Tremors 4: The Legend Begins (2004)

Meestal zijn franchises rond deel 4 al bij een erbarmelijk en ronduit bespottelijk niveau. Tremors 4 valt in dat opzicht nog best mee. Dit deel ging vanavond vanuit de videotheek mee en ik moet zeggen; net als de vorige twee sequels is het allemaal nog best geinig. Niets hoogstaand en zeker niet zo leuk als de eerste film, maar het blijft toch amusante pulp. Personages en plot zijn allemaal inwisselbaar, maar de humor, de actie en een prima Michael Gross maken de film alsnog best de moeite waard. Van mij mag de franchise nog wel doorgaan.

3 bescheiden sterren.

Deze film had ik opgenomen en ik kan opnames maximaal een half uur langer opnemen dan de aangegeven uitzendtijd, maar zelfs dat half uur bleek niet genoeg omdat RTL7 eerst nog ruim drie kwartier bezig was met het uitzenden van pijltjesgooiende bierpensen met van die mayonaisenekken en patatkoppen

Ik heb dus niet de hele film kunnen zien, maar op basis van wat ik wel gezien heb hoef ik daar ook niet rouwig om te zijn. Qua sfeer is dit geen schim meer van het vermakelijke eerste deel uit de reeks. Het acteerwerk is van een wisselend niveau en de grappen zijn te flauw.

Geen echte stem aangezien ik de film dus niet als geheel kan beoordelen (een einde kan een film nou eenmaal nog een beetje maken of breken), maar ik zat op koers voor een 1,5 á 2,0*

Deze film oogt heel erg low budget, het lijkt wel een goedkope tv-film. De setting waarbij men teruggaat naar het wilde westen is leuk bedacht, maar niet zo goed uitgewerkt en totaal niet overtuigend. Men tracht om de spanning en dreiging van de aardwormen uit het eerste deel te herhalen, maar iedereen die de vorige films gezien heeft weet natuurlijk wat te verwachten. Gelukkig zijn de lelijke CGI monsters uit het tweede deel hier niet te zien.

Michael Gross speelt deze keer Hiram Gummer, een voorvader van Burt Gummer, een heel andere persoonlijkheid dan in de andere films uit deze serie. Gross is naast Billy Drago het enige bekende gezicht in deze film, alle andere acteurs lijken me totaal onbekend en onkundig.

In de beschrijving van deze film staat: "ergens in het jaar 1800", maar de films speelt zich af in 1889. Waarschijnlijk bedoelde men te zeggen: "ergens in de jaren 1800".

Expect arrival of a great conqueror

Na 3 delen in de huidige tijd (althans toch op moment van uitbrengen natuurlijk) gaat de Tremors saga het eens wat verder in het verleden zoeken. Dat leek me op voorhand wel een goede zet te zijn, want ik had het gevoel dat je met de eerste 3 films wel een mooie trilogie had. De levenscyclus van de Graboids en alle vervolgen werd uit de doeken gedaan en uit de setting was ook wel al het mogelijke gehaald. Daarop besloot regisseur S.S. Wilson (die ook al deel 2 voor zijn rekening had genomen en zelfs had meegeschreven aan het plot van de eerste film) om 100 jaar in de tijd terug te keren.

Het is het jaar 1889 en we zitten nog steeds in Perfection, Nevada. Toen had het nog de ietwat meer toepasselijke naam Rejection gekregen en kijk, Chang's Market is er ook nog steeds. Wilson en co doen in ieder geval hun best om dit zo goed mogelijk aan de vorige films te linken en eigenlijk is dat wel een goede zet. Er komen een aantal running jokes aan te pas, maar het is vooral de toevoeging van Hiram Gummer die de film zijn extra glans geeft. Ik denk echter wel dat het nodig is dat je een zekere voorliefde voor het Gummer personage uit de reeks moet hebben om hier ten volle van te kunnen genieten. Hiram is logischerwijs een voorouder van wapengek Burt uit de eerste 3 films maar het leuke is dat diens personaliteit deze keer omgedraaid is. Hiram is een rijke stinkerd die nooit zijn handen uit de mouwen heeft moeten steken en dat resulteert toch in een ietwat frisse insteek. Opnieuw qua personages een fijne dwarsdoorsnede van zo'n klein stadje - deze keer dan in het Wilde Westen - maar de meest geweldige toevoeging is toch die van Black Hand Kelly. Beetje jammer dat die uiteindelijk niet zo heel lang in de film meedraait maar zorgt natuurlijk ook wel voor een goede karakterevolutie van Hiram. Verder hebben de Graboids hier weer een andere vorm (en andere naam) gekregen maar de effecten zijn alvast wel een stuk beter dan in de voorganger.

Ik ben dan ook erg blij dat ze ervoor gekozen hebben om niet teveel op de CGI te vertrouwen, het derde deel bewees dat dat echt geen goed idee was. Het is allemaal wat kleiner qua budget dan bijvoorbeeld de eerste twee films maar het resultaat mag toch nog wel gezien worden. Een prequel dus die zich 100 jaar voor de eerste film afspeelt, dan zou je verwachten dat er niemand van de originele cast terugkeert. Verkeerd gedacht dus, want wat is Tremors zonder Michael Gross? Hij keert deze keer terug als Hiram Gummer en dat is een compleet andere Gummer dan de Burt die we kennen uit de vorige delen. Gross lijkt zich te amuseren met die running joke (onder andere weer zo'n I feel I've not been privy to critical, most needful information quote) en draagt dan ook de gehele film. Hoewel, dat klopt niet helemaal aangezien de komst van Black Hand Kelly ook nog wel voor een fikse opleving zorgt. Billy Drago is een heerlijk acteur voor dit soort rollen en doet dan ook perfect wat je zou verwachten. Verder weinig bekende gezichten, buiten August Schellenberg uit Free Willy dan, maar op zich nog vrij weinig aan te merken op de cast.

Ik ben aangenaam verrast dat de reeks toch nog vrij consistent blijkt te zijn. De eerste Tremors blijft de beste, maar het gebeurt niet zo vaak dat een vierde deel zijn voorgangers weet te overtreffen. Meer dan 10 jaar later kwam er dan toch nog een deel 5 (en ondertussen zitten we aan deel 7 zelfs) maar ik vrees dat die er net teveel aan gaan zijn. Ach, we zullen wel zien. Die Chucky films bleken ook een tweede adem te krijgen met de reboots/remakes.

3.5*

Fijn dat regisseur S. S. Wilson de praktische effecten met dit vierde deel weer in volle glorie terugbrengt. De nogal matige computereffecten begonnen in het verleden namelijk een te grote rol te spelen. Helaas wijken de schrijvers niet echt af van het basisgegeven, waardoor het wederom weinig verrassend uitpakt op inhoudelijk vlak. Dit soort films draaien natuurlijk om het vermaak, maar steeds hetzelfde zien eist uiteindelijk zijn tol. Niettemin kent het gebeuren nog wat excentrieke figuren en een charmante finale. Eenmaal de Graboids boven de grond steken leeft de film behoorlijk op, maar buiten het feit dat dit een oorsprongsverhaal is blijft het een uitgekauwd gebeuren.