The Border (1982)

Nicholson is meesterlijk in dit sfeervolle drama met een ontzettend goede soundtrack van de legendarische Cooder. De tempowisselingen zijn mooi maar komen de film niet altijd ten goede. Het eindresultaat is echter goed.

Weinig bekeken film door MovieMeter leden zo te zien. Nicholson speelt één van zijn sympathiekste rollen als een grensagent die omringd is door corrupte collega's en geplaagd wordt door zijn geweten Hij heeft ook een gouden hart voor dat Mexicaanse meisje en haar broer. Alleen het einde wordt nogal vlug, en met iets te veel zelfvoldaanheid, uitgewerkt. Zeker het bekijken waard.

De film start veelbelovend, maar het verhaal zit naar het einde toe zo vol met gaten en toevalligheden dat mijn waardering allengs minder begon te worden. Niettemin petje af voor Jack Nicholson, die op overtuigende wijze heen en weer pendelt tussen de rauwe werkelijkheid van zijn werk en zijn behaag- en koopzieke vrouw. Het beste deel van de film is allicht de soundtrack van Ry Cooder. Al met al wel een beetje een tegenvaller.

Uitstekende film waarin een grenswachter met veel problemen krijgt te maken tijdens zijn werk. De film geeft een vrij rauwe en realistische kijk omtrent de problematiek rondom de grens met Mexico en de Verenigde Staten (mede dankzij het goede locatiewerk). Meerdere kleine plot-lijntjes zonder dat het onevenwichtig wordt. Onderhoudend van begin tot eind en Jack Nicholson stelt nooit teleur.

Goeie sfeervolle noirachtige film. De context van grens- en immigratieconflicten is ongetwijfeld actueler dan nooit al is dat nu ook geen verdienste op zich. Wel goed is de vertolking van cop op de grens van goed en grijs gespeeld door Jack Nicholson. Zijn snor maakt het dan nog helemaal af. De thema’s zijn helder genoeg. Arme Mexicanen willen grens over - Amerikaanse middenklasse aan de andere kant leeft in bubbel. Tussen die twee zones bevindt zich een donkere zone waar zaken gebeuren die het daglicht schuwen. Ik was me van het bestaan van deze film niet echt bewust en het lijkt me toch wel onterecht een vergeten film. Naast Nicholson zien we hier ook nog Harvey Keitel aan het werk, toch ook een grote naam die het goed doet. De film heeft een relatief happy end wat ik niet meteen verwacht bij dit soort thematiek maar in het Hollywood van toen kon of moest dat blijkbaar nog.