Nimr, een Palestijnse psychologiestudent uit Ramallah, droomt ervan te kunnen studeren aan de prestigieuze Princeton-universiteit in Amerika. Tijdens een van zijn illegale nachtelijke escapades over de grens in Tel Aviv ontmoet hij de Israëlische advocaat Roy en wordt prompt verliefd. Terwijl zijn relatie met Roy zich ontwikkelt, wordt Nimr geconfronteerd met de harde realiteit van homo’s in Palestina. Zijn familie wijst hem af vanwege zijn seksuele geaardheid en in zijn eigen land is hij zijn leven niet meer zeker.
Het is een goede film. Je moet wel het één en ander weten wat er zich afspeelt in die landen en plaatsen, zoals Tel Aviv. Anders kan het best even verwarrend of onduidelijk zijn. De mannen spelen goed en zijn gelukkig eens niet verwijfde nichten, maar gewoon 'normale' mensen.
In het bijzonder de setting (het laat onder meer de gevolgen van het Israëlisch Palestijnse conflict zien) maakt dit clichématige, conventionele en bitterzoete liefdesverhaal aangrijpend. Een pakkend en donker drama over hoop en diep zittende vooroordelen dat pijn doet. Boeiend verteld, briljant geacteerd en prachtig gefotografeerd. Eigenlijk zit je te lijken naar een intriest verhaal over mensen die in de minderheid zijn en daarom door de zogenaamde meerderheid (inclusief de bloedeigen familie) minderwaardig gevonden worden, gebrandmerkt en intens gehaat worden en volgens diezelfde meerderheid een onmenselijke behandeling verdienen.
N.B. Hoe komt het toch dat de meeste mensen die een religie (in het bijzonder islamitisch) aanhangen, ons homo's zo diep haten? De ene onderdrukking lokt de andere uit, maar dat kan niet de enige reden zijn.
Seksuele geaardheid en politiek-godsdienstige redenen zijn de obstakels die geluk in de weg staan.
Het is het thema van deze film die hiermede niets openbaart maar toch via het verhaal van Nimr en Roy de nadruk legt op wat je, op zijn minst uitgedrukt, fanatieke vooringenomenheid zoudt kunnen noemen. Aan beide jongeren wordt geen schijn van een kans gegund en dat is het intrieste van het verhaal.
"Out in the Dark" is een stevige film, keurig en duidelijk opgebouwd, zonder zucht naar sensatie en die boeit.
Is het einde misschien verrassend en onbevredigend, het suggereert wellicht de uitzichtloosheid op beterschap in de problematiek.
Wat een triest verhaal Deze film geeft een groot inzicht in de redenen waarom mensen vluchten naar vrije landen. Het Israelish-Palestijns conflict verwoest mensenlevens door de onmenselijke begrenzing die men elkaar oplegt, zowel fysiek als geestelijk. Ik voelde een haat naar die landen toe en hun bewoners. Homo's staan in de arabische cultuur al helemaal onderaan in de pikorde, minder dan een hond zijn ze. Het licht in de ogen wordt ze niet gegund. Wat was ik blij dat ik in Nederland woon dacht ik almaar. Ook probeer je zelf uitvluchten te bedenken voor de verliefde jongens in de film, maar de netten sluiten zich razendsnel om hen heen. Het verhaal is je een stap voor. Afschuwelijk beklemmend. Mensen vergiftigen elkaar met hun haat naar andersgeaarden en andersdenkenden. Verplicht opnemen in het lesmateriaal op middelbare scholen zeg ik!
Wat maken ze toch een prachtige 'gay themed movies' in Israël! Na Yossi & Jagger (2001) en Yossi (2012) weer zo'n indringende, beklemmende dramafilm over een schier onmogelijke liefde tussen de Israëlische advocaat Roy en de Palestijnse student Nimr. Wederom wordt benadrukt hoe verstikkend religie is en hoe ongezond de samenleving op homo's reageert. Zodra Nimr zijn familie erachter komt, wordt zelfs geëist dat hij middels eerwraak om het leven wordt gebracht! Maar vluchten naar Israël biedt niet de veiligheid waarop hij hoopt. De film is donker, duister, spannend, intens en dramatisch. Terwijl je, tegen beter weten in, toch zo erg hoopt dat de jongens samen gelukkig kunnen worden.......
Homoseksualiteit is een groot taboe in de Arabische wereld dus in zekere zin is dit zeker een gewaagd romantisch drama. Bovendien betreft dit de relatie tussen een Palestijnse student [Nicholas Jacob] en een Israëlische advocaat [Michael Aloni]. Het relaas van hun opbloeiende liefde is wat tam voor een Europees en neemt wat teveel tijd in beslag. Het wordt een stuk interessanter wanneer de relatie uitlekt en één van de mannen op de vlucht moet slaan. Dat thrillerelement is een stuk interessanter.