Murder by Numbers (2002)

Dat was inderdaad een raar reclameblok

Een mislukte film dus. Hoewel het basisgegeven origineel is en het Bullocks karakter Cassie in principe interessant is, faalt de film bij de uitwerking. Ten eerste meisje Bullock. Wederom toont ze aan geen serieuze rol te kunnen spelen, in elke scene werd ze door de eerste de beste tiener van het beeld gevaagd. Niet meer doen dus.

Dan de rol van de tieners. Voor geduldige plegers van de perfecte moord maken ze wel erg veel fouten. Bijvoorbeeld die schoenen. Daarmee stellen ze zichzelf schaamteloos in het middelpunt. Misschien was dat de bedoeling (arrogantie enzo), maar met 'perfecte moord' heeft het natuurlijk niks meer te maken.

Ook het in beginsel originele basisidee dat we zowel politie als daders volgen bleek uiteindelijk een gemiste kans; de film werd door deze opzet nergens spannend. Dan deed bijvoorbeeld 'Switchback' (hele andere film, ik weet het) dat een stuk beter.

Ten slotte duurt de film werkelijk veel te lang, en is het laatste half uur gewoon te gek voor woorden.

Al met al zeer teleurstellend. 1,5*.

Ik vond het niet echt een hele goede film.

Er zaten wel goede stukjes in maar het verhaal was wel slap en voorspelbaar..

Het scheelt wel dat Sandra en Ryan erin spelen dat maakt het nog een beetje goed.

Het Leopold-Loeb uitgangspunt boeit me, ik heb me eerder voorgenomen de films eens te gaan zien die zich daarop baseerden en ben begonnen met de film waarvan ik het minste verwachte.

En die lagere verwachtingen kwamen helaas uit. Matige film waarin een boeiend gegeven maar niet overtuigend wil worden en er zo nodig de nodige suffe subplots en cliches van stal moeten worden gehaald, met een einde wat zelfs een blind paard nog aan ziet komen. Bullock weet zich niet echt raad met haar rol, Chaplin is extreem kleurloos, Gosling en Pitt zijn wel aardig, maar blijven van karton.

De komende tijd Rope, Compulsion en Swoon eens opsnorren.

2.0* is eigenlijk nog mild

Erg clichématige thriller die verder wel onderhoudend is. Het niet al te sterke verhaal en de plotwendingen zijn echter niet voldoende om er het predikaat goed aan te hangen. Toch is e.e.a. licht vermakelijk.

Sandra Bullock speelt op de automatische piloot als FBI-agente die door de moord op een jonge vrouw geconfronteerd wordt met een jeugdtrauma. Het voelt allemaal wat gekunsteld aan. Dat is jammer, want in de kern is het best een interessante film over schuld en onschuld. Ik heb me er wel mee vermaakt. Vooral het gedeelte rond de twee college kids en '' de perfecte moord '' heeft wel iets.

Tja Murder by Numbers is zoals velen hier ook al aangeven een behoorlijk standaardthriller. Het verhaal op zich is best interessant, de uitwerking echter verre van geweldig. Het is inderdaad erg clichématig met een Bullock, die weer eens gewoon zichzelf speelt, al vind het nooit vervelend om haar te zien. De twee jongens spelen nog het best en zijn het hoogtepiunt van deze film, die helaas ook nog eens een vrij voorspelbaar einde heeft.

2,0*

Het gegeven van 2 buitenbeentjes die een moord willen beramen om eventjes uit hun zielige leventjes te ontsnappen had best een succes kunnen zijn. De daders spelen inderdaad hun rol met verve, maar Sandra en Ben Chaplin pasten niet echt in deze film nee. Het voelde ook alsof het verhaal er doorheen geracet moest worden naar het einde toe. Ging te snel. De zaak werd ook in 1 keer bam bam bam opgelost. Nog sneller dan een doorsnee CSI-aflevering. Bullock is best een mooie vrouw, maar ze speelt vaak van die tease-rollen die ergerlijk kunnen gaan werken.

Er had echt meer in deze film kunnen zitten. Na 1 keer kijken is een 2e kijkbeurt verspilde moeite.

Aardig idee maar het werkt niet. De cast komt voor geen meter uit de verf en het verhaal weet door de slechte uitwerking te weinig te boeien.

Matig

Het plegen van een moord met een philosofisch motief is voor mij een fantastisch gegeven voor een mooie film, maar helaas ging deze film gaande weg steeds meer op een aflevering van een doodgewone politie-serie lijken. Wat een gemiste kans! Vooral zo jammer omdat die twee jongens zo goed speelden.

Ik geef 2 sterren voor de film als geheel, maar de producer, de regiseur en de scriptschrijver zou ik het liefst een onvoldoende willen geven, want voor hen vind ik een halve ster nog teveel.

Mijn aandacht ging volledig uit naar het acteren van Michael Pitt en Ryan Gosling. Zij zetten de twee jongens zeer overtuigend neer. Ieder met hun eigen karakter en levenshouding en elk een bepaalde geheimzinnigheid uitstralend. Dat was hetgeen mij deed blijven kijken.

Het verhaal had veel potentie, maar de uitvoering zorgde vnl voor non-spanning en langdradigheid.

Best jammer. De vraag bleef wel een poosje hoe de verhouding tussen de twee daders precies zou zijn, dus psychologisch had dit heel interessant kunnen worden en een topper van een film kunnen zijn.

Helaas niet voor mij op deze manier.

Het thema van jongeren die uit verveling en snobisme en als uitdaging een perfecte moord plannen, kan aanleiding tot een spannende, bloedstollende thriller, zoals dat heet.

Met deze "Murder by Numbers" valt dit, op één actiescène op het einde, wel even anders uit.

De reden ligt in het feit dat de kijker beter op de hoogte is dan het onderzoeksteam en dat deze laatste toch al te simplweg op het goede spoor komt.

Aldus komen we tot een erg middelmatige thriller waarin Sandra Bullock en Ben Chaplin gewoon goed acteren, maar het spel van Ryan Gosling, als de verwaande, zelfbewuste jongere, toch nog een trapje hoger staat.

Wat jammer dit! In de basis schuilt hier zeker een goede film in, maar het weet zich niet los te schudden van alle onvermijdelijke clichés. Dat maakt het onorigineel en voorspelbaar.

De cast vind ik ook niet goed passen eerlijk gezegd, ik had liever iemand anders dan Bullock in de hoofdrol gezien. Maar goed, al met al een prima thriller om de tijd mee te doden, maar meer ook niet. *2,5

“Man cannot live freely without embracing suicide and crime.”

Aardig uitgangspunt waar te weinig mee gedaan wordt. Murder by Numbers had een hele goede film kunnen zijn, maar het plot kent te veel onlogische ontwikkelingen, oninteressante subplotjes en mager uitgewerkte personages.

De acteurs doen hun best en vooral Gosling en Pitt zijn goed. Maar de perfecte moord kent te veel gebreken en de politie is hun wel heel snel op het spoor. Vooral op het laatst wordt het onderzoek er doorheen gejast en de twee bedachtzame jongeren (nou ja, je eigen kots laten liggen bij de crime scene is niet slim) worden zonder reden emotionele en jaloerse wrakken. Het einde is ook belachelijk. Jammer, het begin was goed en met deze acteurs en een beter script had er meer ingezeten.

Prima misdaad thriller.

De film wordt wel alleen gedragen door Sandra Bullock, erg goede actrice, die jammer genoeg de laatste jaren een beetje uit beeld is geraakt. Rollen als deze (serieuze rol, geen goedbedoelde comedy) passen haar uitstekend en heb ik toch te weinig van haar gezien.

De nog jonge Ryan Gosling, die een erg arrogant jochie speelt en de rol van Michael Pitt maken verder weinig indruk en hadden ook random andere acteurs kunnen zijn.

Bij vlagen was de film wat simpel, doordat het al vrij snel bekend was wie de daders waren, wat de echte spanning er wel uithaalde.

De film ging meer over het onderzoek hoe en waarom, hopende op een misstap van een van de daders om ze met genoeg bewijs te kunnen oppakken.

Met nog een hele kleine twist aan het eind was dit een film die leuk was om weer eens te herzien.

7

3*

Saai.

Vroeger vond ik films die draaien om het uitvogelen van een moord een stuk interessanter. Toen bleven er in de jaren '90 en '00 steeds meer van dit soort filmpjes naar buiten komen. Uiteindelijk is daar dus de lol vanaf, en al helemaal als het allemaal zo taai is als in Murder by Numbers.

Het meest interessante element van deze film is waarschijnlijk het feit dat er een jonge Gosling in zit. In een rol die ik ook niet meteen met hem had verwacht, maar in zijn eentje en met het beperkte materiaal dat hij aangereikt krijgt weet hij wel een dragende factor binnen de film te vormen. Bullock speelt haar kaarten iets te safe en Pitt vond ik vooral kleurloos.

De sterkere beelden van de film zitten in de finale en de conversaties tussen Pitt en Gosling. Sowieso voelt de film een stuk frisser aan eenmaal het tussen de jongens zit, maar daardoor merk je gelijk hoe uitgekauwd en taai het is zodra het weer om Bullock draait. Het blijft op deze manier voor een groot deel een erg lastige en taaie film om uit te zitten. Vooral omdat veel van het plot al vroeg wordt weggegeven en het puzzelwerk zeer beperkt blijft.

Visueel is het ook wat verouderd en neemt Schroeder weinig de tijd om een scene echt op sfeervolle en fatsoenlijke wijze naar voren te communiceren. Wellicht dat liefhebbers er wat mee kunnen, maar ik heb me voor het grootste deel van de film lopen vervelen. Het includeert gewoon te weinig om de kijker echt naar het scherm te trekken door erg veel op een te veilige manier uit te tekenen. Dat blijft altijd een gemis.

Redelijke film. Bij films met Bullock heb ik altijd een beetje het gevoel dat ik naar een puberfilm zit te kijken. Bij deze zo'n beetje letterlijk. Het idee achter deze film is niet slecht, net zoals het hele plot; de perfecte moord. Behalve dan het onwaarschijnlijke einde in het klifhuis. Dat deed afbreuk aan het geheel. Toch voldoende als geheel.

Er zijn zo'n handvol à tien films over de poging tot perfecte moord door studenten Nathan (dus geen Justin) Leopold en Richard Loeb in 1924, nu meer dan 100 jaar geleden. Dit is een recentere verfilming, maar dateert dus al van bijna 25 jaar terug. Andere films die de bron daar onder meer haalden, zijn Alfred Hitchcock's Rope uit 1948 (naar het gelijknamig toneelstuk Rope uit 1929) met 3,62 op MovieMeter naast 7,9 op IMDb en Compulsion uit 1959 (naar het gelijknamig boek van Meyer Levin uit 1956) die 3,44 op MovieMeter scoort en 7,4 op IMDb. Er zullen er nog wel zijn, maar deze zo denk ik de bekendste. Twee die bij deze op m'n lijstje zijn gekomen van films die ik wel zou willen zien. Vergelijken kan ik dus niet, maar ik vermoed dat deze beter gaan uitvallen dan deze Murder By Numbers, al ben ik wel dermate geïntrigeerd geraakt door het verhaal en was het interessant om een jongere Ryan Gosling te zien en de nog net iets jongere Michael Pitt, geen familie van.

Leopold & Loeb hebben in werkelijkheid als 19- en 18-jarig homokoppel een jonge knaap van 14 ontvoerd en vermoord, om hun superieure intelligentie te bewijzen. Vooral Leopold stond gekend als een wonderkind. Ook Loeb bezat een uitzonderlijk hoge intelligentie en beide waren van enorm begunstigde komaf. Ze stonden wel gekend als jeugdige criminelen: diefstal, inbraak, ... Leopold was nogal into Nietzsche's concept van de Übermensch en voelde zich wel wat boven de wet staan. De moord op Bobby Franks hebben ze uitvoerig beraamd, met 7 maanden voorbereidend werk, zelfs met plannen voor losgeld erbij.

Zelfs de film Funny Games uit 1997 van Michael Haneke met zo'n 10 jaar later de remake Funny Games U.S. met daarin wederom Michael Pitt zouden er enigszins op zijn gebaseerd. Ook afleveringen van Columbo, Murdoch, de film Swoon uit 1992, Like Minds uit 2006 en zelfs de Ghostface-moordenaars uit Scream. Voor nog meer informatie en literaire en audiovisuele werken rond deze zaak kan je uiteraard terecht op Wikipedia.

In dit licht vind ik Murder By Numbers helemaal niet zo slecht gebracht. Al vraag ik me af hoevelen weten dat het (zij het losjes) op ware feiten gebaseerd is?