Buta to Gunkan (1961)

Gave rauwe film, waar toch af en toe nog wat humor in verstopt zit (b.v. de verwikkelingen nadat men een varken at en daarin een gouden tand vond!). Halverwege had ik wel wat moeite om mijn aandacht erbij te houden en om het verhaal te volgen, maar de scène met de varkens op het einde maakte een hoop goed!

Opvallend is dat in de film vrijwel geen (volledig) sympathiek persoon voorkomt (misschien de oom, maar die zien we slechts af en toe!).

De film deed me sterk denken aan Nagisa Oshima's Seishun zankoku monogatari' (Naked Youth), waarschijnlijk omdat deze zich in ongeveer dezelfde tijd afspeelt èn vanwege actrice Miyuki Kuwano die ik sterk vind lijken op Jitsuko Yoshimura in deze film.

Daar dacht ik nog dat Miyuki Kuwano óók in Onibaba zit, maar dát was dus Jitsuko Yoshimura!!! Twee druppels water die twee!

Leuk om eens gezien te hebben.

Ik ben geloof ik het meest enthousiast hier. Ik vond het een erg sterke film.

Mooie achtergrond om te beginnen. In het verarmde Tokyo leeft een sloppenwijk zo ongeveer helemaal op een enorme Amerikaanse marinebasis die daar is door de naoorlogse vredesverdragen. Vrouwen zijn tegen betaling "maitresse" van mariniers en er is een flinke hoeveelheid georganiseerde misdaad rondom de basis. In alles wordt handel gedreven. Ook in varkens als ineens varkensvlees veel op lijkt te brengen op de plaatselijke markt en alles is ergens wel verweven met die basis. Die achtergrond kan bijna als metafoor dienen voor de verwevenheid van Japan met de VS in die tijd.

De film heeft inderdaad wel wat weg van Oshima's Naked Youth (en ook van The Sun's Burial trouwens), al is deze film geschoten in fraai zwartwit cinemascope met prachtig camerawerk. Een film met donkere nauwe straatjes vol corruptie en misdaad. Uitbundig en rauw. Kilometers verwijderd van het ingetogen en subtiele Japan van Ozu, die de Amerikaanse invloed laat zien met een reclamebord dat even in beeld komt.

Ook vol met wrange humor en een hoogtepunt dat grappig, pijnlijk, over de top dramatisch en momorabel is. En een geweldige rol trouwens van Hiroyiko Nagato. (Op IMDB lees ik dat hij als kind al debuuteerde in een door onder meer door Mizoguchi geregisseerde propagandafilm uit de tweede wereldoorlog, in meer films van Imamura zat en tot op de dag van vandaag acteert (o.a. in Takashi Miike-films. Ik blijk 'm te kennen als de mannelijke hoofdrol in Akitsu Onsen van Yoshida van een jaar na deze, ik had 'm niet herkend).

4.0*