Bienvenido Mister Marshall (1953)

Aardige Spaanse klassieker over een dorp die zich voorbereidt op de komst van de lui van de Marshall Plan met hun zakken vol geld. De film is een parodie geworden op het Marshall Plan, juist omdat het Spanje niet wist te bereiken. Het is wrang, maar had Spanje net als Italië wel aan de kant van Hitler gevochten dan waren die centjes er wel gekomen.

Aanvankelijk kende de film een heel ander doel, het was een in opdracht geproduceerde promofilm voor zangeres Lolita Sevilla, alleen Berlanga wist van die opdracht een film te maken die dat doel wist te ontstijgen, ongetwijfeld tegen de zin in van de zangeres die zag hoe haar zangkwaliteiten aan de kijker onopgemerkt voorbij gingen.

Tweede Berlanga die ik zie, en hoe populair het ook moge zijn geweest om zich te profileren als Franco-criticus, ik heb er nog steeds niets van gemerkt. Van deze film werd gezegd dat het als promofilm van Lolita Sevilla de Franco-censuur wist te omzeilen, maar er is eigenlijk niets in de film wat Franco zou censureren. Nee, dit was in die zin geen gewaagde film.

Deze film uit dictatoriaal Spanje kon echter wel elders op censuur rekenen. Het land van de vrijheid kon het niet hebben dat in de eindscène een Amerikaanse vlag in een gracht zonk dus werd die scène na de vertoning in Cannes eruit geknipt. Ongeschonden door de Spaanse censuur komen om vervolgens ten prooi te vallen aan de censuur van de Verenigde Staten, het kan soms gek lopen.

Het is een leuke komedie geworden, opgenomen in een klein dorpje zoals je ze nog steeds, 60 jaar later, in Spanje kunt tegenkomen. 3,5*

Verrassend leuk filmpje over de Marshall-hulp die Spanje nooit kreeg. De Amerikanen, of liever gezegd het gedweep met Amerika, worden licht belachelijk gemaakt, maar ook de Spanjaarden zelf met hun gewichtigdoenerij. Ook een mooie uiting van de Zuid-Europese koopmansgeest als de burgemeester uitlegt wie betaald heeft voor de kostuums, vlaggetjes en andere parafernalia: niemand, want het is op krediet gekocht.

Ik was bang dat het erg kluchtig zou worden maar dat viel reuze mee, het was geregeld grappig zoals het bezoek van de gedelegeerde en zijn assistenten, de generale repetitie, en natuurlijk het glorieuze bezoek van de Amerikanen.