Toni (1935)

Komt binnenkort uit in de "masters of cinema" serie van Eureka.

Dit is echt een prachtige trailer van Toni. Schijnt een van de eerste neorealistische films te zijn en niet eens uit Italië.

http://nl.youtube.com/watch?v=LVu0IBlXKbI

ik wil deze film graag zien, maar kan ik hem nergens vinden.

Is gewoon op DVD te koop nota bene.

Mijn vierde Renoir en de vierde maal een 3,5* score. Deze film heeft inderdaad een neorealistische inslag, dit 10 jaar voordat het neorealisme in de Italiaanse film in opkomst kwam. Helaas is Toni echter niet zo goed als de beste werken in dit genre.

Het begint erg sterk, maar gaandeweg de film worden belangrijke ontwikkelingen nogal snel afgehandeld. Zodoende wordt de liefdesgeschiedenis nooit helemaal pakkend. Het lot van Toni staat vast, je ziet als kijker al ruim van tevoren aankomen dat het niet goed af zal lopen. De climax is derhalve niet bijzonder schokkend, maar grijpt wel aan.

Het blijft voor mij nog wachten op een echt meesterwerk van Renoir. Ik heb nog een aantal films op stapel liggen (Boudu, Swamp Water en Les Bas-Fonds). Wellicht zit hier nog een + 4* film tussen.

Het was lang geleden dat ik deze ooit eens op TV zag. Vond er toen niet veel aan, maar ik hield toen ook niet echt van dit soort films. Nu vele jaren later vindt ik dit prachtig.

Een erg "Neo-Realistisch"achtige film over een gedoemde liefde van een Italiaanse gastarbeider voor een Spaanse vrouw.

4*

Toen Frankrijk tekort had aan arbeidskrachten (het vuile werk) trok zij buitenlanders (Italianen, Spanjaarden,...) aan, maar toen begin jaren 1930 de werkloosheid toenam wilde zij deze terugdringen door die vreemden te weren. Een interessant thema dat nog altijd actueel is en zelfs nu in een veel hogere mate.

Tegen die achtergrond verloopt het verhaal van "Toni" maar helaas wordt dit niet echt uitgespit en is er enkel belangstelling voor de passie en de melodramatiek rond de hoofdpersonages.

Toch wel ontgoocheld.

Leuk,die spoilertag van boerenpummel.Helaas voor niets,want de lolbroek die de synopsis in elkaar draaide verklapt meteen de inhoud vd hele film,waaronder het kerngegeven.Chapeau .

Ter zake:ik wist niet dat een melodrama over jaloezie,moord en overspel in de arbeidersklasse al doorgaat voor neo-realistisch,weer wat bijgeleerd.Kun je wel de meeste films van Renoir neo-realistisch noemen.Eigenlijk deed de film me wat denken aan de melodrama's die Buñuel in Mexico draaide,al is dat misschien louter vanwege de Mexicaanse(en duidelijk niet Spaanse)female lead.

Cinematisch is het niet zo bijzonder,al weet impressionist Renoir het mediterrane licht nog aardig te vangen.

De thematiek,hoe schattig en humanitair ook,is onderhand wel wat afgezaagd.

Het origineel duurt, in tegendeel tot wat hierboven aangegeven staat, 82 minuten. Voor wie dat interessant vindt

Schijnbaar een van de lievelingsfilms van Wes Anderson. Dat is niet te zien in zijn werk.

Luchino Visconti was assistent regisseur bij deze film en dat is wel te zien. Want van alle neorealistische regisseurs zitten zijn films het dichtst bij deze, (films als Ossessione en Rocco i e suoi Fratelli zijn niet veraf). Renoir was alleen wel erg vroeg. Het is een melodrama tegen de achtergrond van gediscrimineerde arbeiders die voor de crisis naar Frankrijk trokken, maar later in steeds moeilijkere omstandigheden terecht kwamen. Net als Visconti later is het drama stevig, noodlottig en universeel.

Wat vooral opvalt zijn de fraaie locatie-opnames. Het geeft deze film echt een enorme meerwaarde. En iemand die nog steeds een zwak heeft voor dit soort cinema is dan om.

4.0*

Dit vroege multiculturele melodrama viel me eerlijk gezegd wat tegen. Een paar mooie visuele vondsten kunnen het wel erg simpele verhaaltje en de weinig overtuigende acteerprestaties niet verbloemen. Het is moeilijk te bevatten dat Renoir niet veel later zou komen met het toch veel betere Grande Illusion en Regle du Jeu.