An American Tail (1986)

Mooie animatie-film uit de hoogtij-dagen van Don Bluth (deze dus en The Secret of Nimh), mede ook doordat zijn vorige werkgever - Disney - het in die periode flink liet afweten. Don Bluth was ook de animation director van een aantal Disney films, met als grootste verdienste die andere muizenfilm - The Rescuers.

An American Tail blinkt ook voornamelijk uit in animatie-stijl (de woeste zee is overweldigend!) en prachtige, kleurrijke karakters. Jammer dat het scenario behoorlijk van de hak op de tak gaat. Dikke 3,5 sterren.

De dvd gewoon gevonden in de kinder-dvd-grabbelkisten van de Bart Smit (4 euro, geen ondertiteling, wel Engels- en Nederlands-talig). Grabbel ze, Flipman!

Nostalgie ten top

Ouderwets doch levend geanimeerde animatiefilm van Don Bluth, die destijds de gaten opvulde, waar Disney dat niet kon.

Bluth is met andere woorden verantwoordelijk voor heel wat nostalgisch doordrongen animatiefilms zoals 'Platvoet', 'All Dogs Go to Heaven', 'Secret of NIMH' en mijn persoonlijke favoriet 'An American Tail'.

Als geen ander weet deze tragische zoektocht van het immer schattige muisje Fievel Mouskewitz te emotioneren en te charmeren.

Allereerst is er de magische begingeneriek ondersteund door een bijzonder sterke James Horner, die de tragiek voor het overige geheel kracht bijzet.

Daarbij komt de resem aan memorabele en kleurrijke personages, die voor eeuwig in het geheugen gegrift zullen worden. Alsook de muzikale intermezzo's, die een hoogtepunt vindt in 'Somewhere Out There'.

Tenslotte weet 'An American Tail' qua animatie ook heel wat voor de dag te brengen. Getuige de wervelende stormscene op zee en de angstaanjagende climax (rillingen bij 'The Mouse of Minsk'), waar de eerste beginselen van 3D-animatie te bespeuren vallen.

DVD blijft een godsgeschenk; binnenkort dus meer van dit.

3.5*

Deze animatiefilm van Universal wordt vaak vergeten tussen de vele Disney en Warner klassiekers. Een film over Muizen (lees: Joden) die van Rusland naar Amerika reizen. Fievel verliest zijn familie en moet naar hen op zoek, en komt de vele ratten en katten in Amerika tegen (waaronder de vegetariër, met Dom Deluise als voice actor). Mooi, droevig, toffe muziek, goed geanimeerd, leuke personages, ... alles wat de vele animatiefilm-klassiekers hebben. Al kan de nostalgische factor daar ook voor een deel tussen zitten.

Vanaf de jaren '80 kreeg Disney op commercieel vlak een pak concurrentie. Denk maar aan Ghibli Studio of Don Bluth met zijn animatiefilms. Ghibli moest zijn weg hier nog vinden en Don Bluth miste soms wel het budget of de magie van Disney. Ook hier krijgen we een film die origineel lijkt omdat het anders is dan Disney (die in de 80's niet bepaald hun sterkste werk afleverden), maar uiteindelijk niet echt een hoog niveau konden halen.

An American Tail heeft de ambitie om te groeien, maar vervalt evengoed in clichés. Maar met ietwat standaard thema's mikt het ook op volwassenen, terwijl de film dat level niet kan volgen. Op de eerste plaats dus wat saai en geforceerd, maar verder wel leuk om zien.

Niet best.

De mix van het duistere verhaaltje en de grimmige setting met de kinderlijk vervelende muizen is er eentje die lastig te verklaren valt, behalve dan door de animatiegeschiedenis van Bluth. Het resultaat slaat in ieder geval nergens op.

De liedjes zijn ongepast, de personages vooral kinderachtig, terwijl het drama wel serieus probeert te zijn en probeert te emotioneren. Da's moeilijk wanneer je naar overgeanimeerde muisjes zit te kijken en wanneer het plot compleet voorspelbaar is. Wie heeft er ooit aan het einde van deze film getwijfeld.

Er zitten een paar momenten in waar het visueel toch wel aardig is (de storm op zee bijvoorbeeld), maar veelal oogt het lelijk en is de overdaad aan animatie eerder irritant dan mooi. De soundtrack is ook al zo zwaarmoedig en belegen. Mnee, liever films die een kant durven kiezen, dit soort halfslachtig gedoe is niet echt aan mij besteed.

1.0*

Hel matig. Het is vooral enorm gedateerd; de film voelt aan als een product uit de jaren 50. De film is enorm braaf, maar ook de achtergronden die zeer uitbundig geverfd zijn ogen nogal ouderwets. Als geheel vind ik het ook niet heel mooi. Veel vaalbruin, groen, geel en zo nogal saai, eentonig en soms zelfs lelijk.

Verhaaltje zelf is ook weinig bijzonder met af en toe een aardig moment, maar dan begint men te zingen dat toch niet helemaal lekker aanvoelt en is het moment weer weg. Gelukkig niet al te lang. 1,5*.

Nog zo'n tekenfilm die nostalgische herinneringen oproept aan mijn jeugd. Destijds toch wel grijs gedraaid als ukkepuk, vandaag na 30 jaar ofzo opnieuw bekeken. Vele scènes zaten nog her en der in het geheugen gegrift, dus dat is alvast positief. Op zich wel een fijn plot waarbij de muizenpopulatie synchroniseert met de grote emigraties naar (Noord-)Amerika om een nieuw leven uit te bouwen. Of het nu vanuit de haven van Hamburg, Rotterdam of Antwerpen (Red Star Line) was, deze lieden hadden allen hetzelfde doel.

Daar het plot nog behoorlijk is, vallen de animaties vandaag de wel wat tegen. De tand des tijds heeft zijn tol geëist. Ook de liedjes slaan niet meer zo goed aan en het geluid is vaak bombastisch bij naderend onheil. Daarnaast komen de katten - zekere de Russische versies - over als vraatzuchtige predatoren waardoor het allemaal een beetje bij de haren getrokken is.

The Mouse of Minsk was nog eens leuk om terug te zien. En eigenlijk ben ik wel blij om hem in zijn geheel nog eens gezien te hebben. Aardig, maar zeker niet meer dan dat.