Kristen (2015)

Wow!

Een horrorfilm van eigen bodem. Ik had er de laatste jaren niet meer zo in geloofd en deze titel was mij totaal ontgaan. Totdat mijn oog gisteren in Fame erop viel. Een best wel creepy filmposter met een Nederlandse naam, verrek... Nederlands gesproken, horror... nouja, zal wel weer zo'n slappe terughoudende studentenprojectje wezen. Maar de recensies daarentegen waren wel erg goed. Meenemen die hap!

En de woorden kan ik terugnemen. Dit is echt een uitzonderlijke film van Nederlandse bodem, origineel en... jawel... dood en dood eng.

Kristen is een soort home invas... eehm ik bedoel... pub-invasion film over een caféhoudster die in de nacht na oud en nieuw de hele boel kuist en opruimt. De boel lijkt wel voorspelbaar te worden wanneer er een vreemdeling rond de kroeg hangt en haar continu opbelt. In het begin lijkt de boel nog best wel relatief onschuldig te zijn, maar uiteindelijk kruipt de boel langzaam maar zeker onder je huid. Is het een doorsnee stalker die haar iets verwijt? Is het een grap van haar vriend? Of gaat het zelfs nog dieper? Gelukkig, de regisseur heeft overal rekening mee gehouden waarbij je als kijker continu op het verkeerde spoor wordt gezet. De film wordt met het moment ook steeds enger, dreigender en zelfs occult. En ja... ik heb geregeld met gespleten oogjes gekeken en continu angst gevoeld. Grotendeels onder mijn huid. Het moet nog steeds tot mij doordringen aangezien ik inmiddels al een beetje gewend ben, maar ik kan je wel verzekeren; deze film wordt gewoon met het moment enger en enger... en vreemder.

Qua sfeer hebben ze overal rekening mee gehouden. Dit is juist de sfeer die ik graag in horrorfilms zie. (Iets wat ze in vele Franse horrorfilms, The Strangers en Dead End ook gebruiken) Weinig overheersende soundtracks, sepia-donker, die jukebox dat gesprek met het alarmnummer... en een ruimte met een hoop antieke spullen. (een bruin café als locatie, een betere keuze hadden ze bijna niet kunnen maken.) Ook komen zo af en toe nog wel eens elementen terug die ik vroeger in die Aziatische horrorfilms mocht vertoeven. Ja, wat kan ik er meer over zeggen... ik sta helemaal versteld. Zeker als het gaat om een Nederlandse film. De plottwist vond ik echter weer net iets te onduidelijk.

En ja, zoals je wel kan raden, dit soort films krijgen natuurlijk geen bioscoop-release in Nederland. Als deze film nou door Tim Oliehoek was gemaakt, de tieten van Terrence Schreurs bloot waren, er een hip en project X-achtig oud en nieuw-feestje werd toegevoegd met de hoeveelheden seks, lijnen coke en liters drank, die stalker allemaal perverse dingen in haar oor fluisterde, en Schreurs met een hele wapenarsenaal dat dodenrijk in was gegaan kon dit nog wel eens een top-succes worden. Nu is de film veelste vaag, te donker en te depressief om in de bioscoop te laten draaien. Dat zou bezoekers afstoten.

5,0*

Uhm, ja.. Goed! Het is gewoon goed?! Toch wel apart. Kristen lijkt lange tijd een film die niets nieuws durft te proberen, maar vind de film vanaf de tweede helft toch wel enigszins gewaagd. Blij dat er in ieder geval nog zo'n echt genrewerkje doorheen komt in ons droevig beperkte filmlandschap. Had prima een bredere bioscooprelease aangekund. Word to mouth lijkt z'n werk nu al te doen.

Eerste kwartier is top. Deed me denken aan (en vrezen voor) The Strangers (2008) , waar de protagoniste zich settelt in een vertrouwde omgeving en vervolgens lastig wordt gevallen. Met name qua belichting voelt het even benauwend aan. De achterliggende gedachte is waar Weistra punten probeert te scoren. Was helaas al tijdens de eerste act duidelijk, maar veel aan kracht verliest het niet. Hij durft het namelijk aan om op de grens van realiteit en droom te spelen binnen een subgenre dat zich normaal gesproken erg traditioneel aan de regeltjes houdt.

Daarin weet Schreurs zich niet altijd even goed te redden, maar over het algemeen voelt dat vooral als iets dat ons als Nederlanders meer opvalt. Alsmede de stem aan de telefoon, die zo pathetisch klinkt dat het lachwekkend wordt. Toch ''dwing'' ik mezelf om het vanaf de zonnige kant te bekijken. Dappere poging, boeiend van begin tot einde en visueel kan het zich voor het grootste gedeelte wel redden binnen de meeste hedendaagse Euro-horror. Chapeau!

Redelijk geslaagde thriller/horror film van eigen bodem. De eerste helft is het sterkst. De spanning wordt langzaam opgebouwd met soms zeer spannende momenten. De tweede helft is wat minder en de film vervalt in een wat slappe horror variant wat ten koste van de spanning gaat. Schreurs acteert redelijk en kan bijna de hele film alleen dragen. De sfeer en aankleding zijn prima met een goede soundtrack. 3.5

Fantastische horrorthriller. Heb de volle 88 minuten op het puntje van mijn stoel gezeten. Erg sterk! 4,5

Niet best.

En da's best jammer, want Kristen is eigenlijk zo'n filmpje dat je het wel gunt. Videotheekeigenaar verliest z'n baan en gaat dan maar zelf films maken met een ultralaag budgetje. Weistra gebruikt die vrijheid om een originele twist aan z'n genrefilm te geven, iets wat kan want als hij anderhalve man en een paardenkop kan overtuigen dan is hij al uit de kosten.

Aan ideeën geen gebrek. Toegegeven, Kristen is een film die regelmatig lijkt op andere horrorfilms (geen verrassing dat Weistra Insidious gezien heeft tijdens het schrijven van het script), maar de combinatie van elementen plus het wat eigenzinnige einde maken van Kristen toch best een origineel werkje. Hij vertilt zich misschien een beetje aan de bad guy, maar dat is hem vergeven.

Alleen ... genrewerk draait om uitwerking en die is toch echt wel ondermaats. Vreselijk acteerwerk, pover camerawerk, het stemwerk van Top ... zeker ook dat laatste is een ergerlijk pijnpunt. Wat een lullig stemmetje voor wat toch een beangstigende bad guy zou moeten zijn. Maar ook verder krijgt Weistra die spanning niet te pakken. Uiteindelijke show-down oogt ook eerder ridicuul dan eng, montage is niet goed genoeg, klankband klinkt wat amateuristisch. Het voelt gewoon te vaak aan als zielloze en wat amateuristische naäperij.

Jammer, want het is een man met interessante ideeën. Alleen regisseren gaat hem niet al te best af.

1.5*

Vermakelijke genrefilm met een nogal oubollige uitwerking. Dat er niemand tijdens de productie naar regisseur Mark Weistra is toegelopen met de opmerking dat de dialogen tot de slechtst geschreven ooit behoren is werkelijk verbazingwekkend. Met dit script kan natuurlijk niemand goed acteren, waardoor Terence Schreurs (ondanks de beste pogingen) in de val wordt gelokt met erbarmelijke teksten. Gelukkig staat daartegenover een verhaal met een korte aanloop, genoeg geëxperimenteer op visueel vlak en een redelijke spanningsboog. Echt bijzonder zenuwslopend is Kristen nergens, maar als kijker ben je wel geboeid naar de voortgang van het verhaal. Na enige tijd wordt het duidelijk dat Weistra nadrukkelijk op zoek is naar de originaliteit en vanaf dat moment begint de film te wankelen, maar de speelduur is kort genoeg om het gebeuren niet te laten vervallen in saaiheid. Ronald Top is overigens niet bepaald intimiderend als "De stem".