Road to Perdition (2002)

Ik vond Tom Hanks juist heel erg sterk als maffioso, zware jongen die in het begin weinig emotie toont en kei hard optreedt. Na het verlies van zijn zoon en vrouw, zie je dat hij zich steeds meer open stelt voor zijn overgebleven zoon. De muziek in deze film is echt prachtig en maakt de film dan ook echt af.

@DB10:
Ik ken eigenlijk maar weinig films binnen het maffia genre die een soortgelijk verhaal op deze wijze vertellen, dus ergens toch wel orgineel .

Zwaar onderschatte film. Hoort wat mij betreft zeker in de top 250. Tom Hanks is inderdaad erg geschikt voor dit soort rollen.

Fraaie sfeervolle vertelling in een prachtig somber decor. Er had wat meer diepgang in gemogen. De band tussen Sullivan en Rooney had meer aandacht mogen hebben evenals de vader-zoonrelatie van de Rooneys.

Zeer goed gespeeld, maar traag traag traag. Dikke stroop...

Ze gaan vast knippen.. RTL7 trekt er 130 minuten voor uit en ik kan me niet voorstellen dat er maar 11 minuten reclame voorbij komt zetten... dus als dat dan echt het geval is... laten we hopen dat ze dan de trage stukken eruit knippen

Erg goede mafiafilm! Naar mijn mening beter dan verschillende soortgenoten

Redelijke film. Tom Hanks speelt automatische piloot, hij heeft vrijwel de hele film één gezichtsuitdrukking. Van mij mochten ze dus gerust iemand anders kiezen voor deze rol, maar storend is hij niet. Met behulp van de hoed en lange jas zet hij hier toch een stoer figuur neer.
Het duurt allemaal best wel lang en soms moest ik even gapen maar er zit wel een lekker donker sfeertje in. Ik vond het wel raar dat de mannen in de regen geen dekking zochten toen Sullivan eraan kwam.
Ook kon Michael gewoon doorlopen met een wapen in z'n hand, bij die beveiliger. Terwijl hij de eerste keer gefouilleerd moest worden.
Muziek is rustig en past goed, camerawerk is prima.
Verassend einde, mooi gedaan dit.

Al bij al ietsjes traag, maar het heeft zo z'n charme.

Het verhaal van deze film speelde zich in dezelfde tijd af als dat van "The Untouchables" maar daarmee houdt dan ook elke vergelijking op. Road to Perdition" was erg traag en melodramatisch maar in visueel opzicht vond ik deze bijzondere sfeervolle film toch beduidend mooier dan die film van Brian de Palma. Zeer mooi was de slow motion scène waarbij Tom Hanks afrekende met de gangsters die o.a. verantwoordelijk waren voor de moord op zijn gezin. De kritiek op Tom Hanks deel ik overigens niet, ik vond hem best goed acteren. Over het acteren van Michaels jongste zoon was ik echter niet zo te spreken. De soundtrack vond ik weer erg mooi en bovendien ook zeer passend. I.t.t. die vreselijke soundtrack bij "The Untouchables" hoorde je hier wel de sfeervolle jaren dertig radiomuziek.
In het kort gezegd; ik vond deze film toch duidelijk beter dan "The Untouchables", alleen jammer die onderbreking voor reclame en dat de aftiteling ontbrak. Dat vond ik erg irritant, maar ja, wie niet.

waardering; verhoogd naar 4,0*

Van de regisseur van een van de beste Amerikaanse films aller tijden; American Beauty én van de enorm verrassende Jarhead. Met ook nog eens vier grote acteurs in de titelrol is het niet zo gek dat de verwachtingen hoog lagen. Te hoog, helaas.

Vanaf minuut één leek het al erg conventioneel. De beelden bij het water, de monoloog van het zoontje, de muziek, enzovoorts. Helaas bleek dit ook gewoon te kloppen. Dit neemt niet weg dat het best een stijlvolle film was. Ik ben al snel verkocht met lange jassen, hoeden en oude auto's dus door de goede production design zag het er erg goed uit. Ik wist al wel dat Sam Mendes een film mooi kon schieten maar hier zag het er echt voortreffelijk uit. Hoogtepunt is natuurlijk de finale in de regen, wat nogal Sergio Leonaans aandeed. De muziek heft de scène al helemaal naar een hoger niveau, schitterend.

Wat ook zeer belangrijk is voor de film zijn de uitstekende hoofdrollen. Tom Hanks laat zien dat ie ook in het maffiagenre weet te overtuigen, maar hier draait het voornamelijk om het vaderfiguur die hij neerzet. Hij blijft een uitstekende acteur. Naast Hanks hebben we ouwe rot in het vak met zijn heldere blauwe ogen, Paul Newman. Dat vind ik veruit de mooiste rol; de aan de ene kant machtige maffiosi maar ook een familieman, zo aan het eind van zijn leven verbitterd. Zoon Daniel Craig (ook al van die blauwe ogen) doet het ook goed en de macabere huurmoordenaar wordt ook geweldig vertolkt door Jude Law. Vier schitterende rollen, maar andere rollen stelde niet veel voor, helaas het zoontje ook niet.

Maar waar de film gewoon helemaal de mist in gaat is het verhaal. Aan de ene kant poogt het door de enigzins rustige opbouw en muziek ook inhoudelijk een goede film te zijn. Maar daar gaat het gewoon helemaal mis; de vader-zoon relatie wordt nergens echt uitgediept, het blijft bij een zeer oppervlakkige Hollywoodiaanse verloop. Eerder ergerde ik me al dood aan het stereotype moeder waar ze altijd glimlacht naar haar kinderen, en in diezelfde sfeer gaat het door. Overdreven omhelzingen en theatraal vader-zoon-geneuzel. De gevoelens die binnen de maffiafamilie speelde vond ik sterker uitgewerkt. Maar dat komt vooral door Paul Newman, niet door het script.

Verder is het gewoon ontzettend onrealistisch. Hij gaat en staat waar hij wil, hij vermoordt wie hij wil en berooft waar hij wil, en echte consequenties lijken er niet te komen. Naast filmische onzin als zoontje in no time auto leren rijden zijn er ook flauwe ontmoetingen, zoals het oude koppel waar ze langskomen. Heel toevallig weten ze hoe ze met een kogelwond om moeten gaan en verder stellen ze geen vragen hoe of wat. Nee, alle relaties blijven op de oppervlakte en dan gaat de film verder. Hierdoor valt het allemaal uit elkaar en lijkt het nergens naartoe te leiden. De finale vond ik dan ook een beetje uit het niets komen, hoewel het als scène op zich prachtig was. De tijd ging erg snel, maar ik had juist het gevoel dat ik een belangrijk gedeelte miste.

Het is zeker geen slechte film, en Sam Mendes heeft als regisseur toch vakwerk geleverd, maar helaas blijft het op de oppervlakte, en juist bij Mendes verwachtte ik meer inhoud. Hierdoor is Road to Perdition het niet waard genoemd te worden naast Once Upon A Time in America, The Godfather, Goodfellas, Casino, Donnie Brasco of andere giganten in het genre.

2,5*

Een mooie misdaadfilm, maar er had wel wat meer vaart in gemogen. Tom Hanks speelde zijn hoofdrol overtuigend. Het einde was goed.

Gelukkig eindigde RTL7 met deze film van het Maffia-weekend.
Tom Hanks als "bad guy" is eens wat anders dan ik van hem gewend ben.
Het was erg lang geleden dat ik deze zag, maar maakte toen al behoorlijke indruk op me, want ben de titel ook nooit meer vergeten.
Het heeft zo'n triestige donkere gloed over zich heen die de jaren 30 goed weergeeft. Bijgestaan door een schitterende soundtrack die er soms opeens weer doorheen gehaald wordt. Paul Newman is een echte baas, speelde de sterren van de hemel die man. Jude Law als huurmoordenaar moest ik een hele tijd aan wennen, maar achteraf geef ik hem wel het voordeel van de twijfel. Het eindigt eigenlijk heel erg slecht voor het jochie, maar het lijkt hem allemaal minder te doen dan ik als zoon zou hebben. Maar ja, daar was de eindaftiteling al weer van RTL7. Niet nog even kunnen nagenieten van de mooie muziek. Sterren blijven staan.

Moet toch gezegd worden: Wat een mooie scene met Hanks en Newman daar in de stromende regen.

Wel heel erg traag, en bij vlagen moeilijk te volgen. Sfeervol.

Ook deze hoog-genoteerde maffia film kon mijn verwachtingen niet echt waarmaken. Slecht is de film zeker niet, maar meer dan aardig kan ik er niet van maken. Sfeervol is de film absoluut, mede dankzij het sterke camerewerk en de mooie fotografie. De film heeft een lekkere jaren 30 look, daarin slaagt het wel...

...Maar toch ook in wat punten niet. Zo vond ik het gewoon wat saai regelmatig. Het verhaal was niet echt boeiend en ook over Hanks kan ik weinig positiefs kwijt. Paul Newman was wel sterk trouwens, evenals Daniel Craig. Jude Law was dan wel weer minder. De muziek was wel aardig, al kan het niet tippen aan de score van Mendes zijn knaller (American Beauty). Aardig was het dus wel, maar bijzonder was het niet echt, jammer. 2,5*

Ik vond Road to Perdition niet geweldig, maar waarom de muziek van American Beauty hier mee vergelijken?

dezelfde componist toch?

ROAD TO PERDITION

Zeer hoogstaande film met een leuke cast.

Alhoewel ik niet vertrouwd ben met het maffia genre vond ik dit zeer geslaagd,echt traag was hij nu ook niet.Lleuk begin voor in de film te geraken.

Zeer fraaie muziek mooie gevechten dat shot in die badkamer met de glazen deur was echt geniaal.
Super prestatie van Tom Hanks weer Jude Law speelt ook mooi.

De film zat mooi inelkaar en had een zeer mooie sfeer.
Dus heb me zeer goed vermaakt,dus nr.10 in mijn top 10 verdiend 4.5*.

Hele mooie, sfeervolle maffiafilm, die anders is als alle andere maffia films die ik ken. Echt een sfeer die ik graag zie. Tom Hanks daar had iedereen van tevoren zijn bedenkingen bij, dat weet ik zeker. Hij draagt zijn rol goed. Hij komt toch niet echt over als een kille moordenaar, maar als vader is hij het belangrijkste in de film, en dat kan hij weer erg goed.

Daarbij komt nog mooie muziek en goede bijrollen, dus een sterke film.

Ondanks de grote namen, mooie shots en het boeiend verhaal is dit toch wel een kleine teleurstelling. Als geheel klopt het allemaal wel maar is het mij te braaf en te sentimenteel. Dit komt natuurlijk door het jongetje maar ook door Hanks die meer de brave vader speelt dan de rauwe gangster.

Ondanks dat is het een onderhoudende film met goede rollen van Craig en Newman, die het maffia-gehalte nog redelijk op peil weten te houden. De beelden en muziek zijn goed en geven een prima jaren '30 gevoel. Het drama wordt redelijk goed afgewisseld met actie en een aantal komische scenes waardoor het nergens traag aanvoelt.

Ondanks de teleurstelling toch nog wel 3,5*

Dit is volgens mij de meest onderschatte film ooit.
De sterkte in deze film ligt niet in de dialogen. Maar in de stilzwijgende passages zoals het pianoduet en de moord op Rooney . De chemie tussen Newman en Hank is perfect bij deze scene.
Ook wil ik graag even stilstaan bij het perfecte spel van de legendarische Newman. Zijn laatste film is ook één van zijn mooiste vertolkingen.

4.5* voor dit meesterwerk

Had een leuke aangename en gezellige avond door deze film.

Jaren geleden gezien en toen al weinig indruk gemaakt, en vanavond weer eens herzien en ik blijf het een flauwe film vinden.

Film probeert donker sfeertje neer te zetten maar slaagt daar maar niet in, Tom Hanks speelt nogal vlak en het zoontje is ook niet echt een natuurtalent. Aardige bijrollen van Law en Newman, rest blijft een beetje hangen tussen middelmatig en redelijk.

Scenario is ook vrij belabberd, jammer ook dat gekozen is voor het uitgangspunt van het zoontje, en wat te denken van die clichematige begin -en eindmonoloog die een eerstejaars filmacademiestudent leek te hebben geschreven.

Muziek vond ik overigens ook een minpunt, fantasieloze melodramatische pianoriedeltjes naar mijn mening.

Krappe 3 sterren vanwege mooie plaatjes en een enkele boeiende scene.

Vond het een erg ontroerende film, maar toch vond ik het gek dat het leek alsof de zoon niet veel verdriet had, bij zijn vader meer dan bij zijn moeder en broertje Toch was dit echt een hele goede film, het kwam wat langzaam op gang maar hij werd steeds en steeds beter.

4.0

Mooie film. Super geacteerd en een super verhaal. In het begin gaan ze niet naar het huis van die tante omdat hij weet dat daar iemand wacht. Dan gebeurt er heel veel en ben je het al vergeten als kijker (hijzelf ook) en gaat hij toch naar dat huis en hij wordt toch vermoord. Was wel erg onvoorspelbaar.Een dikke 5!

scène in de regen met de paraplus is echt magistraal!

Dit zijn de soort films waar je op zit te wachten, voordat je begint met kijken.