Toni (1935)

Het was lang geleden dat ik deze ooit eens op TV zag. Vond er toen niet veel aan, maar ik hield toen ook niet echt van dit soort films. Nu vele jaren later vindt ik dit prachtig.

Een erg "Neo-Realistisch"achtige film over een gedoemde liefde van een Italiaanse gastarbeider voor een Spaanse vrouw.

4*

Toen Frankrijk tekort had aan arbeidskrachten (het vuile werk) trok zij buitenlanders (Italianen, Spanjaarden,...) aan, maar toen begin jaren 1930 de werkloosheid toenam wilde zij deze terugdringen door die vreemden te weren. Een interessant thema dat nog altijd actueel is en zelfs nu in een veel hogere mate.

Tegen die achtergrond verloopt het verhaal van "Toni" maar helaas wordt dit niet echt uitgespit en is er enkel belangstelling voor de passie en de melodramatiek rond de hoofdpersonages.

Toch wel ontgoocheld.

Schijnbaar een van de lievelingsfilms van Wes Anderson. Dat is niet te zien in zijn werk.

Luchino Visconti was assistent regisseur bij deze film en dat is wel te zien. Want van alle neorealistische regisseurs zitten zijn films het dichtst bij deze, (films als Ossessione en Rocco i e suoi Fratelli zijn niet veraf). Renoir was alleen wel erg vroeg. Het is een melodrama tegen de achtergrond van gediscrimineerde arbeiders die voor de crisis naar Frankrijk trokken, maar later in steeds moeilijkere omstandigheden terecht kwamen. Net als Visconti later is het drama stevig, noodlottig en universeel.

Wat vooral opvalt zijn de fraaie locatie-opnames. Het geeft deze film echt een enorme meerwaarde. En iemand die nog steeds een zwak heeft voor dit soort cinema is dan om.

4.0*