Tsigoineruwaizen (1980)

Suzuki, beste man, maak alsjeblief nog een nieuwe film.

Het blijft een wat rare situatie tussen Suzuki en mij. Z'n recente films vind ik geniaal, maar z'n oudere films doen het gewoon niet. Ook deze schiet te kort.

Ik hou het meest van Suzuki als hij helemaal durft te gaan. Zigeunerweisen is te beheerst en te braaf. Af en toe een beetje absurd, uiteraard is Suzuki's eigen stijl wel te herkennen, maar het is een verwaterde versie van z'n kunnen.

Ook een film die ik echt nergens over vond gaan. De relatie tussen beide heren en hun vrouwen boeit niet, de personages op zichzelf ook niet. Rest een hoop gebeurtenissen die nergens naar leiden.

Film duurt dan ook véél te lang. Visueel valt er weinig tot niks te beleven. Wel wat leuke visuele ideetjes (bellen naar elkaar in dezelfde kamer) maar de uitvoering is pover. Ook de soundtrack wist niet echt te overtuigen.

De film moet het hebben van spaarzame momenten, maar dat is echt véél te weinig voor een film van 140+ minuten. Jammer, Ik wil enorm graag meer Suzuki zien, maar z'n oudere films zijn één voor één tegenvallers.

1.5*

Vrij onnavolgbare film die waarschijnlijk een allegorie is op het veranderende Japan in de jaren '20. Zeer origineel en zowel flink afwijkend van zowel de latere als de eerdere Suzuki. Een film die bij mij wel meer kijkbeurten nodig gaat hebben omdat het nogal zoals Querelle opmerkt zijn eigen logica bezit en daar worstelde ik wel wat mee. Overigens is 4:3 gewoon het juiste beeldformaat hier. Maar goed: Een film die behoorlijk op zichzelf staat en vooral de inderdaad beklemmende sfeer en het gevoel dat alles ontspoort zullen me in eerste instantie bijblijven. Voorlopig zet in op dit cijfer maar dat kan weleens flink omhoog als ik over een paar jaar nog eens doe.