100 Girls (2000)

Ik vond het helemaal niet zo'n geslaagde komedie. Wat ik erg jammer vind, want ik vind Katherine Heigl en Emmanuelle Chriqu toch altijd wel érrug leuk. Zelfs zij konden deze film niet redden. De humor was ver te zoeken en de personages waren, zoals al eerder gezegd, erg irritant.

Nee, niet mijn ding. Jammer.

Matthew bedrijft de liefde met een onbekende dame in een lift tijdens een stroomstoring.

Deze ontmoeting is voor Matthew zo bijzonder, dat hij er alles aan doet om haar terug te vinden.

Het enige wat hij van haar weet, is dat ze in een dameshuis tussen 99 andere meiden zit.

Een redelijke tienerfilm die zo z'n grappige momenten heeft.

Puur en alleen voor de echte liefhebbers.

2,5 *

begon redelijk grappig maar daarna begint het aardig boring te worden... Geen aanrader

100 meisjes....wat een zoektocht
Er komen wat jonge bekende gezichten voorbij zoals Katherine Heigl, Jaime Pressly en Emmanuelle Chriqui.
De zoektocht is soms wel leuk door bepaalde scènes waarin originele vergelijkingen en figuurlijk taalgebruik de aandacht weten te trekken. Helaas komt er ook wat meligheid aan te pas, vooral de scène waarin de hoofdrolspeler zijn liefde betuigt voor de 100 meisjes. 5/10

De intro leek mij wat flauwtjes maar nadien vond ik het almaar beter worden. De verhaallijn is simpel en doet wat ze moet doen: de gelegenheid geven aan Jonathan Tucker om een massa meisjes te leren kennen. De monoloog/voice over van Tucker en al zijn lijnen komen intelligent en geestig over. Ook is er leuke situatiehumor. De film heeft die typische nineties/begin nillies vibe met een vlotte soundtrack à la Blink 182 eronder. En zoals het een post Scream college movie betaamt, bevat deze film ook weer wat filmreferenties. The French Connection en Golden Eye worden vernoemd. Er hangen filmposters in het decor. En er zit ook een heuse impliciete cinematografische tribute aan Leone/Morricone gevat in één van de scènes. Fijn werk van regisseur én scenarist Michael Davis.