Vibrator (2003)

Amusante en interessante film. Goed spel van de twee hoofdrolspelers Terjima en Omori en de film bevat een schitterende soundtrack. Verder ziet de film er prachtig uit, de plaatjes die worden geschoten zijn voortreffelijk en er wordt een sterke sfeer neergezet. Film was naar mijn mening soms iets te rustig, er gebeurde af en toe te weinig om echt te blijven boeien, maar over het algemeen wist dit aangename en warme romantische drama mij goed te raken.

3,5 sterren.

Shinobu Terajima vond ik een verademing om naar te kijken met haar prachtige blikken. Gaandeweg wisselt de film soms vrij sterk tussen wat mindere scenes en hele mooie (waaronder een plaats waar kaarsen worden gebrand en een heel mooi en intiem in beeld gebrachte vrijscene). Mooie en ontroerende piano score van Hikaru Ishikawa. 4 sterren

Erg mooie en sympathieke film. Erg goed geacteerd door beide hoofdrolspelers, erg overtuigend. Aan de tussenschermen moest ik nog wel even wennen maar ze pasten perfect in de film. Leuke humor ook, bij die daar gaat mijn lens moest ik goed hard lachen. Lekker droog allemaal en een heerlijk einde.

4*

Mooie film. Over twee heel kwetsbare mensen die even liever samen kwetsbaar zijn dan apart. Omdat ze dat op dat moment zo voelen. In een uur of anderhalf stoten ze elkaar af, maar trekken ze elkaar nog veel vaker aan. De tussenschermen met gedachten werken goed. Uniek begin ook, wanneer alle gedachten van Rei uitgsproken worden. Het sleutelmoment is op het tankstation als rei op haar kwetsbaarst is en Takatoshi bij haar blijft, daarna vallen de maskers helemaal af, worden leugentjes uit zelfbescherming opgebiecht en wordt bijna de liefde verklaard. Het einde is het enige juiste Rei en Takatoshi gaan geen makkelijk leven tegemoet, maar ze hebben zich even kunnen versterken aan elkaar,

4.0*

Best goede film. De chemie tussen Omori en Terashima zorgt voor een boeiend schouwspel. Sterke en wat minder sterke scènes wisselen elkaar af. Ik heb het vaak niet zo op stukken tekst door het beeld, maar hier was het absoluut niet storend, Rei's gedachtegoed was sowieso interessant om te volgen. De soundtrack is gemakkelijk, maar effectief.

Misschien jammer dat ik dit in drie delen heb gezien, waarvan het eerste stuk het langst (42 minuten) duurde. Zorgt toch dat er iets van de magie verloren gaat. Daarom mijn twijfel tussen 3* en 3.5* ook maar omgezet in het laatste.

Al wat minder rommelig en bij vlagen zelfs enorm sterk, Hiroki zat op de goede weg, al was dit het nog steeds niet helemaal voor me, pas bij It's Only Talk gingen alle trossen los. Mooi begin vooral hier, het hele idee om Rei's innerlijke stem en meest diepe gedachten niet in voice-over maar in ouderwetse letterbordjes tussendoor naar voren te zien komen is natuurlijk vrij knap gevonden. Zoiezo vond ik haar erg overtuigend een vervreemd/ward personage (mimiek!) met alle trekjes van dien, neerzetten, evenals de chauffeur, sterke chemie vooral en geweldige rolverdeling! Hun trip en gesprekken zijn boeiend, al zwakt het soms wat af en had het van mij wel een tikje zwijgzamer en mysterieuzer gemogen allemaal. Het eind is erg crue en zal niet bij iedereen even goed vallen, maar ik vond het wel passend. Bovendien blijven er nog een tal aan memorabele scenes over. Vooral de eerste toenadering, de uitbarsting bij het tankstation of het troost moment in bad van vlak erna, flinke brok in m'n keel! (3,5*)

Dit "drama" nu eindelijk ook eens bekeken en ik kan er alleen maar positief over zijn. De sfeervolle beelden en het mooie samenspel tussen Omori en Terashima gaven mij een erg lekker gevoel. Ook het einde vond ik zeer fraai. Meer kan ik er eigenlijk niet over zeggen.

4,0*

btw Waarom staat er boven in de omschrijving alleen "drama" Dit is toch een 100% roadmovie.

Hiroki levert door de bank genomen films af, die goed te pruimen zijn. Dit is volgens mij evenwel een van zijn mindere werken. Aan de beide acteurs ligt het niet, want die zijn best goed op dreef, maar afgezien van het begin, het einde en de vertederende badscène is het verhaal van deze roadmovie zo ongelofelijk saai dat je tussendoor met een gerust hart koffie kunt gaan zetten. De kans, dat je dan iets wezenlijks gemist hebt, is miniem.

Fijne herziening.

Vibrator was ooit mijn eerste Hiroki, toen wist ik eigenlijk niet echt waar ik aan begon. Z'n films matchen doorgaans niet 100% met mijn persoonlijke smaak, maar vaak weet hij toch de juiste snaren te raken waardoor de films vlot blijven hangen. Toch was ik benieuwd of deze film nog steeds even krachtig zou zijn.

Omdat de film vooral leunt op de personages, heeft Vibrator nog niet veel van z'n kracht verloren. Met Omori, maar vooral ook Terajima, heeft Hiroki twee geweldige acteurs die hier het beste van zichzelf geven. Het levert erg mooie, gelaagde personages op, die niet altijd even doorzichtig of likeable zijn, maar wel immer boeiend.

Vibrator is technisch een road movie, maar buiten het feit dat de twee Japan kruisen zitten er niet zoveel typische road movie elementen in. Ook dat is uiteindelijk erg typisch gebleken voor Hiroki's werk. Weer erg genoten in ieder geval, binnenkort maar eens wat meer herzien van hem.

4.0* en een uitgebreide review