Marcelino Pan y Vino (1955)

dvd...Engels ondertiteld (for the hearing impaired).

Nou, ik ben nog steeds aan het huilen. Wat een emotionele 'achtbaan-rit' was dit. Noem het goedkoop sentiment, een draak, religieus fanatisme...ik noem het een waar meesterwerk.

Marcelino Pan y Vino is een kinderfilm. Wat start als een ontzettend grappige en schattige film, krijgt een behoorlijke wending op het moment dat het Jezus-beeld tot leven komt. Duizenden emoties gierden door mijn lijf. Met veel moeite lukte het me de emoties 'binnen' te houden. Maar ja, de laatste 5 minuten ging het mis. Tranen biggelden over m'n wangen. Als dan eindelijk het woord 'FIN' in beeld komt, hoorde ik alleen gesnotter en terwijl ik even mijn rode ogen door de zaal leidde leek het alsof ik beland was in een voorstelling van the Rocky Horror Picture Show...in plaats van wc-rollen vlogen de papieren zakdoekjes door de lucht. Woorden schoten bij een ieder tekort.

Schandalig dat deze film (nog?) geen dvd-release heeft hier in Nederland.

Muziek, acteerprestaties, de kleine Marcelino, het fantastische verhaal, en de prachtige cinematografie: allemaal een dikke pluim.

Ik zei het al: meesterwerk. Vertaling: 5 sterren.

En weer rolt er een traan over m'n gelaat.... 'Houd het dan nooit op!!!!' [eat that, Carice!]

Deze film werd vroeger regelmatig op tv gespeeld rond Pasen. Ik ben al een tijdje op zoek naar de dvd, maar kan hem niet vinden. Ik sluit me aan bij Mug. Als je de film niet gezien hebt, komt het verhaal en de beelden misschien even over als een vorm van kitch of overdreven sentiment. Maar als je de film bekijkt word je gewoonweg overstelpt door de emoties en het enorm sterke verhaal. Bedoeld als een jeugdfilm, maar is z'n status al overstegen. Moest deze film in het Engels geweest zijn had hij al lang de Oscars gewonnen die het verdient. Maar het is juist deze landelijke Spaanse sfeer die de emotionele acteerprestaties versterkt. Pabliot Calvo acteert geweldig als de kleine Marcelinno.

Ik vind het enorm jammer dat deze film nog maar 8 stemmen heeft. Hopelijk ontdekken meer mensen dit meesterwerkje, dat na 50 jaar nog niets van de kwaliteit moet onderdoen. Waarschijnlijk omdat er nog geen dvd-release is... 5 sterren !

De 1ste 15 minuten had ik echt zoiets van waar gaat dit nou weer naartoe. Maar toen Marcelino eenmaal ten tonele verscheen werd de film aandoenlijk.

De zwart - witte beelden waren mooi. Met name de sluierbewolking die zowat de grond toucheerde.

Maar degene die deze film echt speciaal maakte was dus Marcelino. Wat acteert deze jongen sterk zeg. Met name zijn gezichtsuitdrukkingen waren magistraal. Als hij op avontuur ging in de nabije omgeving zette hij zijn wonderlijke gezicht op, prachtig om te zien hoe hij langzaam de magische dingen in de wereld ontdekte en als hem iets werd ontboden door een van de vaders zette hij zijn kwajongensgezicht op en besloot hij vaak om alsnog de stoute schoenen aan te trekken . Verder had het jochie een ontwapenende lach, waar zelfs een ijskonijn van zou ontdooien.

De film heeft een vrij normaal verloop maar blijft toch telkens boeiend, naarmate de film vordert wordt alles steeds surrealistischer. Er worden soms wel wat zijweggetjes aangeboord de dorpsman die herhaaldelijk Marcelino voor zich op wil eisen . Maar gelukkig wordt daar niet al teveel mee gedaan, zoals het hier gebruikt wordt vergrootte het alleen maar de spanning van Marcelino `s uiteindelijke lot.

Prima film dus, die redelijk wat humor met zich meebrengt. Vooral de conversaties tussen de 12 vaders en Marcelino zijn vaak erg grappig. Schitterend einde ook. Niks sentimenteels aan. Ik was blij dat hij weer herenigd werd met zijn moeder, al blijft het jammer dat zo `n prachtig wezen zo vroeg verloren ging voor de wereld . 4*

Marcellino Pan y Vino is niet te vergelijken met een film die ik eerder zag. Het is heel apart om in zo'n sfeer terecht gekomen en eerst wist ik ook niet zo goed wat ik ermee aan moest, zoals maxcomthrilla al beschreef.

Vervolgens is de registratie van Marcellino's opvoeding in strijd met zijn grote interesse voor alles wat onbekend is, heel leuk, schattig en interessant om te zijn. Pablito Calvo speelt inderdaad een schitterende rol, die de meeste kijkers toch zal meeslepen. Ik zie dan ook wel voor me hoe bij Mug in de zaal iedereen in tranen was.

Maar toch, de film greep me niet zo erg, dat dit bij mij ook het geval was. Misschien ben ik nog te jong om helemaal gepakt door de aandoenlijkheid. Het was voor mij daarom wel heel interessant en goed, maar ik werd er nooit helemaal door gegrepen.

Dan blijft er een hele dikke 3,5* over. Nog een leuk feitje over Marcellino van imdb: 'Retired from acting at the age of 16 to become an industrial engineer'.

Zag die mooie religieuze prent eens lang geleden. Vajda heeft deze Spaanse legende met een bewonderswaardige fijngevoeligheid gefilmd, in een aaneenschakeling van mild humoristische, zuiver poëtische of kinderlijk eenvoudige taferelen. Zeer spontaan spel van de kleine Pablito. Een hartverwarmende film.

Ontroerende film.

Vooral vanwege het aanstekelijk acteren van de jonge Pablito Calvo.

Een film met een eenvoudig maar krachtig verhaal, gecombineerd met schitterende beeldtaal. Ook erg scherpe beelden met veel contrast.

Het religieuze verhaal deed me niet zoveel als anderen. Toch wel jammer dat ik niet katholiek ben opgevoed.

In tegenstelling tot 'The Song of Bernadette' besteedt 'Marcelino Pan y Vino' minder aandacht aan de ontwikkeling van diens personages (eerder 'gechargeerd', zoals dragje correct omschrijft) en wist hij me bijgevolg minder te overtuigen in de uiteenzetting van zijn religieuze achtergrond, bijbelse thema's en mystieke sfeerschepping naar het einde toe. De onschuld van het kind en de nieuwsgierigheid naar het onbekende worden daarentegen, en geheel terecht overigens, met meer zorg behandelt, maar echt aandoenlijk wordt het zelden (Pablito Calvo wist me niet geheel te overtuigen van zijn kunnen). De naturalistische aanpak en de bij momenten contrastrijke zwart-wit fotografie lenen zich nochthans tot een aandoenlijk geheel, maar andermaal overheerst het gevoel dat 'Marcelino Pan y Vino' te snel op zijn doel afgaat.

3*

Marcelino Pan y Vino is een film waar ik heel weinig op heb aan te merken. Alles zit simpelweg goed in elkaar, van de acteerprestaties tot het verhaal. Toch leek de film naar mijn mening op bepaalde punten iets te sentimenteel te worden. Maar zoiets ligt vooral aan de kijker van de film zelf. De één zal het als sentimenteel beschouwen en de ander niet. Daarnaast biedt de film te weinig op technisch gebied. Eigenlijk stoorde dat mij maar weinig, en bleef ik met een voldaan gevoel achter.

Een warme Spaanse klassieker, het is de verfilming van een sprookje, en het schijnt de eerste Spaanse film te zijn die de hoofdrol aan een kind durfde te geven. De jaren erna werd dat een van de populairste categorieën tijdens de dictatuur. Dankzij het religieuze thema en het tonen van voorbeeldige priesters kreeg het ongetwijfeld ook een streepje voor bij de censuurcommissie. De film werd een groot commercieel succes, en het werd ook in Berlijn en Cannes vertoond.

Tijdens de rustig verlopende eerste helft ligt de focus, zonder merkbaar moralistisch te worden, op menselijke waarden zoals hard werken, zorgen voor elkaar, e.d. Filmisch bevat het genoeg kwaliteit, bijvoorbeeld in de knappe kinderlijke dialogen tussen Marcelino en Jezus, de fraaie beelden met licht en schaduw, en ook in de prachtige eindscenes. In de tijd van een katholiek Spanje die in wonderen geloofde moet deze film al helemaal indruk hebben gemaakt. Het is een film die onlosmakelijk verbonden is aan die tijd. De regie maakt met deze film ook weer duidelijk dat je helemaal geen groot budget of bekende acteurs nodig hebt voor een krachtige film, inventiviteit volstaat. Een solide 3,5*