Patton (1970)

paar jaar geleden gezien, weet iemand of deze ergens te koop is?

Geniaale film!

Het George C. Scott speelt ook perfect.

Het karakter van patton word vanaf het begin al geniaal neergezet.

Als je een beetje geintereseert bent in WWII is dit echt een aanrader!

Hij speelt ook heel goed in the last days of patton...

Ik vind het geen "klasse oorlogsfilm" gewoon een film met een vervelende PATTON met weinig actie en dat voor een film van 170 minuten, zal heb zeker nooit meer bekijken: 2,5

Goede oorlogs film.

De film is eigenlijk erg sterk qua acteerwerk en het interessante verhaal etc. Maar de film duurt 170 minuten dus best wel lang. Op zich is het wel het kijken waard. Alleen is het soms best saai, traag en ook niet boeiend. Maar voor de rest is het toch wel een klein spektakel. Ik geef toch een 3.5.

Het gaat in deze film ook niet om de actie, maar om het karakter van patton.

Om dit goed neer te zetten snap ik best dat deze film 3 uren duurt.

Op zich wel een leuke film om te zien, dankzij een briljante performance van George C. Scott als Patton, die zichtbaar moeite heeft met autoriteit en herrie schopt i.p.v. diplomatie te bedrijven. Zeker knap gedaan, aangezien Patton niet geforceerd dwars gaat liggen, maar hij soms echt geen flauw benul heeft van zijn lompheid en gebrek aan vaardigheid, tot conformeren.

Op een gegeven moment beroept hij zich noodzakelijkerwijs steeds meer op zelfreflectie en daarmee gaat toch wel wat pit in deze film verloren. De film duurt ook veel te lang......

De film kent een paar mooie oorlogsscenes, maar het is toch vooral krijger en tevens de bezetene Patton die deze film nog enigzins de moeite waard maakt met zijn doldwaze, voor onmogelijk gehouden acties en gedrevenheid. Een 3*

Meesterlijk! Onwijs vaardig acteur!!!

Een film die me naar het einde toe steeds meer ging boeien. Prachtige openingsscéne ook! "Traditionally, Americans love to fight!" We krijgen direct het juiste beeld mee van Patton: een man geboren in het uniform. Naar het einde wordt steeds duidelijker dat Patton niet zonder de oorlog kan. Mooi moment vond ik wanneer hij na de Duitse overgave dan maar losjes de oorlog met Rusland verklaart.

Het camerawerk vond ik niet altijd top, meer bepaald de zooms die gebruikt werden vond ik niet echt een meerwaarde geven. Het spel van G. Scott maakt dat natuurlijk met gemak weer goed.

Al bij al leuke oorlogsfilm die eigenlijk niet écht over de oorlog gaat, maar over een man die langzaam tot besef komt dat er na de oorlog niets meer te wachten staat voor hem, en voor het te laat is zijn stempel op de geschiedenis wil drukken. En dit op zijn geheel eigen anti-autoritaire manier.

4 sterren!

Wat een geweldige film.

Dit heeft echt een diepe indruk gemaakt. Het is een verfilming van geschreven verhalen van Patton, die vele campagnes en opmars heeft geleid. In Afrika, Italië, Frankrijk en België. Het is ook verdomd interessant om deze film te zien, om alleen maar te zien hoe Patton verschillende aanvallen bedacht en in uitvoering heeft gezet.

Acteren was ijzersterk. C. Scott acteerde Patton zeer overtuigend. Ook van emotie's afwisselend; de ene moment de gevoelloze leider die niets om zijn mannen geeft en de andere keer bezorgd zijn mannen bezoeken. Ook zijn rivaliteit met Montgomery was komisch en om te snijden. Daarnaast ook met zijn troepen als zijn officieren een woord- en gedachtewisseling. En zijn haat over de Russen een goed voorbeeld is de scène bij het eind; toen de Amerikanen en Russen samen feest vierden - Patton had het erg naar z'n zin... Allemaal sterk gespeeld.

Om dan nog over de effecten en materialen te zwijgen. Zulke films zijn de klassiekers, denk dus aan Kelly's Heroes, Battle of the Bulge en A Bridge Too Far. Van zulke oorlogsfilms moet je het hebben, niet de oorlogsfilm van 1 tot 4 jaar oud, die geen fatsoenlijke slagveld kunnen presenteren zonder het te vergooien met belachelijke effecten.

Outfits, wapens, materialen (auto's, wagens, tank-vernietigers en tanks) zagen er allemaal prima uit. De tank-gevechten in Afrika en Frankrijk waren gruwlijk mooi op beeld (onderhoudende ontploffingen) en het camerawerk was goed, geen verwarring ontstond er door onduidelijk camerabeeld of wat dan ook. De beelden vond ik dus weinig storend of in aanmerking met veroudering te maken, het zag er allemaal prima uit! De landschappen tijdens wat rustigere momenten zien er prachtig en rustgevend uit, vlak voordat je een kogel door je heen krijgt althans.

Prima verhaal, uitstekende effecten, acteerwerk goed. Heb me dus prima vermaakt en erg geïnteresseerd naar zitten te kijken.

8 Awards + best picture: Zéér terecht!

Zeer aardige film.

De film toont in het eerste deel een aspect waar zelden films over gemaakt zijn; de oorlog in Afrika.

Alleen daarom al interessant! Bovendien zien we nog de onderlinge competitie tussen de Britse en de Amerikaanse generaals. Zulke prestatiedrang heeft er voor gezorgd dat alles net wat rapper ging, en dat men de manschappen meer ging motiveren.

Daarna zien we operatie Fortitude, waar ook zelden iets over gezegd wordt in films. En ook het Ardennenoffensief komt aan het bod.

Ik vind alles zeer mooi geïllustreerd zijn. Wie twijfelt aan de echtheid hier van, dit is een van de enige films die op een persoon gebaseerd zijn die geen negatieve kritieken kreeg van familieleden en mensen die hem kenden. Werkelijk alles dat aan bod komt is waarheidsgetrouw.

Een groot nadeel is dat de film eigenlijk te kort is. Men moest hier minstens een uur extra in gestoken hebben (Lawrence of Arabia is bijvoorbeeld ook 228min, en Das Boot 293min). De film vliegt eigenlijk te veel voorbij, en bepaalde zaken worden helemaal niet, of nauwelijks getoond. Zo mocht men voor de herverovering van Frankrijk wel wat meer tijd uittrekken, evenals voor het Ardennenoffensief.

Iets dat zelf helemaal niet getoond is, is dat Patton bijna in Tsjechië zat, en verder wou oprukken naar Rusland. Verder kwam in de film zijn afkeer voor de Russen maar zeer lichtjes aan het bod.

Hij is dan ook een van de weinige generaals die wel graten zag in het voorstel van Reichspräsident Donitz:

Dat plan hielt in dat men de nazi’s buiten spel zou zetten, en intussen de Wehrmacht en de SS zou hergroeperen. Vervolgens zou men met behulp van de geallieerden de Russen eerst verdrijven uit Duitsland, en dan hen helemaal Europa buiten schoppen.

Nuja, de Wehrmacht stelde over land niet veel meer voor, en de SS’ers die overbleven waren ook al zo goed als op het einde van hun krachten (de meeste van die overblijvers waren trouwens Vlamingen, Nederlanders en Fransen, die na een paar jaar ploeteren in de oostfrontmodder intussen ook wel oorlogsmoe waren)

Patton werd voor het provoceren van de Russen, en het prijzen van de vechtlust van de Duitsers en de nazi’s uit zijn ambt ontgeven. Hij moest terugkeren naar Amerika … maar kwam in verdachte omstandigheden om het leven. Er wordt vermoed dat hij uit de weg is geruimd door hogerop.

En het zijn net die dingen die ik te veel mis. Men wou een beetje te veel vanalles tonen, maar men toonde eigenlijk niets.

Helemaal niet.

Hoe snel de geallieerden naar Berijn reden maakte niets uit. De bolsjewieken zouden er toch eind april 45 geweest zijn, of de Amerikanen nu op 100 of 1000km van Berlijn waren verwijderd.

De tactiek die Patton gebruikte om snel terrein te maken in Frankrijk was trouwens niet origineel.: Rommel had de tactiek (“Blitzkrieg”) in 1940 al toegepast bij de invasie van Frankrijk. De Britten die gingen komen helpen mochten direct terug op hun boten stappen waarmee ze net aan wal waren gekomen.

Als Hitler toen niet de dwaze beslissing genomen zou hebben om de Britten te laten ontsnapen (als gunst, om goed te staan bij het Britse volk, en zo te kunnen praten over bondgenootschap of vrede)had Rommel eind Mei 1940 honderdduizenden Britten, Fransen, Belgen en Nederlanders tot krijgsgevangen kunnen maken.

Bon, tot zover mijn bespreking over de inhoud en het thema van de film

In het begin heb je nogal de indruk dat de film propagandistisch is. Uitspraken als “alle real Americans love to fight” en vooral “That’s why Americans have never lost and will never lose a war.” moesten duidelijk de vechtlust bij de kijkers aanwakkeren. Bij het maken van de film zat Amerika in Vietnam verwikkeld in een gevecht dat ze wel aan het verliezen waren!

Maar later in de film ebt dit Amerikaans-patriotische gevoel weg. Ook omdat de hoofdpersoon het aan de stok krijgt met de Amerikaanse politieke machten.

Overigens is de film zeer mooi gefilmd en zijn de locaties zeer goed gekozen. Neem bijvoorbeeld dat gevecht tegen die tanks in Afrika. Beter dan dat kan je een oorlogstafereel toch niet verfilmen?

Mijn complimenten voor de keuze van de muziek. Het is in deze film niet zo’n belangrijk onderdeel, maar de momenten waar de muziek er wel in voor komt worden daardoor nog net ietsje meer in de kijker gezet.

Ik had het eigenlijk niet verwacht, maar er worden ‘vreemde talen’ in deze film gesproken. Aardig wat zinnen Duits, en ook een zinnetje Frans tussendoor. Bij ‘wereldfilms’ uit deze tijd toch niet echt evident.

En George C. Scott heeft die Oscar zeker verdiend. Een rol die hem op het lijf geschreven was. De anderen spelen ook uitmuntend. Alsof ze er allemaal bij waren. Om een of andere reden krijg ik bij dit soort grote films steeds het gevoel dat de omgevingen motiverend werken bij de cast.

Kortom; Zeer goed uitgewerkt, maar het verhaal kon veel beter gebracht worden. Wel bizar dat deze niet in de top250 staat.

4,0*

Ik zal me maar beperken tot deze twee citaten. Maar hoe kom je daar nou bij?

Moviemeter is ook een informatieve site.........

1) Ik zal het anders formuleren: Ik heb zelden films gezien van de Duitsers in Afrika. Naar mijn gevoel gaat het gros van de oorlogsfilms over de strijd in Europa.

2) Het laatste kwartiertje liet hij enkele keren uitschijnen dat hij tegen het bolsjewisme was. Men mocht het einde van de film nog wel wat rekken (dus met meer aandrang tegen de Russen, verwerkt in het persoonlijke aspect)

1) Als je op Tobruk, El Alamein, Rommel .... zoekt kom je toch al een aantal tegen, maar zijn er veel meer. Dus je kan weer even vooruit .

2) Zijn houding tegenover Russen tijdens het feest is anders ook treffend gedaan.

1) Ik zie dat dat allemaal kleinere filmpjes zijn. Die heb ik nog niet gezien. Desalniettemin zal ik er wel eens eentje bekijken over Rommel. In mijn ogen een van de beste leger-aanvoerders die er ooit was.

2) Dat wel, maar in het echt was er veel meer. Zo is ie na het Ardennenoffensief opgerukt tot bijna in Praag! Berlijn liet ie mooi links liggen, omdat hij respect had voor de nazi's. Hij wou vanuit Praag door gaan naar Rusland. Het heeft de Amerikanen veel moeite gekost om de eigenzinnige generaal tegen te houden.

Ook na de oorlog liet hij constant in zijn ongenoegen horen. Veel luider dan dat dat in de film is getoond;

En dit onderstaande is ook niet opgenomen in de film. En dat is wel spijtig, want ik zou het razend interessant gevonden hebben.

Ik vermoed dat ze niet durfden om Amerika en de legerleiding zwart te maken, aangezien deze film de mensen net vaderlandsliefde en respect voor het leger moest bijbrengen. (voor Vietnam)

2) Inderdaad hadden ze in deze film ook nog Patton van na de oorlog kunnen verwerken i.p.v. een aparte, misschien dan overbodige film Last Days of Patton, The (1986) waarin wel het ongeluk en overlijden te zien zijn als ook het prijzen van gevangen Duitse soldaten. (Maar dus niet een mogelijke aanslag, waarschijnlijk is die film dan gebaseerd op de officiële verklaring).

Had gemakkelijk gekund in die 170 minuten.

Maar men had er ook een film van 240min kunnen van maken, en dan had men alles nog beter kunnen illustreren.

Sterke oorlogsfilm/biopic, die het vooral moet hebben van het acteerwerk van George C. Scott: hij IS gewoon Patton. Daarnaast bevat de film goed camerawerk: de omgevingen zien er werkelijk prachtig uit en de gevechten worden goed in beeld gebracht. Ondanks dat de film 170 minuten duurt heb ik mij eigenlijk zelden verveeld, het is heel boeiend om naar te kijken, onder meer omdat Patton een interessant persoon is. Kortom, Patton is een hele sterke film waar weinig mis mee is.

Prima film over Patton.

Voor zo'n lange film is hij uitstekend uit te zitten.

Verhaal is boeiend en spannend.

Weer een klassieke biografische oorlogsfilm over de typische driftkikkerige generaal genaamd Patton. Cynisch, meedogenloos enz. We nemen zo een kijkje in zijn leven, en zo zien we hoe hij, zoals vele andere machthebbende generalen, samen met zijn peleton het ene land na de andere bezet. Eigenlijk een soort Adolf Hitler, maar dan geen lafaard omdat hij wel steeds met zijn leger meegaat, aan andere kanten is het wel een laffe meedogenloze hond, maarja: welke generaal is dat nou niet. De film is ook een combi met stevige oorlogsscenes en erg interesante toespraken en plannen die hij houd. Het einde als je ziet hoe hij uiteindelijk afdruipt is erg indrukwekkend.

Zeer boeiende oorlogsfilm.

4,0*

Uitstekende film en prachtig beeld gebracht op blu ray over het leven van Patton. Ik kan het geen klassieke oorlogsfilm noemen, daar het te weinig aankomt op actie. De film draait vooral om Patton en zijn tactiek en karakter. Prima in beeld gebracht, maar als echte oorlogsfilm mist ie net dat beetje finesse.

Patton begint met een speech die meteen een soort toon zet voor de kwaliteit van de rest van de film. Het is een specch die bij vlagen erg sterk is en bij vlagen zwak, volgepropt met sterotype uitspraken. Onsterfelijk is natuurlijk: "Now I want you to remember that no bastard ever won a war by dying for his country. He won it by making the other poor dumb bastard die for his country.". Andere stukjes waren gewoon zwak,een beetje alsof de schrijver niets nuttigs meer weet te melden, de inspiratie een beetje kwijt raakt.

Dat gevoel had ik ook bij de film. Soms sterk, soms zwak. Soms boeiend, soms vervelend waardoor mijn aandacht verzwakte.

Een voorbeeld van de zwakte vond ik de enorme stereo-type Montgommery. Overdreven geaffecteerd neer gezette, hooghartige brit. Als dat wat genuanceerder was gedaan, dan was de competitieve relatie tussen de beide bevelhebbers, Patton en Monty, veel boeiender geworden.

Hoe dan ook, ik vind het een boven gemiddelde film, waarvan ik niet helder kan krijgen of ik dit nu als biografie of 'gewoon' als oorlogsfilm moet betitelen. Het schommelt er een beetje tussen, wat het ook wat moeilijk maakt er een goede beoordeling aan vast te plakken. Enerzijds wordt er een korte episode uit het leven van Patton verteld, andezijds is dit ook een beetje een weergave van een deel van de oorlogsgeschiedenis, compleet met originele zwart-wit beelden.

Moeilijk, moelijk weer.

Het kijkvermaak dan, is prima, afgezin van de stoorpuntjes die ik hierboven al meldde. Ik zet deze film voorlopig op 3,5.

Een markante prima donna en romantische held in een verkeerde tijd met zijn eigen grote waffel als grootste vijand. Een soort all American hero of iets dergelijks. Scott weet dat met zijn robuuste en tegelijkertijd gesofisticeerde voorkomen mooi vorm te geven en zo heb je een karakter en carrière waarmee je redelijk wat film kunt vullen. De opening met de enorme vlag en speech is alvast sterk.

Het gedeelte in Afrika is daarentegen wat aan de moeizame kant. Wanneer Patton onder druk komt te staan, ontstaat een interessanter portret. Vooral het moment dat hij zich zorgen maakt om Hitler's lot is net zo geweldig als tekenend voor de man. Het Duitse perspectief is een kleine meerwaarde en de slagvelden zijn nog altijd prachtig. Mooie vent, die Patton, in al met al een onderhoudende bio.

Naar aanleiding van de aankoop van het vervolg op deze film 'Last Days Of Patton', deze prent nog eens opnieuw bekeken.

Het is en blijft een indrukwekkend schouwspel, vooral de verscheidene slagvelden alleen al lonen de moeite om deze prent eens te bekijken.

Ook de vertolking van George C. Scott is een van de beste rollen ooit.

En tenslotte, wat ik niet eerder vernoemde en toch wel belangrijk vind in een film als deze, de Duitse personages spreken ook Duits !!!

Een boeiende biografie die terloops gruwelijke beelden van de tweede wereldoorlog laat zien. De charismatische George C. Scott is indrukwekkend (hij lijkt zich volledig met zijn complexe en gedreven personage geïdentificeerd te hebben) als generaal Patton. "'Patton' is pure reclame voor de Verenigde Staten en de onaantastbaarheid van dit land en de glorie van oorlog zien", las ik ergens. Helemaal mee eens, maar ik vond de film fascinerend omdat ik in mijn ogen zat te kijken naar een omstreden malloot of oorlogsgek en tegelijk een communicatief vaardige persoonlijkheid.

Als je de toespraak overslaat hou je nog een heel lange film over. De vervolgfilm The last days of Patton hadden ze gemakkelijk in deze film kunnen verwerken. Waarin ook heel duidelijk naar voren komt, dat hij, voor zijn gevoel tegen de verkeerde aan het vechten was. Hij had bewondering voor de Duitsers en was desnoods de strijd tegen de Russen aangegaan, en was er misschien helemaal geen koude oorlog geweest, die hij dus al zag aankomen.

Hoewel een aantal (goede) gevechtsscènes in deze film, toch hoofdzakelijk een (gedeeltelijk)portret over generaal Patton en dus zeker geen echte oorlogsfilm. Kan interessant voor 2e WO-liefhebbers, danwel voor liefhebbers van biografische films. Niet slecht gemaakt, maar voor mij zeker geen volgende keer, daarvoor is hij veel te langdradig en overdreven lang. Een film over een krijgsheer waar ze veel aan te danken hebben gehad maar die ook heel eigenzinnig en bruut was. Zoiets had in twee uur ook wel gekund. 3.0 .

Paar weken terug gekeken. Heb erg genoten van het acteerwerk van George C. Scott. Heb hem hiervoor alleen in Dr. Strangelove gezien, daarin vond ik hem ook erg goed! Kan er niet veel woorden over kwijt, gewoon een heerlijke film; mooie beelden en een geweldig drama rondom de omstreden generaal George S. Patton, die compleet geobsedeerd is met oorlog voeren, daar erg goed in is maar wiens intenties vaak niet worden gewaardeerd. Het gestoorde maar tegelijkertijd intrigerende karakter van Patton wordt uitstekend neergezet.

Dat was een zware zit. Alleen al het eerste halfuur is bijna niet doorheen te komen en dat had danig invloed op de rest van de prent die me geenszins in een ijzeren greep hield. Het is veel te eenzijdig en bovenal overdreven langdradig. Daarnaast vind ik de diepgang in het personage van Patton werkelijk bedroevend, zeker in een prent van bijna drie uur. Dialogen boeien verder nauwelijks, de oorlogsscenes zijn vaak saai en enige vorm van sfeer is ver te zoeken. Patton komt niet aan en dat staat in schril contrast met Papillon, waarin Schaffner wel de juiste snaar wist te raken. Ronduit teleurstellend: 2,0*

Ik kende eerlijk gezegd generaal Patton niet. Wel enkele van z'n veldslagen zoals in Noord-Afrika en het Ardennenoffensief. Als Amerikanen een film over WO II maken is dat meestal over de strijd in Frankrijk, waaronder de landing in Normandië. Ik wist dus niet wat ik moest verwachten van deze film die toch al uit 1970 dateert. Het leek me een lang episch verhaal te worden met de zoveelste blik op de oorlog.

Ik werd meteen verrast door de opening met een overweldigende speech van Patton voor de Amerikaanse vlag. Niet alleen was dat beeld een mooie opener, qua beeld dacht ik even dat ik een film aan het zien was van eind jaren '80. Het lijkt veel eerder op films als Full Metal Jacket of Platoon (qua stijl, andere oorlog natuurlijk) dan op bvb Dirty Dozen (3 jaar eerder) of MASH (zelfde jaar).

Nog te vermelden is de vertolking van George C. Scott. Hij kan het mankement van de lange tijdsduur vrij goed opvangen met z'n prestatie. De makers zorgen niet per se voor een puur Amerikaanse beleving (uiteindelijk gaat het over een Amerikaanse generaal) maar geven ook een duidelijk beeld van de gebeurtenissen op weg naar de bevrijding van Europa. Met de strategieën, de groffe bek van Patton, zijn verhouding tot Montgomery en de Russen en de reactie van de Duitsers.

Jammer van het einde wel. Er wordt enigszins verwezen naar het einde van Patton door die kar tegen de auto te laten rijden en het ietwat op opzet te doen lijken. Maar de echte Patton stierf wel degelijk doordat vrachtwagen tegen zijn auto reed, en dat al in december 1945. Waarom ze dan niet aansluitend de scène hebben laten zien is mij een raadsel. Misschien om het heroïsche van dit historisch figuur te benadrukken en niet te eindigen met z'n dood? Om complottheorieën geen voeding te geven? Omdat het Amerikanen zijn die een happy end willen? Ik weet het niet.

De film viel beter mee dan verwacht. Vooral de commentaar op de lange zit, hield me wat tegen. Het duurt inderdaad bijna 3 uur, maar het viel nog best mee. Zoals gezegd kunnen de vertolking van Scott en de beelden van de oorlog nog veel goedmaken.

Amerikanen hebben heel wat films gemaakt die afspelen in Azië, in de strijd tegen de Japanners. Verder ook veel films waar de strijd in de lucht en op zee wordt uitgevochten. In Italië, Duitsland ...... ben niet zo oorlog-kenner, (helaas is Bart Simpson, niet meer op site, The Great Escape (1963) haha) maar dit klopt volgens mij niet.