Fausto 5.0 (2001)

niemand?

dan ga ik um maar kijken zometeen

sjee

goeie film

vanaf de eerste seconde vraag je je af wat er gaat gebeuren

de ene situatie lijkt nog vreemder dan de andere, totdat je snapt hoe de vork in de steel zit - dat moment kan je niet missen, en je eigenlijk de film vanaf het begin opnieuw wil/moet gaan bekijken omdat je dan pas zaken beter begrijpt

ik heb dat niet gedaan, ik heb hem eerst afgekeken maar ga hem zeker nog ene keer kijken om hem helemala te snappen

is dit een vage omschrijving?

ja, dat is het

iig zeker de moeite waard de film te zien en het verbaast me dat e r nog geen revieuws zijn geschreven

liefhebbers van absurdisme zullen de film waarderen

sterke maag nodig ook

Interessante film dat soms ietwat weg heeft van een David Lynch film.

Met de allereerste scène begint het al vrij onheilspellend en zodra Fausto zijn oude patiënt Santos Vella ontmoet ondergaat hij letterlijk een vreemde trip.

Vanaf dat punt onderga je als kijker zelf ook de film als een soort van surrealistische droom en vraag je jezelf soms af wat echt is en wat niet.

Al met al een interessante film die je moet beleven. Al vind ik het niet echt horror op één kleine scène na dan.

3,0 Sterren.

Prachtige film alweer. Die Spanjaarden flikken het ook altijd weer. En wat blijft het toch een geil taaltje.

De film opent om te beginnen wel verdacht veel als een Science Fiction film. Chirurg Fausto die door een station loopt terwijl het half in Quarantaine is gezet en er hier en daar mensen in biohazard pakken aan het sproeien zijn, bewegende Neon-reclame, vervolgens een sneltrein die een futuristisch ogende stad binnensnelt en Fausto die met zijn Taxi door wel hele verpauperde buurten rijd wat toch wel een sterke Post-punk gevoel geeft. Waarom dat hotel waarin hij verbleef ook helemaal afgedekt is in een zeil (hey, een verwijzing naar REC) is ook nog altijd onduidelijk. Was het nou ook daadwerkelijk de bedoeling van de regisseur om een SF neer te pennen? Dat is me vooralsnog nog steeds niet duidelijk. Sterker nog, het is zelfs nog onduidelijk in wat voor richting we gestuurd worden.

Wanneer Fausto op zijn bestemming aankomt komt hij heel toevallig oog in oog met een patient genaamd Santos, die hij 8 jaar geleden heeft geholpen, en waar hij hem er ook erg dankbaar voor is. Fausto vind het op den duur maar een claimerig persoon en ziet hem liever gaan dan komen, maar toch duikt ie continu weer op zoals die rode duivel bij Cow and Chicken, en ja... wat kan je je als kijker dan standaard gezien afvragen: Is Fausto nu aan het hallucineren of is het gewoon werkelijkheid? Waar de nachtmerrie voor Fausto ook gaat beginnen. Nouja... nachtmerrie...

Je ziet het al, dit is gewoon een hele lastige film en die Fausto is ook maar een wispelturig type. Uiteindelijk krijgt Santos het toch voor elkaar om Fausto mee te voeren in zijn wereldje, waarbij Fausto, na hem eerst steeds hem heeft proberen te ontlopen, het toch hier en daar wel leuk begint te vinden. Die nachtclub-scene, met Santos verjaardag, vond ik overigens ook erg sterk, waar Fausto ook weer andere absurde personen ontmoet. Je zou je eigenlijk ook gewoon bijna af kunnen vragen of die Santos niet gewoon de duivel is Wat ik ook erg goed vond is dat niet alles als verassing aankomt. Al vanaf het begin van de film heeft Fausto al hallucinaties en ontmoet rare mensen (zoals dat omaatje in die trein) maar de film word wel steeds absurder en bizarder.

Welke genre je er ook nou daadwerkelijk aan moet vastknopen is ook nog maar de vraag. Ik heb in ieder geval al SF voorbij zien komen maar ik weet niet echt wat dat nou toevoegt aan dit verhaal en of het wel de bedoeling was geweest van de regisseurs. Tja, er zitten ook een paar horror momentjes in (die scene met dat die hond uit Fausto's incisie zit te vreten zag er behoorlijk fucked up uit) en op den duur word Fausto ineens hoofdverdachte van een moord, jaa, de film weet echt alle kanten op te gaan. Slimme opzet van de regisseurs, die hiermee ook gewoon weer een erg toffe film hebben afgeleverd wat visueel een lust is voor het oog en door de samenloop en de mysteries blijft boeien maar je ondertussen wel weer met een hoop vragen achterlaat, wat ook weer net even ietsje anders is dan gewoon. Meestal krijg je aan het einde van zo'n film wel zo de verklaring voor je neus en vallen alle puzzelstukjes op zijn plek, met Fausto 5,0 hebben de regisseurs dat schijnbaar achterwege gelaten.

Hele aparte, onvoorspelbare film, maar zoals gezegd wel weer een pareltje van de Spaanse cinema.

4,0*