A Night to Dismember (1983)

Alles wat Friday zegt klopt. Het wordt zelfs nog veel erger. Maar het verschil is dat ik er bij vlagen echt om kon lachen. Bv: als dat hoofd aan die bijl blijft hangen en ze gaat er mee heen en weer schudden om het eraf te krijgen . Of dat hysterische porno-achtige gegil bij een moord. De soundtrack getuigd van absolute wansmaak (bijna erger dan die van Titanic) en het einde sloeg ook helemaal nergens op.
Vanwege de keren dat ik in een deuk lag wil ik de film toch een 1.5 geven.

Hij is op youtube te vinden Jeroen, dus mocht je hem graag willen zien dan verwijs ik je daar naar.

Ik had mezelf voorgenomen om zo'n beetje iedere jaren '80 slasher te zien die er uitgebracht is. Door deze 'missie' kwam ik ook op deze titel, die mijn introductie was in het werk van Doris Wishman. Een regisseuse die in de jaren '60 en '70 de nodige sexploitation films maakte, met voor mij (dankzij Nacht van de Wansmaak) de bekendste titels Deadly Weapons en Double Agent 73 met Chesty Morgan (pun intended). Dit gegeven was al een beetje een voorbode voor de kwaliteit van deze film.

Afijn, genoeg daarover en nu over de film zelf. In de film volgen we Vicki. Een jongedame die in 1981 opgesloten werd vanwege de moord op 2 jongens. We spoelen vooruit naar 1986, het jaar waarin Vicki weer vrijgelaten word en weer bij haar familie in gaat wonen. Haar familieleden zijn hier niet zo blij mee en zouden eigenlijk haar liever weer opgesloten zien. Daarom besluiten haar broer en zus om ze weer dusdanig gestoord te maken dat ze weer opgesloten moet worden. Dit zorgt er voor dat Vicki weer bezig gaat met haar oude gewoonte.

Dit klinkt in theorie nog best spannend, maar dan moet je indenken dat het verhaal niet door de dialogen van de personages word verteld, maar door een voice over. Een erg aparte keuze, want het neemt de spanning weg en zorgt ervoor dat het eerder hilarisch word. Wanneer je Vicki in het donker naar buiten ziet lopen en je hoort ineens een man zeggen "Vicki walked outside through the dark", krijg je eerder het idee dat je naar een natuur docu aan het kijken bent.

Daarnaast is de keuze van de muziek ook erg apart en bijna grappig te noemen. Het varieert van rustige saxofoon tunes die je eerder verwacht als je in de wachtrij word gezet wanneer je met je huisarts wil bellen tot een klein beetje spannend synth deuntje.

En nu komt een lastige: het acteerwerk beoordelen. Hoe beoordeel je acteerwerk van een film met verwaarloosbare dialogen? Ik denk dat de screen time van gillende mensen langer is dan mensen die dialogen voeren, maar goed. Ik heb wel het idee dat de mensen wel redelijk deden wat er van hun regisseuse verwacht werd. Ik denk dus dat het redelijk vergelijkbaar is met het andere slachtvee uit soortgelijke lowbudget slashers.

Ook was er in sommige stukken duidelijk te zien dat Doris een sexploitation regisseuse was. Zo is er een scene waarin Vicki vastgegrepen word door een aantal handen en uiteraard grijpen die gelijk naar de vrouwelijke rondingen.

Wat me dan wel in positieve zin verraste was de kwaliteit van de gore. Sommige effecten zagen er verrassend realistisch uit. De meeste moordscenes waren ronduit sleazy en ik moet eerlijk toegeven dat ik dat wel kon waarderen.

Goed kan ik deze film echt niet noemen, maar als je jezelf voor dit soort films openstelt is hij nog best redelijk te doen. Vooral omdat hij maar 68 minuten duurt.

De feministen van deze wereld zullen er niet blij mee geweest zijn, maar er heeft dus blijkbaar ook een vrouwelijke Ed Wood bestaan die, gewapend met een vlinderbril en een set steevaste krulspelden, de filmwereld menig decenia lang onveilig maakte en geboren leek voor een vast patent op de Nacht van de Wansmaak. Geen naakte astronauten met motorhelms, monstertieten of kwaadaardige penissen dit keer maar een doofstomme slasher met een soundtrack die wild switcht tussen onheilspellende piano's, dansbare disco en een voice-over die een heel arsenaal aan kinderlijke stemmetjes nabootst. Het meest bizarre is dan nog de muziek. Iemand word gegrepen en opengereten en het begint plots te swingen als een gek. En het loopt echt de spuigaten uit, want niets blijft ons op dat vlak bespaart. Zelfs een simpele familie-conversatie is niet veilig en word bijna avant gardisch wanneer er opeens een paar niet helemaal van deze wereld afkomstige funky lo-fi jungle geluiden de revue passeren. Als de vriendelijke, al eerder omschreven meneer, dan ook nog alle acties van Vicki en haar familie tot in de kleinste detailtjes in woorden vat (zo zien we Vicki in een bos lopen en wordt ons enkele momenten later door de beste man bevestigt dat Vicki inderdaad in het bos aan het wandelen is) is het feest compleet en kan het gewoon bijna niet anders dat Doris, die dit tevens maakte toen ze alweer wat jaartjes de pensioengerechtigde leeftijd had, naast een hele diverse smaak in muziek toch wel een redelijk bizar gevoel voor humor moet hebben gehad. Echt bloederig wil het ook niet woorden aangezien haar idee van spanning een steeds terugkerende schaduw van een bijl op de muur is. Hoofdrolspeelster Fox (van origine een pornoactrice) loopt er ondertussen al die tijd met een dermate ontevreden gezicht bij dat je bijna vermoed dat ze na het draaien huilend is teruggerend naar de set van de eerste de beste natuurfilm omdat ze zo'n heimwee naar de dubbele penetraties had. Nee als slasher is dit misschien wel het slechtste wat ik ooit heb gezien, maar ik kan niet ontkennen dat ik niet menig maal in een stuip heb gelegen. Of dit de bedoeling was of niet laten we dan maar even in het midden. (1*)

Jezus, wat een slechte film.

De hele film werd zonder geluid opgenomen. De dialogen en geluidseffecten werden later gedubd. Volgens Doris Wishman werd een groot deel van het oorspronkelijke filmmateriaal vernietigd. Ze heeft vervolgens jarenlang geprobeerd om de film nog van enige kwaliteit te voorzien. Hierin is zij duidelijk niet geslaagd.

1,0 *