Good Will Hunting (1997)

Indrukwekkende film. Absoluut ! Matt Damon zet hier een heel indrukwekkende rol neer en Ben Affleck heb ik hierna nooit meer zo goed zien spelen. Alhoewel ik de personage's nog steeds wel te soft neergezet vind want als gehardende straatschoffies hadden ze wat ruiger mogen zijn. Toch heeft dat me niet echt gestoord. Het verhaal blijft van begin tot eind boeien. De zin "I gotta go see about a girl" is echt bij me blijven hangen.

Sterke film. Met name het acteerwerk is echt heel goed in deze film. Ik heb nooit een hoge pet op gehad van Matt Damon, maar hier gaf hij een mooie rol weg. Hetzelfde gaat voor Ben Affleck en ook Robin Williams die perfect is voor een rol als deze. De film bevatte een aantal sterke scenes (bijv. de gesprekken tussen Williams en Damon, waarvan de tweede in het park echt een heel bijzondere was). De film blijft over het algemeen boeiend en er zitten niet echt veel vervelende scenes in. 'Geniaal' of 'topper' zou ik de film niet benoemen, maar het was wel een interessante kijk-ervaring. Ook een mooie score van Danny Elfman.

3,5*

Doesn't this contravene the doctor - patient relationship?
- Only if you grab my ass.

Met deze sublieme scène bevestigen Robin Williams en Matt Damon de intense band, die zij van lieverlee opgebouwd hebben. Dit juweeltje van Van Sant gaat niet over het uitzonderlijke intellectuele talent van een wonderkind (Damon), maar over een weerbarstig genie, dat bang is van de boze buitenwereld. Die zichzelf daarvan dus afschermt en zich daarom geen raad weet in zijn relaties met de psychiater (Williams), zijn vriendin (Minnie Driver) en zijn beste vriend (Ben Affleck). En het gaat over het helende effect dat de patiënt heeft op de dokter.
Boeiend van begin tot eind.

Het superieure scenario, scherp geschreven door Damon en Affleck, stelt alle betrokkenen in staat om aan de subtiele hand van regisseur Gus van Sant topprestaties neer te zetten; volgens mij de beste rollen ooit van Williams, Damon, Driver, Affleck en Stellan Skarsgård.

De film, waarvan je het na meer dan twee uur echt jammer vindt dat hij afgelopen is, bevat talloze gedenkwaardige scènes. Die waarin Driver een mop vertelt. De prachtige monoloog van psychiater Williams op het bankje in het park. Wanneer Damon en Williams minutenlang zwijgend tegenover elkaar zitten. Affleck die zich realiseert wat er gebeurd is als hij geen gehoor krijgt aan de deur van Damon, enz., enz.

Hartverwarmend. Ontroerend. Humoristisch.
Tijdloos!

Het is allemaal zeer voorspelbaar, maar dat is iets dat totaal niet storend is in deze film. Het verhaal wordt gewoon op een enorm boeiende manier verteld, zodat de film gedaan is voor je het weet. Nog een ander sterk punt, zijn de vertolkingen. Matt Damon doet het echt schitterend, maar ook Robin Williams (waar ik niet meteen de grootste fan van ben) trekt meer dan zijn plan in zijn rol van psycholoog.

Deze had 'k vroeger eens met school gezien en nu had 'k onlangs de dvd gewonnen en was dus dringend eens aan een nieuwe kijkbeurt toe.

Dit keer is hij me erg goed bevallen. 'k vond de film eigenlijk boeien van begin tot einde (en de film duurt toch zo'n grote 2 uur). De cast deed het ook enorm goed en 'k niet wist dat Matt Damon en Ben Affleck het verhaal ook hadden geschreven

Voor mij absoluut een aanrader

Blijft ondanks een hoop op papier cliché aspecten en veel voorspelbare scenes , stevig overeind. Knap eigenlijk. Van Sant smeedt een mooi geheel van de sterk uitgewerkte personages en sterk geschreven (originaliteit dus daargelaten) script en dialogen. Ook de acteurs zijn allemaal aardig of goed, maar het belangrijkste is dat het een warme film is waarbij je meeleeft met de karakters. Kreeg er wel energie van. Toch wel een van de leukste feelgood scenes is wanneer Will die Harvard bal op zijn nummer zet. Verhoogd naar 4 sterren.

Geweldige film over een nogal opstandige jongen die een genie in wiskunde blijkt te zijn. Een prachtig geschreven, maar wellicht wat gemakkelijk verhaal over je leven durven leven. Alles is gewoon ontzettend goed neergezet: de personages, hun relaties onderling, de buurt en ook de romance. Absoluut ontroerend op een positieve manier. Een heerlijke soundtrack met veel nummers van Elliot Smith en ijzersterk acteerwerk van zowel Robin Williams als Matt Damon.

Middelmaat.

Het formulewerk en de voorspelbaarheid zijn slechts kanttekeningen, maar misschien wel mee verantwoordelijk voor het feit dat ik nooit werd meegezogen.

Het doen en laten van Will is op zich voer genoeg, maar zijn vriendengroep is wreed irritant en zijn gesprekken met Sean hadden meer op de voorgrond gemogen.

Ik heb Matt Damon altijd al een wisselgevallig acteur gevonden en ook hier is dat niet anders. Goede momenten worden afgewisseld met erg matige.

Voor de rest van de cast geldt dit niet: Robin Williams en Stellan Skarsgård zijn uitstekend op dreef; Ben en Casey Affleck zijn irritant. Minnie Driver zit daar een beetje tussenin.

Good Will Hunting is visueel de degelijkheid zelve: weinig experimenteel, maar wel gewoon oké.

Meer dan oké is Danny Elfman's score, die ongetwijfeld tot z'n betere werk behoord.

Wie ook nog even pluimen verdient zijn Damon en Affleck, maar dan wel als schrijvers: 95% van de dialogen is bovengemiddeld, die andere 5% is dat nog méér.

3

Sterk psychologisch drama dat dezelfde score behoudt na de herziening (mét reclames, bleuh).

Toch nét iets verfrissender, afwijkender dan de gemiddelde Oscar-film, met vooral de rol van Williams die er boven uit springt. van Sant houdt zich in wat betreft kunstzinnige arthouse-trucjes en dat levert een mooi geheel op. Dat Damon en Affleck het geheel geschreven hebben (lichtelijk aangepast door Rob Reiner) en dat Elliot Smith gekozen is om een groot gedeelte van de soundtrack te bezetten, is alleen nog maar mooier. De flinke dosis maatschappijkritiek wat door het verhaal heen sijpelt komt goed, eerlijk, over evenals de vriendschappen. Gewoon 4 dikke sterren.

Net alweer gezien (voor de zoveelste keer) en het blijft me boeien. Vooral de rol van Robin Williams is hartverwarmend. Kippenvel bij sommige scènes waarin hij Damon goed op zijn plaats zet. De scène met Ben Affleck die gaat solliciteren valt een beetje uit de maat van de rest van de film, maar buiten enkele kleine minderheden blijft er een bijzondere film over die je even doet nadenken over het leven.

4,5 ster

Fantastische film!

Het personage Will wordt fantastisch aan de kijker geïntroduceerd en neergezet door Matt Damon. Het verhaal is herkenbaar en de ontwikkelingen die hij doormaakt zijn prachtig weergegeven. Alle personages worden overigens ijzer sterk neergezet waarbij Robin Williams een sublieme rol neerzet!

De film bevat echt legendarische dialogen, citaten en scenes. De film bestaat dan ook veel uit dialogen maar deze vervelen nimmer en zijn allemaal boeiend en sterk en enkele zijn dus echt memorabel.

Ook kent de film een voor mij perfecte mix tussen drama, comedy en wat feel good momenten. Deze mix ervoer ik als net zo prettig als de mix bij een van mijn favoriete films; Forrest Gump. Maar dat terzijde, in deze film is die mix perfect en zorgt zo voor een heerlijke balans waardoor de film nimmer verveelt en blijft boeien. De misschien lange speelduur vliegt voorbij!

Het verhaal mag dan geen grote verrassingen of plottwisten hebben, dat doet er voor mij niet toe. Het misschien simpele plot wordt zo subliem verteld en uitgewerkt en het ontwikkelt zich zo goed dat het totaal niet stoort. Dit is dan ook juist de grote kracht van de film.

Het einde is niet heel verrassend, maar toch prachtig en ontroerend

De volle mep van vijf sterren voor dit prachtige drama met een perfecte mix tussen drama en comedy en een simpel maar subliem verhalend en ontwikkelend plot!

Precies. Heerlijke film. Goed acteerwerk, goed verhaal. Vond hem soms ietsje saai. Maar de dialogen maken dat wel goed. Heb hem gekocht op bluray dus maar kijken wanneer ik wil.

Wisselvallig en soms een beetje merkwaardig. Van Sant is visueel wel eens wat verbaler geweest, maar komt soms ook met scènes aanzetten die buiten de lijntjes kleuren of daar erg dicht tegen aanzitten. Het slow motion gevechtje ingeluid door Baker Street komt al wat apart over, wanneer Affleck zich mag aanstellen tijdens een sollicitatiegesprek is nog een stapje verder. Toch werkt de film op een bepaald vlak wel degelijk.

Zal wel met een sterke hoofdrol te maken hebben. Damon is op dreef als veel te slimme, brutale en bange Southie. Geinig hoe hij op bijdehante wijze de therapeuten te lijf gaat en overklast. Als Williams aanschuift, wordt het zelfs een fascinerende film die daarmee best wat krediet opbouwt. Aardige speech ook. Niet zozeer om wat hij zegt, al is daar op dat moment nog weinig mis mee, maar de manier waarop hij het zegt.

Film krijgt een opdonder als het scenario z'n plannetjes uitvoert met enkele veel te gemakkelijke momenten kort achter elkaar. De botsing tussen Will en Skylar heeft het niet, Chuckie gaat ineens even uitleggen hoe het zit en beide heren doen in feite hetzelfde als succes ter sprake komt. Iets te opzichtig om personages maar simpelweg te laten vertellen hoe het zit. Dan kan het z'n weke inhoud ook niet meer helemaal pareren.

Dit is hoe ik mij Robin Williams wil herinneren. Misschien verhuld de baard zijn gezichtsuitdrukkingen dusdanig dat ik mij er bij deze film totaal niet aan stoor en lijken Williams acteerprestaties daarom zo goed maar meer dan dat heb ik het idee dat hij de rol gewoon onder de knie heeft en goed wist waar hij mee bezig was. Het personage Sean komt precies over zoals het moet. Matt Damon is top als Will Hunting. Ik wist niet dat hij samen met Affleck het script geschreven had. Erg vet.

Een film vol memorabele momenten. 126 minuten lang psychologische gesprekken maar nergens wordt het saai. Enkel de vriendin van Will wordt op sommige momenten irritant. Dat is het enige mindere aan de film wat ik mij zo kan bedenken. Klassieker die voor altijd herinnerd zal worden door de prachtige chemie tussen conciërge en psycholoog.

4*

Good Will Hunting heeft een bijzondere plaats in mijn hart.

De eerste keer dat ik de film zag zit me nog in mijn geheugen alsof het gisteren was. Ik woonde toen nog in een studentenflat - zo'n enorme flat met gangen en keuken die je met z'n tienen deelde. Ik en een stel van mijn buren zaten ons wat te vervelen, totdat een van de buren - en een van mijn beste vrienden, ook nu, een jaar of twintig later nog - met het idee kwam om een film te gaan kijken. We hadden toen net geen televisie in de keuken staan, dus haalde mijn vriend zijn tv-tje - een onooglijk klein ding van iets van 40 centimeter - en zijn dvd speler uit zijn kamertje. Om die in de keuken bovenop een van de koelkasten te installeren.

De film van de avond was dus Good Will Hunting - die dvd had hij net de vorige dag opgehaald, het zal eind '97 of begin '98 geweest zijn. Van Damon en Affleck hadden we toen nog niets gezien denk ik, Minnie Driver was nog onbekend - alleen Robin Williams kenden we. En niet precies positief.

En toen kwam dus de film. Met een wellicht simplistisch, sentimenteel, maar ook oersterk en brilliant verfilmd verhaal. Perfect in beeld, cinematografisch knap waar dat het verhaal ondersteunt, subtiel waar dat niet nodig is. Met een prachtige, zij het wat sentimentele soundtrack. En vooral met geniaal gespeelde rollen van de hele cast - waarbij wij, post-studenten met een goede baan en een bijbehorend overinflated zelfbeeld en wat knagende twijfels, ons vanzelfsprekend meteen herkenden in de rol van Matt Damon, de rol van Ben Affleck toewezen aan onze buurman, en een gemis voelden aan iemand als een Robin Williams die ons kon helpen onze plaats in het leven, de maatschappij te vinden. En natuurlijk zo'n leuk en mooi vriendinnetje als Minnie Driver.

Ondertussen heb ik geleerd dat Robin Williams meer sterke rollen heeft gespeeld dan deze - hoewel misschien nooit meer zo sterk als hier. Wellicht dat zijn talent nog meer tot zijn recht kwam in dit soort rol dan in de komedies waar hij vaker in speelde. En Matt Damon heeft een aardige serie films op zijn naam staan - zowel wat onbekender werk als de blockbusters uit de Bourne-serie, maar ook wel wat verkeerd uitgepakte keuzes tussendoor. Minnie Driver is helaas wat minder vaak te zien geweest - maar eigenlijk wel altijd de goede films. Ben Affleck valt daarbij vergeleken natuurlijk genadeloos door de mand - deze wat kleine bijrol is het beste wat hij ooit heeft laten zien. De enige film waarin hij niet irriteert door zijn matige acteren.

Maar, daar ken ik dus de film van. En hoewel ik hem over de tijd heen wel eens vaker herzien heb, en gisteren weer, en de identificatie met de rollen wel wat genuanceerd is ondertussen, is de waardering daardoor niet veranderd. Heel simpelweg eigenlijk omdat de hele cast werkelijk zozeer boven zichzelf uitstijgt, zulke mooie rollen neerzet dat het meer dan een film wordt - het wordt alsof je het zelf beleefd hebt, er bij was, alsof het jezelf overkomen is. Alsof je maar de telefoon hoeft te pakken om Sean Maguire te spreken. Alsof je morgen vroeg op moet om Will Hunting af te halen - of dat je vroeg op moet omdat Chuckie je anders wakker belt. Alsof je vanavond een afspraakje met Skylar hebt.

Zo'n film is dit. En vandaar ook mijn waardering voor de film - alles boven de vier sterren is emotie.

Prachtige film, die het moet hebben van de dialoog. De thema's an sich zijn natuurlijk niet heel origineel, het is meer de uitwerking die erg fraai is. Een rits aan scherpe, ontroerende of vindingrijke dialogen zonder dat het ook maar een moment geforceerd aanvoelt.

De scene tussen Affleck en Damon bij bouwval spant voor mij de kroon. Affleck toont onthutsende nederigheid naar zijn vriend door o.a. te zeggen dat iedereen graag het talent van Damon had gehad. De manier waarop hij dat betoog afsteekt trof mij zeker. Uiteraard ligt het er dik bovenop dat dat dat het kantelpunt in de film en het leven van Will Hunting is, maar de uitwerking is, zoals gezegd, zeer goed.

De film laat zien dat wanneer je zoals Will heel veel mee hebt of zoals de professor veel succes hebt gehad, dit bepaald niet automatisch betekent dat het geluk ook om de hoek komt kijken. De nog ontbrekende factor zit hem voor Will (en in mindere mate ook voor de professor) op het emotionele vlak. Die 'levenswaarde' wordt prachtig gepersonifieerd door Robin Williams.

Viel me nog mee.

Ik heb het ook niet zo op die oversentimentele vertelfilms, maar gelukkig kon deze me nog enigszins bekoren. De film laat nou niet bepaald een impact achter, maar kijkt wel erg lekker weg moet ik zeggen. Matt Damon steelt de show en speelt zijn rol met veel overtuiging, Affleck daarentegen bewijst wederom niet veel meer te kunnen dan de lompe boerenpummel spelen, al doet ie dat dan, toegegeven, wel aardig. Williams was licht irritant.

Qua klefheid had ik zo'n beetje het ergste van ergste verwacht, maar ook dat viel uiteindelijk nog wel mee. De gesprekken tussen Williams en Damon waren wel wat fake, al is het allemaal gelukkig een stuk beter te pruimen dan bijvoorbeeld een Shawshank of Green Mile. Verder bevat de film ook nog enige filmische kwaliteiten; de visuals waren wel verzorgd (scene in het park), soundtrack niet zo bijzonder, maar wel gewoon aardig.

Leuk wegkijkfilmpje. Uiterst voorspelbaar, bij momenten klef, maar een stuk beter bevallen dan ik verwacht had. 2,5*.

Naar aanleiding van het overlijden van Williams maar weer eens op de herzieningslijst gezet. Dat de film gedeeltelijk over wiskunde gaat hielp hier overigens ook bij.

Een aantal elementen zijn nogal herkenbaar, zij het op kleinere schaal. Zien dat andere wiskundigen veel beter zijn dan ik, terwijl de buitenwereld dat niet ziet. Ook ik ken die oorspronkelijk van het vmbo komen, daar terechtgekomen zijn omdat school hun weinig kon boeien, maar die uiteindelijk na een lang traject op de universiteit terechtgekomen zijn. Maar ook bepaalde angsten bij de hoofdpersoon komen bekend voor. Het maakt dat het drama, wat door sommigen als melig ervaren wordt bij mij wel werkt.

Wat daarbij ook helpt is het sterke acteerwerk. Een erg mooie rol van Williams, maar de grootste prestatie wordt uiteindelijk door Damon geleverd. Een acteur die ik vaak niet te pruimen vind vanwege zijn uitstraling, maar waar ik nu totaal geen problemen mee had. Leuk zijn de snedige monologen, sterk is de interactie met Driver, maar ook z'n kwetsbaarheid kwam erg goed over. En Affleck, nog zo'n acteur waar ik weinig mee heb, is zeker ook niet onverdienstelijk, met als sterkste moment wanneer hij het personage van Damon ook laat blijken van zijn hoop dat hij iets met z'n talenten doet.

Visueel veel minder spectaculair dan Van Sants arthouse werk, maar wel solide. Toch jammer dat Van Sant er niet meer uit heeft gehaald, dat had de film toch nog op een hoger niveau kunnen brengen. Qua soundtrack zit het wel goed; veel indiepop muziek, met name Elliott Smith, wat goed smaakt.

Een drama dat mij dus zeer aanspreekt, maar waar visueel wel meer in had gezeten. Het acteerwerk weet dat wel grotendeels te compenseren, met 4* als resultaat.

Valkuilen: je weet hoe het eindigt maar Wills "bekering" mag niet te clichématig zijn, de benadering van de psycholoog mag niet te klef worden, en je mag niet gehinderd worden door het idee dat schrijver Damon zichzelf-als-acteur een rol als genie heeft toebedeeld (wie een hekel aan hem heeft kan dan heel bot gaan denken dat hij met deze rol zijn ego wil strelen: "nou, ho even, Damon is ècht niet zo slim hoor!"). Maar dankzij het opmerkelijk evenwichtige en volwassen script, de uitstekende vertolkingen en de sterke en sobere regie omzeilt de film al die valkuilen en wordt uiteindelijk zelfs een tamelijk emotionele ervaring. Elke keer weer een prachtige film.

Na het zien van deze film heb je eigenlijk al geen psychiater meer nodig.

Het lijkt erop alsof ik prima getimed heb met het zien van deze film; ik had deze nog in 2010 gekocht in het 5 voor een 10tje actie bij FRS (RIP ), en sindsdien heeft het meer dan 5 jaar lang onder het stof gelegen. Eerst dacht ik dat dit een beetje in de richting ging van Rain Man, maar het is toch net even iets anders. De piepjonge Matt Damon zet hier op een fenomenale wijze de rol neer als Will Hunting, een persoon waarin ik mezelf op grote vlakken herken. Eén ding is wel zeker; als je in je jeugd grotendeels alleen maar oneerlijkheid, leugens en narigheid bent tegen gekomen, en als vuil bent behandeld, of misschien nog erger, wortelen de verdedigingsmechanismen, paranoïde, en eindeloze, maar dan ook eindeloze woede, frustratie, wrok en haat zich diep. Daarnaast wordt alles getriggerd door angst dat je tegenhoud en is iedereen die jou maar een beetje verkeerd aan hoeft te kijken degene die jij, na al die jaren dat je niet je bek hebt durven open te trekken, nog maar even een lesje moet leren met de skills, en de dingen die je in die tussentijd, dat de mensen dachten dat jij een loser was, wel hebt geleerd door middel van observatie en de onderhuids gemene ervaringen. Ja, we hebben het hier misschien over een regelrechte asociale cynische klootzak waar geen land mee te bezuinen is; één ding weet je wel zeker: Deze jongen heeft een hart en is ook erg slim.

Will Hunting is gemaakt zoals hij is, en of je hem er nou gelijk in wilt geven of ongelijk. Na jaren, door hierboven omschreven onrecht en andere narigheid, besluit hij maar om ook zo te worden van zijn eigen kant. Hij is "maar" een schoonmaker in een universiteit, maar weet ook foutloos wiskundige taferelen op de eerste de beste schoolbord te krijten, en dat ter bewondering van Gerard Lambau (weer leuk neergezet door Skarsgard) In zijn vrije tijd gaat hij samen met zijn overgebleven broertjes, (ook leuk om de piepjonge Ben Affleck te zien) uit op wrok en relletjes met de mensen waardoor ze zogenaamd gehaat worden, vanwege hun status, wat uiteindelijk tot een rechtzaak leidt. Gerard Lambau die nog altijd is bewonderd door zijn aantekeningen op het bord zorgt er echter voor dat hij een aanbod aan kan nemen in ruil voor zijn vrijheid. Dat leidt hem naar bezoekjes aan psychologen, waarvan zelfs zij hem niet kunnen uitstaan. Totdat hij bij Sean Maguire komt. Ik heb nog maar weinig gezien van Robin Williams, maar dit is toch wel een rol om "u" tegen te zeggen en ook om niet snel te vergeten.

In plaats van dat de meeste psychologen volgens het boekje hun praktijk uitvoeren, en waarschijnlijk ook niet veel hebben meegemaakt in hun leven op gebied van trauma's of onrecht, komen we hier bij een psycholoog die volledig out of the box denkt, waar de sympathie vanaf straalt en echt eindeloos geduld of begrip voor een patient heeft, wat voor klootzak het ook mag zijn. Maar ondertussen heeft ook hij zijn verdriet en hopeloosheid door middel van meerdere trauma's. Het ziet er dus wel naar uit dat je echt wel wat gezien of meegemaakt moet hebben voordat je echt een toppsycholoog wordt. De relatie tussen Will en Sean verloopt in eerste instantie behoorlijk pijnlijk, wispelturig en ondankbaar. Maar geduld en begrip is toch echt wel een goed medicijn, met als hoogdepunt "its not youre fault" dat me een traantje deed wegpinken.

Good Will Hunting is echt weer één van de mooiste en sterkste films die ik de laatste tijd heb gezien, en die ik misschien ook veel eerder had moeten zien. Persoonlijk heeft het mij ook grotendeels geholpen en Gus van Sant weet ook hier weer lekker creatief te zijn, al moeten we wel bedenken dat van Sant een gevoelsregisseur is in plaats van een heuse Hollywood-gast.

Fuck pilletjes, kijk Good Will Hunting!

5,0*

Het duurde bijna 20 jaar voor dat ik dit meesterwerk heb kunnen bekijken en het bleek ook een schitterend eindproduct te zijn.

Het beste aan heel de film blijft het scenario. Zeer sterk geschreven door toen nog snotneuzen Damon en Affleck. Ze zorgen ervoor dat het scenario redelijk normaal is en van de cliché's wegblijft. Zo is de hoogbegaafde geen asociaal beperkt wezen maar een gewone jongen in de puberteit in een 'verkeerd' milieu. De film gaat ook niet over de weg naar de top van de hoogbegaafde. Integendeel, GWH zoekt deze simpele, voorspelbare paden niet op. Men wil het vooral hebben over hoe je met die zaken moet omgaan, welke keuzes je moet maken, welke weg je wil bewandelen en een heerlijke portie zelfreflectie. Redelijk zwaar zou je dan denken maar dit is niet het geval. Affleck en Damon hebben ervoor gezorgd dat er voldoende humor inzit en dit eerder een tragikomedie of dramedy word. Toch is het vooral in de serieuze stukken dat de film de perfectie benadert. Met dank aan een uitstekende cast met als uitschieters Damon en Williams zijn de dialogen maar vaak ook de monologen om stil bij te worden. Bij Hunting word je zo in het personage meegezogen dat op het moment dat Damon zijn eerste emotionele uitlaat krijgt je zelf de opgekropte frustraties los voelt komen. Het einde is dan misschien iets te veel eind goed al goed maar het neemt niet weg dat de film een constant hoog niveau heeft gehouden zonder een zwak moment. Moest de cinematografie van een hoger niveau geweest zijn dan had deze film de perfectie geweest voor mij persoonlijk. Alleen liet Van Sant dat liggen terwijl dat het enige was waar hij voor moest zorgen want een schitterende cast en een ijzersterk scenario was al voorhanden.

Good Will Hunting is een ijzersterk drama met glansrollen voor Damon & Williams gedragen door een schitterend scenario.

Prachtige film, met name vanwege het sterke script/scenario en het goede acteerwerk. De dialogen tussen de excellerende Williams en Damon zijn om van te smullen. Cliches worden vermeden, emoties worden overgebracht. Ondersteund door prachtige instrumentale muziek van Danny Elfman en van o.a. de overleden Elliott Smith is dit een van de mooiere films die ik onlangs bekeken heb. De wat luchtigere stukken waren minder mijn ding binnen deze film, maar maken dat de film ook weer niet overdramatisch uit de verf komt. De dramastukken benaderen hier echter perfectie. 4,5*

“You'll have bad times, but it'll always wake you up to the good stuff you weren't paying attention to.”

Dit blijft een geniale film. Het script van Damon en Affleck zit erg sterk in elkaar en de acteerprestaties kan ik niet genoeg roemen. Damon is ijzersterk als de briljante Will die een muur heeft opgetrokken en weinig van zijn leven maakt. Het sterkste punt van de film is het samenspel tussen de weergaloze Williams en Damon.

Wanneer professor Lambeau (Skarsgard) erachter komt dat Will een wiskundig genie is met de nodige problemen komt Will terecht bij psychiater Sean Maguire (Williams). Ik kan er lang en kort over praten maar de gesprekken tussen WIlliams en Damon zijn briljant. Het is enerverend, emotioneel, humoristisch, diepgaand en ik zou er uren naar kunnen kijken. Het gesprek buiten op een bankje en de “It's not your fault" speech springen er natuurlijk uit maar het is allemaal fascinerend. Minnie Driver is aandoenlijk en erg sterk als vriendin van Will die er gaandeweg steeds meer achter komt dat Will toch wat grotere problemen heeft dan ze in eerste instantie vermoede. Het einde vond ik ontroerend en de beslissing van Will is zeker begrijpelijk en eigenlijk ook wel mooi. Deze quote van Affleck is mij altijd bijgebleven: “Every day I come by your house and I pick you up. And we go out. We have a few drinks, and a few laughs, and it's great. But you know what the best part of my day is? For about ten seconds, from when I pull up to the curb and when I get to your door, 'cause I think, maybe I'll get up there and I'll knock on the door and you won't be there. No goodbye. No see you later. No nothing. You just left. I don't know much, but I know that.” … Kippenvel.

Prachtige film! Sterke rollen, overtuigend gespeeld!

Het had iets realistischer gemogen en het slot verdiende een betere uitwerking,

maar al met al zeker een aanrader. *4.0

Matt Damon speelt de meerdere kanten van Will Hunting fantastisch en draagt de hele film. In Robin Williams heeft hij een erg sterke medespeler, met Minnie Driver een mindere helaas. De scenes met Skylar waren absoluut niet slecht maar konden het niveau van de scenes met psycholoog Sean en de scenes met vriend Chuckie niet benaderen. Het scenario is ijzersterk en absoluut Oscar waardig. Daarnaast vermoed en hoop ik stiekem dat ik Gus van Sant verkeerd heb ingeschat en dat er nog veel moois te ontdekken is in zijn Filmografie. Nog niet helemaal overtuigd maar de film verdient zeker vier sterren.

Good Will Hunting behoort terecht tot één van de beste films uit 1997, toch ook alweer 20 jaar geleden, samen met LA Confidential, As good as it gets en Titanic. Het moet ook zowat de échte doorbraak Van Matt Damon (in 1998 en 1999 respectievelijk Saving Private Ryan en The talented Mr. Ripley) en Ben Affleck (in 1998 ook nog Armageddon) geweest zijn voor het grote publiek. In Dogma (1999) ontmoetten beide heren elkaar opnieuw.

Will Hunting (Matt Damon), een kansarme maar hyperintelligente jongeman opgroeiend in een verpauperd zuidelijk deel van Boston, klust bij in een prestigieuze universiteit. Overlevend op straat, zweeft hij tussen job, werkloosheid en de gevangenis. Naast zijn welbespraaktheid, doch beperkte sociale vaardigheden, deinst hij er echter ook niet voor terug af en toe zijn vuisten te laten spreken. Chuckie (Ben Affleck) is zijn boezemvriend en hoopt dat Will met zijn capaciteiten ooit zijn talenten aanwendt om hogerop te raken.

Will is zoals ze noemen een ruwe diamant, barstend van het talent, maar er is nood om er de ruwe kantjes af te veilen. Matt Damon vertolkt een fantastische rol als Will Hunting, zeer ontwapenend en zelfs sympathiek. Ondanks het feit dat Will er geen problemen mee heeft schoon te maken of te werken als arbeider is hij erg gesloten om een inkijk toe te laten in zijn verleden of waar hij vandaan komt. Hij komt moeilijk tot vriendschappen en durft zijn emoties niet te uiten, integendeel: hij vlucht er van weg (zijn relatie met Skylar of zijn stroeve begin met zijn psychiater Sean Maguire (Robin Williams)).

Good Will Hunting is een mooie praatfilms, met goede acteurs en uitstekende dialogen. Een feel good movie ook die doet dromen van het principe van “the American dream”. De twee binnen gehaalde oscars zijn dan ook meer dan verdiend: mooi scenario, uitstekende acteurs die elkaar vonden in de film, boeiende dialogen, fijn verhaal en regie van Van Sant enz …

Naar Robin Williams is terecht een Oscar gegaan als weifelende maar empathische psychiater. Wie was hier patiënt van wie vroeg je je meermaals af. Beide personages vonden heil in elkaars verhaal. Je wordt meegezogen door het verhaal (scenario) én in de personages. Ook interessant is hoe de persoon van Will Hunting wordt benaderd op twee verschillende wijzen met uiteindelijk min of meer hetzelfde doel, doch verschillende middelen: Will Hunting onttrekken uit zijn miserabel milieu door zijn wiskundig talent optimaal te laten benutten. Professor Lambeau streeft een academische wetenschappelijke aanpak na zonder na te denken wat Will kan of wil. Sean Maguire daarentegen vertrekt letterlijk vanuit de patiënt. Good Will Hunting behoort sowieso tot één van de toppers die ik afgelopen maand gezien heb. 4,5* is dan ook zijn deel.

Behoorlijk.

Eigenlijk veel beter dan ik vooraf had verwacht, heb nog weinig ervaring met Van Sant, ik had hem vooraf een beetje vergeleken met Zemeckis en Spielberg, een pro-Amerikaanse regisseur dus. Sowieso ben ik altijd strenger voor een top 250 film.

Maar dit was beter dan verwacht, ben zelfs licht weggeblazen. Damon vond ik altijd prima, maar hier gaat hij toch een niveau verder naar boven. Dit vooral omdat zijn personage ook zo leuk is om te volgen, ideaal type om dit soort filmpjes een beetje te dragen.

Williams is ook geweldig, heb nog weinig met zijn komedie typetjes gezien, maar dit vind ik in ieder geval erg goed. Erg interessant, beheerst en nergens te flauw karakter. Hij is eigenlijk gewoon een mens, en dat vind ik altijd een ideaal ingrediënt voor een personage zoals hij.

Vanaf het eerste uur al interessant, tweede trouwens ook. Ik ging heel snel door dei 126 minuten, fijn dat dit ook niet onnodig lang hoeft te duren. Soms hebben dit soort filmpjes weleens de neiging om boven de 150 minuten uit te steken, maar deze is gelukkig perfect in zijn speelduur.

Hier en daar wat voorspelbaar, maar dit is gelukkig beperkt. Het verhaal is erg interessant, de emotie oprecht en de buurt is leuk uitgekozen. Enkele boodschappen komen behoorlijk goed binnen, als je oplet, krijg je ook enkele mooie dialogen weer terug te zien later in de film en dat werkt eigenlijk uitstekend.

Dat hij aan het einde toch achter zijn meisje aangaat was wel te raden, en wat ook niet helemaal perfect was was de soundtrack. Leek wel uit de droomvlucht van de Efteling te komen, waardoor er soms een soort fantast sfeertje dreigt te hangen, en die vind ik gewoon niet passen.

Goede wegkijker, terwijl de film je ook echt meeneemt, en dat is ideaal voor een film zoals dit. Een hoog cijfer dan ook. Erg goed mee vermaakt.

Bijzonder uitgebalanceerde film over het erkennen en overwinnen van de drempels die zich vaak in een mensenleven vormen, en dan met nadruk ook nog, hoe die drempels een belemmering kunnen vormen om je zelf te zijn of voor je kansen te gaan in meerdere opzichten, of simpel vastgeroest zitten in een situatie.

Lees hierboven bijvoorbeeld een vrij zure reactie over een te lange film, en een hele cast die hem probeert over te halen om iets mij zijn kwaliteiten te gaan doen, wat uiteindelijk niet mag baten. Dat is één manier om het te zien, ik vind juist wel dát hij slaagt en zijn kansen grijpt. Wat juist op de voorgrond speelt is de dwang van iedereen om hem in het keurslijf van een wiskundige of dure functie te krijgen, maar waar Damon uiteindelijk aan werkt met Robbins is het overwinnen van wantrouwen naar mensen en zijn zelfbescherming in die zin. Wat mij betreft gaat het helemaal niet om die dure kutbaan, en al dat geld wat hij daarmee kan verdienen en die kans die hij juist dáár mee grijpt. Wat juist interessant is betreft de persoonlijke ontwikkeling op het vlak van mensen toe laten en dat hij bang is dat mensen niet van hem houden en daarom mensen die kans ook niet geeft. Het principe van mensen buitensluiten voordat ze jouw pijn kunnen doen of in de steek kunnen laten. Die angst is de kern van de film en die overwint hij want uiteindelijk verlaat hij zijn zekerheid van de drie kameraden, zijn bouwval en trekt Driver achterna. Uiteindelijk breekt hij met de 'wijsheid', of wat iedereen wijs vind te doen, en volgt zijn hart.

Mooie rustige balans in de film, het blijft boeien, prima rollen van onder andere Damon, die ik anders nooit zo hoog zitten hebben, en Affleck die behalve zijn acteren ook uitmuntend is in foeilelijke trainingspakken. Mooie chemie tussen Damon en Driver en de dialogen tussen Damon en Robbins zijn messcherp. Hilarisch trouwens hoe Damon de therapeuten allemaal voor de gek houd en weg jaagt.

Mooi en bij tijd en wijlen ontroerend. Prima film met een hele interessante onderlaag.

Nog steeds een erg goede film. Een leuk verhaal (hier en daar wat cliches, maar dat zit niet in de weg) met leuke karakters die zich goed ontwikkelen naar het einde van de film toe. Vooral de dialogen tussen Will en Sean zijn goed gedaan, en over het algemeen word er goed geacteerd, met name Robin Williams vind ik altijd leuk om in een film te zien. Die gasten zijn alleen niet heel geloofwaardig als 20-jarigen

Een mooie film met een leuk verhaal, en karakters die zich erg goed ontwikkelen, 4,0!

Leuk voor Damon en Affleck, maar een behoorlijk overrate film. Tis zo'n onderwerp (buitenbeentjes, denk aan Rainman, Awakenings, Beautful Mind) dat het altijd goed doet als de Oscars moeten worden uigereikt.