Titus (1999)

Deze film komt van een toneelstuk gemaakt door niemand minder dan Shakespeare.

Dat is te merken ook: van jong tot oud spreekt men de ene na de andere poëtische zin uit in Oud-Engels. Daar moet je van houden, ik vond het daardoor erg vermoeiend de dialogen te volgen.

De film komt erg theatraal over en lijkt nog steeds erg op een toneelstuk, maar dan niet voor een decor, maar op echte locaties.

Ik vond de film iets te serieus en had moeite niet naar de fast forward knop te grijpen.

Pluspunten zijn: het is mooi gefilmd, mooie locaties en zeer realistische barbaarse misdaden.

De film begint heel sterk. Oud-Engelse dialogen, moderne settings, visuele pracht. Maar de film duurt te lang en vervalt in een vrij saai en vervelend verhaal. Een film die begint met climax, om dan stilaan weg te drijven. Heel jammer. Met een uur minder film had hier een sterke film uit kunnen komen.

Geweldige en gedurfde verfilming van Shakespeare's Titus Andronicus. Een ongebruikelijke mix van o.a. Romeinse oudheid voertuigen uit WO II en andere moderne gebruiksvoorwerpen. De teksten van Shakespeare zijn intact gebleven zoals in Baz Luhrmann's Romeo + Juliet. Visueel erg sterk en ook de acteurs zijn allen erg goed.

Heb de film nog een keer opnieuw bekeken omdat ik volgende week naar een theateruitvoering ga door theatergroep La Fura Dels Baus. Ben benieuwd.

Indertijd in de bios gezien. Dat was wel een aparte ervaring.

Op zich heb ik het wel met dit soort anachronistische Shakespeare-bedoening. Mooie teksten, mooie decors - al kloppen ze niet met de tijd van de Bard of Titus Andronicus, het zet het verhaal wel kracht bij. Alan Cumming in zijn nogal nazistisch aandoende lange jas, bijvoorbeeld.

Het verhaal is wel wat aan de hardhandige - en af en toe potsierlijke - kant. Wellicht daardoor dat dit een van Shakespeare's minder bekende werken is. De ene wraak volgt de andere met enorm tempo op - zeker in het begin even goed op blijven letten, anders zie je alleen nog een zinloze slachtpartij in het hele verhaal. En op zich is het dat natuurlijk ook.

Wat wel vaker gebeurt bij dit soort Shakespeare producties is dat de hele cast en crew op een soort hoger plan komt, boven zichzelf uit lijkt te stijgen. Ook hier vooral perfecte acteerprestaties en mooie beelden daarvan. Van Anthony Hopkins verwacht iedereen dat natuurlijk ook, maar de rest doet nauwelijks voor hem onder in deze film. Toch iets te maken met de eer om zo'n rol te mogen spelen, denk ik.

Al met al misschien niet precies een leuke film, maar wel een erg interessante. Filmhistorie.

Toch wel een opmerkelijke film. Een mix van oud en nieuw en dan ook nog eens de oorspronkelijke teksten. Een beetje zoals Romeo + Juliet. 'k moet wel zeggen dat 'k R + J toch wel interessanter vond qua verhaal, omdat het me meer aansprak.

De cast deed het prima, al was het toch vooral Anthony Hopkins die er uit sprong.

Voor mij mocht de film toch iets korter, maar 'k vond hem toch de moeite om gezien te hebben.

Een behoorlijk vreemde film die door zijn dialogen in het oud-Engels ook nog lastig te volgen is. Dat is wel jammer, want deze film heeft zijn momenten. Er zitten een paar goede scenes tussen en het verhaal is ook goed. Ook zijn de acteerprestaties zo theatraal dat ik af en toe heb moeten gniffelen op momenten die daar niet echt bedoeld voor waren.

Een film dus met een goed verhaal, aardige momenten, maar die ook erg moeilijk te volgen. Een film waar je van moet houden en ik hoor zeker niet tot die groep.