The Ten Commandments (1956)

juist ja daar ben ik het voledig mee eens,toen was er nog geen sprake van cumputer techniek

ja wat wil je 1956 zelfs wij verouderen hoef je niks voor te doen!

Zo dat was een hele zit vanmorgen.

Bijna 4 uur durend bijbel-epos.

Het goede nieuws: Die vier uren gaan redelijk vlot voorbij-De film wordt nergens langdradig of vervelend.

Anderzijds heeft het niet het absolute topniveau van een Gone With The Wind of een Ben-Hur.

Leuk om gezien te hebben, maar een herkijk zit er niet zo 1-2-3 in.

Hoogtepunt: De Rode Zee-scene!

Mooie film over de Bijbelse geschiedenis van de uittocht van de Israëlieten uit Egypte en de totstandkoming van de Tien Geboden. Voor die tijd (1956) moet deze film toch een ontzettend spektakel geweest zijn. 4*!

De film heeft door de vele tientallen jaren heen nog steeds niets aan kracht ingeboet.

Mooie film. Echter, louter blanke acteurs als Egyptenaren is zeer ongeloofwaardig om naar te kijken. En de cardboard decors leiden mij ook af. Dus 4uur in 4 kwartier gezien. Nee dan toch maar de nieuwe versies. The passion of the Christ heeft bijvoorbeeld een mooiere en geloofwaardige cast.

Vandaag eens bekeken op Blu ray. Helaas niet de lange versie maar de mini serie van 2 x 1,5 uur. 3 uur dus. Film boeit zeker maar tipt niet aan Ben Hur. Maar over het algemeen goed verfilmd, met prachtig geluid en beeld. Dat zo'n oude film nog zo mooi gemaakt kan worden. Of mozes door Heston gespeeld moest worden is voor mij een vraagteken. Ik denk dat deze rol overtuigende had gekund. Meest jammer vond ik het perfecte mooie Engels die natuurlijk helemaal niet past bij deze Egyptenaren. Het kan niet anders, dat weet ik ook wel, maar toch. Omar Sharif blijf ik een meester acteur vinden. Acteur zonder leeftijd. Nou ja volgend jaar wordt ie alweer 80. Back to the movie, uitstekend bijbelverhaal en in 3 uur goed te toeven.

goede klassieker over het verhaal van Mozes

Over schoonheid zal ik niet klagen bij deze film. Prachtige technicolor kleuren, contrasten, kostuums en decors. Helaas aardig wat studiowerk waar men ook voor op locatie had kunnen kiezen, dat geeft soms een toneelachtige uitstraling.

Mooie muziek, die zich niet opdringt, maar de beelden en sfeer goed aanvult.

Prima geacteerd, weliswaar ook iets theatraal.

Over culturen en bijpassende houding en gedrag werd niet echt veel research gedaan, op een gebaartje na is iedereen erg 'Amerikaans' in deze film.

Het wachten is op een moderne vertolking van hetzelfde verhaal: hippe outcast kleding en desolate locaties, tezamen met onderdrukking en vrijheidsberoving door een met goud behangen machthebber (of iets dergelijks).

Voor deze spectaculaire klassieke uitvoering geef ik toch 4*, voor genoemde mindere elementen max 3*.

Dan de inhoud:

Dit is een mooie verfilming van een bijbels verhaal, het verhaal van Mozes. We moeten maar aannemen wat vanuit het verre verleden als waarheid verkondigd wordt. Voor mij is slechts een gedeelte, namelijk de natuurkundige verschijnselen, mogelijk waarheid bevattend.

Die tien geboden kunnen de eerste kerkvaders wel verzonnen hebben, hoewel ik de meeste ervan wel nobel vind en ze zeker als algemene leidraad in het leven kunnen dienen. Maar in mijn ogen is deze aanpak ook de start van het bevorderen van de onzelfstandigheid van de mens geweest en daarmee tot afhankelijkheid van deze 'vaders' van het volk. Onnatuurlijk en ongezond.

Na de ontmoeting met het brandende braambos (chemie/vuur, elektra of electromagnetisme?) kwamen de wonderdoeningen van Mozes eraan te pas, voor die tijd was hij opstandig, doch ook een wijs en nobel man volgens de geschiedenis. In zijn strijd om zijn volk te bevrijden vertoonde hij wonderen aan het hof van de Egyptische Farao en ook erbuiten. Het veranderen van een staf in een cobra zegt mij dat hij de beschikking had over elektriciteit. Voor mij is dit een natuurkundig verschijnsel, omgezet in een symbool als een cobra omdat men verder geen elektrische stroom en verlichting kende.

Mozes die water in bloed veranderde.... 'als de wateren rood worden' is ook een voorspelling voor de eindtijd, ben benieuwd. In natuurkunde zou ook dit kunnen, chemicaliën of straling en lichtbrekingen die het water rood kleuren (door onze ogen en beperkt gezichtsvermogen gezien) en eventueel ondrinkbaar maken, waarom niet? Het vuur en cobra aspect als symbool voor chemie en/of elektra in de film/bijbel spreekt mij ook aan. En het gouden kalf aanbidden doen we nu ook weer net zo goed. Misschien is dit wel de tijd van Mozes, wie zal het zeggen? Laat de eerste over de natuur heersende fysicus maar opstaan.

Al deze symboliek is interessant. Misschien kon Mozes het zelf of kreeg hij de opdrachten en instrumenten van iemand anders. Ik zie daar verder geen godsbewijs in.

Ik zie het bijbelverhaal dus niet als letterlijke tekst maar als symboliek of versluierde taal, voor in het verleden en wellicht in de toekomst steeds meer bekend en bewezen wordende verschijnselen op gebied van fysica. Een 'de cirkel is rond' verhaal?

Epische film met indrukwekkende acteerwerk, decors en scenes.

Staat na 56 jaar nog steeds als een huis.

Meestal let ik erg op de tijdsduur van films, dit keer heb ik het niet gedaan, wat een lap film zeg, er kwam geen eind aan , mag ik nog blij zijn dat hij op België was. Toch vind ik zeker de eerste helft van de film de moeite waard, boeiend, ook dankzij de goede acteurs maar halverwege gaat hij wel wat achteruit. Op zich zijn speciale effecten prima gedaan voor die tijd, maar scènes duren me dan veel te lang en bovendien wordt er mij teveel God dit, God dat, gedaan. Toch hoef je niet bepaald gelovig, bijbelliefhebber of zo te zijn om deze film te zien. Geschiedkundig is het wel aardig, maar bovenal ziet de film er gewoon zeer goed uit, kleurig met een tijdsbeeld van het oude Egypte, farao, groots opgezet met veel figuranten zoals ze dat in die tijd nog heel goed wisten te verfilmen. Zeker leuk om gewoon eens een keer gezien te hebben. 3.0.

"The Lord of Hosts will do battle for us. Behold His mighty hand." ... " !!!

Fantastische Historische klassieker (Heropfrissing) !!! Van een legendarische historische (epos) film gesproken,

inclusief met legendarische acteurs zoals o.a Charlton Heston ("El Cid"), Yul Brynner ("The Magnificent Seven"), Anne Baxter ("I Confess")! Wat een prachtige film over de geboorte van Moses, zijn prinselijke jeugd aan het hof van de Farao, zijn leiderschap van de verlossing van de slavernij, de ontvangst van de 10 geboden en zijn opvolging door Jozua. De film volgt het verhaal uit de Bijbelboek Exodus.

Een legendarische historisch epos met een geweldige Charlton Heston in de hoofdrol alias Moses en die andere legende Yul Brynner alias Rameses geeft schitterend gestalte als de Egyptische Farao van dienst ! Van begin tot het einde is dit een fascinerend Bijbel-epos met geweldige locaties, settings, acteerwerk, kostuums en heerlijke dialogen.

Deze parel wist heel wat prijzen te verzilveren ... (Beste speciale effecten, Beste montage, Beste geluid, Beste decors en Beste kostuums) ! Er was een Oscar nominatie voor Beste film en voor legende Yul Brynner voor Beste mannelijke 'bijrol' !

Prachtig verhaal met enkele geweldige scènes waar de 'speciale effecten' in de geest van de tijd en nog steeds prachtig waren/zijn. Denk maar aan de scènes bij het splitsen van de rode zee en de verschillende plagen van Egypte. Prachtige Magistrale film met een groots fascinerend verhaal. De tijdsgeest was anders, is anders !

Vond het, zeker tegen het einde aan, een hoop spectaculaire actie en onzin, waarbij het plot van Machete Kills nog zinniger lijkt. Maar het zag er mooi uit en het is interessant om een film en verhaal te zien met zo'n enorme historische waarde. 3*

Hoewel het verhaal mij totaal niet aanspreekt, moet ik wel toegeven dat het een mooi gemaakte film is.

Vooral de speciale effecten zijn voor die tijd uitzonderlijk goed.

Het openen van de Rode Zee bijvoorbeeld is een adembenemende scène.

Niet echt mijn genre maar toch is deze meer dan 3,5 uur durende film vlotjes voorbij gegaan.

Een kleine driekwart jaar geleden zag ik de stomme versie en gisteravond besloot ik dat het tijd was voor DeMille zijn eigen remake, die hij 33 jaar later nog eens besloot te maken. Deze keer met geluid, in technicolor en om het extra groot aan te pakken ook gelijk maar een versie van bijna vier uur. Het resultaat is een kleine verbetering, maar nog steeds geen goede film.

De decors en de aankleding zien er in ieder geval mooi uit. Het acteerwerk en alles wat er verder bij komt kijken is hier en daar wel erg dik aangezet. Heston is overigens wel prima geschikt voor zo’n rol als deze, maar komt in een film als Ben-Hur toch nog wel wat beter uit de verf. Er zitten wel een aantal aardige passages in. Het begin en het einde zijn duidelijk het best. In het middenstuk blijft het hele gebeuren op een gegeven moment wat hangen en zakt alles behoorlijk in. Pas als Mozes weer terug gaat naar Egypte en de confrontatie met de Farao aangaat wordt het allemaal weer interessanter.

De splijting van de Rode Zee ziet er goed uit, al valt niet te ontkennen dat de film op sommige punten qua effecten wel behoorlijk verouderd is. Het is een mooie poging om een historisch epos af te leveren, wat gedeeltelijk gelukt is. Het is bij vlagen best vermakelijk, grotendeels onderhoudend, maar in zijn geheel toch te zwak om echt te overtuigen.

2,5*

Vergeet niet dat de film in 1956 gemaakt was. Toen hadden niet de special effect wat ze nu hebben of in 2006 (de remake van een remake).

Verder vond ik deze een echte spectaculaire film. Als kleine jongen gekeken en nu als volwassene nog een keer. Wat dat betreft vond ik deze toch iets beter dan die uit 2006.

Gezien toen ik in groep zeven zat. Ik besef me inmiddels heel goed wat voor gewaagde keuze dat was van mijn leraar destijds. Kinderen kunnen tegenwoordig nog geen tien minuten stil zitten, maar toch ging dat tijdens deze film (weliswaar in twee dagen gezien) vrij moeiteloos.Ik keek wel wat op tegen de 220 minuten. Veel genregenoten uit die tijd zijn gortdroog en zitten vooral vol met gebabbel.

Nou, niet alleen heeft The Ten Commandments geweldige decors, maar ook het verhaal is fantastisch. In elk geval een stuk beter dan dat van de ark van Noah, al leverde Aronofsky daar een heel vermakelijke film over af. Exodus is zonder twijfel een beter en vooral veelzijdiger boek. Het is te lang geleden dat ik het gelezen heb om te concluderen of Cecil B. DeMille het overal wel bij het juiste eind heeft, maar de bijna vier uur vlogen voorbij. Een paar vrienden hebben dat met The Seven Samurai, ik heb dat met The Ten Commandments.

De film bouwt voortdurend op. Er gebeurt altijd wel iets. De dialogen zijn fenomenaal. Het is een heerlijk verhaal vol karakter- en plotontwikkelingen. We krijgen duidelijk de erbarmelijke omstandigheden van de Hebreeuwen te zien, maar ook de luxe van de (koninklijke) Egyptenaren. De lange speelduur wordt volledig benut om het leven van Mozes van begin tot eind weer te geven. Daarbij mag gezegd worden dat Charlton Heston een fantastische rol neerzet. Van Yul Brynner ben ik eveneens erg onder de indruk. The Ten Commandments is een film vol emoties. Dat laten ze soms wel op erg dramatieke wijze zien, maar ik heb ervan gesmuld. Als de Bijbelplagen en de daadwerkelijke exodus plaatsvinden, wordt de film helemaal onhoudbaar. De dood van de eerstgeborenen alleen al overtreft praktisch alle horrorfilms uit dat decennium wanneer het gaat om visuele spanning. Ook het splijten van de zee is een van de troefkaarten van de regisseur. Toch is er geen scene dat echt onder doet voor de rest. The Ten Commandments is een film met kop en staart. De opbouw is ijzersterk en het meeleven met het Joodse volk gaat me erg goed af. De film is religieus, zonder belerend te zijn. Dat is uiteraard ook erg fijn. Een ware klassieker!

Spektakelfilm over het bijbelse Mozes-verhaal dat het vooral moet hebben van de mooie zichten en enkele spectaculaire scènes (voorbeeld de doortocht door de Rode Zee). Al nemen we aan dat het verhaal gebonden is aan "historische" feiten zoals de geschriften ons leren en dat, zoals de proloog vermeldt, men zich gehouden heeft aan uitlatingen, gezegden en gesprekken zoals in diezelfde dokumenten vermeld, dan toch vind ik bepaalde fragmenten een beetje hilarisch en al te bombastisch aandoen, er te veel romance in de film steekt en dat bepaalde acteurs zich amper kunnen ontdoen van hun westerse, twintigeeuwse look en gedragingen (Yul Brynner bijvoorbeeld).

Toch een film die mag gezien worden, maar belange niet de spanning en de emotie is zich heeft als bijvoorbeeld een "Ben Hur".

Prima klassieker over het verhaal van Mozes met leuke spectaculaire scene 's.

The Ten Commandments is een verfilming van het beroemde Bijbelse verhaal rondom Mozes en de Tien Geboden. Dit verhaal is al eens eerder verfilmd door DeMille in 1923, maar van een remake is hier geen sprake, aangezien deze film zich volledig concentreert op het leven van Mozes, daar waar de stomme film uit 1923 slechts het eerste uur aandacht besteedde aan het leven van Mozes en het tweede uur het verhaal verplaatste naar de moderne tijd.

In de jaren 50 kende de bioscoopfilm een moeizame periode. Bezoekersaantallen liepen sterk terug door de komst van de televisie. Om mensen terug naar de bioscopen te lokken, verzonnen filmstudio’s allerlei gimmicks om bezoekers te trekken. Eén daarvan was het maken van groot-schalige producties, veelal gesitueerd in de oudheid. The Ten Commandments is hiervan één van de beste voorbeelden, want veel grootser dan deze film geeft het niet. Met een budget van 13 miljoen dollar, was The Ten Commandments destijds de duurste film aller tijden. Meer dan 14.000 figuranten en 15.000 dieren werden gebruikt. Daarnaast bevatte de film nog eens 70 sprekende rollen. Er werd gebruik gemaakt van de modernste trucages en er werden enorme sets gebouwd om het oude Egypte weer te geven. Visueel ziet de film er dan ook overdonderend uit.

Maar naast de visuele pracht heeft de film gelukkig inhoudelijk ook nog wat te bieden. Met een speelduur van bijna vier uur wordt er veel aandacht besteed aan de diverse karakters. Charlton Heston voldoet als Mozes evenals Anne Baxter als Egyptische prinses. De show wordt echter gestolen door Yul Brynner als de valse farao Rameses en Edward G. Robinson als de valse, Egyptische opzichter Dathan. Alles wordt daarnaast mooi ondersteund door de prachtige filmmuziek van Elmer Bernstein.

De enige minpunten zijn de veels te lange speelduur en het ietwat tamme scenario. Het is met name de visuele pracht die de aandacht van de kijker weet vast te houden. Niettemin is The Ten Commandments een onvervalste klassieker uit de filmgeschiedenis.

The Ten Commandments zou de laatste film worden die door Cecil B. De Mille werd geregisseerd. Het werd echter ook zijn meest succesvolle. The Ten Commandments groeide uit tot één van de meest succesvolle films aller tijden en met een rental-opbrengst van 34,2 miljoen dollar was het de meest succesvolle film in de jaren ’50.

Na het zien van Exodus: Gods and Kings werd mijn interesse gewekt voor deze historische spektakelfilm. Aangezien eerstgenoemde film niet helemaal naar m'n zin was, hoopte ik na het zien van deze film op een aangenamere conclusie.

En die veronderstelling kwam helemaal uit, want deze film is de lange speelduur van begin tot eind waard!

Heston zet een prestatie neer van het formaat Ben Hur. Hier speelt hij Mozes op een fantastische manier. Hij heeft de uitstraling van een groot leider en die weerspiegelt hij volkomen op het personage van Mozes. Ook Brynner, als Ramses de Farao, is een welkome aanvulling op een cast die sowieso prima op dreef is.

Ook al kan je soms zien dat de film gedateerd is, viel me het visuele aspect in positieve zin op. Je kunt zien dat hier alle tijd en moeite in is gestoken, zowel qua populatie als kostuums en camerawerk.

Wie houdt van een historische spektakelfilm zit hier precies op het juiste adres en laat de speelduur je niet weerhouden.

4*

Heerlijke nostalgische film. Het is wel een hele zit, maar elke avond een uurtje lost dit probleem zo op.

Zeker wel de beste Bijbelse film over Moses, alhoewel Moses uit 1995 ook goed is, die er is. Ongeloofelijk dat ze sindsdien niet een betere film hebben gemaakt over het oude testament. Natuurlijk zijn het vooral de effecten die indruk maken, maar er wordt ook goed geacteerd. En wie wetenschappelijke bewijzen wil voor de gebeurtenissen in Exodus moet maar eens 'The Exodus Decoded' of 'The Bible's Buried Secrets' kijken.

Ik heb de gerestaureerde versie uit 2010 gekeken en die viel niet tegen. Cultuurhistorisch spektakel van de bovenste plank.

Veel Technicolor kleurenpracht, indrukwekkende sets met ontelbare figuranten en soms verrassend goede special effects. De soap-elementen neem ik voor lief, ze geven zelfs wat meer sjeu aan het verhaal zonder echt afbreuk te doen aan de inhoud.

Hollywood lijkt het maken van dit soort films te hebben verleerd.

Als kleine jongen vond ik dit een vette film. Groots opgezet. Goede acteurs, verhaal en voor die tijd ook goede special effects. In 2014 weer gekeken en nu de gerestaureerde versie gekeken. Het is inderdaad een lange zit, maar voor zo'n film heb je het wel voor over. Ik hou wel van dit soort spektakelfilms.

Goede acteurs en actrices. Jammer, dat Yul Brynner zo vroeg overleden is. Goede acteur. En Anne Baxter was hot in die tijd. En dat bij preutse Hollywood?!

Deze onverwoestbare klassieker ziet er in de digitaal gerestaureerde blu-ray versie geweldig uit. De grootse decors en kleurrijke kostuums spatten van het scherm. De plot ontvouwt zich nogal langdradig en het akteerwerk is erg theatraal, maar toch blijft de film boeien, ondanks zijn enorme lengte. Er zijn weinig saaie momenten en het spektakel weet nog steeds te imponeren. Natuurlijk zijn veel special effects inmiddels behoorlijk gedateerd en sporadisch op het lachwekkende af, maar overwegend worden ze doeltreffend ingezet. En het splijten van de Rode Zee ziet er nog steeds spectaculair uit.

Een groots opgezet epos, met een speelduur tussen de drieënhalf en vier uur. De film begint met een inleiding door de regisseur, dat zie je niet zo vaak. De film beschikt over mooie decors en aankleding en voor die tijd zeer behoorlijke effecten, met name het splijten van de zee is indrukwekkend in beeld gebracht. Het acteerwerk is zeer behoorlijk, alhoewel hier en daar - net als de dialogen - wat te theatraal. Het verhaal is boeiend genoeg om de hele speelduur de aandacht naar behoren vast te houden, al had het uiteindelijk iets korter gemogen. De film is uitstekend gerestaureerd en biedt een voortreffelijke beeldkwaliteit. Zeker een kijkbeurt waard, maar wel een film waar je eens goed voor moet gaan zitten.

Na het zien van 'Moses' met Ben Kingsley bekeek ik vanavond het eerste deel van 'The Ten Commandments'. Waar 'Moses' zich echt aan het bijbelse verhaal houdt, wijkt deze (althans het eerste deel) er sterk van af. Bijna het volledige eerste deel gaat over de jaren van Mozes in Egypte terwijl dit in de bijbel maar een klein deel bevat. In de bijbel is er geen sprake van Nefretiri, Lilia en Jozua als slaaf in Egypte. Daarnaast zijn er nog veel afwijkingen. Dit alles maakt deze film niet slecht, maar 'Moses' vind ik wel beter: minder theatraal, minder Hollywood en vooral veel trouwer aan de bijbel. Toch zal ik met plezier naar het tweede deel kijken. Tot slot: opvallend hoe velen hier absoluut duidelijk willen maken atheïst te zijn en niks van de bijbel willen weten. Is gelovig zijn misschien verkeerd?

Een mooi tijdsbeeld denk ik. iconische beelden. nobele slaven in zeer uitgedachte pathetische poses,. boosaardige boeven. fantastische decors. massa directie. prachtige kleuren. Het kan ook niet anders. alles is gemaakt om te imponeren. (zelfs het haar van Mozes! ) merendeel doet mij de film denken aan kitscherige souvenirs die je in zuiderlijke landen veel ziet. maar wel vermakelijk. Had een stuk korter gekund.