Romeos (2011)

Een beetje teleurstellend. Best wat mooie beelden en aangrijpende momenten, maar wel heel weinig dialoog die de diepte in gaat en weinig chemie. Uit de 'relatie' van Fabio en Lucas had veel meer gehaald kunnen worden.

Geen licht thema en de regisseuse heeft dan ook duidelijk haar best gedaan het verhaal niet te donker te laten zijn. Ik heb gelezen dat het niet gemakkelijk was om een hoofdrolspeler te vinden: de jonge Duitse toneelspelers stonden niet bepaald in de rij om een halve jongen/half meisje te spelen. Het authentiek overkomende en roerende coming-of-age en liefdesverhaal is bijna klassiek. Er wordt uitstekend gespeeld in dit invoelende portret van een jongeman die met zijn identiteit in conflict is en ondanks de lichte toon slaagt Sabine Bernardi er treffend in te laten zien hoe transgenders keer op keer op een schrijnende wijze in hun mens-zijn geraakt worden.

Vanaf 13 december in de bioscoop (Arti Film)

Transgenders zijn personen die geboren worden met de lichamelijke (seksuele) kenmerken van het ene geslacht maar zichzelf rekenen tot het andere geslacht en daarom ook een ander lichaam willen hebben. Zo heb ik het begrepen en verder niet over de gevoelens nagedacht. Deze film toont zo'n transgender: een meisje dat jongen wil zijn, medicinaal daarheen onderweg is maar nog vrouw is. De operatie staat in de planning. Echter: zij/hij valt als een blok voor een jongen, die op zijn beurt zich eigenlijk uitsluitend tot jongens voelt aangetrokken maar voor de uiterlijke schijn (onder andere de Italiaanse familie en dito vrienden) ook met meisjes uitgaat. Interessant: verander je van lichaam en tevens van voorkeur van geslacht of blijven gevoelens gebonden aan je oorspronkelijke sekse en ga je dan tot de homo/lesbische richting behoren?

En grappig: tien jaar geleden lag Maximilian Befort ("Fabio") ook al met een jongen in bed (zie: "Emil und die Detektive"), maar dan uiteraard meer onschuldig.

Wij vonden dit een goede film. Het onderwerp is zwaar, maar er zit toch humor in. De jongen/meisje komt steeds in de problemen, omdat hij/zij het probleem nog niet tegen iedereen heeft verteld. Omdat hij/zij dit moeilijk vind. Begrijpelijk. Maar soms denk ik dat de pijnlijke situaties waar hij/zij nu in terecht komt veel vervelender zijn, dan er eerlijk over te praten. Maar goed. Ik heb makkelijk praat. Zeker een aanrader. Ook voor he's, ho's en le's.

een goede behandeling van het onderwerp; zeker ook de donkere tonen kwamen goed tot hun recht. Het geheel kwam zeer natuurlijk over. DE film raakt mij; ik vind het een goed en goed gespeeld verhaal; en toch heb ik niet het gevoel dat in de film werd getrokken.

ik vond dat het goed weergaf hoe het is om transgender te zijn waardoor mensen zich beter kunnen inleven in transeksualiteit. een goed doch doorzichtig einde. het had artistieke camera technieken en het verhaal is goed pakkend en de achtergrond muziek was erg mooi.

Met minder geschreeuw en meer emotie zou deze film sterker zijn geweest.

En wat Madeliefje al zei; 'meer dialoog die de diepte ingaat'.

Aangrijpende coming-of-age dramafilm over de FTM transitie van de jonge Miriam naar Lukas. Cinematografie: donker vanwege veel avondscѐnes, ook overdag aan de duistere kant. Scѐnes: binnenscѐnes in Lukas' kamer, thuis en het uitgaansleven en buitenscѐnes op straat in Keulen. Muziek: hippe filmmuziek, iets na een uur film een prachtig Keltisch klinkend lied gezongen door een drag queen. Cast: Rick Okon speelt hoofdrol Lukas realistisch en naturel, het komt heel geloofwaardig over. Max Befort speelt de verleidelijke Fabio. Daarnaast een sympathieke rol van Liv Lisa Fries als Lukas' lesbische vriendin Ine. Félix Brocke speelt de blonde Sven. Bijrollen zijn van ondergeschikt belang.

Plot: Lukas zit in zijn transitie van vrouw naar man en is zoekende naar zijn seksuele identiteit. Als hij Fabio ontmoet, is zijn belangstelling meteen gewekt, maar Fabio weet niets van Lukas zijn 'geheim'. Er ontstaat een romance tussen de twee jongens. Lukas raakt gefrustreerd: hij krijgt geen kamer op de jongensafdeling omdat hij op papier nog 'meisje' is. Ondanks alle moeite om het te verbergen, komt alles toch uit, maar hoe gaat de liefde aflopen?

Resumé: in de film voelde ik een bepaalde droefenis bij Lukas. Hartverscheurend hoe andere mensen hem tegenwerken. Ik heb het gebrek aan diepgaande dialogen niet heel erg gemist, want de non-verbale communicatie liet ook veel zien. De film deed me iets denken aan Girl (2018), waarbij MTF transitie centraal staat. Ik vind de film recht doen aan alle dappere 'Trans' die hun complete transitie op Youtube of Instagram, enz weergeven. Wat een moed is hiervoor nodig en wat een innerlijke kracht spreekt hieruit!

Boodschap: laat iedereen in zijn/haar waarde, accepteer een ander zoals hij/zij is, want zonder discriminatie en stigmatisering is het leven al lastig genoeg!