Jesus Christ Superstar (1973)

Beter (lees: vermakelijker) dan The Passion maar daar is dan ook alles mee gezegd. 1*

zeker veel te laag

heb deze ook tig keer gezien.

mooie liedjes.

4,5 ster

Eigenlijk is dit een ontzettend mooie film. Heel veel symboliek die zelfs mensen die niks met het Christendom hebben (zoals ik) mooi kunnen vinden. Daarnaast is de muziek geweldig (dat is dan wel weer een vereiste om de film leuk te vinden) en weten de acteerprestaties over het algemeen goed te overtuigen.

Maar het meest unieke aan deze verfilming van Jezus' leven en hetgene dat hem tot één van de beste maakt is het feit dat Judas, niet Jezus, het middelpunt is. Ik vond het enorm interessant om te zien hoe zowel Jezus (die zich afvroeg wat voor zin het allemaal had) als Judas een moeilijke worsteling doormaakten. Jezus is in de film ook maar een mens, bij vlagen zelfs een onsympathieke, en Judas is het karakter waar ik mee meeleef, een nóg symphathieker karakter dan Jezus. En dat is wel gedurfd.

Daarnaast lijkt de film bij vlagen meer een parodie te zijn die toch wel interessante vragen stelt: Why did you choose such a backwards time and such a strange land? If you'd come today you could have reached the whole nation... etc. Als Jezus nou eens goed had nagedacht was het toch allemaal veel beter gegaan?

De film bevat ook 1 zeer komische scène wanneer Herodus Jezus vraagt te bewijzen dat hij werkelijk goddelijk is. Heel erg jaren-80, maar ontzettend leuk .

Verder werkten de beelden van een zonsondergang rond Jezus' dood of tanks die Judas op de hielen zitten tussen de oude ruïnes van wat ooit misschien Jeruzalem was heel goed, geschoten in een stikhete woestijn waar je de warmte bijna kunt voelen. En zoals gezegd: de muziek was top. Interessant dat er eigenlijk geen zin aan dialoog is, alleen zang.

En waarom dat element dat het uiteindelijk een stuk toneel was van een groep jongeren? Om te laten zien dat ze toch allemaal maar mensen zijn? Toch even een Christelijke boodschap uitdragen? Wel boeiend dat ze Jezus laten hangen, ook al loopt hij later weer met zijn schaapjes langs een leeg kruis...

Een knappe film dus, 4*

Heb deze film al kind al eens gezien, pa vond hem wel goed. Maar ik vond er weinig aan. Ik heb sowieso niks met musicals of muzikale films. Als ik liedjes wil zet ik wel een muziekje op.

En het hele kruisigingsverhaal vind ik saai, zoals altijd.

2,5*

Bij vlagen vermakelijke en enigszins onderhoudende musical, waarbij vooral het niveau van de liedjes niet altijd in evenwicht is. Ook de acteerprestaties laten soms duidelijk te wensen over. Voor een grote groep mensen een meesterlijke musical maar enige realiteitszin doet deze film geen goed. Erg mager allemaal. Gemiddeld.

Zeker een hele aardige musical, die natuurlijk zo seventies is als maar kan maar juist daarom zo heerlijk kitscherig blijft. Je moet ervan houden.

Dit hebben we gezien tijdens godsdienstles ! Het is op en top jaren '70 met bekende liedjes. Voor een musical beloon ik deze film ook best hoog geloof ik, maar ik vond het best onderhoudend allemaal en het had ook nog alleraardigste vondsten.

Vroeger vond ik het maar een rare film zoals; soldaten die met een broek, hemd, geweer en zonnebrillen in de woestijn rondliepen. Terwijl in die tijd dat er nog niet eens was. Had ook (volgens mij) veel kritiek gehad om die reden. Maar uiteindelijk vind ik het middelmatige Musical want ik heb erger gezien en hou eigenlijk niet van dit genre. Vooral de muziek is sterk. 2,0.

Redelijke film, ondanks dat ik niet van musicals houd, vind ik dat deze film toch nog wel redelijk goed is. Ik stoorde me er een beetje aan dat de soldaten met geweren rondliepen, ondanks dat vind ik dat de muziek deze film een heel stuk beter maakt waardoor ik deze film toch 3* geef.

Een beetje moeilijk te beoordelen omdat het een musical is. De liedjes vind ik goed tot fantastisch, de zang is over het algemeen goed, met name Judas valt me op, maar ook de combi Kajafas en Annas waarbij ik het contrast tussen een lage en een hoge stem erg grappig vond. Pilatus klonk wel erg stoer, maar Jezus valt me dan weer een beetje tegen, een iets te iele stem. Maria Magdalena begint me na verloop van tijd een beetje op de zenuwen te werken, met die constante snik in haar stem. De beelden zijn redelijk. Sommige shots werken niet helemaal bij mij, zoals het bevriezen van het beeld van Jezus' gezicht als er "Hey JC, JC, would you die for me" gezongen wordt. Verder is het natuurlijk een ontzettende hippiefilm, iets waar ik over het algemeen niet echt veel mee heb, maar hier heb ik me er niet al teveel aan kunnen storen, met dank aan de knipoog in de vorm van de hilarische Herodus.

Mjah.

Het zal denk ik niemand verbazen dat deze film mij absoluut niks deed. Ondertussen toch al genoeg musicals gezien die mij wel (enigszins) konden bekoren, maar deze laat ik de volgende keer toch lekker schieten.

Het verhaal is erg fragmentarisch, scenes lopen ook amper in elkaar over. Soms gewoon kanaal 1 dicht en kanaal 2 open. Visueel ook érg brak in beeld gebrach, en van enige sterk uitgevoerde choreografie was ook al geen sprake. Ging vaak allemaal aardig asynchroon.

Resten nog de muziek (ouch!) en de liedjes (meh). Wel wat gelachen met overdreven hoge en lage stemmen, klonk ook echt voor geen meter.

100 minuten duurt best lang zo. Het jesusverhaal is niet al te boeiend meer, de moderne setting wat pover uitgewerkt. En het musical aspect vond ik ook helemaal niks aan.

0.5*

Een film die beter in het geheugen lag dan dat hij eigenlijk is. Bij herziening toch de stemmen verlaagd. Ik geef toe dat de aanpak, en dan zeker voor die tijd, zeer gedurfd waren. Niet alleen wordt het verhaal van de laatste dagen van Jezus getoond in Musical (jaren voor het komische Life of Brian en provocerende Last Temptation of Christ) maar ook wordt de hoofdrol niet gegeven aan Jezus zelf maar aan Judas.

De zang is niet altijd even goed, en Webber heeft al beter geschreven. Enkele nummers doen het wel, maar er mist toch wat passie. Ik denk dat met een betere uitwerking en betere regisseur dit nog wel kan werken. Als film of in het theater. De choreografie van de dansen doet me wat denken aan de film Hair. Eigenlijk is de film gemaakt in de verkeerde tijdsgeest. Denkelijk geschreven in de 60's, maar pas als film uitgekomen in 1973 waardoor je de 60's sfeer wel mist.

Ik heb nog wat respijt voor de film omdat rockopera's als dit nog in hun kinderschoenen stonden, maar ik moet toegeven dat het als film wat te kort geschoten is. Dit had toch wat hipper gemogen en frisser.

Ik zie graag een goede musical (Sweeney Todd, Moulin Rouge!,...) maar hier vond ik niks aan.

Ik vond het erg storend dat er enkel gezongen werd. Hetzelfde probleem had ik bij Cats. Ik kan met de 36 nummers in deze film mijn aandacht er niet meer bijhouden. Het verhaal krijgt dan ook niet veel diepgang.

Ik ben ook niet erg katholiek opgevoed dus dat gebrabbel van Jezus vond ik nogal irritant. Hij kwam ook niet zo overtuigend over. Sommige liedjes waren best "catchy", maar er sprong er geen uit. 2*

Toch wel even wennen deze film. Vooral de liedjes in het begin konden me niet echt bekoren, maar na een half uurtje werden ze wel beter. Er werd wel heel veel in gezongen, eigenlijk de hele film door, net als in bv Evita.

De cast deed het prima en visueel zat het ook wel goed.

Prima film.

Deze film zag ik voor het eerst op school bij het vak Levensbeschouwing. De film maakte toen geen diepe indruk op mij, maar de liedjes bleven wel in je hoofd hangen.

Jaren later nogmaals gezien en ditmaal wist de film me wel te pakken. Het is een gewaagde keuze om het verhaal van Jezus te vertellen in de vorm van een Rockopera. Maar het werkt wel! De muziek is gewoonweg prachtig en deze film is in mijn ogen de beste versie! Dat heeft te maken met twee personen: Carl Anderson en Ted Neeley. Anderson speelt de rol van Judas en steelt de show met zijn soulvolle stem. Neeley's zangkwaliteiten krijgen gemengde kritieken, maar ik ben wel een liefhebber van zijn ietwat rauwe stem met die geweldig hoge uithalen. Beide heren zingen hun teksten ook alsof ze elk woord menen en zo hoort het ook. Met name het nummer 'Gethsemane' knalt eruit.

De film zelf ziet er tegenwoordig wat knullig uit, met goedkope kostuums en decors en matig camerawerk. Maar de muziek staat als een huis en dat is toch het belangrijkste bij een musical.

Toen ik deze film voor het eerst zag was ik 13 jaar, en hoewel dus niet echt een naïef menneke meer kan ik me niet herinneren dat ik toen echt besefte hoezeer deze film anachronistische elementen gebruikt, al vanaf de bus in het begin tot en met de soldaten in T-shirts, het gele brilletje van Herodes en de vijf tanks die Judas komen opjagen. Bizar, ik zat kennelijk zó sterk in de wereld van de film dat ik het gewoon allemaal als vanzelfsprekend onderging en ik me aan de "totaalervaring" overgaf. (Óf ik was gewoon wèl naïef en/of dom, dat is ook heel goed mogelijk.)

        Hoe dan ook, nu ik de film weer herzie (niet voor het eerst trouwens) stoor ik me merkwaardigerwijs helemaal niet aan de gedateerdheid en al evenmin aan de theatraliteit, misschien omdat ik nu weet hoe deze film in elkaar zit, maar misschien ook omdat ik het allemaal toch net sober en strak genoeg uitgevoerd vind. Ook los van die vormgeving is er weinig mis met deze film: er wordt prima gespeeld, het camerawerk is fraai (zeker op Blu-ray), de muziek is en blijft onsterfelijk, en hoewel ze vermoedelijk verre van realistisch uitgedost zijn intimideren die priesters met hun zwarte outfits, bizarre borstsieraden en omineuze zwarte hoofddeksels me nog altijd.

        Niet over te brengen op plaat : de blik van Judas wanneer Jezus "When I'm gone" zingt en Judas beseft hoe dit verhaal moet gaan eindigen (net als de niet-begrijpende blik van Simon de Zeloot later in de film). Jesus Christ superstar staat misschien te boek als een interesting failure, maar bij mij raakt hij nog altijd een gevoelige snaar. Zoals AC1 zegt: "Je zou er bijna gelovig van worden!"

Verwacht geen romantisch religieus drama maar een rock opera waar het nieuwe testament centraal staat .

Wat een geweldige nummers... tijdloos.

Mijn allereerste ervaring met een film over Jesus was deze musical. Ted neeley en Carl en de rest van de cast was geweldig. Gethsemane, een van de populairste liedjes uit de film, laat goed zien hoe Jesus worstelt met wat God van hem vraagt. Ik was gelukkige om hem afgelopen december in den haag in de musical te mogen zien. Wat een geweldige man toch. Ik heb niks verkeerds te zeggen, de zang was meer dan goed. Het heeft me de menselijke kant van Judas laten zien.

Beetje gemengde gevoelens. Ik vond de setting wel grappig, hippies die in Israel de laatste dagen van JC verbeelden zonder zich al te druk te maken over anachronismen. Alleen vond ik lang niet alle liedjes heel bijzonder- met name die van Yvonne Elliman konden me maar matig bekoren. Maar af en toe werd het toch bijna groots en meeslepend, zoals het licht-hysterische liedje van Simon en de zeloten, Getshemane, de titelsong en Judas bij de Farizeëers, en vooruit dat liedje met Herodus was wel geinig. Maar aangezien de hele film gezongen wordt is 5 a 6 memorabele liedjes toch net een wat matige score.

Toch leuk om gezien te hebben en wellicht dat bij een volgende kijkbeurt meer liedjes blijven hangen.

Naar aanleiding van de theatertournee van de musical, met Ted Neeley in de hoofdrol, de film met diezelfde Ted Neeley nog eens herbekeken en beluisterd.

Het is en blijft een meesterwerk van grootste klasse !!!

Kijk er met plezier steeds weer opnieuw naar.

En volgens wat ik al heb gehoord, doet Ted Neeley het nu nog steeds uitstekend, ondanks zijn hoge leeftijd !!!

Straight up geniaal. Die stemmen. Wauw.