Coffee and Cigarettes (2003)

Ik hoop stilletjes dat ie op IFFR gaat draaien.

Dan hoop ik graag heel hard stilletjes met je mee!

Scene met Buscemi is natuurlijk geweldig, maar verder een vrij loos gebeuren dat niet de moeite waard was geweest als er geen Jarmusch sticker op zat.

Waar is dit te zien (of te zien geweest)?

De trailer ziet er cool uit.

Met The White Stripes en Steve Coogan

Is te zien op american movie day. ik kan niet gaan, ik zou zeggen, mensen die wel kunnen, geniet ervan.

ik kijk hier heel erg naar uit!!

Zoals alles van de American Movie Day komt hij ook uit in Belgie, ergens in augustus (en dan niet zo duur )

12 Augustus gaat ie in gent draaien. eeh....... vandaag dus. 18 November bij ons pas. Het is een schande eigenlijk.

hoogtepunt is toch wel de scene met iggy pop en tom waits.

de andere waren ook wel best te pruimen

niet een film voor iedereen, zeker niet als je niet van jarmusch houdt.

****

Ik heb uit nieuwsgierigheid het stukje met Rza, Gza en Bill Murray even gekeken. Erg beroerd... laat de rest maar.

Gewoon heerlijke film, halfverwege lijkt ie even te gaan vervelen, maar het komt weer dik in orde. Heerlijk droge humor bij momenten en dit is echt wel geen drama, maar een komedie!

4.5*

Ik zie het niet. Gebeurt me niet veel, maar ik zie het echt niet. Bij de meeste slechte films (wat ik dan onder slecht versta uiteraard) besef ik ergens nog wel waarom anderen de film goed vinden, en op welke vlakken een film een persoon kan aanspreken. Van Spielberg film tot een Tarkovsky, ik wil het best aannemen.

Het enige wat ik kan verzinnen is het gebrek aan voorkennis. Ik ken enkele personen van naam, maar verder zijn het allemaal onbekenden. Iggy Pop ? Zal best, ik zie de mens voor het eerst. Misschien zat daar wel de humor verborgen, da's het enige wat ik kan bedenken.

De titel van de film is in ieder geval toepasselijk. Twee personen rond een kop koffie met een sigaret in hun handen, die eindeloos over voorgenoemde hun zegje doen. Boeide mij niet, want ik vind beide koffie en cigaretten ruk. Wanneer er niet over dit gepraat wordt, wordt er voornamelijk gezwegen, of wordt er één of andere anecdote verteld. De pointe ontgaat mij echt totaal.

Als concept voor 1 kortfilmpje zat er misschien wat in, maar 9 of 10 stuks achter elkaar geplakt ? No way. 1* omdat het qua sfeerzetting classier is dan de gemiddelde baggerfilm, en dus niet in het rijtje 0.5* thuishoort.

Tijdens een weekendje Antwerpen gezien, en (ondanks de grote hoeveelheid korte filmpjes) een erg lekkere en (droog)komische film.

****

Film die eigenlijk alleen op het charisma van de acteurs draait. Dat oeverloze gelul over koetjes en kalfjes wordt al snel irritant. Het is dat zo'n drie filmpjes bovengemiddeld leuk zijn (segment Alfred-Steve is zelfs erg leuk), vandaar dat ik nog op een krappe 2,5 uitkom. Rest is behoorlijk nietszeggend en saai, wat wil Jarmusch hier nou eigenlijk mee zeggen?

Wat Jarmush er mee wil zeggen, maakt mij persoonlijk weinig uit. Ik heb gewoon achterovergeleund in mijn zeteltje en genoten van de film. Heerlijk gewoon. Jarmush heeft de film tussen de soep en de patatten door gedraaid, dat is er aan te zien, en het resultaat is fenomenaal. Maar je moet er voor zijn.

Voor mij was het gisteravond genieten geblazen met deze film, ik was er dan ook voor in Bijna alle fragmenten spraken me erg aan. Je wordt strak betrokken gehouden bij de dialogen, omdat deze zo doorlopen zijn van alternatieve humor en bizarre wendingen. De variatie is erg mooi; het stuk ''cousins?'' over de succesvolle en de minder succesvolle acteur was de ideale afwisseling, door de meer tragieke lading ervan die mij flink raakte. In een stuk als met Iggy Pop zijn bijvoorbeeld weer perfect vallende stiltes.

Als Steve Buscemi (Mr. Pink) weer met een originele theorie komt aanzetten tijdens het koffie-drinken, is het cinema-genot ten top voor mij. Er is een leuke lijn gemaakt in de film doordat bepaalde dialogen terug komen in andere fragmenten. De bovenaanzicht-shots van de koffie kopjes komen heel passend terug. Veel zaken komen ook onzinnig over of worden opengelaten, deze dingen brengen mij als kijker juist aan het nadenken en verhogen mijn beleving.

Onzin en realisme, evenals losstaande (eigenzinnige) delen en één filmlijn worden magnifiek met elkaar gemengd door de regisseur. Ik zie deze film als een klein kunstwerk. 4,5*

en 3 september was hij al niet meer te zien, de bastards, had hem maar al te graag gezien.

Schrok me een ongeluk gisteren, hoorde dat RZA was gestorven.

Bleek achteraf dat het ol' dirty was, maar toch...jammer

Zeg dat wel!

Alleen inderdaad stukje met Alfred Molina was enigszins geinig. Scene met Iggy Pop en Tom Waits was wel heel erg magertjes.

Zware teleurstelling 2*

Hij draait nu gewoon in de lux in nijmegen. Kga hem binnenkort zeker zien ja, ben benieuwd, ik vond down by law van Jarmusch niet zo, maar ja, we kijken wel...

Segment Steve Coogan - Alfred Molina was erg geestig.

***

Zeer wisselend per scène. De scène met Tom Waits daar was ik uiteraard het meest nieuwsgierig naar, en Tom Waits viel niet tegen. Iggy Pop echter wel. En de Whites kunnen ook niet echt acteren. De evil and good twin vond ik saai. Benigni vond ik grappig en de scène van Coogan en Molina was fijn pijnlijk.

Met de twee oude mannetjes aan het eind was het meest poëtisch en dat geeft ook een perspectief op hoe de film had kúnnen zijn.

Het gekibbel van de twee oude mannetjes met de rokersstemmen is gewoon te mager. Daar laat Jarmusch wat mij betreft zijn meest luie kant zien. Neemt niet weg dat ik het fijn vind op z'n tijd, zo'n simpele praatfilm. De scène met Cate Blanchett dubbel vond ik vooral heel knap gedaan en de scène GZA en RZA en Murray was hilarisch!

leuke film, soms beetje saai maar je moet er de tijd voor nemen en dan is ie prachtig

4/5

"Gestileerde bagger", is wel een mooie omschrijving voor deze draak van een film. Kon trouwens wel mooi tijdens de film de aardappels al schillen en was dus vrij snel klaar met koken.

Een paar pareltjes, afgewisseld met middelmatige tot zwakke middelmatige filmpjes. toch heeft deze opzet wel wat. Jarmusch heeft duidelijk een zwak voor kleine alledaagse dingetjes en plaatst ze met een twist. Dat levert een alleraardigst filmpje op met veel liefde voor koffie en sigaretten. Een liefde die we beiden delen.

Niet alles is van uitzonderlijk Jarmusch (lees: hoog) niveau, maar zoals as al meldde zitten er toch wel enkele pareltjes tussen. Wonderlijk dat gesprekken die helemaal nergens over (lijken) te gaan toch zo boeiend en vooral erg lollig kunnen zijn (een eigenschap die vaker in Jarmusch' films terug komt).

Niet alles even hoogstaand, maar toch we weer een heerlijk avondje vol Jarmuschiaanse absurditeiten, lolligheden en nietszeggende doch erg leuke dialogen.

3,5*

Leuk film met goede en bijzondere acteurs en andere artiesten zoals Bill M'rày, Steve Buscemi, Steve Coogan (jammer genoeg niet als Alan partridge). Alleen jammer dat maar de helft van de scenes boeiend is. Je moet alleen wel een bepaald soort humor hebben om de film te kunnen waarderen.

Ik snap trouwens niet waarom deze film in het genre Muziek is geplaatst??

3*

?

Hij snapt niet dat de film onder het genre 'muziek' is ondergebracht. Wat is daar niet duidelijk aan..?

Ik geloof dat ik las niet in het genre Muziek. Excuses...ik ben het dus met hem eens, want deze film heeft werkelijk niets met muziek te maken.