Frau im Mond (1929)

Ik kom van deze film ontzettend vaak Posters en recenties tegen. Heeft niemand hem gezien ?

Nu is het nog erg lastig hem te zien, maar daar zal over een paar maanden verandering in komen. Masters of Cinema gaat hem namelijk releasen. Lijkt me een erg mooie film.

Aanstaande vrijdag op Arte via de digitale kabel.

Fritz Lang en een sf-verhaaltje over de reis naar de maan decennia voordat de eerste mens de ruimte in werd gestuurd: de twee redenen om Frau im Mond te bekijken.

Frau im Mond is een standaard avonturenfilmpje, dat slechts hier en daar een Lang-touch (camera-standpunten, 1 massa-scene) heeft. De ideeen over ruimtevaart en zwaartekracht etcetera anno 1929 zijn wel curieus. Leuk om gezien te hebben, maar de impact van zijn silent cinema meesterwerk Metropolis is er niet.

Leuk vermaak, ook de speelduur van 160 minuten is vervelend bij een toch wel standaard verhaal. Drie sterren, had er meer van verwacht.

Elke film moet wat mij betreft objectief worden bekeken ongeacht het jaartal. En dat heb ik dan ook bij deze film gedaan. Mijn simpele eindconclusie is dat de film op sommige momenten te saai is, en dat in combinatie met de lange tijdsduur, zorgt ervoor dat ik dit geen topper vindt, ondanks een paar originele vondsten.

2,5*

Dit viel niet mee. Vooral de eerste vijf kwartier zijn verschrikkelijk langdradig, slecht geacteerd , wijdlopig en onverteerbaar. Vanaf de (inderdaad de enige) massascene en de lancering wordt het wat onderhoudender en zijn er leuke dingen, omdat alles zo gedateerd is. Wel 'schattig' om te zien hoe men tegen dingen aankeek als zwaartekracht, zuurstof etc.

Technisch is de film wel goed, vooral de montage is opvallend goed, zodat ik blijf vinden dat de Duitse zwijgende cinema de Russiche overtreft. De film heeft trouwens voor een film van Fritz Lang een opvallend happy end , al is alles relatief...

Komt uit, via Masters of Cinema, op 21 Januari 2008!

Een science fiction verhaal over de eerste reis naar de maan, en dit in het jaar 29!! Toch wel een origineel idee waarom ze naar de maan willen gaan. Zelden tegengekomen in andere films die dit thema behandelen. De manier waarop ze in die tijd omgingen met zwaartekracht, zuurstof e.a. zijn inderdaad grappig om te zien. Al gebeurde dit maar wanneer de film ver over de eerste helft heen was. De film mocht dan ook een heel stuk korter zijn. Ik vond het wat te langdradig. Daardoor wordt het geen topper, wel jammer.

Grotesk opgezette spektakelfilm van Fritz Lang die wel een beetje de verre voorloper lijkt van hedendaagse Science-Fiction films als Armageddon. Interessant om te zien hoe ze een ruimtevaart naar de maan wetenschappelijk proberen te verklaren in de jaren '20. Men had blijkbaar nog geen flauw benul van hoe de toestand (atmosfeer, zwaartekracht,...) op de maan was. Het verhaal was dan misschien niet altijd even origineel, toch verveelde het werkelijk geen moment, al waren sommige scène's weldegelijk te lang of overbodig (ik heb de versie van 160 minuten gezien). Filmtechnisch is dit dan weer een typische vakkundige film van Fritz Lang met soms prachtig geschoten scène's, vooral de lanceringsscène van de raket was visueel toch wel bijzonder genietbaar. Acteerwerk was alleen van die oude wetenschapper nogal slecht te noemen, de rest van de cast viel redelijk mee.

3.5 sterren

Nolan zal Frau im Mond wel gezien hebben in het kader van de ijsplaneet-scène in Interstellar? Verder had iemand dat kind van boord mogen schoppen

Een af en toe enigszins ongemakkelijke mix van science-fiction (de maanvlucht), krimi (het misdaadconsortium dat het op het veronderstelde maangoud heeft voorzien) en romantiek (o, die eeuwige driehoek). Na een vrij trage eerste helft volgt een nog altijd boeiende derde kwart met de lancering en de ruimtereis zelf, maar eenmaal op de maan aangekomen laten Lang en Von Harbou het realisme (en de dreiging van het consortium) enigszins varen ten faveure van de actie en de romantiek. Dat ze de astronauten daarbij op de maan gewoon laten ademen kan ik wel billijken: hoe je acteurs in ruimtepakken en luchtdichte helmen de grote emoties van de zwijgende film kunt laten uitbeelden lijkt me in 1929 nog een brug te ver. Het wetenschappelijk belang van een wichelroede zal ook een eeuw geleden al wel omstreden zijn geweest. Extra halve ster voor Fritz Rasp als de geweldig onaangename engerd met pre-Hitleriaanse spuuglok (hij was ook al zo effectief als "Der Schmale", de creep die in Metropolis de taak had om de held te schaduwen).
        De transfer van de gerestaureerde Eureka-Masters of Cinema-Blu-ray is van een uitzonderlijke helderheid en gedetailleerdheid. Jammer van de weinige extra's: enkel een weinig belangwekkende documentaire van 15 minuten en een boekje waarin alle beelden in deze film aan alle beelden in Langs andere films worden verbonden, geen commentaartrack.