The Notebook (2004)

Ik kan me er wel iets bij voorstellen hoor. Een echte mannenfilm is het niet, maar wel een prachtige drama/romantiek- film. Ryan Gosling vond ik erg goed spelen overigens. Veel kerels zullen er natuurlijk wel over struikelen.

Als ze uiteindelijk voor Lon had gekozen, was het wel een bout film geworden zeg. Noah en Allie zijn perfect voor elkaar, dat spatte van het beeld af.

Dat is gelijk ook het enige wat deze film aanvaardbaar maakte

Vooral dat opoe gedoe door de film heen was tergend en onnodig.

Tergend misschien, onnodig was het niet.

Tergend, onnodig? Nee man, dat vond ik juist de kracht van deze film. Prachtig om te zien hoe dat mooie, jonge koppel zoveel jaren later was.

Mwoah ik vind van wel, waarom zit het er in godsnaam in? Om te laten zien dat ze nog steeds van elkaar houden, ondanks de rimpels en dementie e.d.?

Totaal niet de chemie van Gosling en McAdams.

Ik vond dat ook wel een toevoeging voor de film, en zeker ook voor de personages van Allie en Noah. Jammer genoeg werd dat aan het einde iets te lang gerekt, dat had van mij niet gehoeven.

Geeft juist aan hoe diep de liefde zat voor Allie. Er is geen mooiere manier om je liefde te tonen dan door middel van zelfopoffering.

Tsja, ik vind het onnodige zoetigheid, maar vooral tempododend. Het laatste kwartier duurt gewon veel te lang.

Alsof je een stel opaatjes en omaatjes nodig hebt om aan te geven dat het wel goed zat tussen Allie en Noah.

Beetje kort door de bocht, en hoewel ik je over de laatste 15 minuten gelijk geef, vond ik het in de rest van de film absoluut geen onnodig iets.

Nou ja, ze presenteren het hier wel alsof het een grote verrassing is dat die opoes eigenlijk Allie en Noah zijn. Iets wat natuurlijk vanaf de 1e seconde al vrij duidelijk is.
Het is in ieder geval niet mijn manier van filmen. Dat is duidelijk nu denk ik

Nee hoor. Deze opzet van het verhaalstructuur heeft gewoon met het boek te maken. In een boek komt zoiets al sneller verrassend, en ik ben blij dat Cassavetes, het boek toch goed gevolgd heeft.

In het boek werd dat inderdaad anders gebracht. Wat dat betreft lijkt het veel op het boek, maar ik ben wel blij dat Cassavetes er een heel stuk bij heeft toegevoegd wat ik dus heel erg miste in het boek.

Het Belgische weekblad HUMO schrijft deze week 'romantisch sprookje, vol clichés van het genre, maar goed geacteerd', en geeft 2,5* op 4* - wat hier gelijk staat aan 3,125* op 5*. Dat lijkt me een stuk realistischer en correcter dan de score om MM, waar de film toch wel zwaar overgewaardeerd wordt...

Dat is maar één persoon die de recensie schreef en die stem er aan vastplakte, toch? Hier zijn het er 2709.

Als je HUMO al als maatstaf durft te nemen dan doe je ook eerder een poging om in het memorabele user topic te komen. Beetje het niveau van de Veronica gids die HUMO.

Precies Naomi_Watts.

De tijdschriften beoordelen films, vind ik, op belachelijke manieren. Een regelrechte flopfilm krijgt 3/5 terwijl een topfilm 2/5 krijgt. Het zijn ook maar mensen die dit beoordelen, en smaken verschillen.

En Boenga neemt dus maar regelrecht aan dat wat er in het tijdschrift staat, helemaal klopt, en iedereen die deze film wel waardeert, is volgens hem/haar dus verkeerd?

Sorry, ik kan hierin geen logica terugvinden.

Precies, dat is wat ik bedoel. Je kunt de mening van één beoordeler niet naast de gemiddelde score van inmiddels 2711 mensen zetten.

Bij aanvang van deze film verwachtte ik een soort Grease-achtige film met flinterdunne personages en een afgezaagd liefdesverhaal. Maar niets bleek minder waar. Weliswaar een mierzoet liefdesverhaal en misschien wel wat voorspelbaar, maar het heeft me toch zo'n 2 uur lang vermaakt. Vooral het einde maakt toch wel indruk. Mooi! 4*

De setting in deze film is adembenemend. Je waant je echt terug in de tijd.

Goed geacteerd, prachtig verhaal. Alle ingredienten voor een hele mooie film.

4*

Met het oog op 'waar me me bezig te houden wanneer ik met pensioen zal gaan' (nog een dikke 20 jaar), koop ik vrij veel DVD's op (in de hoop dat er over 20 jaar ook nog DVD-spelers zullen bestaan). Ik bazeer me daarbij op wat ik enerzijds elke week bij de Humo-filmbesprekingen lees (NB: Humo is toch net iets anders dan het gemiddelde tv-blaadje), en vergelijk anderszijds de Humo-sterren met die op MM. En feit is dat ik me in grote mate in de Humo-opinie kan terugvinden.

The Notebook is daar een prima voorbeeld van: ik vind alle boeken die ik van Nicholas Sparks las buitengewoon goed. En helaas, deze film komt helemààl niet in de buurt...

Oké. Maar je moet jezelf niet gaan vergelijken met een recensie uit een filmblad.

En bazeer is met een s = Baseer.

Niet gaan verbeteren als je het zelf ook niet weet, het is 'baseer' (met 1 s dus).

Wat een afgang!

Dat wil ik ook helemaal niet doen, hoor. Maar als ik mezelf kan terugvinden in die recensie, mag ik dat toch even melden...? En me er op baseren...

Ik vond deze film zo saai dat ik hem halverwege afgezet heb.

Ik heb me erdoorheen moeten drinken.

Joera, Mikey, bedankt voor de steun...

Eindelijk, tussen al die tegenstand vind je nog iemand die deze film niet wist te waarderen.

vanavond op 2 be (belgie)