Tokyo.Sora (2002)

Niet verrassend dat vele mensen aan deze film voorbijgaan. Informatie is zeer moeilijk te vinden, en het commercieel gehalte van deze film is bijna nihil.

Anderzijds is het één van de aangrijpendste films die ik dit jaar gezien heb. De film volgt 6 vrouwen in hun eenzaamheid, allen aan de start van een belangrijke relatie in hun leven. Tokyo.Sora heeft naast de 6 hoofdrolspelers ook nog Tokyo als personage, dat altijd en overal duidelijk aanwezig is. Niet het blitse Tokyo van Lost In Translation, of the vuile Tokyo van Miike, maar Tokyo als stad waar mensen wonen en leven, ruisend en voortkabbelend in de achtergrond.

Naast Dolls is dit waarschijnlijk één van de mooiste films die ik al gezien heb, hoewel hij totaal andere middelen gebruikt. Niks kleurenpracht, of feerieke locaties, maar prachtige shots, overweldigende composities en bijgestaan door een verassend subtiele soundtrack van Yoko Kanno.

Daarnaast is dit één van de enige films die bij mij enig medeleven met de personages heeft kunnen opwekken. De fouten die ze maken zijn dagdagelijks, en daarvoor ook niet destructief qua aard, maar je hebt constant het gevoel dat je hun leven zoveel kan vermakkelijken door zelf even in te grijpen. Als je de verwoede pogingen bekijkt van een meisje om de aandacht van een man in een wasserette te krijgen, en je daar tegenover je eigen machteloosheid plaatst ... sterk.

Wel nog even meedelen dat de film extreem traag is, hoegenaamd "geen verhaal" heeft, en geen "character progression" zoals dat dan zo mooi heet. Als je je openstelt, kijk je recht in de ziel van de personages, maar je zal zelf je best moeten doen, want al te veel wordt er niet voorgekauwd.

Laten we zeggen dat ie legaal enkel via Japanse import te verkrijgen is. Al bestaan er natuurlijk andere middelen (en ik spreek niet over Hong Kong). Be creative

Net teruggezien, en als ik kon deed ik er nog 5* bovenop.

Niet alleen toont de film hoe leeg en zinloos eenzaamheid kan zijn en hoe warm en broodnodig sociaal contact soms is, de film toont ook hoe leeg en zinloos sociaal contact kan zijn, en hoe warm en broodnodig eenzaamheid soms is.

Deze film is alles en niets, maar bovenal uiterst subtiel en vertederend, en prachtig vormgegeven. Uniek in presentatie en eenvoud, en daarom een volle 5* en plaats 4 in m'n top 10.

Je schrijft er erg mooi over. Het lijkt ook over een essentieel deel uit het leven te gaan. Komt hoog op m'n must-see lijst en ik zal via een Japanse contact het proberen te importeren als het niet te duur is. Moeten er alleen niet spoilers om dat voorbeeld van de wasserette.

Veelbelovende regisseur ook.

Bof, niet echt ... maar een zeer klein onderdeeltje van de film. Heb em zelf trouwens net besteld bij cdjapan.co.jp . Engelse subs op de DVD.

Cool, maar is wel 34 dollar, dan kan ik beter eerst zien of de film voor mij ook 5 sterren waard is of iig 4.5 wat ik wel verwacht opzich.

Eindelijk heb ik hem dan gezien! Lang gezocht, en OH was mijn redding

Had de film wel anders verwacht, en moest daarom even wennen. Heb je soms wel is, als je iets verwacht van een film en het is anders dat je echt even moet acclimatiseren.

Maar ja, toen ik eenmaal in de film zat (zat er wel direct in, maar 'voelde' hem niet gelijk ofzo), was het echt schitterend. Het voelde als een soort impressionistisch schilderij. Je voelt de sfeer en ziet eigenlijk heel gewone mensen hun dingen doen. (Het lijkt wel gewoon uit het leven gepakt zeg maar). Maar dit word op zo'n manier vastgelegd dat dit op het eerste gezicht niet eens voelbaar is. Pas als je je echt openzet voel je hoe eenzaam die mensen zich voelen. Ze praten wat over koetjes en kalfjes en hebben niet eens echt door hoe leeg hun leven is (Op het eerste gezicht). Dit alles wordt op zo’n vertederende manier vastgelegd dat ik de hele film mee heb zitten lachen, terwijl ik eigenlijk ook verdrietig werd.

De film moet je niet zien als een verhaal, maar meer als een vastlegging van emoties.
De muziek was nihil, maar daardoor juist op de juiste plekken aanwezig (soms hoopte ik op iets meer, maar achteraf is het goed zo:)). Die losse pingeltjes op de viool af en toe waren echt schitterend

Het rare was dat de film soms gewoon heel rustig doorkabbelde en mij meenam in een sfeer van rust. En soms me echt heel diep raakte en ik echt met tranen in mijn ogen zat te kijken.
Ik had echt niet door dat ik in mijn kamer die film aan het kijken was, zat er echt helemaal in.
Wat heel vreemd is als je ineens een geluid op de gang hoort en 'ontwaakt'.

Het moment dat Yuki en die andere rennen, is wel zo vertederend dat ik het stiekem haast niet droog hield, maar dan uit puur geluk met een tikkeltje weemoed ofzo:P
Ik voelde echt gewoon precies op mijn gemak met die scene ..

Het zet je aan het denken over je leven en hoe leeg sommige dingen wel niet zijn.

Een film die ik niet snel vergeet en die me nu al dierbaar is, heel dierbaar


5*

Mooi berichtje danuz . Nu de rest nog overtuigen

Volgens mij is overtuigen best moeilijk bij deze film Je voelt het of je voelt het niet. Als je het niet voelt is het een registratie van saaie gegeven, als je het wel voelt, dan krijg je zo'n bericht als hierboven

Damn, moet hem eens zoeken...

Ben zeer benieuwd, hopelijk heb ik 'm spoedig in huis!

Prachtige film, situaties die uit het leven gegrepen zijn. Het indruk willen maken op een bepaald persoon, de moeilijkheidsgraad door sociaal met iemand in contact gekomen en o zo herkenbaar. De band die zich ontwikkelde tussen mij en de hoofdpersonen was erg sterk al moet je er wel je best voor doen als eerder vermeldt.

Zoals OH ook aanhaalde, soms heb je het gevoel dat je hun leven zo kan vermakkelijken door zelf in te grijpen, daar was ik ook getuige van aangezien mijn band met de hoofdpersonen.

De 6 hoofdpersonen ontmoeten elkaar niet maar hebben o zo veel gemeen. Een film die persoonlijk veel voor mij is gaan betekenen en nog nooit zo'n film gezien die voor mij een steun in de rug is en laat zien; je bent niet alleen.

5* zonder twijfel en verplicht mij tot puzzelwerk in de top van mijn top10. Over mijn top 10 gesproken; wat was 2002 een ongelofelijk goed jaar!!

Nog een poster van deze sublieme film.

One of the official Japanese Movie Posters

Bovenste is natuurlijk veel mooier. En OH Ishikawa heeft geen nieuwe filmprojecten in het vooruitzicht, weer terug naar hetgeen waar zijn reputatie groot is; commercials. Maar ik verwacht dat hij in de toekomst wel weer van zich laat horen.

Dit had ik dus precies zo. Doordat de gebeurtenissen die plaats vinden in deze film zo allerdaags (en herkenbaar)zijn krijg je het gevoel alsof je als een soort van geest constant bij deze dames aanwezig bent, met als gevolg dat je enorm gaat meeleven met alles wat er gebeurt. Hypnotiserend bijna.

De verwachtingen waren na alle positieve reacties erg hoog, en als ik eerlijk ben dacht ik voor ik aan de film begon niet dat hij ze kon waarmaken. Gelukkig is niets minder waar.

Tokyo.sora bewijst dat om de kijker te ontroeren niet allerlei fratsen nodig zijn, de kracht zit hem in de herkenning en het realisme van de gebeurtenissen. 4,5*

Waar /hoe is deze te krijgen?

http://www.cdjapan.co.jp is hij meen ik te verkrijgen.

Alleen de soundtrack nog volgens mij, Onderhond heeft misschien gewoon erg veel geluk gehad.

Mijne komt uit het centrum van Tokyo/Tateyama maar daar heb je erg weinig aan denk ik.

Ontdek froogle. cdjapan en yesasia blijven the place to be voor dit soort films. Wel erg prijzig, dus ik raad je toch aan hem eerst "ergens anders" vandaan te halen, gezien het toch geen film is die iedereen zomaar zal liggen. Samen met Tori en Tenshi no Tamago wel m'n meest geliefde DVDs

Mooie score Chr.S

Ik heb zo het idee dat hij me wel zal bevallen, maar € 35 is wel wat veel voor een blinde aanschaf. Zou A-film de film niet tzt uitbrengen?

Eerlijk gezegd, ik denk het niet. Dit is echt een film die onder alle radars doorglipt. Informatie op google is erg schaars, dat zegt meestal al erg veel, volgens mij heeft hij verder ook nog nooit op festivals (buiten Japan ?) gedraaid. Daarnaast zijn de meeste kritieken (itt hier) niet super lovend. Film stond eerder op Moviemeter dan op IMDb (pas 2 jaar na release datum) en als je de stemmen van beide sites samentelt kom je op 35 ...

Daarnaast een first time director en een cast die weinig naam heeft (maar één popidol, maar niet het type dat buiten Japan bekend is). Maak zelf de keuze

Ach, ik doe eens gek. heb 'm besteld.

. Ben benieuwd.

Vandaag binnen gekregen, ben benieuwd wat dit voor het gemiddelde betekend.

Veel hoger kan het niet meer

Gisteren herzien trouwens, ik weet weer erg goed waarom deze in m'n top 10 staat. Ik vind de volgende quote nog steeds zeer treffend:

Er zit een zekere waarheid en echtheid in deze film die voor mij uniek blijft. Simpele zaken met diepe achtergronden, en diepere zaken met simpele uitkomsten. De kijk die je gegund wordt op de dames is gewoon geweldig relativerend en ontluikend.

Veel plezier ermee Reinbo

Nog snel binnen gekregen Reinbo. Cdjapan?

Herziening is nodig voordat ik tot een definitief oordeel kan komen. Het is niet bepaald alledaags, of eigenlijk juist wel...

Zes alleenstaande vrouwen worden op bijna documantaire achtige wijze gevolgd. Elk shot is vormgegeven als een snapshot, waardoor we het erg ongespeelt oogt en we erg dicht op hun huid kunnen kruipen. We zien hoe hun leven aan ze voorbij trekt. Er gebeurt vrijwel niets bijzonders in hun leven: (ze drinken water, wassen hun handen, gaan naar school of naar de wasserette, hebben enkele onhandige ontmoetingen.) en daar ligt dan ook eigenlijk het probleem. Ik raakte niet, zoals andere hier, ontroerd door hun eenzaamheid, wel vond ik het een intrigerend kijkje in een voor mij onbekend Tokyo. (Ik snap nu best waar die hoge zelfmoordcijfers vandaan komen.) Maar het is een beetje als met 2001. Als je niet geraakt wordt door de schoonheid van de ronddraaiende ruimteschepen blijft er weinig over. Nu die film vond ik de eerste keer het saaiste wat ik ooit gezien had maar tegenwoordig staat hij net in of net buiten mijn top 10. Hiermee wil ik aangeven dat je stemming en verwachtingspatroon een grote rol kunnen spelen bij het kijken en beoordelen naar en van een film. Tokyo.Sora doet het wel een stuk beter de eerste keer.

Ik vond het al met al een integrerende en mooie film, die mij helaas niet heel diep raakte. Een soort minimalistische Magnolia. Voorlopig 3,5* maar er zit misschien meer in. Aan de andere kant heb ik wel begrip voor 0,5* stemmers, al denk ik dat die de film na 20 minuten voor gezien houden.

Net herzein, mooie film, prachtige fotografie, maar het verhaal blijft erg mager. Raakte wel iets meer geroerd, maar maar ik hou het op 3,5.

Goede film. Inderdaad eentje die de nodige inspanning vergt. Het alledaagse leven van een aantal inwoonsters van Tokyo - op het eerste gezicht - alledaags verbeeld. Door de manier waarop ze opgaan in een schijnbaar volledig langs elkaar levende stad raak je inderdaad toch vrij persoonlijk met ze betrokken, knap . De veelal stuntelige pogingen tot communicatie zijn mooi uitgewerkt (meisje bellend op de badkamervloer over haar schrijfambities, eten ruiken van de buurvrouw, de kat (!), etc.), maar ook iets te droog en afstandelijk ofzo. Als ik een Asano in Taste of Tea met een voormalige jeugdliefde zie haspelen doet me dat bijvoorbeeld veel meer.

Misschien heeft het met inlevingsvermogen te maken, maar júist die ietwat apatische levenshouding van de personages staat me hier een beetje tegen. In een feërieke setting als die van Bin-jip werkt zoiets perfect, terwijl ik me met deze mensen een moeilijker weet te identificeren.

Toch een ruime 3,5*, want mooie momenten zijn er genoeg (de dronken renscène!) en de film groeit als het ware tijdens het kijken. Eindscène is in al z'n subtiliteit zelfs prachtig. Het onvoorwaardelijke enthousiasme van de heren bovenaan deel ik echter niet helaas, daar blijft het iets te beschrijvend voor.

Weet niet wat ik moet stemmen...beelden zijn mooi! Ik kan de hoofdpersonen niet uit elkaar halen. Zal de film eens weer zien als ik meer ervaring heb met Aziatische cinema.