Tokyo.Sora (2002)

46,80 bij Sazuma.com

Ik moet en zal deze film zien!

Erg, heel erg mooi. Zeker geen film voor iedereen, want je wordt als kijker aan het werk gezet. Je krijgt kleine inkijkjes in het moeizame, maar alledaagse leven van zes jonge vrouwen. Inkijkjes die je zelf een plaats moet geven. Soms raken de levens terloops elkaar. De kracht van de film zit 'm juist in het alledaagse. Leven is voor veel mensen niet eenvoudig en dat uit zich meestal niet in grote dingen, maar juist in kleine banale.

Het laatste half uur barst de film open (al klinkt dat veel pompeuzer dan ik het bedoel) en dat ontroert me. Juist omdat ik al die alledaagse worstelingen gezien heb.

De erg spaarzame muziek is wonderschoon. De shots zijn dwars, maar erg zorgvuldig en mooi.

Prachtfilm.

4.5*

Bizar dat deze film zelfs de programmeurs van het IFFR ontglipt is trouwens. Al viel me wel op dat het veelgelezen DVDbeaver 'm ook ontdekt heeft.

Ik zie helaas geen DVD release komen in Europe en VS voorlopig, maar gelukkig heb ik hem al tijdje thuis met wat uberhippe postcards .

5 * zonder twijfel, zal binnenkort wel stukje schrijven al is veel al gezegd.

Me met veel pijn en moeite door deze film heen gekeken. Wat jammer van de tijd die ik er in gestoken hebt, werkelijk nergens wordt de film ook maar een seconde boeiend. De man (Ishikawa) was eerst een reclame spotje maker, en ja dan maar direct een debuut van meer dan 2 uur.

Bij Dead Leaves werd mij door onderhond verteld dat ik maar naar bruisende breiclubjes moest. Deze film is uitermate geschikt om op dat soort clubjes te vertonen.

En diep dat het zit

Bij jou kennelijk meer dan bij mij

Ach dat zou dan nog altijd beter zijn dan een debuutfilm van 2 uur van iemand die geen reclame heeft gemaakt

Tokyo.Sora is zo'n film die mij weer vertrouwen geeft in de moderne cinema. Een minimalistich meesterwerk over eenzaamheid en leegte en de behoefte aan warmte en contact. Het is allemaal pijnlijk herkenbaar. Het leven is soms ondraaglijk. De film heeft een geweldige verhaalconstructie/opbouw en een heerlijk kabbelend tempo. Tokyo.Sora is een film die me troost biedt. Ik begin met een 4,5*, maar die 5* lijkt me bij een herziening haast onvermijdelijk.

En zo eindelijk 20 stemmen

Vreemd, maar 't is toch een beetje "mijn" film

Ja maar de 21ste stem is gelijk een 0.5*, zonder enige redenatie gewoon weggeknalt. Nou ja, weer herzien en weer met tranen in mijn ogen gekeken naar deze rustige, maar o zo geniale film die prachtig blijft.

Wat een film wat een film. Hoogtepunt blijven de 2 renscenes, maar er zijn nog zoveel andere hoogtepunten. Zover je van hoogtepunten kan spreken. .

Ik ben even wat blokjes om rennen, heb ik behoefte aan.

http://www.imdb.com/title/tt0781511/

http://www.su-ki-da.jp/

De nieuwe film van deze regisseur. Zal me benieuwen.

De trailer staat onder "yokoku" trouwens. Ziet er weer machtig uit. Heb wel zin in een nieuwe film van deze regisseur, als is het afwachten of hij .Sora ook maar enigszins kan evenaren. Gezien de trailer gaat hem dat aardig lukken ook.

De wallpapers op de site zijn werkelijk prachtig! Als dit niet briljant wordt, eet ik mijn... schoen op.

Staat al gewoon op Moviemeter hoor, alleen is hij niet meteen te vinden via de zoek . Hier.

Heb hem al gevonden

Nog niet genoemd is de scene tussen dat meisje en die kerel over dat gerecht bereiden. Erg spontaan, waardoor het aanstekelijk werkt en je zelf wel moet meelachen.

Knap gedaan .

Tijd dat weer eens wat echte filmfans dit meesterwerkje gaan bekijken. Heb denk ik al een goed slachtoffer op het oog

Ik heb er al zin in Na Su-ki-da verwacht ik hier ook veel van

Originele maar moeilijke film. De film kent erg weinig samenhang, en dat breekt dit stuk cinema voor mij op. Als kijker moet je denk ik meegezogen worden door de bijna hypnotiserende beelden en de zo gewoon lijkende gebeurtenissen. Mij lukte dat niet. Inhoudelijk valt er weinig te beleven, en het zijn dan ook de scenes met de dialogen (en dus letterlijke 'inhoud') die mij het meest bekoren. Helaas zijn dit er niet zoveel. De ontwikkeling van de personages is erg rommelig. Feitelijk is er geen ontwikkeling, je ziet dat ene stelletje bijvoorbeeld wel weer terug in beeld komen, maar wat betreft gesprekken komen ze niet echt 'verder'

Pluspunten vind ik enkele scenes. Die dialoog in de scene over hetzelfde boek in de wasserij is schattig te noemen. Net als de liefde tussen het meisje die haar bh extra opvult en de fotograaf, aandoenlijk en best ontroerend. Het drankgelag en de hardlooppartij van de twee meiden is interessant, vooral het lopen is uitstekend gefilmd. Jammer alleen dat dit op zichzelf staat, ik had liever gezien dat de gebeurtenissen en onderdelen die ik hier opnoem in de context van een 'normale' film hadden gelegen. Nu haal ik deze dingen er expres uit, omdat de zweverige, onsamenhangende en chaotische 'rest' van de film mij vrijwel alleen maar heeft verveeld

Ik denk ook dat de regisseur teveel personages heeft gepakt. Er schijnen zes meiden in de film een hoofdrol te hebben gespeeld, maar alleen de twee hardlopende meiden en het bh-opvulmeisje hebben een enigszins blijvende indruk op me gemaakt

Het is wel te prijzen dat de regisseur een erg originele manier van filmen tot uitvoering brengt, helaas werkte het voor mij niet helemaal

1,5 ster

Een film die aanzet om 'm direct *nog* een keer te kijken, want je wordt als kijker behoorlijk aan het werk gezet. Tokyo.Sora wisselt voortdurend tussen lange, uitgesponnen scenes en scenes die soms niet langer lijken dan een flits. Dit maakt de verhalen en de karakters soms moeilijk te volgen.

Maar goed, los van dit wordt er wel een mooie en ontroerende film op je losgelaten, die het moet hebben van de kleine gebaren en ongemakken. Tokyo Trash Baby deed nagenoeg hetzelfde maar concentreerde zich op één persoon, Tokyo.Sora toont ons eveneens hoe je je in het immense, krankzinnig drukke Tokyo toch buitengesloten en eenzaam kunt voelen. Terwijl de hoofdpersonen elk op hun eigen manier proberen om toenadering te zoeken, en wanneer zo'n contact dan toevallig toch plaatsvindt (Yuki en Yoko die zich bezatten en een stuk gaan rennen bijvoorbeeld) is het des te ontroerender. Hetzelfde geldt voor de 'wasserette-scene'. Op het moment dat het contact er is, wordt het meteen ongemakkelijk, met wat onhandig geknik en geglimlach. Maar misschien wel de aller- allermooiste scene zit hélemaal aan het eind: wanneer het meisje wat dag in dag uit niet meer zegt dan "alstublieft" als ze tissues uitdeelt (die zonder enig contact uit haar hand worden gegrist, of waar gewoon stijf voorbij wordt gelopen), met hete soep langs gaat bij haar buurvrouw. Een piepklein gebaar, maar in Tokyo.Sora, die toch voortdurend de gemiste kansen van de hoofdpersonen laat zien, is het echt midden in de roos.

Door het verhaal zo als een legpuzzel te tonen was ik soms wel even behoorlijk de draad kwijt, dat was jammer. Vandaar dat ik 'm voorlopig op 4* zet, maar Tokyo.Sora schreeuwt (lees: fluistert) wel om herziening.

Zojuist gezien. Chaotisch maar volgens mij opzettelijk zo. Ik kreeg in iedergeval het idee dat de regisseur juist opzettelijk de kijker in de war probeerde te brengen om zo de overweldigend verwarrende realiteit van het leven over te brengen op de kijker.

Het duurde dan ook even voor ik door had wie wie was maar het totaal plaatje is er een die nogal wat indruk op me heeft gemaakt. Een bruut eerlijk en misleidend simpele blik in het leven van 6 eenzame mensen.

Zeker 1 om nog vele malen te kijken en een runner up voor mooiste film die ik ooit zag. Zal hij Shiki-jitsu van zijn troon kunnen stoten? We zullen zien...

iig 4.5 sterren.

Prachtige film die de eenzaamheid en leegte van de mens op treffende wijze in beeld brengt. Alle 6 de vrouwen lijken zo uit het leven gegrepen, hun handelingen zijn alledaags waardoor je je honderd procent betrokken voelt, hun leed en geluk kan ook immers jou treffen. De shots zijn net als in su-ki-da erg mooi en net als het verloop van de film niet erg kleurvol maar wel met uiterste precisie gekozen.

Waar su-ki-da vooral om liefde draaide, draait het in sora vooral om eenzaamheid en het pakte me toch net even meer, mede omdat ik nog nooit een film heb gezien die dit zo goed in beeld bracht. Geluk maar ook vooral verdriet komt in deze film vaak voor zonder oversentimenteel of ongeloofwaardig te worden, erg knap. Evenals su-ki-da krijgt ook deze de volle mep en hierdoor is Ishikawa één van m'n lievelings regisseurs geworden en ik kan dan ook niet wachten op z'n volgende film.

5*

Evenals Su-Ki-Da laat deze film meteen een grote indruk achter. En ook deze vraagt meteen om een herziening.

Een prachtige, rustige, maar o zo emotionele film. Ik keek al een lange tijd uit naar Tokyo. sora en What Time Is It There? (beiden zelfde thema: eenzaamheid). Maar waar WTIIT? enorm tegenviel wist deze film mij wel te raken.

Schitterende en pijnlijke verhalen die licht verweven zijn. Nergens overdreven of vervelend. Het schijnt toch een beetje mode (of zit ik hier helemaal verkeerd?) te zijn om zoveel mogelijk verhalen in één film met elkaar te laten kruisen. En waarom zou dit vervelend overteveel moeten zoals bijv in crash(2004) of magnolia als Ishikawa het ook zo kan?

Vooralsnog 4,5 dikke sterren, maar een herkijkbeurt vereist.

Sterke film over eenzaamheid in de grote stad die dit uitgekauwde thema toch weer fraai en overtuigend in beeld brengt. Het kan zich wat mij betreft meten met het betere werk van Tsai Ming-Liang en overtuigt mij veel meer dan bijvoorbeeld Café Lumiere van Hiao-hsien Hou. Zeer ernstig, maar hoopvol. Verheug me al op Su-Ki-Da van dezelfde maker.

Ik wil deze graag zien, maar 28 euro is me toch iets te gortig...

Iemand enig idee of deze inmiddels ergens enigzins betaalbaar te krijgen is?

25.55 euro inclusief verzending.... Via het internet in ieder geval

Niet echt duur dus voor een import dvd uit Japan.

Voor een DVD is dat nog altijd veel te duur naar mijn mening. Meer dan 15 euro geef ik er sowieso niet aan uit.