half puntje omhoog, want zoals reeds

gezegd gebeurde er tussen die rugbywedstrijd en die voetbalwedstrijd en ook enige tijd

daarna weinig noemenswaardigs.