The Ten Commandments (1956)

Check de "nieuwe" trailer : http://www.youtube.com/watch?v=kpFQIVTzF6s&feature=Views&page=5&t=t&f=b

Als je een film over Mozes wilt zien dan moet je deze film zien. Die Zee scene is voor die tijd echt prachtig gemaakt.

Ja, vooral als je die vergelijkt met die van Moses the Lawgiver. Die is 20 jaar ouder en minder mooi gemaakt.

Ik bedoel jonger.

Prachtige film en voor Nederlandse begrippen een mooie DVD-release. 4* Nu nog de 1923-versie kijken die erbij zat.

"So it shall be written, so it shall be done!"

Op zich mooi, alleen een beetje te geromantiseerd wat ik overigens wel kan begrijpen, want anders zou deze film heel wat minder populair zijn

De effecten waren naar mijn mening ronduit slecht, maar dat is niet verwonderlijk voor die tijd. (sommigen vinden van niet ) De film duurt ook te lang!

Verder is het een mooie film die een goede weergave van Egypte en van de geschiedenis met de Israelieten neerzet.

5* - 1,5 voor dat geromantiseerde brengt mij op een dikke 3,5*

Jaren geleden al gezien en een ontzettend mooie film. Een prachtig verhaal natuurlijk, wat zich leende voor een visueel kunstwerkje voor die tijd. Prachtig. 4 sterren door deze ongelovige.

Klik

de "10 Things i hate about commandments"

LOL!

Verdient een oscar!

Briljant! Prachtrol voor Samuel L. Jackson ja

(Semi-) Historische spektakelfilm die één van de boeiendste drama's uit de bijbelgeschiedenis belicht: de uiitocht van de Joden uit Egypte. Technisch knappe reconstructie van het Mozesverhaal, indrukwekkende decors en sublieme vormgeving. Het is de verdienste van de kineast dat hij de sfeer, de poëzie en de taal van het Oude Testament in zijn werk gerespecteerd heeft.

Geweldige film gemaakt van één van de mooiste verhalen: Exodus.

In één woord indrukwekkend! Gigantische decors, goede special effects en hele mooie muziek.

Dit is een film die vele spektakelfilms van deze tijd in de schaduw zet! ****1/2

Prachtige klassieker omtrent het bekende bijbelverhaal. Ondanks de gedateerdheid in special effects blijft dit werk oogstrelend en zéér goed.

Deze film uit de jaren '50 is vrij theatraal opgesteld en dat merk je aan de decors en de dialogen. Maar dat heeft net z'n charmes vind ik. Ook zijn de special effects vrij goed voor die tijd.

Het verhaal omslaat heel het verhaal rond Mozes, waar veel andere films slechts een deel voor zich nemen. Het levert wel genoeg stof op om meer dan 3 uur film te kunnen vullen. Cecil B. DeMille is wel sterk als regisseur om het geheel zonder verveling aan elkaar te krijgen.

Zeker een aanrader als je van de 50's spektakelfilms houdt.

Ik heb deze film ooit een keer bekeken gewoon simpel omdat hij geboekt stond als een klassieker, hoewel het onderwerp mij totaal niet aanstond. Ik vond hem daarom ook vreselijk en waarom? Nou dat is heel simpel. Wat o.a. in die film getoond werd en wat dus ook in dat Oude Testament stond moest ik vroeger letterlijk geloven. Dus dat hele gedoe met de stenen tafels en de Rode Zee en natuurlijk de Man met de Baard, God.

Laten me het dan nog maar niet hebben over de kitscherige decors. Ik vond het een van de slechtste films die ik ooit gezien heb.

Maar ja, zoals je uit mijn recensie kan opmaken gaan mijn haren al recht overeind staan als ik het woord bijbel en kerk hoor en moet ik gewoon niet naar dit soort films kijken, of het nu om een klassieker gaat of niet.

Slechts een regisseur heeft het voor elkaar gekregen om over dit soort onderwerp een goede film te maken en dat is de marxist Pasolini met zijn film "Il vangelo secundo Matteo", misschien niet ondanks dat hij marxist was maar juist omdát hij marxist was.

Maar goed, het is weer 10 jaar geleden dat ik de "10 commandments" gezien heb. Normaal schrijf ik geen recensies meer over films waarvan het te lang geleden is dat ik ze gezien heb, maar ik kon het bij deze film, gezien de nogal vele positieve reacties, even niet laten.

Wibro.

Jammer dat je je zo laat gaan m.b.t. wel niet geloven en derhalve wel/ niet mooi vinden van deze film. Voel je wat ik bedoel.

Dit is toch gewoon een prachtige verfilming van een verhaal en technisch voor die tijd een klein of misschien wel een groot meesterwerk met zeer goeie acteurs erin ook nog.

Voor dit genre een dikke 4,5

Tja,...wat moet ik hier nu nog over zeggen?

Een klassiek meesterwerk!!!

Ik heb deze nog gezien in godsdienst!

Hoe saai kan een film niet zijn.

Men moet hem zeker 1 maal gezien hebben. Klasse voor het jaar 1956.

Tijden geleden gezien tijdens de godsdienstles! De leraar vond het altijd een erg strak plan om films te laten zien en zo ons wat bij te brengen over al dat wel en wee dat in de bijbel staat beschreven. The Ten Commandments was daar één van. Aan de speelduur te zien, zijn we vijf weken (elke week een les van vijftig minuten) zoet geweest met deze film. In mijn herinnering was het een gedateerde film maar met wel een handvol indrukwekkende scenes. Dat die zee openspleet had een hoog -karakter.

Is dit niet een serie?

Nope.

Nog eens herzien... Geen idee waarom ik dit ooit naar 4,5* heb afgewaardeerd, bijna 4 uur pure extase deze film! 5*.

Ach, zo nu en dan vergist iedereen zich wel eens!!!

Bewonderendswaardige produktie dat geen moment verveelt. De massa-scénes zijn prachtig en geloofwaardig. En dat zonder computer. Maar ook aan de details is gedacht. En de personages boeien ondanks dat de psychologie er niet van afdruipt. Hoewel sommige scénes van Shakespeare geleend leken. De regisseur moet zich wel zelf een Mozes gevoeld hebben: hier is veel organisatie talent voor nodig. Eigenlijk heb ik maar één kritiek puntje: die vreselijke witte baard van Mozes op het eind....

Filmspektakel op zijn ouwewetse best! Verhoogd naar 5.

TJa....het deed me teveel aan onze goede Sint denken.

It would take more than a man to lead the slaves from bondage. It would take a God

Vanwege de sneeuw had ik eigenlijk niet veel zin om buiten te komen. Ik wist niet goed wat anders te doen dus ging ik door mijn filmcollectie om te zien of ik iets interessants tegen kwam. Toen viel mijn oog op The Ten Commandments en wist ik het meteen, dit zou me wel een namiddag kunnen bezig houden.

The Ten Commandments is in alle opzichten een gigantisch spektakelstuk. De effecten wissel nogal hard van kwaliteit. Soms komen ze nogal knullig over, de vuurzuil en de brandende struik onder andere, maar al even vaak slaagt De Mille er wel in om met beperkte mogelijkheden, zeker voor die tijd, er toch iets moois van te maken. Het splijten van de zee behoort dan zonder twijfel ook tot het beste wat de film heeft te bieden, samen met heel de aankleding van Egypte eigenlijk. Want laat ik eerlijk zijn, dat is waar de film zijn punten mee haalt. Egypte ziet er wondermooi uit en ook de kleding, de gebouwen, ... zien er allemaal ontzettend realistisch uit.

Het verhaal van Mozes is parate kennis volgens mij, toch zeker de belangrijkere zaken, dus is het wel knap dat De Mille mijn aandacht voor ongeveer 3/4 van de film weet vast te houden. Ik zeg 3/4 want het ging te hard bergaf in het midden van de film. De film leek precies ook niet echt een einde te hebben. Eerst vertrekken de Hebreeën uit Egypte en is er blijde chaos. Dan besluit Ramses om hen toch nog te achtervolgen waardoor we de bekende splijting van de zee krijgen. Wanneer dat dat achter de rug is krijgen we eindelijk onze 10 geboden waaraan de film zijn titel ontleent maar alsof dat dat nog niet genoeg is wordt er nog de tocht door de woestijn van 40 jaar bij geweven. Pas op, ik vindt het knap dat De Mille het heeft aangedurfd om echt heel het leven van Mozes te verfilmen waar andere regisseurs er vaak voor kiezen om maar een deel te verfilmen maar dat neemt niet weg dat het vooral in het midden iets te saai is om nog te boeien. Daarvoor is de speelduur in mijn ogen simpelweg iets te lang. Er zijn een aantal films die hoog heb gewaardeerd met een langere speelduur (Gone with the Wind, Lord of the Rings, ...) maar die slagen er gewoon meer in om me constant te boeien. Wat de film ook nog wel een klein extra puntje geeft is het idee dat ik vroeger als klein manneke effectief op dezelfde trappen als Mozes heb gelopen maar dat is natuurlijk een persoonlijk tintje.

Charlton Heston blijft voor velen bekend van zijn rol als Ben-Hur maar ik betwijfel of die rol even goed is als degene die hij hier vertolkt. In de hele Cinemageschiedenis zijn er een aantal acteurs die een personage zo kunnen vertolken alsof ze het effectief zijn. Hestons Mozes is er hier één van. Beginnende van zijn jonge jaren als prins tot de man met de verschrikkelijk lange baard, nergens verliest hij zichzelf in theatraal acteren. The Ten Commandments kent naast Heston ook nog verschillende sterke bijrol acteurs. Zo is Yul Brynner bijna even goed als Heston in zijn rol van Ramses. Ik ben hem pas beginnen te waarderen door zijn rol in Brothers Karamazov maar hier is hij zonder twijfel even goed. Dat geldt ook voor Anne Baxter. Een schoonheid maar ook één die effectief kan acteren. Vooral haar evolutie van verliefde vrouw naar meedogenloze feeks die haar jeugdliefde wilt kapot maken is fenomenaal. Ik ben wel benieuwd hoe Audrey Hepburn de rol had kunnen vertolken maar ze werd door De Mille als te plat van voor gezien dus ging de rol naar Baxter. De rest van de cast is ook zonder twijfel de moeite. Vooral Nina Foch, die een jaar jonger is dan Heston (!), is qua bijrol verreweg het beste, samen met John Derek die de rol van Joshua vertolkt.

Een gigantisch epos dat de moeite waard is voor de rollen van Heston, Brynner en Baxter. Jammer genoeg is het verhaal bij vlagen iets te saai maar maken de effecten toch nog veel goed.

So let it be written, so it shall be done

3*