L'Homme Que J'aime (1997)

Droevige Franse dramafilm over onvoorwaardelijke liefde en de naderende dood......

Cinematografie was een beetje bleek, daardoor enigzins gedateerd lijkend. Mooie beelden van de zee. Binnenscѐnes in zwembad, huis en restaurant, buitenscѐnes op straat en buiten de stad op begraafplaatsen. Muziek is afwisselend zacht en melodramatisch of luider en jazzy. Beide mannelijke hoofdrolspelers spelen hun rol realistisch en vol overtuiging. Daarnaast de vriendin van Lucas en Martin's moeder die een beetje maffe rol heeft......

Plot: Martin werkt in het zwembad, als nieuwe collega Lucas komt duiken. Sindsdien laat Martin niet meer los en is Lucas het centrum van zijn affectie. Door plagen probeert hij telkens diens aandacht te trekken. Lucas houdt de boot af, maar zijn vriendin nodigt Martin telkens uit. Als hij erachter komt dat Martin ongeneeslijk ziek is, ontfermt hij zich over hem. Er ontstaat een diepe genegenheid tussen beide mannen......

Een zware film met een beladen onderwerp: de naderende en onvermijdelijke dood. Zijn toekomstperspectief was gitzwart, maar toch bleef Martin vrij positief, gepaard met de nodige zelfspot. Droevig om zijn voorbereidingen te zien. En wat een mooie en liefdevolle rol had Lucas! Wel grappig om te zien hoe verbaasd Lucas reageert tijdens het uitgaan (de ene is wel meer gayer dan de andere). ACT-UP kwam (net als in 120 bpm) voorbij met een affiche op de brievenbus en de stille actie in het ziekenhuis.

Boodschap: wees aardig en respectvol naar anderen en leef en heb lief alsof het je laatste dag is.......