Fanatic (1965)

Suspense zonder Hitchcock.

Cinematografisch gezien steekt deze thriller met Powers, die gevangen wordt gehouden door een oude vrouw, netjes in elkaar. Omdat regisseur Narizzano geen Hitchcock is maar wel graag die sfeer wil uitademen, laat hij de camera regelmatig scheefhangen. Het mag weinig baten.

Ondanks de degelijkheid, het vermakelijke gegeven en de goede acteerprestaties weet de film nergens echt van de grond te komen. Er blijft een (k)luchtig gehalte vastzitten aan de spanning. Iets waar bijna alleen de echte 'master of suspense' mee kon wegkomen, vanwege de genialiteit die de regisseur van deze film ontbeert.

Redelijk.

Aan het goede acteerwerk van de cast en het leuke gegeven ligt het in ieder geval niet, maar uiteindelijk is dit maar een matige horrorfilm. De aanwezige dreigende sfeer is er nochtans aanwezig, maar de spanning ontbreekt wat. Vooral naar het einde toe gaat de regisseur heel simplistisch te werk die de film niet ten goede komt. Beetje jammer gezien de goede vertolkingen van Tallulah Bankhead en Stefanie Powers. 5/10

De jonge Amerikaanse Patricia Carroll reist naar Engeland om te trouwen, maar maakt eerst een beleefdheidsbezoek aan Mrs. Trefoile, de moeder van haar overleden verloofde. In het afgelegen landhuis van de fanatiek religieuze weduwe wordt Patricia echter opgesloten, omdat Mrs. Trefoile haar verantwoordelijk acht voor de dood van haar zoon en haar ziel wil zuiveren. Na een reeks psychologische en fysieke beproevingen escaleert de situatie tot een dodelijke confrontatie tussen gastvrouw en gevangene.

"Fanatic" is een atypische Hammer-thriller die meer leunt op psychologische terreur dan op gotiek. Silvio Narizzano’s debuut baadt in claustrofobie, versterkt door het afgelegen landhuis en de religieuze obsessie van Mrs. Trefoile. Tallulah Bankhead domineert als de gestoorde matriarch; haar over-the-top spel wisselt zoetgevooisde dreiging met maniakale bloedlust. Stefanie Powers is een geloofwaardige tegenspeelster, al blijft haar personage lang naïef. Richard Mathesons script balanceert tussen spanning en melodrama, met momenten van ongelijke toon. Visueel sober, maar effectief in zijn beklemmende sfeer. 3,25/5