Oliver & Company (1988)

Leuke disney film!!

het is zeker een leuk verhaal, en er zitten wel leuke stukjes in, maar de liedjes zijn minder.

Oliver & Company vind ik ook een van de meest ondergewaardeerde Disney 'klassiekers'.

De animatie borduurt voort op de Don Bluth style, die Disney al lange tijd verlaten had, maar toch een geduchte tegenstander werd van Disney, die last had van bloedarmoede.

Oliver & Company moet het hebben van geweldige karakters (de hilarische Cheech Marin als Tito, Roscoe Lee Browne als cultuur-liefhebbende (Shakespeare in een Disney film, zozo) Francis, Bette Midler als Georgette [wat een geweldig MGM musical-nummer kwam daar opeens uit het niets!], en Billy Joel als de coole, jazzy Dodger).

En daarnaast is het de uitermate swingende jazzy muziek die zorgt voor de juiste tonen in de film. Tevens proef je de jaren 80 die de film uitdraagt.

Prima Disney animatie, met een keurige 3,5* waardering.

Best een geinige Disney film sommige scene's vind ik zelfs grappig, goede animatie en een super leuk verhaal kortom : een zeer vermakelijke film vind ik dit!

3.5*

Deze film is de allereerste film die ik ooit in de bioscoop heb gezien met een verjaardagspartijtje welteverstaan. Daarna was er nog een verjaardagspartijtje, waardoor dit tevens de eerste film is die ik voor een tweede keer zag in de bioscoop. Tot nu toe is het ook de laatste keer dat ik een film tweemaal in de bioscoop zag.

Maar dan over de film zelf. Sindsdien (1989) heb ik hem niet meer gezien, maar ik vond hem wel erg leuk. Die kleine hond was mijn favoriet geloof ik.

Een aardige Disneyfilm, die deze keer het alom bekende verhaal van Oliver Twist op geheel eigen wijze uitwerkt. Ik vond de animatie niet altijd even sterk, maar vooral het eerste en laatste liedje van de film zijn wel erg leuk. Verder zijn de personages wel geinig, op Georgette na, die ik maar irritant vond. Ook duurt het gelukkig allemaal niet te lang. Voldoende dus van mijn kant.

3,0*

Meh.

Toegegeven, het was echt niet slim op de dub te kijken. Even op YouTube nagekeken en de Nederlandse dub is écht beschamend slecht. Hoop dat die mensen nooit meer een tekenfilm mogen inspreken hebben. Engelse dub was bij momenten ook pover, maar toch iets minder erg.

Verhaaltje is erg simpel en weet niet echt te overtuigen. Soms sleept het zich wat voort, dan moet er ineens enorm veel vaart gemaakt worden om het einde te halen. Duurt ook maar 70 minuten, maar door alle muzikale nummertjes was dat niet echt voldoende voor het verhaal.

Verder is de animatie zelf wel oké (beetje hoekig maar wel interessant camerawerk), de tekenstijl valt echter serieus tegen. Wel fijn dat ze bij Disney pogen een wat andere stijl aan te meten, maar het lijkt echt nergens naar.

Geef een halfje meer dan ik op basis van de Nederlandse dub zou geven, kunnen ze bij Disney verder ook niet aan doen dat een hoop nontalent deze film verkloot heeft. Maar verder toch ook geen al te beste animatie dit, véél te simpel.

1.5*

Deze eens bekeken en 'k vond hem niet mis. Het verhaal is lichtjes gebaseerd op het verhaal van Charles Dickens. De film swingt met vele liedjes en ook de personages waren een leuke bende: de chihuahua Tito, de poedel Georgette, ... Het verhaal kijkt vlot weg en verveelde niet. Niet de beste Disneyfilm, maar toch leuk om te bekijken.

Langs de ene kant is het wel leuk om het oude 'sprookje' van Oliver Twist in een modern kleedje te zien. Modern... ondertussen is het ook al weer verjaard. Disney bereid zich blijkbaar voor op de nieuwe generatie Disneyfilms. Na de meer verhalende animatiefilms gaan ze weer de muzikale toer op. Experimenterend naar de toekomst met het verleden in het achterhoofd (The Rescuers, 101 Dalmatiers, Aristocats, Lady & The Tramp, ...) Daardoor heb je weer een herkenbare Disneyfilm, maar als eindresultaat toch maar een rommeltje. De muziek is vrij triestig. Ik hou niet echt van deze flepse 80's pop zonder ziel. Het verhaal is ook niet echt sfeervol en wordt nooit echt boeiend. Niet slecht, maar gewoon niet interessant genoeg.

Nogal een vrije bewerking van Oliver Twist, nota bene het boek waar ik wellicht de meeste verfilmingen van gezien heb (of is dat A Christmas Carol?). Als kind had ik deze al meerdere malen gezien, maar op de een of andere manier is hij niet echt zo goed blijven hangen als de gemiddelde Disneyfilm. Niet verwonderlijk, want dit is een van de meest standaard films die Disney gemaakt heeft, een simpel tussendoortje, met een beschamend slap script (en de scripts zijn meestal het zwakste onderdeel van Disneyfilms). Het drama is te gemakkelijk, de humor evenzo (al vond ik de Shakespeareaanse Francis bij vlagen nog wel leuk) en het avontuur is ook niet bijzonder. Wat me het meest bijgebleven was was het nummer Hond van de Straat (of Why Should I Worry? zoald die in het Engels blijkt te heten) en dat blijft een van de weinige aardige dingen aan Oliver & Company, dat nog wel weg kijkt zonder te vervelen of irriteren, maar ook niet meer dan dat doet.

2*

De laatste film die ik in 2012 heb gekeken

Helaas geen hele bijzondere. Dat gevoel kreeg ik al bij de speelduur (gewoon 60 minuten, niks meer ondanks dat MM ruim 70 aan geeft), aangezien me dat wel erg kort leek. Het is een beetje een typisch Disney niemendalletje geworden. Een paar leuke beesten, wat muziek en wat flauwe humor verpakt in een standaardplotje. Grafisch stelt de film ook weinig voor. Nee, Disney heeft ze wel beter gemaakt.

2,5*

Geweldige film! Oliver & Company is echt een van die films die ik al kijk zolang ik me kan herinneren. En hij verveelt nooit duizendkeer achterelkaar blijft het leuk. Pas weer herzien.

Meestal hou ik niet zo van liedjes maar ik vind de liedjes uit Oliver & Company gewoon geweldig. Fantastisch 80's geluid, Billy Joel ( ) en een geweldige score! En die synthesizers dan . Het verhaal dat een moderne/dieren versie is van Olivers Twist van Charles Dickens vind ik ook erg mooi. De afwisseling tussen erg ontroerende en humoristische scènes vind ik erg mooi.

De animatie, die met het APT-process is gedaan en kleine stukken CGI bevat, is wat anders dan bij de andere Disneyfilms. De achtergronden lijken hier deel van de voorgrond. Persoonlijk vind ik dat wel mooi alleen zie ik toch liever oude vertrouwde olieverf achtergronden. Eerste Disneyfilm die (bijna) helemaal zonder The Nine Old Men is gemaakt. Eric Larson gaf vlak voor zijn dood nog tips voor de productie van deze film. De dieren en mensen zoals de butler of Sykes zien er nog erg Disney uit maar mensen in de achtergrond, auto's ect. doen me erg denken aan een Ralph Bakshi productie. Je merkt wel dan Sony en Coca Cola deze film sponsorden. Helaas bracht The Land Before Time meer op, waar ik het niet mee eens ben want ik vind Oliver veel mooier (Sorry, Don Bluth ).

De nederlandse stemmen (die niet helemaal goed nagesynchroniseerd zijn) zijn erg goed. Met Peter Aryans (Dallben in Taran en de Toverketel) als Sykes, Arnold Gelderman (diverse stemmen) als Einstein, Jérôme Reehuis (Uil uit Winnie de Poeh) als Francis, Coen Flink (De Gehoornde Koning) als Fagin en Luc Lutz (Fflewddur Fflam) als Winsten. De orginele stemmen zijn ook erg goed. Joseph Lawrence, Billy Joel ( ), Sheryl Lee Ralph, Dom DeLuise, Robert Loggia, William Glover ect zijn stuk voor stuk echt goede stemacteurs.

Geweldige film!! (die weer eens niet helemaal goed gewaardeerd word)

Inhoudelijk stelt deze Disney niet zoveel voor, zoals de meesten van hen in deze periode, maar audiovisueel was deze Oliver & Company wel erg bijzonder. Eigenlijk waren de eerste 5 minuten nog de beste. Met erg mooie achtergronden -ik ken die stijl ergens van, alleen geen idee meer waarvan- achtergrondgeluiden als pratende mensen, claxons, rijdende auto's en een prettig nummer over het geheel heen gemonteerd. Die stijl blijft wel in de hele film, al wordt de mix met achtergrondgeluiden wat minder (jammer). Ook leuk eens een Coca-Cola-bord te zien. De beesten zijn verder erg doorsnee, net als de slechte en goede boef, het meisje Jenny en de Butler. Je denkt al snel dat dit een afgekeurd script was dat hier en daar is aangepast, maar eigenlijk ken je alles wel. Gelukkig is het wel mooi om te zien, dus een goede voldoende: 3,0*.

Once upon a time in New York City

Ik zat altijd met het idee dat ik nagenoeg alles van Disney had gezien. Natuurlijk waren er een paar films die ik niet kende maar pakweg 3/4 meende ik te kennen. Dat dacht ik althans tot ik de serie begon te verzamelen en met een hoop films eindigde waar ik nog nooit van gehoord had, laat staan er ooit een stuk van te hebben gezien. Oliver & Company is zo'n titel. Op het eerste zicht leek dit me een kruising te zijn tussen de Aristokatten en Lady en de Vagebond dus mijn interesse was wel gewekt.

Maar het resultaat is een vrij makke bedoening. Oliver & Company ging oorspronkelijk het vervolg op The Rescuers zijn maar dit plan werd nogal vroeg afgeketst waardoor de makers van scratch terug begonnen. Alleen het design van Jenny hebben ze duidelijk nog gerecycleerd doordat het nagenoeg een exacte kopie is. Disney besloot tenslotte om zich te laten inspireren door Oliver Twist van Charles Dickens maar met uitzondering van een paar personages is daar weinig van te merken. Iets waar ik eerlijk gezegd niet zo slecht gezind om ben want de klassiekerstatus van dat verhaal ontgaat me. Soit, wat overblijft is een degelijke Disney film maar waar weinig diepgang in zit. De speelduur van zo'n dikke 60 minuten (geen idee vanwaar de speelduur > 70 minuten van zowel Imdb, MovieMeter en de hoes vandaan komt) is te kort om enige opbouw te introduceren waardoor de film voorbij is voor je het weet. De climax stelt dan ook niet zoveel voor en daarbovenop wordt de film dan ook nog eens onderbroken door een serie aan liedjes. Iets wat je wel kunt verwachten bij Disney natuurlijk maar het doet de film geen goed. Zeker omdat het op zich niet zo'n memorabele nummers zijn. De setting van New York tenslotte is wel een meerwaarde maar dat kan ook wel zijn omdat ik daar mijn hart ben verloren toen ik daar een aantal jaar geleden voor het eerst naar op reis ging.

De reden waarom Oliver & Company toch nog met een voldoende wordt beloond is de animatie. Zeker het begin van de film met Oliver in de kartonnen doos wordt erg aandoenlijk in beeld gebracht maar het zijn vooral de scènes met uitzicht over de hele stad die erg geslaagd aanvoelen. Ook qua personages is Oliver & Company wel een geslaagde zit te noemen. Oliver zelf is niet zo enorm interessant, fungeert dan ook alleen maar als schattigheidsfactor, maar Tito, Einstein en Francis zijn heerlijk. Zeker de laatstgenoemde met zijn continue Shakespeare quotes is erg leuk. Toch mankeer je hier de echte slechtheid die de echte Disney villains typeren waardoor Sykes als een nogal kleurloos type aanvoelt.

De stemmencast met Billy Joel en Cheech Marin op kop doen het ook meer dan behoorlijk waardoor dit uiteindelijk toch nog wel een amusante zit wordt. Het geheel overtuigt echter niet waardoor dit als een mindere Disney klassieker kan beschouwd worden. Eentje die goed is om een keer gezien te hebben en meer niet maar ik verwacht toch meer van deze studio.

Kleine 3*

Teleurstellende Disney.

Ik had hier echt meer van verwacht en keek hier naar uit.

De animatie ziet het er Disney-onwaardig uit. Het oogt meer als een tv-serie, dan als een volwaardige feature film.

Het zwerfkatje is wel leuk, maar heeft opvallend weinig tekst en inbreng in de scènes.

De honden hebben een veel grotere rol, maar echt grappig of leuk vond ik die niet.

Het verhaaltje is helaas ook erg pover, en wist me nauwelijks te boeien.

Ik kom dan helaas ook niet verder dan 2*

Disney Classic #30

De derde achtereenvolgende Disney waarin geëxperimenteerd wordt met computeranimaties maar desondanks een niemendalletje in mijn ogen. Hoewel de hoofdpersoon een kat is draait Oliver & Company in wezen uit op de zoveelste hondenfilm uit de Disney-stal. Nergens voelt het echt origineel aan: alles lijkt al een keer eerder te zijn gedaan. Denk aan de autoachtervolging (101 Dalmatians, The Fox and the Hound) of een groepje verschillende hondenrassen die het wonderwel geweldig met elkaar kunnen vinden (Lady and the Tramp).

Natuurlijk zijn er ook verschillen. Zo worden er logo's van bestaande merken in de film gestopt en krijgen we ongemeen veel van New York te zien. De tekenstijl is wat hoekiger en wijkt behoorlijk af van veel voorgaande tekenfilms. Toch zijn er in mijn ogen maar weinig memorabele karakters en is het verhaal wel erg eenvoudig. Van bijzonder pakkende momenten is eigenlijk nauwelijks sprake. Nee, de eerste Disney van na mijn geboortejaar komt er met een onvoldoende van af.

2,5*

Eén van mijn minst favoriete Disney's. Het verhaal sprak me totaal niet aan en ook de animatie vond ik vrij matig.

Het enige goede aan deze film is de stemmencast in de originele versie met Billie Joel, Bette Midler en Ruth Pointer. Voor de rest is deze film weinig memorabel.

Dit is toch wel een van de slechtste Disney films die ik heb gezien. Een ontzettend matige animatie, het ziet er echt niet al te best uit. Verder een slap plotje, een flauwe variant op het verhaal van Oliver Twist. De film bevat geen leuke personages en ook de liedjes vallen tegen.

Misschien is het omdat ik eergisteren Home on the Range heb gezien, het absolute dieptepunt tussen de Disneyfilms, maar ik vond Oliver and Company nog wel meevallen. Goed is het verre van, hoor. Het eerste wat me opviel was de lelijkheid van de animatie, het was echt storend hoe ongedetailleerd alles eruitzag. Het verhaal is een soort van Oliver Twist meets The Aristocats/101 Dalmatians, niet heel fantastisch maar zorgde voor net genoeg reuring om het leuk te houden. Ik zou 'm niet zo snel nog een keer opzetten en is absoluut twee slagen minder dan The Black Cauldron en The Great Mouse Detective, maar uiteindelijk was dit wel oke.