Crash (1996)

Dat bestaat vast wel. Het schijnt dat er redelijk veel mensen seksueel opgewonden raken in benarde situaties (staat mij bij dat ik in boeken van Stephen King ook geregeld angstige momenten gepaard zag gaan met seks), en er zijn mensen met de meest gekke fetisjen, dus er zijn vast ook wel mensen die geil worden van auto-ongelukken.

Ik vind het dan ook niet een erg heftig onderwerp en snap die prijs voor 'moed en durf' (waar yorgos.dalman het over had) dan ook niet zo goed.

Nee, je hebt gelijk. Het is een eigenaardige stelling.

Een op zichzelf goed gemaakte, niets ontziende, voyeuristische, experimentele film, zinnelijk en koud, intrigerend en schokkend tegelijk, met een aantal obsederende (de bezetenheid werd getoond) scènes rond seks, de dood en technologie. Al werden de seksscènes nog behoorlijk kuis gefilmd. Maar of ik het allemaal begrepen heb? Waarschijnlijk bleven de intenties of bedoelingen van de regisseur voor mij onduidelijk: de mens en de machine, in relatie tot gehoorzaamheid, seks en zelfverwoesting?

Nadat ik eerder de film "The Truth (2012)" heb gezien waarin ook Deborah Kara Unger meespeelde, was ik benieuwd naar een vroegere film van haar waarin ze zichzelf ook bloot geeft en dus kwam ik al snel uit op deze bizarre film waarvan ik het genre eerlijk gezegd niet weet 100% want het had veel weg van een erotiek annex bizarre drama film .

Wat betreft Deborah Kara Unger kwam ik gelijk aan mijn trekken want in de eerste seconden van het verhaal haalt ze al een borst (die schermt ze wel nog ietwat af) tevoorschijn en kun je ook genieten van haar fraaie achterwerk en benen. Later laat ze haar borst nog vaker zien (wel altijd enigszins afgeschermd ) en kun je ook een aantal keren haar schaamstreek (mooi jaren 90 streepje overigens) bewonderen.

Min of meer vrij snel na het begin kun je ook nog een borst (later ook weer een paar keren) bewonderen van Holly Hunter, die ze tevoorschijn haalt nadat ze een zwaar auto ongeluk heeft gehad met James Spader met ook fatale gevolgen (althans voor de echtgenoot die naast haar zit in de auto). En om auto ongelukken draait deze film ook want het gaat over een groepje auto-fetisjisten die opgewonden raakt van auto ongelukken en personen die ermee te maken hebben (al dan niet zwaar gewond geraakt door een auto ongeluk zoals de eerder genoemde Holly Hunter, James Spader en vooral Rosanna Arquette die ook topless te bewonderen is). Ze schromen zelf ook niet om een auto ongeluk te veroorzaken (loopt soms zelfs bewust dodelijk af) met hun fetisj vrienden en dan seks erbij te hebben. Geweldig was de scene waarbij men een reconstructie nadeed van het auto ongeluk van James Dean en later min of meer ook nog van Jayne Mansfield, hoewel deze niet bepaald gepland was maar wel een behoorlijke impact had met veel gewonden en doden (inclusief die idiote man die Jayne Mansfield imiteerde en de hond op de achterbank). Dat was opzicht best komisch, want bij dat ongeluk liepen gewoon de fetisjisten doodleuk rond en maakten foto's ervan en raakten er ook weer van opgewonden.

Het verhaal is eigenlijk te belachelijk voor woorden, maar toch pakt het goed uit in deze film want de uitvoering is gewoon leuk en vond ik ook regelmatig komisch (zulke onzin zie natuurlijk niet vaak). De bekende cast deed het overigens zeer leuk en dat de drie bekende actrices regelmatig bloot te bewonderen waren was natuurlijk mooi meegenomen en daar keek ik in eerste instantie deze film ook voor (zoals eerder aangegeven voor Deborah Kara Unger en dat de andere twee bekende actrices ook bloot, ook overigens nog een paar andere onbekende actrices, te bewonderen zijn was natuurlijk extra mooi meegenomen). De twee mannelijke hoofdrolspelers te weten James Spader en Elias Koteas deden het ook leuk en vooral de laatste die ook de meest gestoorde (de vrouwen raakten wel allemaal opgewonden van hem) auto-fetisjist was. Het einde (met zelfs wat homo en lesbisch gedoe) was trouwens behoorlijk bizar, maar dat was eigenlijk van toepassing op de hele film en dat vanaf de eerste tot de laatste minuut.

Al met al gewoon een belachelijke film, maar toch eentje waarvan ik best genoten heb en die zich ook lekker wegkeek (met name natuurlijk daar het vele bloot van de bekende actrices).

Cronenberg is toch wel één van m'n favoriete regisseurs en toch kon deze film mij weinig bekoren.
Het ziet er allemaal weer prachtig uit; mooi camerawerk, uitstekende cast inclusief de prachtige dames en Cronenberg's befaamde lichamelijke afwijkingen (verwondingen, littekens ed.) worden ook weer prachtig in beeld gebracht.
Helaas heeft dit vreemde verhaaltje te weinig om het lijf. Afstandelijke lege karakters en wat ze deden leek meer op herhalingen, maar dan net ietsje ranziger.

Er staat Drama/Thriller, kan dat niet beter veranderd worden in Dramatisch/Porno?

Van sommige regisseurs vermoed ik dat ze eerst een script bedenken met veel bloot,en al dan niet een goed verhaal op de koop toe en dat ze dan hun favoriete actrice vragen ,en de acteur er maar bij voor lief nemen.

De verhouding waarin ingezoemd wordt op vrouwelijke borst en tepel en mond = 3 staat tot mannelijk kruis = 0.5

Dat maakt het zucht-toe-maar-weer-next-scene- gehalte - heel erg hoog.

1.5 ster *,..

Laat ik het zo zeggen..je moet voor deze film echt in de stemming zijn,wil je hoger geven

Ten eerste is het script niet van de regisseur. Ten tweede behandeld de film een ander onderwerp dan porno. Het om de afwijking Fetisjisme. Als je de regisseur zou gaan volgen door meer films van hem te gaan zien dan weet je dat Cronenberg zowiezo niet je dagelijkse hapklare Hollywood meuk brengt.

Een beetje vreemd maar wel lekker als je door de eerste laag kijkt.

Redelijke film over een man en vrouw die betrokken raken bij een ernstig verkeersongeval. Een toch wel intrigerende en bevreemdende film waarin de personages een erotische fascinatie ontwikkelen voor auto-ongelukken. De film begint goed, maar wordt wel wat langdradig. Qua onderwerp zeker een film die thuishoort in het oeuvre van David Cronnenberg.

Cronenberg is zeker een favoriete regiseur van mij maar met Crash kan ik niets. Probeer je als kijker normaal gesproken je in te leven in de personages, bij Crash is het tegenovergestelde het geval. Je neemt steeds meer afstand door de keuzes die ze maken en de belachelijke sexuele verlangens die ze ontwikkelen. Ook een herkijkbeurt heeft geen diepere inzichten gegeven. Gelukkig is daar dan de aftiteling en kan je over gaan tot de orde van de dag. Doe mij zijn ExistenZ maar.

Een ridicuul plot, geen richting. Anderhalf uur van hetzelfde, gevuld door erotische scènes die elkaar maar blijven opvolgen, B-acteurs (Spader had ik hoog zitten, maar wat een lege huls is 'ie hier zeg) en pogingen iets van thematiek over te dragen. Cronenberg slaagt erin zoveel afstand te genereren tussen kijker en beeld dat ik eigenlijk al na een kwartiertje geen idee meer had naar wat voor onzin ik eigenlijk aan het kijken was. Toch verder gekeken, want ik had wat goede dingen over dit werkje gelezen. Vergeefse moeite. Enkel het camerawerk en het sound design wilden nog enigszins positief opvallen.

De minimale score.

IK had bij de kringloop een 4movie dvd met o.a. ook Color of Night (de bruce z'n willy film ) gekocht. Ook deze stond erop ;Crash. Wat een bizarre film eigenlijk. Vrij heftig vreemd thema, met wat soft porn. Spader doet het nog wel aardig. Vond hem interessant genoeg om hem af te kijken. En op die blonde mevrouw zou ik ook wel willen botsen. Goed, maar je moet er wel zin aan hebben.

"The car crash is a fertilizing rather than a destructive event."

De beste Cronenberg en één van mijn favoriete films.

En toch... Geen makkelijke film om aan te raden. Crash is een hermetische film. Cronenberg richt zijn camera op een aantal individuen op zoek naar een nieuwe seksuele identiteit. Dit zorgt ervoor dat je als kijker een beetje in de rol van voyeur wordt geduwd. Wegkijken is echter niet aan de orde. Daarvoor is deze film te fascinerend, te gedurfd, te sterk.

Er valt enorm veel te genieten. Van het onderkoelde acteerwerk dat Spader, Hunter, Kara Unger, Koteas en Arquette ten beste geven tot de geniale, hypnotiserende score van Howard Shore en het sfeerverhogende camerawerk van Suschitzky... Ik kan er eerlijk gezegd maar moeilijk genoeg van krijgen.

Wanneer al dit talent onder het toeziend oog van Maestro Cronenberg zijn krachten bundelt, staat dit meteen garant voor een aantal onvergetelijke scènes. Ik denk spontaan aan het uitje naar de carwash en het auto-ongeluk waar men even stopt om 'de schade op te meten'. Dit zijn echter twee voorbeelden waar het er ook makkelijk tien hadden kunnen zijn.

Ook inhoudelijk is deze film ijzersterk. Cronenberg blijft trouw aan het bronmateriaal waardoor de kracht van J.G. Ballard's boek bewaard blijft. Het gegeven van een versmelting tussen vlees en machine en de opwinding die gepaard gaat met de bijna-dood-ervaring van een crash blijft intrigeren en past bovendien wonderwel binnen het 'body horror' oeuvre van de Canadees. Crash is een film die opwindt en verontrust, meestal tegelijk.

Te veel seks en te weinig verhaal zou je kunnen zeggen maar die stelling spreek ik graag tegen. De seks is het verhaal in Crash. Elke seksscène vertelt ons iets over de personages en stuwt het verhaal verder. Een gedurfde aanpak maar wel één die naar mijn gevoel perfect werkt. Bovendien is verhaal nog steeds een overschat begrip en is het vooral de algehele sfeer die maakt dat ik zo onder de indruk ben van deze film.

Cronenberg's producer waarschuwde dat deze film het einde van zijn carrière zou betekenen. Hij luisterde niet en de rest is geschiedenis. De film zou een onwaarschijnlijke controverse veroorzaken in Engeland maar zou tegelijk de Special Jury prize krijgen op het filmfestival van Cannes en omarmd worden door bekende recensenten als Mark Kermode. Crash zal de meningen altijd blijven verdelen en maar goed ook. Je weet dan tenminste dat je met een interessante film te maken hebt.

5*

Tja, het zal wel. Ik heb best wel van wat Cronenbergs genoten, maar Crash valt daar niet onder. Ik snap het punt van de film gewoon niet, en ik snap ook niet waar JG Ballard heen wil - behalve dan een poging doen om zo choquerend mogelijk bezig te zijn. Ik kan me ook een sampletje herinneren van hem op een Manics-album met een citaat van die strekking - "I wanted to rub the human face in its own vomit, and then force it to look in the mirror". Het is een portret van een stel mensen met een maffe fetisj - auto-ongelukken, en we zien dan ook een film lang ongelukken (al dan niet in scene gezet), rijdende mensen die (nog) geen ongeluk hebben, en heel, heel veel seks. En daar houdt het wel een beetje mee op, een zinnig verhaal is in geen velden of wegen te bekennen (behalve wat soap-achtige ontwikkelingen en preludes op seks), ik zie met de beste wil geen diepere betekenis in de seks-autoongeluk-combinatie behalve een poging tot choqueren, en er is niks mis met naakt, maar als dat de enige positieve factor is zet ik volgende keer wel wat anders op.

Op de bank kijken ze elkaar tegelijkertijd met een glimlach, grote ogen en opgetrokken wenkbrauwen gefascineerd aan. Hij haalt zijn schouders op en volstaat met de constatering: ‘Cronenberg…’, alsof dat hetgeen zich op het scherm voltrekt, direct zou moeten verklaren. En eigenlijk doet het dat ook wel. Net zoals een beetje filmliefhebber wel weet wat hij met Lynch in huis haalt, geldt dat ook in sterke mate voor deze eigenzinnige Canadees, bekend om wat hij het menselijk lichaam allemaal laat doorstaan.

Het is mijn 11e film van de man, en inderdaad niet zijn beste, zoals hier op MM meermaals te lezen valt. Maar in tegenstelling tot enkele kritische users die er echt weinig mee aan konden vangen, heb ik wel gefascineerd zitten kijken. Narratief is het niet zijn sterkste, maar mij biologeerde het gegeven van de groep mensen die na een ongeluk bemerken dat ze een seksuele fascinatie ontwikkelen met auto crashes zeker genoeg om af te ronden naar een 3,5*. Leuke acteurs ook, en het moet gezegd, die seksscènes van toen doen je soms toch constateren hoe puriteins Hollywood nu geworden is. En ook gewoon vasthouden, dat shot. Andere tijden.

3,5*

De beste Cronenberg film wat mij betreft, al komt Spider ook erg dichtbij. Het bevat fantastisch acteerwerk van de gehele cast, mijn favoriete Howard Shore soundtrack en het is zo emotieloos als het maar kan. Wederom een erg creatieve uitwerking van Cronenberg's favoriete onderwerpen. Ook erg leuk om in de bioscoop te hebben gezien met een oudere man naast me die volgens mij in slaap viel.

Eros and Thanatos Collide in David Cronenberg’s Id-Driven Adaptation of J.G. Ballard’s ‘Crash’

Valt in de herziening toch een beetje tegen. Het begint zonder meer intrigerend, en ik had nog wel wat meer van die groep achter die enactment van beroemde ongelukken willen zien. Helaas wordt het na het sterke eerste uur een beetje een herhaling van zetten. Het helpt ook niet mee dat ik James Spader nogal een irritante acteur vind en in dit geval ook nog eens slecht gecast. Holly Hunter verdween halverwege opeens helemaal uit beeld, om alleen nog even terug te komen in een romantisch onderonsje met Rosanne Arquette (die van haar kleine bijrol nog iets memorabels weet te maken, de scène in de showroom is een van de hoogtepunten).
Origineel, gewaagd, maar helaas maar half geslaagd in de uitvoering. Wel sterke score van Howard Shore.

Draait op IFFR (ook zonder live muziek)

De Duitse blu ray (Mediabook) is echt fantastisch! Zelden zo’n mooie transfer gezien. Blijft een unieke kijkervaring.

Nee, wist niet dat die er ook was. Heb de blu ray. Maar die zag er al schitterend uit.

Overigens slechte marketing dat ze mij niet hebben weten te bereiken. Speur dagelijks het internet af naar interessante (4k) uitgaves.

Dank voor het attenderen. Dan ga ik toch voor 4k

Als iemand de mijne voor 30 euro wil overnemen, ik ook.

Inderdaad onberispelijk gerestaureerd

Ik kan me herinneren dat ik de verfilming een zwakke uitwerking vond van het boek, dat m.i. toch onverfilmbaar bleek vanwege de bijzondere sfeer die het draagt. Misschien dat NWR eens een nieuwe versie zou mogen proberen. Misschien dat dan de symbolische laag ook meer uit zichzelf spreekt ipv dat het enkel van de kijker moet komen, en die laag daardoor door menigeen wordt gemist. Met deze 4k rerelease heb ik toch de neiging weer te gaan kijken, al is het om de hitte te ontvluchten.

Beslist een van de vreemdste films die ik ooit heb gezien maar ook een van de intrigerendste omdat de film in wezen niet eens zo onrealistisch en daarmee provocerend en verontrustend is (ik herinner me een krantenbericht van een tijd terug dat opvallend veel tieners verongelukten omdat het toen even een trend was om seks te hebben terwijl men autoreed). In de Amerikaanse cultuur zijn auto’s en seks sowieso sterk met elkaar verbonden (bv.‘Paradise by the dashboard light’ en ‘Greased Lightnin’) en deze film gaat alleen maar nog een stapje verder: auto-ongelukken zijn niet alleen metaforisch een vorm van gewelddadige, gevaarlijke en dus ‘echte’, vruchtbare seks (die bovendien de mens een nieuwe vorm als cyborg geeft) maar ook in het echt een soort van hoogste erotische kunst. Deze film is in ieder geval een vorm van erotische kunst en terecht met terugwerkende kracht een klassieker.

Een film als een auto-ongeluk. Je wil op sommige momenten wegkijken, maar tegelijkertijd blijf je gefascineerd kijken.

Op de vorige pagina's lees ik reacties waarin gegist wordt naar diepere betekenissen en motieven, maar in mijn ogen is dit gewoon een lange fetisjfilm waarbij de fetisj eerst op de achtergrond lijkt te spelen, maar langzamerhand alles over lijkt te nemen. De seksscènes worden ook steeds vulgairder en extremer. De auto's en auto-ongelukken staan centraal, maar ook andere fetisjes en seksuele 'afwijkingen' passeren de revue: roken, voyeurisme, exhibitionisme, cuckolding, medische mankementen, dominantie en onderdanigheid, etc.

Je kunt bijna invoelen hoe de rondingen van de auto's, glimmende achteruitkijkspiegels en ingewikkelde knopjes in het dashboard een erotiserende werking kunnen hebben voor mensen met deze fetisj, maar keer op keer werd ik ook weer met mijn neus op de feiten gedrukt: this is not my cup of tea! Hiermee ontstond er gelijktijdig een fascinatie voor de verschillende scenes als een enorme afstand. Waar in de opening van de film een halfnaakte vrouw gebogen over een vliegtuigvleugel hing kon ik daar nog de erotiek van inzien. Maar achterin de auto met de gore vingers van Vaughan in Cahterines mond of de vrijpartij tussen James en de dichtgehechte Gabrielle deden mij wel even wegkijken.

Hoewel het misschien niet de meest prettige kijkervaring was, maakte het zeker wat bij me los en dat doet Cronenberg toch goed. Vier sterren.

In de bioscoop opnieuw mogen beleven. Ik ga naar vijf

Onze dromen zijn uitgekomen, maar blijken gitzwart te zijn - Brainwash

Komt uit op blu ray en 4k bij Arrow