Da Uomo a Uomo (1967)

Een erg goede film. Een absolute klassieker.

Mede door de schitterende muziek van Ennio Morricone.

Wow, wel 2 stemmen op deze klassieker. Let niet op het gemiddelde, ik heb zelf 4* gegeven.

Het ultieme wraak verhaal, in het Leone sfeertje met Lee van Cleef als schurk die er door zijn maten is ingeluisd.

Zeer originele shoot outs.

Kill Bill blijkt hier veel van gejat te hebben (?)

Gezien zijn reputatie, heeft deze zeker meer kijkers nodig.

Deze film hoort zeker in het rijtje thuis van de beste spaghettiwesterns uit de jaren 60. Boeiende verhaallijn, ijzersterke rollen van Lee van Cleef en John Philip Law. Naast de gebruikelijke gunfights is er op de goede momenten ook tijd voor een goed staaltje humor. Kortom, een "must see" film voor iedere western liefhebber.

4* voor deze prachtige film

Drie commentaren die de film erg goed vinden, drie stemmen, en toch zo'n laag gemiddelde, deze zag ik laatst liggen in een winkel dacht ik, eens naar kijken...

Het is een zeer goede film. Ik ben geen western liefhebber. Maar vond het een prachtige film, met een goed verhaal erin. Misschien word ik ooit een western liefhebber. Lee van CLeef in deze film in top vorm

"DEATH RIDES A HORSE"

Zeer goede western; slechts 5 stemmen... onbegrijpelijk.

Leuke Spaghetti Western, maar geen klassieker binnen zijn genre. Deze film kan dan ook niet in de schaduw staan van de Leone's en Corbucci's. Toch jammer, ik had hier iets meer van verwacht.

3.5*

Jazeker, en dat 'geleen' van Tarantino gaat me zelfs een beetje tegenstaan na het zien van deze schitterende spaghettiwestern. Kill Bill's Old Klingon Verb "Revenge is a dish served cold" komt uit de mond van Van Cleef (bijna letterlijk overgenomen), het gezoem op de ogen + flashback bij elke ontmoeting met een badguy lijkt ook uit deze film te komen, het wraakmotief uit Kill Bill zou ook uit deze film kunnen komen, maar het belangrijkste element dat Tarantino uit deze film geleend heeft is de werkelijk verbluffend coole score van Ennio Morricone; 1 van zijn beste! Ik vind Death Rides a Horse verplicht voer voor elke westernliefhebber. Coole muziek, aangenaam rap tempo, gave personages, fijne shootouts, prachtig gebruik van over-the-top weerselementen (plensbuien, harde wind + plus veel stof/zand), een fijne sfeer en een leuk wraakplot (met enkele te vergeven 'flaws') maken Death Rides a Horse tot een enorm vermakelijke western. Slechts 9 stemmen tot mijn verbazing. En dat terwijl de Nederlandse dvd voor 10 Euro bij Rodisc te verkrijgen is. No-brainer aanschaf wat mij betreft! 4*

Ik zie tot mijn verbazing dat de dvd daar niet meer te verkrijgen is. Bij play.com kost de dvd 9 Euro zelfs, dus niet erg.

Eh... dat is toch gewoon een gezegde? Volgens mij van origine Italiaans, maar zelfs wij kennen hem in het Nederlands.

Dat wist ik niet. Ik associeerde het automatisch met Kill Bill, ook vanwege de andere elementen. Heb jij deze trouwens al gezien Wouter? Jij bent toch een liefhebber van het genre?

Weet het niet zeker of ik hem ooit in mijn jeugd zag. Heb de dvd; één van de tientallen spaghettiwesterns die ik nog in de kast heb liggen.

Toch maar eens tijd vrij maken dan...

Had ik die luxe maar.

Death Rides a Horse is een fantastische western; zonder twijfel 1 van de beste non-Leones, die ik gezien heb.

Ryan: My gun. [Warden retrieves Ryan's gun]

Ryan: Thank you... Now, the bullets.

Prison Warden: The bullets?

Ryan: Twenty- seven. Fifteen years ago, you put 'em in one of those bottom drawers there.

Prison Warden: Twenty seven. You have a good memory.

Ryan: Well, sometimes its not difficult. I still had six in my gun and 21 in my belt. If they hadn't double- crossed me, the count had been a little bit different...

je gaf hem 4,5*.

Ja?

Prima western, die vooral door Van Cleef en Morricone de moeite waard is.

***

Inmiddels bij dvdoutlet zelfs voor 6 euro. Die gok durf ik wel te nemen.

Heb hem zojuist gekeken na de dvd inderdaad gekocht te hebben bij dvdoutlet. Overigens geen geld voor zo'n mooie film, maar MGM mag van mij wel eens die pictogram menu's de deur uit doen!

Over de film zelf kan ik kort zijn. Uiterst vermakelijk wraak-verhaal met hele sterke rollen van Van Cleef en Law.

De meesterlijke muziek van Morricone versterkt bepaalde gevoelens/emoties precies op de juiste momenten, maar we zijn niet anders van hem gewend. Al met al een must see voor de spaghetti-western liefhebber.

Van mij had de actie zelfs nog wat meer gemogen, maar met het huidige resultaat kan ik ook prima leven!

Erg lang geleden dat ik een film had gezien, deze had de eer. Kan zich wat mij betreft makkelijk meten met andere grotere en bekendere westerns, en doet mijn mening over dit genre nog sterker staan: er is haast niks beters en mooiers te vinden. Lee van Cleef in een prachtige rol en Law doet het ook aardig. De sets en locaties zagen er ook weer prachtig uit. Vooral El Viento op het laatst, maar ook de dorpjes waar de mannen langskomen waren zeer mooi. Het eind mocht er ook zijn, heerlijk over the top. Nadelen zijn hier weer schaars, misschien alleen de geluidskwaliteit op momenten, vooral de score klonk af en toe erg slecht, terwijl de deuntjes wel weer erg leuk waren.

4,5*

Heb je het nu over de score of de geluidskwaliteit van de dvd?

1 van de beste scores allertijden wat mij betreft.

De geluidskwaliteit ja, met de score is inderdaad heel weinig mis.

Middelmatige western kan niet op tegen de klassiekers als Once Upon a Time in the West en de Dollar-trilogie. Had er meer van verwacht!

Goeie western met van cleef

Ook enthousiast geworden door Ramon en Dogie; maar even aangeschaft. Wordt vervolgd.

Ah, eindelijk weer eens een nieuwe western gezien die me uitstekend bevalt! Was toch alweer even geleden. Ik ben overigens geschrokken van de overeenkomsten met Kill Bill. Overweeg zelfs serieus die beide delen van stem te verlagen na Death Rides a Horse gezien te hebben. Tarantino heeft nog net geen scène-voor-scène remake gemaakt van deze film, maar daar is de kous dan ook wel mee afgedaan. Zelfs een quote is letterlijk overgenomen uit deze film, wat Ramon K al aangeeft maar Wouter tracht te weerleggen. Dat lijkt me echter niet op te gaan; met ál die overeenkomsten tussen beide films zou het wel héél toevallig zijn wanneer hij voor die quote niet ook deze film als inspiratiebron heeft gebruikt.

Over de film zelf. Het plot is een zoals je het kan verwachten bij een western. Reeds binnen 5 minuten had ik door hoe de rest van de film er in grote lijnen uit zou gaan zien. Dat weet je echter wanneer je een western gaat zien en mag de pret ook zeker niet drukken. Deze ietwat onbekende prent durf ik wel een van dé westernklassiekers te noemen. Stoere scènes, erg mooi camerawerk (viel me eigenlijk pas echt op tijdens de climax), mooie typische westernpersonages.. waarbij Lee van Cleef duidelijk in zijn sas is als Ryan. Het moment waarop Bill en Ryan samen hun weg door het Mexicaanse dorpje schieten is een duidelijke verwijzing naar The Good, The Bad and the Ugly. Wat de film ook onderscheidt is de uitermate fijne score van Morricone. Maar ik ben nu eigenlijk bezig aan een herhalingsoefening van het bericht van Ramon K hierboven. Eigenlijk alleen maar pluspunten, of het moet zijn dat John Phillip Law misschien niet helemaal op zijn plaats is als tough guy. Maar dat is slechts een geringe aanmerking.

Ik zou zeggen ga dit zien, heb me uitstékend vermaakt en heb het idee hier een klein stukje (genre-)filmgeschiedenis gezien te hebben. 4.5*. Nog steeds voor een paar euro te koop bij dvdoutlet, is een blinde aankoop inderdaad wel waard.

Dat gaat natuurlijk te ver. Met Kill Bill bedoel je?

Death Rides a Horse

Lady Snowblood

Five Fingers of Death

Als je deze drie films gezien hebt (uit drie verschillende wraakgenres) dan kun je je wel voorstellen waar Tarantino nu zijn inspiratie voor Kill Bill vandaan heeft gehaald. Maar een remake is Kill Bill echt niet omdat alle wraakfilms binnen deze genres toch wel op eenzelfde manier worden opgebouwd. Tarantino refereert naar hele genres, en naar zijn favoriete films refereert ie misschien een tikkeltje directer. De conclusie die ik in mijn eerste post hier trok was wat voorbarig. Het grootste probleem dat ik met Tarantino heb is zijn geleen van soundtracks. Muziek is vaak een essentieel onderdeel van de beleving van een film, en ook de soundtrack van een Kill Bill maakt mijn filmbeleving wat intenser. Maar de muziek werkt in de oorspronkelijke film vaak nog veel beter. 1 of andere Duitse film (kan even niet op de titel komen) heeft ook een keer de Tierssen soundtrack van Amelie overgenomen. Echt een doorn in mijn oor!

Maar ben wel blij met je waardering voor deze relatief onbekende spaghetti-western! Een persoonlijke favoriet.

"Tarantino heeft nog net geen scène-voor-scène remake gemaakt van deze film, maar daar is de kous dan ook wel mee afgedaan." was dan ook een beetje een overstatement om aan te geven hoezeer ik geschrokken was van de vele overeenkomsten. De muziek, die besproken quote, niet eens zozeer het wraakmotief maar wel de wijze waarop het uitgevoerd wordt (een voor een afwerken van een lijstje van mensen uit een oude herinnering), en uiteraard de wijze waarop de flashbacks in beeld komen (met muziek en 'dat rode gedoe'). Uiteraard is het geen remake, ook geen losse remake of iets dergelijks, maar er is wel zoveel leentjebuurt gepleegd (of wellicht 'ode aan') dat ik de vergelijking wilde trekken. De overige voorbeelden heb ik jammer genoeg niet gezien.

Maar inderdaad, die uitspraak ging te ver. Bewust, dat wel. Bij deze verduidelijking. En een persoonlijke westernfavoriet is het absoluut!

Good Bye Lenin. Yann Tiersen deed van beiden films de score en gebruikte zelfs al voor Amelie veel eerder geschreven materiaal van een album. Het is gewoon een bepaald pianostuk wat ie weer gebruikte voor een andere film, doen zoveel componisten. Buiten dat pianostuk is het een compleet andere score dan die van Amelie.

Dat is dus een heel ander verhaal dan Tarantino en hergebruik van Morricone.