Pin (1988)

Klinkt niet onaardig.

Aardige goed gemaakte film. Heel lang geleden gezien.

Voor wat ik me kan herrinneren een slechte film die snel saai wordt, maar ik zal hem nog eens opnieuw bekijken.

In Februari uit op het label van Jan Doense.

5 Maart. Ik moet nog steeds 4 delen aanschaffen, binnenkort maar eens snel doen.

zo juist gekocht op de label van mr horror

was best wel vermakelijk

Niet spannend of angstaanjagend, maar wel heel erg interessant. Met plezier gekeken!

Alweer een erg goed genrefilmpje dat op het Mr. Horror label werd uitgebracht. Het label bracht in het verleden films van wisselende kwaliteit, maar Pin... is er toch duidelijk weer eentje die zich tot de betere releases mag rekenen.

Wie de synopsis leest verwacht misschien een horrorfilm in de stijl van Child's Play of andere dergelijke films waarin een tot leven gekomen pop mensen het leven zuur maakt. Pin... is echter van een heel andere orde. De focus ligt namelijk op het psychologische aspect - veeleer dan op spanning of bloedvergieten - en dat wordt door regisseur Sandor Stern heel slim en overtuigend naar beeld vertaald. Het resultaat is een verrassende film die hoofdzakelijk teert op karakteruitdieping en onderhuidse spanning.

Goede regie van Sandor Stern zoals ik dus al vermeldde, maar de kwaliteit van zijn film heeft hij voor een groot stuk ook te danken aan de acteurs die stuk voor stuk ijzersterke vertolkingen afleveren. Het personage van Leon steekt er net wat bovenuit en draagt de film. Leon is een gestoorde jongeman met een ziekelijke obsessie voor een pop die in zijn vaders praktijk gebruikt wordt voor medische doeleinden. Het is eigenlijk moeilijk te geloven dat David Hewlett, de acteur die Leon speelt, gezien zijn onmiskenbare talent nooit "echt" is doorgebroken. Gelukkig is zijn talent de Canadese cultregisseur Vincenzo Natali niet ontgaan. Zo werd Hewlett in al zijn langspeelfilms gecast, waarvan Cube allicht de bekendste is.

Zonder verder teveel te verklappen kan ik deze film aanraden aan mensen met een fascinatie voor psychologie en psychiatrische ziektebeelden. En natuurlijk ook aan mensen die houden van een goed opgebouwde en inhoudelijk sterke horrorfilm.

Redelijke horror film die meer thriller is.

Onderwerp is prima en verhaal ook.

Acteren was oo goed

3 sterren

Prachtige film. De sfeer, het acteerwerk en vooral het verhaal zijn geweldig. Ik wou 4 sterren geven, maar het eind is helemaal briljant.

Horror zou ik het niet noemen (psychologisch drama/thriller), dat lees ik ook al in andere reacties. Interessant/boeiend, is de film des te meer. Prima geacteerd, prima verhaal. 3.5*

Zeer sterke thriller met een prachtig einde. Aanradertje voor de liefhebbers!

Ben ik effe blij dat Norman Bates zich op de valreep nog heeft weten voort te planten.
Pracht thriller met inderdaad een heel mooi gevonden einde.
Vroeger werden dit soort films op het Video for pleasure label uitgebracht.
Jan Doense zou eens in die archieven moeten gaan wroeten, ik weet zeker dat daar nog meer van zulke toffe films zijn te vinden die anders in de vergetelheid geraken.
Dus wederom een toffe Mr. Horror, hulde en een driewerf hoera me dunkt

Sorry, ik heb hem per ongeluk in zijn geheel ''gespoilerd''.

Ik heb geen zin om het overnieuw te doen maar voor diegenen die hem nog niet hebben gezien, echt een erg goede thriller met zeer goede acteer prestaties en een geweldig einde.

De videotitel was "Psycho Dream". Invloeden van "Psycho" en "Magic" zijn merkbaar, maar toch weet deze psychologische horrorthriller zijn eigen stempel te drukken. Het is een intrigerende prent, vaak beklemmend en waarin thema's als incest en onderdrukte, verborgen verlangens aan bod komen. De vertolkingen zijn erg geloofwaardig. Het verhaal komt misschien wat traag op gang, maar als kijker wordt je nadien toch meegesleept in een klimaat van angst en terreur. Mr. Horror mag gerust nog meer titels van dit kaliber aan zijn collectie toevoegen. Een suggestie is "Magic" van Richard Attenborough met Anthony Hopkins, nog zo'n schitterende poppenfilm.

Eén van de zo vele horrorfilms die ik als klein ventje stiekem zag.

Vorige week na lange, lange tijd dus nog eens herzien en ik kende de film nog voor ruim 80 % uit m'n hoofd.

Totaal niks meer aan eigenlijk maar Pin is nu ook weer geen overdreven slechte film.

Broer en zus krijgen van kinds af aan een strenge opvoeding. Hun vader, een dokter, heeft in zijn dokterspraktijk een pop, Pin genaamd.
Als ze bijvoorbeeld iets mispeuterd hebben of raad nodig hebben laat de vader via buikspreken Pin tot z'n kinderen spreken.
Leon heeft een zeer goeie 'band' met Pin die met de jaren alleen maar sterker wordt.
Als de ouders omkomen bij een verkeersongeluk staan Leon en Ursula er alleen voor. Leon is stikjaloers als Ursula met jongens omgaat en zijn enige vriend is eigenlijk Pin.
Leon's obsessie voor/met Pin is een feit...

Een film over schizofrenie.

In feite wordt Pin niet eng of spannend en er zitten best wel saaie, langdradige stukken in.

Verwacht zeker geen poppenhorror à là Child's Play want dit is geen echte horror. Althans niet in die zin. Drama zou hier misschien ook niet misstaan?

2 *

Behoorlijk saaie horrorfilm, die inderdaad enigzins te vergelijken valt met Psycho. Maar waar Hitchcock de spanning voelbaar maakt, voel ik hier helemaal niets.

Het idee is best aardig en de acteurs doen hun best, maar het weet me gewoon niet te raken.

Jammer!

2,5*

Erg bijzondere horrorfilm. De thematiek van de doorgedraaide buikspreker hebben we natuurlijk al eens gezien in Dead of Night en Magic maar Pin weet toch weer een verfrissende benadering te geven. Wat vooral sterk is aan de film is de hopeloze toon waardoor je het personage van Leon de ''vriendschap'' van Pin absoluut gunt. Bovendien is de verstrooing in de seksuele ontwikkeling erg vaardig er in geschreven.

Fascinerend kijkje in de wereld van een gefrustreerde jongeman en zijn zus die onvoorwaardelijk achter hem blijft staan. het is vreselijk om te zien hoe ze eraan kapot gaat. Toch zijn haar beweegredenen begrijpelijk, hoe gestoord de jongen zich ook gedraagt.

Leon vond ik trouwens een beetje een vervelend personage. Ik begrijp dat zijn achtergrond ervoor zorgt dat hij doordraait, maar de opbouw is niet erg sterk: hij is van meet af aan al een beetje de weg kwijt. Ik kon niet meeleven met zijn personage, en telkens als hij zich zo vreemd gedroeg in bijzijn van zijn zus en haar vriendje begon ik hem minder te mogen. Dus in die zin was zijn personage wel weer goed.

Nee, uiteindelijk ging het lot van Leon's zus mij meer aan het hart. Haar scènes met haar vriendje hadden iets teders en ik gunde het haar ook echt om aan Leon's waanzin te ontsnappen.

De film kent weinig echt spannende momenten, maar de scènes waarin Pin opduikt waren aardig. Eng ding ook, die Pin", eerst als doorschijnende pop en dan als "man". Het verhaal loopt in de laatste minuten iets te voorspelbaar, vooral ook door het nadrukkelijk tonen van Stan's sporthorloge, en de beginscène die eigenlijk ook al het einde weggeeft.

De film heeft geen hoog tempo, maar blijft boeien, voornamelijk door de acteurs die hun rol goed spelen. Terry O'Quinn is altijd meer dan uitstekend, en vooral de 11-jarige Ursula wist goed te overtuigen, hoe kort haar optreden ook was. David Hewlett was erg goed in zijn rol, en Cynthia Preston was naast erg aantrekkelijk ook erg sympathiek.

Al met al was dit een zeer geslaagde film, meer drama dan horror, maar tot de laatste minuten zeer boeiend.

Wat een boutfilm!

Prima horrorfilmpje weer van het Mr. Horror Presents label, nummer 15 alweer. Al heb ik ze niet op volgorde gezien en moet ik er nog een stuk of 10 aanschaffen, blijkt de kwaliteit van de films over het algemeen vrij uitzonderlijk te zijn. Zo ook deze weer, want Pin was een schitterende tegelijkertijd heerlijk ouderwetse horrorfilm.

Meester in het scheppen van sfeer, de pop 'Pin' zelf is alleen al genoeg voor een gezonde portie horror, want dit filmpje was bij vlagen gewoon doodeng. Alleen de openingsscène al, waar een stel kleine kinderen een huis ziet waar een man (Pin dus) al dagen achter elkaar niet beweegt voor het raam.

De acteerprestaties zijn bij ieder personage subliem, de ouders in het begin van de film, het vriendje dat Ursula later in de film krijgt en Ursula en Leon zelf doen het ook geweldig. Nee, ook op dit vlak geen klachten.

Het is ook heerlijk om te zien hoe deze film uit 1988 de tijd neemt om alles plaats te laten vinden, pas na zo'n halfuur à 3 kwartier gebeurd het auto-ongeluk, terwijl de kijker zich geen moment verveelde.

En inderdaad, de film bouwt hartstikke goed op richting het einde, waar een wel érg mooie en tevens ook onverwachte finale volgt. Heerlijke climax na een heerlijk rustige horrorfilm. 4 sterren zijn op zijn plaats hier.

Redelijk thrillertje over een jongen met een enge pop. Nergens bijzonder, maar best sfeervol, standvastig geregisseerd en aardig geacteerd. Overmorgen weer vergeten. Dat wel, vrees ik.

Dikke 3*

Een zeer vreemde maar toch sterke psychologische horror / thriller met hier en daar wat 'Psycho' invloeden.

Geen splattermomenten maar toch erg sfeervol en creepy. De film kent een trage opbouw die de spanning stilletjes aan naar een climax brengt.

In het begin is er inderdaad weinig aktie te zien maar toch hangt er een constant bizar en eng sfeertje rond film waardoor ie eigenlijk zelden of nooit verveelt. Beetje bij beetje zien we Leon schizofrener worden en op die manier begint hij nog enger te worden dan die pop. Zijn vertolking en die van de rest van de cast is goed en op sommige momenten zelfs subliem te noemen.

Ook zijn er duidelijke verwijzingen in de film naar in die tijd gewaagde thema's zoals incest, abortus en onveilige sex. Langs de ene kant is deze film voor mij een drama dat het leven van de eenzaat Leon en z'n knappe populaire zus schetst na de dood van hun ouders maar langs de andere kant toch genoeg elementen om ook nog van een sterke horror te spreken.

Het einde van de film is ook een pluspunt. Misschien een beetje voorspelbaar maar toch op een creepy manier in scene gezet. Voor mij toch een zeer sterke horror die het niet van het vele bloedvergieten moet hebben maar meer van sfeer en suspense. Een dikke 4*

Prima film. Leuk om Terry O'Quinn, bekend uit The Stephfather, weer te zien in een rol die hem goed ligt. Doch, het grootste krediet mag vooral naar de, hier slechts pas 20 jaar jonge, David Hewlett gaan die een hele sterke rol neerzet.

Deze psychologische thriller eens bekeken en 'k vond het wel een goeie film. Het verhaal ontpopt zich goed en weet van begin tot einde te boeien. Ook de cast zat goed en speelde overtuigend. Ook de verschillende acteurs die de verschillende leeftijden speelden, waren goed gekozen en ze leken wel op elkaar. Ook leuk om Terry O'Quinn (bekend uit Lost) & David Hewlett (bekend uit SG-Atlantis) hier nog eens in hun jonge jaren terug te zien.

Voor de rest vond 'k het wel een origineel verhaal en de moeite is om gezien te hebben.

Aardig goede film met een spitsvondig verhaal, tenminste dat is mijn mening.

Is er iets los in de hoofden van de familie of is het een werkelijk levende 'pop' en hoe ga je dan met hem om? Ik bedoel daarmee, behandel je de 'pop' als een pop of als een mens?

En hoe zit het met de liefde van de zus, mag zij een relatie aangaan, of kan Pin dat niet aan vanwege het jaloerse karakter?

Vragen te over. Tijdens de film wordt langzaam de sluier op gelicht.

Het is dat ik de berichten hier niet van te voren gelezen had, anders had ik Pin waarschijnlijk links laten liggen. Want ik wilde een horror zien en dat is deze film absoluut niet.

De introductie doet nog even anders vermoeden, maar al snel krijgt de kijker een sfeerschets van een well to do Noord-Amerikaans gezin voorgeschoteld. Vader en moeder zijn beide overdreven beschermende ouders, waardoor de zoon en dochter des huizes nauwelijks sociale contacten hebben. Dan skipt de film een aantal jaar verder en blijkt dat de zoon hierdoor niet bepaald tot een gezonde jongeman is opgegroeid. Vanaf hier ontvouwt zich een vrij standaard thriller plot over een gevaarlijk paranoïde schizofreen persoon met ongezonde gevolgen voor de omgeving. Verwacht verder geen Child's Play; de pop Pin speelt slechts een passieve rol.

Sandor Stern doet dit allemaal niet onaardig. Het tikkeltje creepy landhuis draagt bij aan een sterke sfeer, waarbij het rustige camerawerk in het begin mooi aansluit. Vooral de rolstoel scene met Pin springt eruit. De cast zet de personages goed neer, waardoor de kijker een duidelijk beeld krijgt van hun karakters. Spannend wil het verder niet worden, maar dat is vrij in het begin van de film al duidelijk. Helaas heeft Pin het net niet in zich om tot iets bijzonders uit te groeien, voornamelijk omdat de film lijdt onder een soort low budget tv-film look. Het oogt allemaal erg flets, de soundtrack is totaal onopvallend en het camerawerk te eentonig. Alles blijft in hetzelfde lome tempo doorgaan; dat werkte in eerste instantie prima, maar op die manier bouwt de film niet naar een climax toe. De ontknoping valt daarom wat tegen.

Redelijke psychologische thriller kortom, die verder geen bijzondere indruk heeft achtergelaten. 3***

Prachtige psychoseksuele film die vele sterke, iet wat controversiële lagen bevat. De incestueuze toon en algemene seksuele lading (zelfs de pop met bijbehorende paranoïde schizofrenie heeft dat!) maken het tot een overladen werkje met een aantal krachtige spanningsbogen. Hewlett is akelig sterk als Leon en zodoende is het niet de pop die je vreest, maar de man áchter de pop.

Wow deze film was echt slecht, schandalig

Ik snap niet eens waarom er horror staat, dit was geen horror of thriller.

de acteurs vond ik niet eens zo slecht.

Enige pluspunt aan deze film voor mij is dat ik het nu gebruik als en slaappil, als ik niet kan slapen zet ik deze aan en binnen no time ben ik aan het slapen, ik gebruikte eerst the bone collector en nosferatu uit 1978. maar deze is veel beter

Tsja, het is maar hoe bang je bent voor poppen, buikspreekpoppen of in dit geval een anatomie-pop uit de praktijkruimte van de dokter.

Maar deze Pin maakt wel een nare indruk en dat zonder al te veel bloedvergieten, desalniettemin weten we al bijna zeker dat Pin vanavond terug gaat komen in mijn dromen, misschien dat een extra lampje aan vannacht hem nog weg kan houden.

Gruwel-missie geslaagd!